The difficult and upsetting thing a

The difficult and upsetting thing about this arrangement – never fully discussed by anyone, adult or child – is that the warring parents have taken a child each: withdrawn, thoughtful Koichi has gone to his mother and grandparents; easygoing and smiley Ryu has gone to live with his dad. Clearly, this setup is a way the couple have found of signalling to others and to each other that the breakup is temporary; they are taking a break and sharing the childcare burden equally, though without fully considering how the children will feel about it. But as the days and months go by, Koichi can feel the situation hardening into permanence and, talking with his brother on his mobile, hatches a strange and poignant new plan: he has heard that the two newly built bullet train lines create a supernatural energy at the point where the trains whoosh past each other. If the boys can just contrive to skive off school and make a wish at this focal point, their happiness can be restored.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

สิ่งที่ยากและร้ายเกี่ยวกับข้อตกลงนี้ - ไม่เคยพูดคุยกันอย่างเต็มที่โดยทุกคนที่เป็นผู้ใหญ่หรือเด็ก - เป็นว่าพ่อแม่ของสงครามได้นำเด็กแต่ละถอนโคคิดได้หายไปกับแม่และปู่ย่าตายายของเขา รพิถีพิถันและยิ้มได้ไปอาศัยอยู่กับพ่อของเขา เห็นได้ชัดว่าการติดตั้งนี้เป็นวิธีที่ทั้งคู่ได้พบของการส่งสัญญาณไปยังผู้อื่นและกับแต่ละอื่น ๆ ที่แบ่งเป็นชั่วคราว; พวกเขาจะพาหยุดพักและการแบ่งปันภาระดูแลเด็กอย่างเท่าเทียมกันแม้ว่าจะไม่มีอย่างเต็มที่พิจารณาว่าเด็กจะรู้สึกเกี่ยวกับเรื่องนี้ แต่เป็นวันที่และเดือนไปโดยโคอิจิจะรู้สึกสถานการณ์แข็งเข้าไปในความคงทนและการพูดคุยกับพี่ชายของเขาเกี่ยวกับมือถือของเขาฟักแผนใหม่ที่แปลกและฉุน: เขาได้ยินว่าทั้งสองสร้างขึ้นใหม่เส้นรถไฟหัวกระสุนสร้างพลังงานเหนือธรรมชาติ ที่จุดที่รถไฟหวือผ่านมากันและกัน ถ้าเด็ก ๆ ก็สามารถประดิษฐ์ที่จะตัดหนังออกจากโรงเรียนและทำให้ความปรารถนาที่จุดโฟกัสนี้ความสุขนั้นจะสามารถเรียกคืนได้

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ที่ยากและน่าโมโหกับเรื่องนี้จัดเต็ม–ไม่เคยกล่าวถึงใคร ผู้ใหญ่ หรือ เด็กจึงเป็นอะไรที่สู้พ่อแม่เอาเด็กมั้ยละ : ถอน , รอบคอบโคอิจิไปแม่และปู่ย่าตายาย ; พิถีพิถันและยิ้ม ริวไปอยู่กับพ่อของเขา อย่างชัดเจนการตั้งค่านี้เป็นวิธีคู่ได้พบสัญญาณคนอื่นอะไรกันแบ่งเป็นไหมชั่วคราว ; พวกเขากำลังพักและการแบ่งปันภาระดูแลเด็กอย่างเท่าเทียมกัน แม้ว่าอย่างเต็มที่โดยไม่พิจารณาว่าเด็กจะรู้สึกยังไงกับมัน แต่เมื่อวันและเดือนไปรึเปล่า โดย โคอิจิรู้สึกสถานการณ์การแข็งตัวในความทนทาน และ พูดกับพี่ชายของเขาในมือถือของเขาฟักแปลก และวางแผนใหม่ฉุน : เขาได้ยินว่าสองใหม่รึเปล่า สร้างรถไฟหัวกระสุนสายสร้างพลังงานเหนือธรรมชาติที่จุดที่รถไฟ . ที่ผ่านมาแต่ละอื่น ๆ ถ้าอะไรเด็กชายก็ประดิษฐ์เพื่อเลี่ยงงานโรงเรียนและขอพรที่จุดโฟกัสนี้ ความสุขของพวกเขาสามารถเรียกคืน