After a huge dinner at the hotel my

After a huge dinner at the hotel my father made a short, rather slurred and emotional speech which embarrassed my mother and then sat down gratefully to get on with some serious brandy and coke. The rest of us caught up with family news.
Ansie and I were chatting to Frikkie, sitting alone while his new wife showed off their baby to her in-laws.
"Hey Frik, remember da Silva?" I said idly. "Was it you that set him free that night? Ma was so cross, remember?"
"No, not me," he grinned. "Didn't you guess? It was Pa.. I saw him go out in the middle of the night. He put him in the bakkie and drove him off to the veldt on the other side of the railway line."
"No! Did you ever say anything to him about it?"
"Ja, he told me the next day. He just said he thought it would get Ma off his back. He didn't want to kill da Silva any more than I did! He never really believed they'd find any uncut diamonds, and if they were there, he certainly didn't want to find them. It would have given him a heart attack just thinking about what to do with them."
"That's typical Pa," said Ansie lovingly. "Peace at any price. I suppose da Silva is still wandering around in the veldt somewhere. Tortoises live a long time, don't they?"
"He could live to be 60 years," said Frikkie. "He's a Leopard tortoise and they're pretty long lived. He's twice the size of the local tortoises around here. If someone found him they might have kept him too, although it's so illegal these days they might not want to risk the fine. I don't suppose we'll ever know."

But in the end, I did. Four years later I was visiting my mother in the council retirement home where she'd moved after my father died. Age hadn't softened her and she was one of the 'more difficult' residents, as the matron never failed to tell me. Now eighty- one and nearly blind, she missed the stimulation of married bickering and often sat for hours just staring out of the window, as prickly as ever with the other residents. Whenever I came, she demanded to be read to out of the Cape Town papers I brought with me, commenting crossly on everything she heard.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

กลางใหญ่พัก พ่อคำปราศรัยสั้น ๆ แต่ slurred และอารมณ์ ที่อับอายแม่แล้ว นั่งลงควระได้รับโค้กและแบรนดี้ร้ายแรง ส่วนเหลือของเราจมกับครอบครัวข่าว Ansie และได้สนทนากับ Frikkie นั่งคนเดียวในขณะที่ภรรยาใหม่แสดงออกของเด็ก in-laws ของเธอ "เฮ Frik, da Silva จำ? " ผมพูดเปล่า ๆ "เป็นที่ตั้งเขาฟรีคืน ม้าถูกเพื่อข้าม จำได้ไหม" "ไม่มี ไม่ฉัน เขา grinned "ไม่ได้คุณคิดว่า Pa. ได้ ผมเห็นเขาออกไปกลางดึก เขาใส่เขาใน bakkie และขับรถเขาปิดไป veldt ในด้านอื่น ๆ ของรถไฟสาย" "ไม่ เคยนะอะไรเขาเลย" " Ja เขาเล่าต่อวัน เขาเพียงแค่กล่าวว่า เขาคิดว่า มันจะได้มาจากเขา เขาไม่ได้ต้องการฆ่า da Silva อีกกว่าผม เขาไม่เคยเชื่อว่า พวกเขาจะหาเพชรใด ๆ เด็ดขาด และถ้าพวกเขามี เขาแน่นอนไม่ได้ต้องการค้นหา มันจะให้เขาหัวใจวายเพียงคิดจะทำอะไรกับพวกเขา" "ที่เป็น Pa ทั่วไป กล่าวว่า Ansie รัก "สันติที่ราคาใด ๆ สมมติว่า da Silva เป็นยังเตร่ veldt ที่ใดที่หนึ่ง กระดองอาศัยอยู่เป็นเวลานาน ไม่พวกเขา" "เขาอยู่ได้เป็น ปีที่ 60 กล่าวว่า Frikkie "เขาเป็นเต่าเสือดาว และพวกเขากำลังสวยยืน เขาเป็นสองเท่าของขนาดของกระดองท้องถิ่นสถานที่นี่ ถ้ามีคนพบเขา พวกเขาอาจได้เก็บเขามากเกินไป แม้ว่าคุณจะไม่ถูกต้องดังนั้นวันนี้อาจไม่ต้องการปรับความเสี่ยง ฉันไม่คิดว่า เราจะเคยรู้" แต่ในสุด ฉันไม่ สี่ปีหลังผมได้ชมแม่ในบ้านเกษียณอายุสภาที่เธอได้ย้ายหลังจากพ่อเสียชีวิต อายุไม่ได้ก่อเธอ และเธอก็เป็นหนึ่งในผู้อยู่อาศัย 'ยากมาก' เป็นท้าวล้มเหลวไม่เคยบอก ตอนนี้เอ้หนึ่ง และเกือบตาบอด เธอพลาดกระตุ้นของ bickering แต่งงานมักนั่งชั่วโมงเพียงจ้องมองออกจากหน้าต่าง ที่เต็มไปด้วยหนามเช่นเคยกับคนอื่น ๆ เช้า เธอต้องการจะอ่านให้ออกจากเคปทาวน์เอกสารผมมากับฉัน แสดงความคิดเห็น crossly ในทุกสิ่งที่เธอได้ยิน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

หลังจากอาหารค่ำที่โรงแรมใหญ่พ่อของฉันทำระยะสั้นค่อนข้างเลือนและอารมณ์การพูดซึ่งอายแม่ของฉันแล้วนั่งลงสุดซึ้งที่จะได้รับกับบางบรั่นดีร้ายแรงและโค้ก ที่เหลือของเราจมอยู่กับครอบครัวข่าว.
Ansie และฉันได้คุยกับ Frikkie, นั่งอยู่คนเดียวในขณะที่ภรรยาใหม่ของเขาแสดงให้เห็นถึงทารกของพวกเขาให้กับเธอในกฎหมาย.
"เฮ้ Frik จำดาซิลวา" ที่ผมพูดอย่างเกียจคร้าน "มันเป็นคุณว่าปล่อยเขาเป็นอิสระในคืนนั้น? Ma เป็นข้ามเพื่อให้จำได้ไหม?"
"ไม่ไม่ฉัน" เขายิ้ม "คุณไม่คิดว่ามันเป็นป่า .. ฉันเห็นเขาออกไปในตอนกลางคืน. เขาทำให้เขาอยู่ใน bakkie และเขาขับรถออกไปทุ่งหญ้าในด้านอื่น ๆ ของทางรถไฟสาย."
"ไม่! คุณเคยพูดอะไรกับเขาเกี่ยวกับมันได้หรือไม่ "
"Ja เขาบอกฉันในวันถัดไป. เขาก็บอกว่าเขาคิดว่ามันจะได้รับ Ma ออกด้านหลังของเขา. เขาไม่ได้ต้องการที่จะฆ่าดาซิลวาใด ๆ มากกว่าที่ฉันได้! เขา เชื่อว่าไม่จริงพวกเขาต้องการหาเพชรเจียระไนใด ๆ และถ้าพวกเขาอยู่ที่นั่นแน่นอนเขาไม่ต้องการที่จะพบพวกเขา. มันจะได้ให้เขาหัวใจวายเพียงแค่ความคิดเกี่ยวกับสิ่งที่จะทำอย่างไรกับพวกเขา. "
"นั่นคือโดยทั่วไปป่า "Ansie กล่าวว่าด้วยความรัก "สันติภาพที่ราคาใด ๆ . ฉันคิดว่าดาซิลวายังคงเดินไปรอบ ๆ ในทุ่งหญ้าที่ใดที่หนึ่ง. เต่าอาศัยอยู่เป็นเวลานานไม่พวกเขา?"
"เขาจะมีชีวิตอยู่จะเป็น 60 ปี" Frikkie กล่าวว่า "เขาเต่าเสือดาวและพวกเขากำลังอาศัยอยู่ยาวสวย. เขาเป็นสองเท่าของขนาดของเต่าท้องถิ่นรอบ ๆ ที่นี่. ถ้ามีคนพบว่าเขาพวกเขาอาจจะเก็บเขาเกินไปแม้ว่ามันจะเป็นเรื่องที่ผิดกฎหมายวันนี้พวกเขาอาจจะไม่ต้องการความเสี่ยงที่ดี ผมไม่คิดว่าเราจะได้รู้ว่า. " แต่ในท้ายที่สุดผม สี่ปีต่อมาผมได้ไปเยี่ยมแม่ของฉันในบ้านของสภาการเกษียณอายุที่เธอจะย้ายหลังจากที่พ่อของฉันเสียชีวิต อายุไม่ได้ชะลอตัวของเธอและเธอก็เป็นหนึ่งในผู้อยู่อาศัยยากขึ้น 'เป็นหญิงวัยกลางคนไม่เคยล้มเหลวที่จะบอกฉัน ตอนนี้สิบหนึ่งและเกือบตาบอดเธอพลาดการกระตุ้นของการทะเลาะวิวาทแต่งงานและมักจะนั่งสำหรับชั่วโมงเพียงแค่จ้องมองออกไปนอกหน้าต่างที่เป็นเต็มไปด้วยหนามเช่นเคยกับประชาชนอื่น ๆ เมื่อใดก็ตามที่ผมมาที่เธอต้องการจะอ่านจากเอกสารที่เคปทาวน์ผมที่ผมแสดงความคิดเห็น crossly ในทุกสิ่งที่เธอได้ยิน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

หลังจากอาหารเย็นขนาดใหญ่ที่โรงแรมพ่อฉันทำสั้นค่อนข้างรู้เรื่องอารมณ์ และคำพูด ซึ่งอายแม่ของฉันแล้วนั่งลงสุดซึ้งให้กับบางอย่างที่ร้ายแรง บรั่นดี และโค้ก พวกเราจับข่าวครอบครัว .
ansie และฉันได้พูดคุยกับ frikkie นั่งอยู่คนเดียวในขณะที่ภรรยาใหม่ของเขาแสดงออกของเด็กของเธอในกฎหมาย .
" เฮ้ฟริ จำได้ ดา ซิลวา " ? ฉันพูดอย่างเกียจคร้าน" ท่านเป็นคนตั้งเขาฟรีในคืนนั้น มา จึงข้าม จำได้ไหม ?
" ไม่นะ " เขายิ้มจนเห็นฟัน” ไม่ได้คุณคิดว่า ? มันเป็นพ่อ ผมเห็นเขาออกไปในกลางดึก เขาวางเขาใน bakkie และขับไล่เขาไป veldt ในด้านอื่น ๆของรถไฟสาย "
" ไม่ ! คุณเคยพูดกับเค้าแล้วเหรอ ? "
" จา เขาบอกผมในวันถัดไปเขาแค่บอกว่า เขาคิดว่า มัน จะ ได้ รับ มา จากด้านหลังของเขา เขาไม่ได้ต้องการจะฆ่า ดา ซิลวา มากกว่าที่ฉันทำ เขาไม่เคยเชื่อว่ามันจะหาเจียระไนเพชร และ ถ้าพวกเขามี เขาก็ไม่อยากที่จะพบพวกเขา มันจะมีให้เขาหัวใจวาย แค่คิดจะทำอะไรกับพวกเขา . "
" แบบนี้แหละป้า กล่าวว่า ansie ด้วยความรัก” สันติภาพในราคาใด ๆฉันคิดว่า ดา ซิลวา ยังวนเวียนอยู่ใน veldt ที่ไหนสักแห่ง เต่ามีชีวิตเวลานาน พวกเขาไม่ ?
" เขาสามารถอยู่ได้ 60 ปี กล่าวว่า frikkie ” เขาเป็นเสือดาวเต่าและพวกเขาค่อนข้างยาวอยู่ เขาเป็นสองเท่าของขนาดของเต่าพื้นเมืองของที่นี่ ถ้าใครเจอก็ต้องดูแลเขาด้วย แม้ว่าจะผิดกฎหมายดังนั้นวันนี้พวกเขาไม่อาจต้องการที่จะเสี่ยงได้ผมไม่คิดว่าเราเคยรู้จัก "

แต่ในที่สุดผม สี่ปีต่อมาผมไปเยี่ยมแม่ในบ้านที่เธอย้ายสภาเกษียณหลังจากพ่อเสียชีวิต อายุไม่ได้ทำให้เธอ และเธอเป็นหนึ่งใน ' ยาก ' คนเป็นแม่บ้านไม่เคยล้มเหลวที่จะบอกฉัน ตอนนี้ 80 - เกือบตาบอดเธอพลาดการแต่งงานการโต้เถียงและมักจะนั่งชั่วโมงเพียงแค่จ้องมองออกไปนอกหน้าต่างอย่างเสียดสีเช่นเคยกับประชาชนอื่น ๆ เมื่อใดก็ตามที่ฉันมาที่นี่ เธอต้องการจะอ่านออกของเคปทาวน์เอกสารมากับฉัน , แสดงความคิดเห็น crossly ทุกอย่างที่เธอได้ยิน