HistoryAPEC was established in resp

History
APEC was established in response to the growing interdependence among Asia-Pacific economies and to the need to advance Asia-Pacific economic dynamism and sense of community.

APEC began in 1989, when Australia hosted the first annual meeting of Foreign and Trade Ministers from 12 Asia-Pacific economies to discuss ways to increase cooperation in this fast-expanding region of the world. Canada was a founding member of the APEC forum, along with Australia, Brunei Darussalam, Indonesia, Japan, the Republic of Korea, Malaysia, New Zealand, the Republic of the Philippines, Singapore, Thailand and the United States.

In 1993, the United States held the first annual meeting of APEC Leaders at Blake Island, near Seattle, to give trade liberalization and economic cooperation further impetus and high level commitment, to develop a spirit of community in the region and to promote sustainable growth and equitable development.

Between its establishment in 1989 and the first annual meeting of APEC Leaders in 1993, APEC accepted six new members. In November 1991, three members were welcomed into the organization: the People's Republic of China; Hong Kong, China; and Chinese Taipei. In November 1993, APEC accepted Mexico and Papua New Guinea while deciding that Chile would become a full member in November 1994.

Peru, Russia and Vietnam were the latest economies to join the organization in November 1998.

APEC now comprises 21 member economies: Australia, Brunei Darussalam, Canada, Chile, People's Republic of China, Hong Kong, Indonesia, Japan, Republic of South Korea, Malaysia, Mexico, New Zealand, Papua New Guinea, Peru, Republic of the Philippines, Russia, Singapore, Chinese Taipei (Taiwan), Thailand, the United States, and Vietnam.

There are three official observers: the Association of Southeast Asian Nations (ASEAN) Secretariat, the Pacific Economic Cooperation Council (PECC), and the South Pacific Forum (SPF).
Mission Statement
APEC is the premier Asia-Pacific economic forum. Our primary goal is to support sustainable economic growth and prosperity in the Asia-Pacific region.

We are united in our drive to build a dynamic and harmonious Asia-Pacific community by championing free and open trade and investment, promoting and accelerating regional economic integration, encouraging economic and technical cooperation, enhancing human security, and facilitating a favorable and sustainable business environment. Our initiatives turn policy goals into concrete results and agreements into tangible benefits.
Member Economies
APEC has 21 members. The word 'economies' is used to describe APEC members because the APEC cooperative process is predominantly concerned with trade and economic issues, with members engaging with one another as economic entities.
APEC Members Date of Joining
Australia 6-7 Nov 1989
Brunei Darussalam 6-7 Nov 1989
Canada 6-7 Nov 1989
Chile 11-12 Nov 1994
People's Republic of China 12-14 Nov 1991
Hong Kong, China 12-14 Nov 1991
Indonesia 6-7 Nov 1989
Japan 6-7 Nov 1989
Republic of Korea 6-7 Nov 1989
Malaysia 6-7 Nov 1989
Mexico 17-19 Nov 1993
New Zealand 6-7 Nov 1989
Papua New Guinea 17-19 Nov 1993
Peru 14-15 Nov 1998
The Philippines 6-7 Nov 1989
Russia 14-15 Nov 1998
Singapore 6-7 Nov 1989
Chinese Taipei 12-14 Nov 1991
Thailand 6-7 Nov 1989
The United States 6-7 Nov 1989
Viet Nam 14-15 Nov 1998

Advantages

- foster economic, political, and financial relationships with other Asian countries
- allows a forum to discuss issues (e.g. free flow of labor among Asian countries, trade facilitation, China-Philippines-Vietnam-Indonesia conflict on the Spratly Islands)
- allows Asian countries to dialogue with economic power houses such as Japan and USA

Disadvantages

- no real "teeth" in discussing trade: talks do not often lead to serious trade bargaining and agreements (it is not a WTO)
- limited notion of open regionalism: other countries outside of APEC do not have to dismantle their trade barriers to benefit from APEC members' trade openness

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ประวัติเอเปคก่อตั้งขึ้นในอิสระเสรีเติบโตท่ามกลางเศรษฐกิจเอเชีย-แปซิฟิก และต้องก้าวหน้าสามัคคีเศรษฐกิจเอเชีย-แปซิฟิกและของชุมชนเอเปคเริ่มในปี 1989 เมื่อออสเตรเลียเป็นเจ้าภาพการประชุมครั้งแรกประจำปีของต่างประเทศและรัฐมนตรีการค้าจาก 12 ประเทศเอเชีย-แปซิฟิกเพื่อหารือเกี่ยวกับวิธีการเพิ่มความร่วมมือในภูมิภาคนี้ขยายอย่างรวดเร็วของโลก แคนาดามีสมาชิกก่อตั้งของเอเปคฟอรั่ม รวมทั้งออสเตรเลีย บรูไน อินโดนีเซีย ญี่ปุ่น เกาหลี มาเลเซีย นิวซีแลนด์ สาธารณรัฐฟิลิปปินส์ สิงคโปร์ ไทย และสหรัฐอเมริกาในปี 1993 สหรัฐอเมริกาจัดประชุมประจำปีครั้งแรกของผู้นำเอเปคที่เกาะเบลก ใกล้ซีแอตเทิล ให้เปิดเสรีการค้า และความร่วมมือทางเศรษฐกิจต่อแรงผลักดัน และ มั่นระดับสูง การพัฒนาจิตวิญญาณของชุมชนในภูมิภาค และ เพื่อส่งเสริมการเจริญเติบโตอย่างยั่งยืนและเป็นธรรมพัฒนาก่อตั้งในปี 1989 และประชุมประจำปีในครั้งแรกผู้นำเอเปคในปี 1993 เอเปคได้รับสมาชิกใหม่ 6 ในเดือนพฤศจิกายนพ.ศ. 2534 สมาชิกสามได้ยินดีในองค์กร: สาธารณรัฐประชาชนจีน Hong Kong จีน และจีนไทเป ในเดือน 1993 พฤศจิกายน เอเปคยอมรับประเทศเม็กซิโกและประเทศปาปัวนิวกินีในขณะที่ตัดสินใจว่า ประเทศชิลีจะเป็น สมาชิกเต็มรูปแบบในเดือนพฤศจิกายนปี 1994เปรู รัสเซีย และเวียดนามถูกประเทศล่าสุดการเข้าร่วมองค์กรใน 1998 พฤศจิกายนขณะนี้เอเปคประกอบด้วยสมาชิก 21 ประเทศ: ออสเตรเลีย บรูไนดารุสซาลาม แคนาดา ชิลี สาธารณรัฐประชาชนจีน Hong Kong อินโดนีเซีย ญี่ปุ่น เกาหลีใต้ มาเลเซีย เม็กซิโก นิวซีแลนด์ ปาปัวนิวกินี เปรู สาธารณรัฐฟิลิปปินส์ รัสเซีย สิงคโปร์ จีนไทเป (ไต้หวัน), ไทย สหรัฐอเมริกา และเวียดนามมีผู้สังเกตการณ์ทางสาม: เลขาธิการสมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (อาเซียน) แปซิฟิกเศรษฐกิจความร่วมมือสภา (PECC), และเวทีแปซิฟิกใต้ (SPF)พันธกิจเอเปคเป็นเวทีการทางเศรษฐกิจเอเชีย-แปซิฟิกที่พรีเมียร์ เป้าหมายหลักของเราคือการ สนับสนุนการเติบโตทางเศรษฐกิจอย่างยั่งยืนและความเจริญรุ่งเรืองในภูมิภาคเอเชียแปซิฟิกเราอยู่สหรัฐในไดรฟ์ของเราสร้างแบบไดนามิก และสามัคคีชุมชนเอเชีย-แปซิฟิก โดย championing และเปิดเสรีทางการค้าและการลงทุน ส่งเสริม และเร่งการรวมกลุ่มทางเศรษฐกิจระดับภูมิภาค ส่งเสริมความร่วมมือทางเศรษฐกิจ และทางเทคนิค เพิ่มความปลอดภัยของมนุษย์ และอำนวยความสะดวกสภาพแวดล้อมทางธุรกิจที่ดี และยั่งยืน โครงการของเราเปิดนโยบายเป้าหมายผลคอนกรีตและข้อตกลงในผลประโยชน์ประเทศสมาชิกเอเปคมีสมาชิก 21 คำว่า 'เศรษฐกิจ' ใช้เพื่ออธิบายการทำงานของสมาชิกเอเปคเนื่องจากกระบวนการร่วมมือของเอเปคส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับทางการค้าและเศรษฐกิจ มีเสน่ห์ ด้วยกันเป็นหน่วยทางเศรษฐกิจของสมาชิกวันสมาชิกเอเปคเข้าร่วมออสเตรเลีย 6-7 1989 พฤศจิกายนบรูไนดารุสซาลาม 6-7 1989 พฤศจิกายนแคนาดา 6-7 1989 พฤศจิกายนชิลี 11-12 1994 พฤศจิกายนสาธารณรัฐประชาชนจีน 12-14 1991 พ.ย.Hong Kong จีน 12-14 1991 พ.ย.อินโดนีเซีย 6-7 1989 พฤศจิกายนญี่ปุ่น 6-7 1989 พฤศจิกายนเกาหลี 6-7 1989 พฤศจิกายนมาเลเซีย 6-7 1989 พฤศจิกายนเม็กซิโก 17-19 1993 พฤศจิกายนนิวซีแลนด์ 6-7 1989 พฤศจิกายนปาปัวนิวกินี 17-19 1993 พฤศจิกายนเปรู 14-15 1998 พ.ย.ฟิลิปปินส์ 6-7 1989 พฤศจิกายนรัสเซีย 14-15 1998 พ.ย.สิงคโปร์ 6-7 1989 พฤศจิกายนประเทศจีนไทเป 12-14 1991 พ.ย.ไทย 6-7 1989 พฤศจิกายนสหรัฐอเมริกา 6-7 1989 พฤศจิกายนเวียดนาม 14-15 1998 พ.ย.ข้อดี -ส่งเสริมความสัมพันธ์ทางเศรษฐกิจ การเมือง และการเงินกับประเทศในเอเชียอื่น ๆ -ช่วยให้หน้าเพื่อหารือเกี่ยวกับปัญหา (เช่นฟรีไหลของแรงงานระหว่างประเทศในเอเชีย อำนวยความสะดวกทางการค้า ความขัดแย้งจีนฟิลิปปินส์เวียดนามอินโดนีเซียบนหมู่เกาะสแปรตลีย์) -อนุญาตให้ประเทศในเอเชียเพื่อเจรจากับบ้านอำนาจทางเศรษฐกิจเช่นญี่ปุ่นและสหรัฐอเมริกา ข้อเสีย -ไม่จริง "ฟัน" ในการสนทนาทางการค้า: เจรจาไม่มักจะนำไปสู่การค้าอย่างจริงจังต่อรองราคาและข้อตกลง (ไม่มีองค์การ) -ความจำกัดของ regionalism เปิด: ไม่มีประเทศนอกเอเปคการ dismantle อุปสรรคทางการค้าของพวกเขาได้ประโยชน์จากการเปิดรับการค้าของสมาชิกเอเปค

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ประวัติความเป็นมา
ของเอเปคก่อตั้งขึ้นในการตอบสนองต่อการพึ่งพาซึ่งกันและกันเพิ่มขึ้นในหมู่เศรษฐกิจเอเชียแปซิฟิกและความต้องการที่จะก้าวไปสู่พลวัตทางเศรษฐกิจเอเชียแปซิฟิกและความรู้สึกของชุมชน. เอเปคเริ่มต้นขึ้นในปี 1989 เมื่อออสเตรเลียเป็นเจ้าภาพการประชุมประจำปีครั้งแรกของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศและการค้าจาก 12 เศรษฐกิจเอเชียแปซิฟิกเพื่อหารือเกี่ยวกับวิธีการที่จะเพิ่มความร่วมมือในภูมิภาคนี้อย่างรวดเร็วขยายตัวของโลก แคนาดาเป็นสมาชิกของฟอรั่มของเอเปคพร้อมกับออสเตรเลียบรูไนดารุสซาลามอินโดนีเซียญี่ปุ่นสาธารณรัฐเกาหลีมาเลเซียนิวซีแลนด์ฟิลิปปินส์สิงคโปร์ไทยและสหรัฐอเมริกา. ในปี 1993 ที่ประเทศ สหรัฐอเมริกาจัดประชุมประจำปีครั้งแรกของผู้นำเอเปคที่เบลคเกาะใกล้กับซีแอตเติเพื่อให้การเปิดเสรีทางการค้าและความร่วมมือทางเศรษฐกิจแรงผลักดันต่อไปและความมุ่งมั่นในระดับสูงเพื่อพัฒนาจิตวิญญาณของชุมชนในภูมิภาคและเพื่อส่งเสริมการเจริญเติบโตอย่างยั่งยืนและการพัฒนาอย่างเป็นธรรม. ระหว่างของ สถานประกอบการในปี 1989 และการประชุมประจำปีครั้งแรกของผู้นำเอเปคในปี 1993, เอเปคได้รับการยอมรับหกสมาชิกใหม่ ในเดือนพฤศจิกายนปี 1991 สมาชิกทั้งสามคนได้รับการต้อนรับในองค์กร: สาธารณรัฐประชาชนจีน ฮ่องกง, จีน; และจีนไทเป ในเดือนพฤศจิกายนปี 1993 ของเอเปคได้รับการยอมรับเม็กซิโกและปาปัวนิวกินีขณะที่การตัดสินใจที่ชิลีจะกลายเป็นสมาชิกเต็มรูปแบบในพฤศจิกายน 1994. เปรูรัสเซียและเวียดนามเป็นประเทศเศรษฐกิจใหม่ล่าสุดที่จะเข้าร่วมองค์กรในเดือนพฤศจิกายนปี 1998. เอเปคในขณะนี้ประกอบด้วยสมาชิก 21 เศรษฐกิจออสเตรเลีย บรูไนดารุสซาลาม, แคนาดา, ชิลี, สาธารณรัฐประชาชนจีน, ฮ่องกง, อินโดนีเซีย, ญี่ปุ่นสาธารณรัฐเกาหลีมาเลเซียเม็กซิโกนิวซีแลนด์ปาปัวนิวกินีเปรูฟิลิปปินส์รัสเซียสิงคโปร์จีนไทเป (ไต้หวัน ) ไทยสหรัฐอเมริกาและเวียดนาม. มีสามผู้สังเกตการณ์อย่างเป็นทางการ. สมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (อาเซียน) เลขาธิการความร่วมมือทางเศรษฐกิจแปซิฟิกสภา (PECC) และแปซิฟิกใต้ฟอรั่ม (SPF) ภารกิจชี้แจงเอเปคเป็น ฟอรั่มชั้นนำของเศรษฐกิจในภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก เป้าหมายหลักของเราคือการสนับสนุนการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจอย่างยั่งยืนและความเจริญรุ่งเรืองในภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก. เราเป็นปึกแผ่นในไดรฟ์ของเราในการสร้างแบบไดนามิกและความสามัคคีของชุมชนในภูมิภาคเอเชียแปซิฟิกโดยการสนับสนุนการค้าเสรีและเปิดกว้างและการลงทุน, การส่งเสริมและเร่งการรวมกลุ่มทางเศรษฐกิจในภูมิภาค การส่งเสริมความร่วมมือทางเศรษฐกิจและเทคนิคการเสริมสร้างความมั่นคงของมนุษย์และอำนวยความสะดวกในสภาพแวดล้อมทางธุรกิจที่ดีและยั่งยืน ความคิดริเริ่มของเราเปิดนโยบายเป้าหมายเป็นผลที่เป็นรูปธรรมและข้อตกลงที่เป็นประโยชน์ที่จับต้อง. เศรษฐกิจสมาชิกเอเปคมี 21 สมาชิก คำว่า 'เศรษฐกิจ' ใช้เพื่ออธิบายสมาชิกเอเปคเนื่องจากกระบวนการเอเปคที่ร่วมมือกันเป็นส่วนใหญ่ที่เกี่ยวข้องกับการค้าและปัญหาทางเศรษฐกิจที่มีสมาชิกมีส่วนร่วมกับคนอื่นในขณะที่หน่วยงานทางเศรษฐกิจ. เอเปควันที่สมัครสมาชิกของการเข้าร่วมออสเตรเลีย 6-7 พฤศจิกายน 1989 บรูไนดารุสซาลาม 6 7 พฤศจิกายน 1989 แคนาดา 6-7 พฤศจิกายน 1989 ชิลี 11-12 พฤศจิกายน 1994 สาธารณรัฐประชาชนจีน 12-14 พฤศจิกายน 1991 ฮ่องกงจีน 12-14 พฤศจิกายน 1991 อินโดนีเซีย 6-7 พฤศจิกายน 1989 ญี่ปุ่น 6-7 พฤศจิกายน 1989 สาธารณรัฐเกาหลี 6 7 พฤศจิกายน 1989 มาเลเซีย 6-7 พฤศจิกายน 1989 เม็กซิโก 17-19 พฤศจิกายน 1993 นิวซีแลนด์ 6-7 พฤศจิกายน 1989 ปาปัวนิวกินี 17-19 พฤศจิกายน 1993 เปรู 14-15 พฤศจิกายน 1998 ฟิลิปปินส์ 6-7 พฤศจิกายน 1989 รัสเซีย 14-15 พฤศจิกายน 1998 สิงคโปร์ 6-7 พฤศจิกายน 1989 จีนไทเป 12-14 พฤศจิกายน 1991 ไทย 6-7 พฤศจิกายน 1989 สหรัฐอเมริกา 6-7 พฤศจิกายน 1989 เวียดนาม 14-15 พฤศจิกายน 1998 ข้อดี- ส่งเสริมเศรษฐกิจการเมืองและความสัมพันธ์ทางการเงินกับประเทศอื่น ๆ ในเอเชีย- ช่วยให้ ฟอรั่มเพื่อหารือเกี่ยวกับปัญหา (เช่นไหลเวียนอย่างเสรีของแรงงานในกลุ่มประเทศในเอเชีย, การอำนวยความสะดวกทางการค้าความขัดแย้งจีนฟิลิปปินส์เวียดนามอินโดนีเซียหมู่เกาะสแปรตลีย์) - ช่วยให้ประเทศในเอเชียที่จะเจรจากับบ้านอำนาจทางเศรษฐกิจเช่นสหรัฐอเมริกาญี่ปุ่นและข้อเสีย- ไม่จริง " ฟัน "ในการพูดคุยเกี่ยวกับการค้าการเจรจาไม่ได้มักจะนำไปสู่การเจรจาต่อรองทางการค้าที่รุนแรงและข้อตกลง (มันไม่ได้เป็น WTO) - ความคิดที่ จำกัด ของภูมิภาคนิยมแบบเปิด: ประเทศอื่น ๆ นอกของเอเปคจะได้ไม่ต้องรื้ออุปสรรคทางการค้าของพวกเขาที่จะได้รับประโยชน์จากสมาชิกเอเปค ' การเปิดกว้างทางการค้า

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ประวัติศาสตร์
เอเปคก่อตั้งขึ้นในการตอบสนองต่อการเติบโตของเศรษฐกิจเอเชีย แปซิฟิก การพึ่งพาอาศัยกันและต้องเลื่อนพลวัตทางเศรษฐกิจเอเชีย แปซิฟิก และความรู้สึกของชุมชน เอเปค

เริ่มในปี 1989 เมื่อออสเตรเลียเป็นเจ้าภาพการประชุมประจำปีของรัฐมนตรีการค้าต่างประเทศ และ จาก 12 ประเทศเอเชีย แปซิฟิก เพื่อหารือแนวทางความร่วมมือในการขยายเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ภูมิภาคของโลกแคนาดาเป็นสมาชิกก่อตั้งของเอเปคฟอรั่มพร้อมด้วยออสเตรเลีย บรูไนดารุสซาลาม อินโดนีเซีย ญี่ปุ่น เกาหลีใต้ มาเลเซีย นิวซีแลนด์ ฟิลิปปินส์ สิงคโปร์ ไทย และสหรัฐอเมริกา .

ใน 1993 สหรัฐอเมริกาจัดประชุมประจำปีของผู้นำเอเปคที่ Blake Island ใกล้ซีแอตเทิลให้เปิดเสรีทางการค้าและความร่วมมือทางเศรษฐกิจต่อแรงกระตุ้นและความมุ่งมั่นสูง เพื่อพัฒนาจิตวิญญาณของชุมชนในภูมิภาค และเพื่อส่งเสริมการเติบโตอย่างยั่งยืนและการพัฒนาอย่างเท่าเทียมกัน

ระหว่างก่อตั้งในปี 1989 และการประชุมประจำปีของผู้นำเอเปคในปี 1993 เอเปกยอมรับหกสมาชิก ในพฤศจิกายน 1991 , สมาชิกทั้งสามได้รับการต้อนรับในองค์กร :สาธารณรัฐประชาชนจีน ฮ่องกง จีน และ จีน ไทเป ในเดือนพฤศจิกายนปี 1993 เอเปคยอมรับ เม็กซิโก และ ปาปัวนิวกินี ในขณะที่การตัดสินใจว่าชิลีจะกลายเป็นสมาชิกเต็มรูปแบบในเดือนพฤศจิกายน 1994

เปรู รัสเซีย และเวียดนาม เป็นประเทศล่าสุดที่จะเข้าร่วมองค์กร ในเดือนพฤศจิกายน 1998

ตอนนี้ประกอบด้วยสมาชิกเอเปค 21 ประเทศ : ออสเตรเลีย , บรูไนดารุสซาลาม แคนาดา ชิลีสาธารณรัฐประชาชน จีน ฮ่องกง อินโดนีเซีย ญี่ปุ่น เกาหลีใต้ มาเลเซีย เม็กซิโก นิวซีแลนด์ ปาปัวนิวกินี เปรู ฟิลิปปินส์ รัสเซีย สิงคโปร์ จีน ไทเป ( ไต้หวัน ) ไทย สหรัฐอเมริกา และเวียดนาม มี 3 ผู้สังเกตการณ์อย่างเป็นทางการค่ะ

: สมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ( อาเซียน ) สํานักเลขาธิการ ,สภาความร่วมมือทางเศรษฐกิจเอเชียแปซิฟิก ( pecc ) และฟอรั่มแปซิฟิกใต้ ( SPF )
-
ภารกิจนายกรัฐมนตรีแถลงเศรษฐกิจเอเชียแปซิฟิกฟอรัม เป้าหมายหลักของเราคือเพื่อสนับสนุนการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจอย่างยั่งยืนและความเจริญรุ่งเรืองในภูมิภาคเอเชียแปซฟิก

เราเป็นปึกแผ่นในไดรฟ์ของเราเพื่อสร้างแบบไดนามิกและชุมชนเอเชียแปซิฟิกสามัคคี ด้วยการต่อสู้ฟรีและเปิดการค้าและการลงทุนการส่งเสริมและเร่งรัดการรวมกลุ่มทางเศรษฐกิจในภูมิภาค การส่งเสริมความร่วมมือทางเศรษฐกิจและทางเทคนิค การส่งเสริมความมั่นคงของมนุษย์ และการส่งเสริมสภาพแวดล้อมทางธุรกิจที่ดี และยั่งยืน การริเริ่มของเราเปิดนโยบายเป้าหมายในผลเป็นรูปธรรมและข้อตกลงเป็นประโยชน์ที่จับต้องได้ ประหยัด

สมาชิกเอเปคมี 21 สมาชิกคำว่า ' ' ถูกใช้เพื่ออธิบายเศรษฐกิจเอเปค สมาชิก เพราะเอเปคกระบวนการสหกรณ์ส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับการค้าและประเด็นปัญหาทางเศรษฐกิจ และมีสมาชิกเป็นเสน่ห์อีกแบบหนึ่ง เป็นองค์กรทางเศรษฐกิจ .
สมาชิกเอเปค วันที่ 6-7 พ.ย. 2532 ออสเตรเลียเข้าร่วม

บรูไนดารุสซาลาม 6-7 พ.ย. 2532
แคนาดา 6-7 พ.ย. 2532

11-12 พ.ย. 1994 คนชิลี จีน 12-14 พ.ย. 2534
ฮ่องกงจีน 12-14 พ.ย. 1991 อินโดนีเซีย 6-7 พ.ย. 2532

ญี่ปุ่น 6-7 พ.ย. 2532
เกาหลีใต้ 6-7 พ.ย. 2532
มาเลเซีย 6-7 พ.ย. 2532
เม็กซิโก 17-19 พ.ย. 2536 6-7 พ.ย. 2532

นิวซีแลนด์ปาปัวนิวกินี 17-19 พ.ย. 2536
เปรู 14-15 พ.ย. 1998
ฟิลิปปินส์ 6-7 พ.ย. 1989 รัสเซีย 14-15 พ.ย. 1998

สิงคโปร์ 6-7 พ.ย. 1989
จีนไทเป 12-14 พ.ย. 2534
ประเทศไทย 6-7 พ.ย. 2532
สหรัฐอเมริกา 6-7 พ.ย. 2532
เวียดนาม 14-15 พ.ย. 1998

ข้อดี

- ส่งเสริมเศรษฐกิจ การเมือง และการเงิน ความ สัมพันธ์ กับ อื่น ๆประเทศในเอเชีย
- ช่วยให้ฟอรั่มเพื่อหารือเกี่ยวกับปัญหา ( เช่นการไหลของฟรีของแรงงานในกลุ่มประเทศเอเชีย จีน ฟิลิปปินส์ เวียดนาม อินโดนีเซีย การอํานวยความสะดวกทางการค้า ความขัดแย้งบนเกาะ )
- ช่วยให้ประเทศในเอเชียที่จะเจรจากับอำนาจทางเศรษฐกิจ เช่น ญี่ปุ่นและสหรัฐอเมริกา
บ้าน


ข้อเสีย- ไม่จริง " ฟัน " ในเรื่องการค้า การเจรจาไม่ได้มักจะนำไปสู่การเจรจาต่อรองข้อตกลงการค้าที่รุนแรงและ ( ไม่ใช่องค์การการค้าโลก )
- ความคิดที่ จำกัด ของเปิดภูมิภาค : ประเทศอื่น ๆนอกของเอเปคไม่ต้องรื้ออุปสรรคทางการค้าของพวกเขาได้รับประโยชน์จากสมาชิกเอเปคเปิดเสรีการค้า