Another method to reduce anxiety ha

Another method to reduce anxiety has been explored by Brewer et al. (2006) who looked at the use of a child life specialist supporting a child and parent during an admission for same day surgery, to determine if children who were prepared for same day surgery using this approach exhibited less anxiety than those who were not prepared. Child life specialists are experts in child development and work with children within healthcare facilities assisting them to alleviate any anxiety and stress caused by their admission to hospital. Brewer et al. (2006) implemented a double blind, alternate assignment approach to a sample group of children attending for day surgery (n = 80 intervention, n = 62 control). Following parental permission, the child's anxiety was measured with an instrument (“Child Drawing: Hospital”) specifically designed for this study to assess anxiety from a child's point of view before and after surgery. This tool was validated and deemed reliable by the authors. They demonstrated that the intervention group showed reduced levels of anxiety, but this was not statistically significant, whilst the control group displayed a significant increase in anxiety (Brewer et al., 2006).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

วิธีการอื่นเพื่อลดความวิตกกังวลมีการสำรวจโดย Brewer et al. (2006) ที่มองการใช้เด็กชีวิตผู้เชี่ยวชาญสนับสนุนเด็กและแม่ในระหว่างการเข้าการผ่าตัดวันเดียวกัน การกำหนดถ้าเด็กได้เตรียมพร้อมสำหรับการผ่าตัดวันเดียวกันที่ใช้วิธีการนี้จัดแสดงความวิตกกังวลน้อยกว่าผู้ที่ไม่ได้เตรียม ผู้เชี่ยวชาญชีวิตเด็กเป็นผู้เชี่ยวชาญในการพัฒนาเด็ก และทำงานกับเด็กภายในบุคลากรเหล่านั้นให้ความช่วยเหลือเพื่อบรรเทาความวิตกกังวลและความเครียดที่เกิดจากการเข้าโรงพยาบาลใด ๆ Brewer et al. (2006) ใช้วิธีกำหนดตาบอด สลับคู่ให้กลุ่มตัวอย่างของเด็กที่เข้าร่วมในวันผ่าตัด (n =แทรกแซง 80, n =ควบคุม 62) ต่อสิทธิ์โดยผู้ปกครอง ความวิตกกังวลของเด็กถูกวัด ด้วยเครื่องมือ ("ภาพวาดเด็ก: โรงพยาบาล") ออกแบบเฉพาะสำหรับการศึกษานี้เพื่อประเมินความวิตกกังวลจากมุมมองของเด็กก่อน และ หลังการผ่าตัด เครื่องมือนี้ตรวจสอบ และถือว่าเชื่อถือได้ โดยผู้เขียน พวกเขาแสดงให้เห็นว่าการที่กลุ่มแทรกแซงพบว่าลดระดับความวิตกกังวล แต่นี่ไม่ใช่ทางสถิติอย่างมีนัยสำคัญ ในขณะที่กลุ่มควบคุมแสดงการเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญในความวิตกกังวล (Brewer et al., 2006)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

วิธีการที่จะลดความวิตกกังวลอีกประการหนึ่งที่ได้รับการสำรวจโดยบรูเออร์และคณะ (2006) ที่มองไปที่การใช้ชีวิตของเด็กผู้เชี่ยวชาญด้านการสนับสนุนเด็กและผู้ปกครองในระหว่างการเข้ารับการผ่าตัดในวันเดียวกันเพื่อตรวจสอบว่าเด็กที่ถูกจัดเตรียมไว้สำหรับการผ่าตัดในวันเดียวกันโดยใช้วิธีการนี​​้แสดงความวิตกกังวลน้อยกว่าผู้ที่ไม่ได้รับการจัดทำขึ้น ผู้เชี่ยวชาญชีวิตของเด็กเป็นผู้เชี่ยวชาญในการพัฒนาเด็กและทำงานกับเด็กที่อยู่ในสถานพยาบาลที่ให้ความช่วยเหลือพวกเขาเพื่อบรรเทาความวิตกกังวลใด ๆ และความเครียดที่เกิดจากการเข้ารับการรักษาของพวกเขาไปที่โรงพยาบาล เหล้าและคณะ (2006) ดำเนินการตาบอดสองวิธีที่ได้รับมอบหมายอื่นเพื่อกลุ่มตัวอย่างของเด็กที่เข้าร่วมสำหรับการผ่าตัดวัน (n = 80 การแทรกแซง n = 62 การควบคุม) ดังต่อไปนี้ได้รับอนุญาตจากผู้ปกครองวิตกกังวลของเด็กที่ได้รับการวัดด้วยเครื่องมือ ("เด็กวาด: โรงพยาบาล") ที่ออกแบบมาโดยเฉพาะสำหรับการศึกษาเพื่อประเมินความวิตกกังวลจากจุดของเด็กในมุมมองของก่อนและหลังการผ่าตัดนี้ เครื่องมือนี้ได้รับการตรวจสอบและถือว่ามีความน่าเชื่อถือโดยผู้เขียน พวกเขาแสดงให้เห็นว่ากลุ่มทดลองที่แสดงให้เห็นระดับของความวิตกกังวลลดลง แต่ไม่มีนัยสำคัญทางสถิติในขณะที่กลุ่มควบคุมที่แสดงการเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญในความวิตกกังวล (เหล้า et al., 2006)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

อีกวิธีที่จะลดความกังวลได้ถูกสำรวจโดยต้ม et al . ( 2006 ) ที่ดูใช้เด็กชีวิตผู้เชี่ยวชาญสนับสนุนเด็กและผู้ปกครองในการรับการผ่าตัดในวันเดียวกัน เพื่อตรวจสอบว่า เด็กที่ถูกเตรียมไว้สำหรับการผ่าตัดวันเดียวกันการใช้วิธีการนี้มีความวิตกกังวลน้อยกว่าผู้ที่ไม่ได้เตรียมมาชีวิตเด็กแพทย์ผู้เชี่ยวชาญในการพัฒนาเด็กและทำงานกับเด็กภายในการแพทย์เครื่องช่วยให้บรรเทาใด ๆ ความกังวลและความเครียดที่เกิดจากการเข้า โรงพยาบาล ต้ม et al . ( 2006 ) ใช้ดับเบิลตาบอด สลับงานวิธีการจำนวนเด็กที่เรียนในวันผ่าตัด ( n = 80 การแทรกแซง , N = 62 ควบคุม )ต่อไปนี้ผู้ปกครองอนุญาต ความวิตกกังวลของเด็กถูกวัดด้วยเครื่องมือ ( " เด็กวาดภาพ : โรงพยาบาล " ) ที่ออกแบบมาเฉพาะสำหรับการศึกษานี้เพื่อประเมินความวิตกกังวลจากจุดของมุมมองของเด็กก่อนและหลังผ่าตัด เครื่องมือนี้ตรวจสอบและเห็นว่าเชื่อถือได้โดยผู้เขียน พวกเขาแสดงให้เห็นว่ากลุ่มมีการลดระดับของความวิตกกังวลแต่ไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ ในขณะที่กลุ่มควบคุม แสดงผลการเพิ่มความวิตกกังวล ( Brewer et al . , 2006 )