Improving speaking skills through the use of integrated listening and  การแปล - Improving speaking skills through the use of integrated listening and  ไทย วิธีการพูด

Improving speaking skills through t


Improving speaking skills through the use of integrated listening and speaking material for student teachers academic year 2012/2013

Introduction
Speaking was the most difficult skill based on some observations. Students faced some obstacles, which came from internal problems, such as anxiety, worried about making mistakes and lack of self confident, and external ones: lack of speaking practice and input from receptive materials – listening and reading. Their problems influence their listening and speaking performance that will be explained in the next sub chapter. However, in fact, most of activities and materials were not designed to support both speaking and listening. Listening and speaking influences each other as the more students get input from listening, the richer the knowledge they acquire then the more fluent they become.
In order to be able to demonstrate comprehensible meaning, students need to get relevant and meaningful input either from listening or reading so that they acquire not only full understanding of the messages being spoken but also the model to communicate them in the appropriate speaking context. Rivers (1996, 196) in Osada (2004, 55) says “Speaking does not of itself constitute communication unless what is being said is comprehended by another person”. One investigation from Dupuy (1999) in Nation (2009) about “narrow listening” – an approach based on Krashen’s idea, reported improvements in students listening comprehension, fluency, and vocabulary as well as increased confidence in French. The improvements were resulted from listening as many times as they wish to a range of 1 – 2 minute aural texts on a range of familiar and interesting topics. Hence, the points that should be taken into account are the integration of listening (meaning-focused input) and speaking (meaning-focused output) and language-focused learning such as the language features: pronunciation, spelling, vocabularies, grammar and discourse (Nation and Newton, 2009). Consequently, the design is not only focus on increasing the frequency of listening and speaking practice but also integrating the material and activities, both listening and speaking of the given texts.
Discussion
Rubin (1994, 78) states that text type has been noted as a factor affecting listening comprehension. It is assumed that since most written texts are more syntactically complex, less redundant, denser, and use fewer pauses than spoken texts, they are potentially more difficult to understand (i.e., cognitively taxing). Conversely, because conversational texts are less complex syntactically, more redundant, and have more pauses, they are potentially easier to understand. People communicate what they have in mind everyday, as it is a part of daily life. Even though words are always spoken daily and produced ten thousands for average people, it does not make speaking easier, especially for foreign learners (Thornbury, 2009: 1). Speaking is a skill, whichdeserves attention, as it is a foreign language. Thus, speaking is routine communication, which needs to be paid attention; in addition it should be had and developed (Luoma, 2009: 20). Due to these definitions, lecturers need to see factors that make speaking difficult, strategy to speak and develop it, types and characteristics of spoken language. Thus, teaching the comprehension of spoken speeches is therefore of primary importance if the communication aims is to be reached (River, 1966, 204 in Osada, 2004, 55)
As Osada (2004, 56) says that in order to understand spoken messages, students need to integrate information from a range of sources: phonetic, phonological prosodic, lexical, syntactic, semantics, and pragmatic. The difficulties come from both side speaking and listening. The fact that we achieve all this in real time as the message unfolds makes listening complex, dynamic, and fragile (Celce-Murcia, 1995, 366)
Spoken language has its own features, which are different from written language. Buck (2001, 4) in Osada (2004) points out that there are three characteristics of speech that are particularly important in the listening comprehension construct: (a) speech is encoded in the form of sound; (b) it is linear and takes place in real time, with no chance of review; and (c) it is linguistically different from written language. Brown (2001: pp. 270-271) suggests some characteristics of spoken language, which can make oral performance easy as well as, in some cases, difficult. First, clustering deals with the way of the speakers organize their output both cognitively and physically (in breath groups) through such clustering. Second, redundancy deals with the way the speaker has opportunity to make meaning clearer through the redundancy of language by capitalizing on this feature of spoken language. Third, reduced forms refer to contractions, elisions, reduced vowels, etc; all form special problems in teaching spoken English. Fourth, performance variables deal with a certain number of performance hesitations, pauses, backtracking and corrections, which appear during the process of thinking as the speaker speaks. Fifth, the teacher should also make sure that the students are well acquainted with the words, idioms, and phrases of colloquial language and that the students get practice in producing these forms. Sixth, rate of delivery refers to an acceptable speed along with other attributes of fluency should be achieved by students. Seventh, stress, rhythm, and intonation, which are the most important characteristics of English pronunciation, convey important messages. The last characteristic is interaction.
Therefore, ideally, students get input from listening skill how to speak accurately and fluently. It can be stated that students need more practical activities, which provide them with more listening practice and input from listening material and audio-visual media that contain good model of accuracy, fluency, pronunciation, rhythm, intonation, grammar and standard rate of delivery. As Dunckel (1991, 437) says that although it has become generally accepted practice to provide beginning-level learners with a considerable amount of comprehensible input (Krashen, 1981), Rickerson (1984) stresses the need to provide foreign/second language students with opportunity to produce the language to enhance the motivation during language learning. Thus, it is expected that the result of more input and listening practice, their speaking skills improve to the upper level. It is a good starting point for them since they will play as model for their future students. Hence, it meets the teaching competence of current PBI curriculum that graduated student teachers should acquire
Research problems
In identifying the problems, I carried out some observations in three speaking classes. Based on the observations, there were many errors done by the students when speaking. There were errors in the accuracy, pronunciation, spelling, stress, rhythm, intonation and grammar. Beside that, most of the students viewed speaking as difficult skill. They encountered some problems when speaking English, such as how to start a conversation, how to connect from idea to another one, anxiety, nervous, and worried about making mistakes. These problems hindered them from having a fluency in speaking, thus made them think that it was not easy to speak.
The activities and the materials that were given to the students did not give a chance to practice speaking. Most of the activities in the classroom were dominated by doing some exercises in their modules that did not enrich students’ speaking skills. Their activities were reading some dialogues in book and it happened most of the time. Therefore, students’ production did not sound natural which was based on real conversations.
The activities and the materials that were given to the students did not give a chance to practice speaking. Most of the activities in the classroom were dominated by doing some exercises in their modules that did not enrich students’ speaking skills. Their activities were reading some dialogues in book and it happened most of the time. Therefore, students’ production did not sound natural which was based on real conversations.
Furthermore, students only got input from the teachers who read the dialogues and they followed her/his without having other input from audio-visual or movies which contain native sounds in real communication. Sometimes students did not know certain natural expression in real life, for instance: how’s life? Are you heading somewhere? Thus, students’ speaking ability ended up in low accuracy, fluency, pronunciation, stressing, rhythm and grammar. Due to the lack input of listening, consequently, students had difficulties in understanding clustering, reduced forms; colloquial language and translating phrase and idiom so that they cannot give expected response.
Due to the lack of using other media but English book or printed materials, students did not get a chance to develop what they got. Students needed to get more input not only from the printed book the had but also from other media such as audio-visual material that can be herd to scaffold their knowledge so that students have good model how to speak naturally. Nowadays, we find that gadget is about young generation. They put their life - recent activities, personal pictures, favourite movies and music, agendas in their gadget such as tablet, Smartphone, notepad, MP3 player, ipod, etc. This habitual situation is a challenge for educators to put English closer to students in their daily life. Then, gadget is a part of their life. The soft file of English material and the media can be saved in their gadget such as audio – visual PowerPoint, Vodcat, Podcast, movies and music. Once students have them in their gadget, they can learn the material anytime and anywhere. It means that they have the control how and when to learn which is can be matched with
0/5000
จาก: -
เป็น: -
ผลลัพธ์ (ไทย) 1: [สำเนา]
คัดลอก!
พัฒนาทักษะการพูดโดยใช้การฟัง และพูดวัสดุสำหรับครูนักเรียนปีการศึกษา 2012/2013 แนะนำ การพูดเป็นทักษะยากที่สุดตามข้อสังเกตุบาง นักเรียนต้องเผชิญกับอุปสรรคบางอย่าง ซึ่งมาจากปัญหาภายใน วิตก กังวลเกี่ยวกับการทำผิดพลาดและการขาดของตนเองมั่นใจ เช่น และคนภายนอก: ขาดการฝึกพูดและป้อนข้อมูลจากครอบครัววัสดุฟัง และอ่าน ปัญหาของพวกเขามีอิทธิพลต่อประสิทธิภาพการฟัง และการพูดที่จะอธิบายในบทย่อยถัดไป อย่างไรก็ตาม ในความเป็นจริง ที่สุดของกิจกรรมและวัสดุไม่ออกแบบมาให้สนับสนุนทั้งการพูด และการฟัง ฟัง และการพูดมีผลต่อกันเป็นการป้อนข้อมูลการรับนักเรียนเพิ่มเติมจากฟัง ขึ้นที่ความรู้ที่พวกเขาได้รับ นั้นอย่างคล่องแคล่วมากขึ้นพวกเขากลายเป็น เพื่อให้สามารถแสดงความหมาย comprehensible นักเรียนต้องได้รับการเข้าเกี่ยวข้อง และมีความหมายอย่างใดอย่างหนึ่ง จากการฟัง หรือการอ่านเพื่อให้พวกเขาได้รับไม่เพียงแต่ความเข้าใจข้อความที่จะพูด แต่รูปแบบการติดต่อสื่อสารในบริบทการพูดที่เหมาะสม แม่น้ำ (1996, 196) ใน Osada (2004, 55) กล่าวว่า "พูดไม่ได้ของตัวเองเป็นสื่อสารเว้นแต่เป็นการพูดเป็น comprehended โดยบุคคลอื่น" ตรวจสอบหนึ่งจาก Dupuy (1999) ในประเทศ (2009) เกี่ยวกับ "แคบฟัง" – วิธีการตามความคิดของ Krashen รายงานปรับปรุงนักเรียนฟังทำความเข้าใจ แคล่ว และคำศัพท์ ตลอดจนความเชื่อมั่นเพิ่มขึ้นในฝรั่งเศส ปรับปรุงเป็นผลมาจากการฟังได้หลายครั้ง ตามที่ต้องการช่วงของข้อความที่ฟัง 1-2 นาทีในหัวข้อที่คุ้นเคย และน่าสนใจมากมาย ดังนั้น จุดที่ควรนำมาพิจารณาคือ รวมฟัง (เน้นความหมายเข้า) พูด (เน้นความหมายผลผลิต) และเรียนรู้ที่เน้นภาษาเช่นคุณลักษณะภาษา: การออกเสียง สะกด vocabularies ไวยากรณ์ และวาทกรรม (ประเทศและนิวตัน 2009) ดังนั้น การออกแบบได้เฉพาะเน้นเพิ่มความถี่ของการฟัง และฝึกพูด แต่ยังรวมวัสดุและกิจกรรม ทั้งฟัง และพูดข้อความที่กำหนด สนทนา Rubin (1994, 78) ระบุว่า ได้รับการกล่าวข้อความชนิดเป็นปัจจัยที่มีผลต่อการทำความเข้าใจฟัง มีสันนิษฐานว่า เนื่องจากส่วนใหญ่เขียนข้อความซับซ้อนเพิ่มเติมข้อ ไม่ซ้ำ denser และใช้ช่วงหยุดน้อยกว่าข้อความพูด จะอาจยากต่อการเข้าใจ (เช่น cognitively taxing) ในทางกลับกัน เนื่อง จากข้อความสนทนาซับซ้อนน้อยข้อ ซ้ำซ้อนมากขึ้น และมีช่วงหยุดเพิ่มเติม ง่ายขึ้นอาจจะเข้าใจ คนสื่อสิ่งที่พวกเขามีในใจทุกวัน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตประจำวัน แม้ว่าคำจะพูดทุกวัน และผลิตหลักหมื่นคนเฉลี่ย มันไม่ได้พูดง่าย โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับนักเรียนต่างชาติ (Thornbury, 2009:1) การพูดเป็นทักษะ ความสนใจ whichdeserves เป็นภาษาต่างประเทศ ดังนั้น พูดเป็นสื่อสารประจำ ซึ่งต้องจ่ายความสนใจ นอกจากนี้ก็ควรมี และพัฒนา (Luoma, 2009:20) เนื่องจากข้อกำหนดเหล่านี้ อาจารย์ต้องดูปัจจัยที่ทำให้กลยุทธ์พูดยาก การพูด และพัฒนา ชนิด และลักษณะของภาษาพูด สอนทำความเข้าใจของสุนทรพจน์พูดถูกดังนั้นหลักสำคัญถ้ามีจุดมุ่งหมายของการสื่อสารจึงจะไปถึง (ริเวอร์ 1966, 204 ใน Osada, 2004, 55) เป็น Osada (2004, 56) กล่าวว่า เข้าใจข้อความที่พูด นักเรียนต้องการรวมข้อมูลจากหลากหลายแหล่งที่มา: เสียง prosodic เกี่ยวกับคำศัพท์ ทาง ไวยากรณ์ ความหมายคำโครงสร้างประโยค และ pragmatic ปัญหาที่มาจากทั้งด้านการพูด และการฟัง ความจริงที่เราประสบความสำเร็จทั้งหมดนี้ในเวลาจริงเป็นข้อเปิดออกทำให้ฟังซับซ้อน ไดนามิก และเปราะบาง (Celce-Murcia, 1995, 366) คุณลักษณะของมันเอง ซึ่งแตกต่างจากภาษาเขียนภาษาพูดได้ บัค (2001, 4) ใน Osada (2004) ออกที่มีคะแนนเสียงสามลักษณะที่มีความสำคัญอย่างยิ่งในการสร้างความเข้าใจการฟัง: พูด (a) จะถูกเข้ารหัสในรูปแบบของเสียง (ข) จะล่วงหน้า และเกิดขึ้นในเวลาจริง มีโอกาสของการตรวจสอบ และ (c) จะมีแตกต่างจากภาษาเขียน สีน้ำตาล (2001: นำ 270-271) บางลักษณะของภาษาพูด ซึ่งจะทำให้ประสิทธิภาพการทำงานช่องปากกลายเป็น ในบางกรณี ยาก ที่แนะนำ คลัสเตอร์แรก ข้อเสนอกับทางลำโพงจัดระเบียบผลลัพธ์ของ cognitively ทั้งร่างกาย (กลุ่มลมหายใจ) ผ่านคลัสเตอร์ดังกล่าว ที่สอง ความซ้ำซ้อนเกี่ยวกับวิธีผู้มีโอกาสทำให้ความหมายชัดเจนถึงความซ้ำซ้อนของภาษา โดยการทำเครื่องของภาษาพูด แบบฟอร์ม 3 ลดถึงหด elisions สระลด ฯลฯ ทุกแบบฟอร์มปัญหาพิเศษในการสอนพูดภาษาอังกฤษ สี่ ตัวแปรประสิทธิภาพจัดการกับเลขของประสิทธิภาพ hesitations หยุดชั่วคราว backtracking และการ แก้ไข ซึ่งปรากฏในระหว่างกระบวนการคิดของผู้พูด ห้า ครูควรแน่ใจว่า นักเรียนจะด้วยความคุ้นเคยกับคำ สำนวน และวลีภาษาภาษา และให้นักเรียนได้ปฏิบัติในการผลิตแบบฟอร์มเหล่านี้ หก อัตราการจัดส่งหมายถึงความเร็วยอมรับได้กับอื่น ๆ คุณลักษณะของแคล่วควรได้รับนักเรียน เจ็ด ความเครียด จังหวะ และโทน เสียง ซึ่งมีลักษณะสำคัญของการออกเสียงภาษาอังกฤษ ถ่ายทอดข้อความสำคัญ ลักษณะสุดท้ายคือ โต้ตอบ ดังนั้น ดาว นักเรียนได้รับอินพุตจากทักษะฟังวิธีการพูดอย่างถูกต้อง และ fluently มันสามารถระบุว่า นักเรียนต้องปฏิบัติเพิ่มเติมกิจกรรม จัดให้ มีการปฏิบัติมากขึ้นฟังและอินพุตจากวัสดุฟังและสื่อภาพและเสียงที่ประกอบด้วยรูปแบบความถูกต้อง แคล่ว ออกเสียง จังหวะ โทนเสียง ไวยากรณ์ และอัตรามาตรฐานการจัดส่งดี เป็น Dunckel (1991, 437) กล่าวว่า แม้ว่ามันได้กลายเป็นการปฏิบัติที่ยอมรับโดยทั่วไปเพื่อให้ผู้เรียนระดับเริ่มต้น มีจำนวนอินพุต comprehensible (Krashen, 1981) จำนวนมาก Rickerson (1984) เน้นต้องเรียนภาษาต่างประเทศ/ที่สองมีโอกาสผลิตภาษาเพื่อเพิ่มแรงจูงใจในการเรียนรู้ภาษา ดังนั้น คาดว่า ผลของการฝึกป้อนข้อมูลเพิ่มเติม และฟัง ทักษะการพูดปรับปรุงระดับบน จึงเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีสำหรับพวกเขาเนื่องจากพวกเขาจะเล่นเป็นรุ่นสำหรับนักศึกษาในอนาคต ดังนั้น เป็นไปตามความสามารถการสอนของหลักสูตร PBI ปัจจุบันที่ครูนักเรียนที่จบการศึกษาควรได้รับปัญหาการวิจัย ในการระบุปัญหา ฉันดำเนินการบางข้อสังเกตในชั้นเรียนพูด 3 ขึ้นอยู่กับการสังเกตการณ์ มีข้อผิดพลาดโดยนักเรียนเมื่อพูด มีข้อผิดพลาดในความถูกต้อง ออกเสียง สะกด ความเครียด จังหวะ โทนเสียง และไวยากรณ์ ที่นักเรียนส่วนใหญ่ดูพูดเป็นทักษะที่ยาก พวกเขาพบปัญหาเมื่อคุณพูดภาษาอังกฤษ เช่นการเริ่มการสนทนา วิธีการเชื่อมต่อจากความคิดอีกหนึ่ง วิตกกังวล ประสาท และกังวลเกี่ยวกับการทำผิดพลาด ปัญหาเหล่านี้ผู้ที่ขัดขวางพวกเขาจากการมีความคล่องแคล่วในการพูด จึง ทำให้พวกเขาคิดว่า ไม่ใช่เรื่องง่ายที่ท่านจะพูด กิจกรรมและวัสดุที่ได้รับการศึกษาไม่ได้ให้โอกาสจะฝึกพูด กิจกรรมในห้องเรียนส่วนมากถูกครอบงำ โดยทำการออกกำลังกายบางอย่างในตัวโมดูลที่ไม่ได้เพิ่มทักษะการพูดของนักเรียน กิจกรรมของพวกเขาได้อ่านบางประเด็นในสมุด และจะเกิดขึ้นส่วนใหญ่แล้ว ดังนั้น นักเรียนผลิตได้ไม่เสียงธรรมชาติซึ่งเป็นไปตามบทสนทนาจริงกิจกรรมและวัสดุที่ได้รับการศึกษาไม่ได้ให้โอกาสจะฝึกพูด กิจกรรมในห้องเรียนส่วนมากถูกครอบงำ โดยทำการออกกำลังกายบางอย่างในตัวโมดูลที่ไม่ได้เพิ่มทักษะการพูดของนักเรียน กิจกรรมของพวกเขาได้อ่านบางประเด็นในสมุด และจะเกิดขึ้นส่วนใหญ่แล้ว ดังนั้น นักเรียนผลิตได้ไม่เสียงธรรมชาติซึ่งเป็นไปตามบทสนทนาจริง นอก นักเรียนเท่านั้นได้ป้อนจากครูผู้อ่านประเด็นนี้ และพวกเขาตาม her/his อื่น ๆ ใส่เสียงหรือภาพยนตร์ที่ประกอบด้วยเสียงภาษาในการสื่อสารที่แท้จริงไม่ บางครั้งนักเรียนไม่ทราบบางนิพจน์ธรรมชาติในชีวิตจริง ตัวอย่าง: การมีชีวิตหรือไม่ คุณมีหัวข้อไหน ดังนั้น ความสามารถในการพูดของนักเรียนจบค่าความแม่นยำต่ำ แคล่ว ออกเสียง ย้ำ จังหวะ และไวยากรณ์ เนื่องจากการขาดข้อมูลฟัง ดังนั้น นักเรียนมีความยากลำบากในการทำความเข้าใจเกี่ยวกับรูปแบบของระบบคลัสเตอร์ ลดลง ภาษาภาษาและการแปลวลีและสำนวนเพื่อให้พวกเขาไม่สามารถให้การตอบสนองที่คาดไว้ เนื่องจากขาดการใช้สื่ออื่น ๆ แต่หนังสือภาษาอังกฤษ หรือพิมพ์วัสดุ เรียนได้ไม่ได้รับโอกาสที่จะพัฒนาสิ่งที่พวกเขาได้ นักเรียนต้องได้รับเพิ่มเติมเข้าไม่เพียงจากหนังสือพิมพ์ที่มีแต่จากสื่ออื่น ๆ เช่นโสตวัสดุที่สามารถฝูง scaffold ความรู้เพื่อให้นักเรียนได้ดีวิธีการพูดตามธรรมชาติ ปัจจุบัน เราค้นหาโปรแกรมเบ็ดเตล็ดที่เป็นเรื่องเกี่ยวกับคนรุ่นใหม่ พวกเขาทำให้ชีวิต - กิจกรรมล่าสุด รูปภาพส่วนตัว ชื่นชอบภาพยนตร์ และ เพลง วาระการประชุมในของโปรแกรมเบ็ดเตล็ดเช่นแท็บเล็ต สมาร์ทโฟน notepad เล่น MP3, ipod ฯลฯ สถานการณ์นี้เป็นสิ่งท้าทายสำหรับนักการศึกษาให้ใส่ภาษาอังกฤษใกล้ชิดกับนักเรียนในชีวิตประจำวันได้ แล้ว โปรแกรมเบ็ดเตล็ดเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต แฟ้มอ่อนภาษาอังกฤษวัสดุและสื่อสามารถบันทึกในโปรแกรมเบ็ดเตล็ดของพวกเขาเช่นเสียง – ภาพ PowerPoint, Vodcat พอ ดคาสต์ ภาพยนตร์และเพลง เมื่อนักเรียนเหล่านั้นในโปรแกรมเบ็ดเตล็ดของพวกเขา พวกเขาสามารถเรียนรู้วัสดุได้ตลอดเวลา และที่ใดก็ได้ หมายความ ว่า พวกเขามีการควบคุมอย่างไร และเมื่อเรียนรู้ซึ่งสามารถจับคู่กับ
การแปล กรุณารอสักครู่..
ผลลัพธ์ (ไทย) 2:[สำเนา]
คัดลอก!

การพัฒนาทักษะการพูดผ่านการใช้งานแบบบูรณาการการฟังและการพูดวัสดุสำหรับครูนักเรียนปีการศึกษา 2012/2013 บทนำพูดเป็นทักษะที่ยากที่สุดตามข้อสังเกตบางอย่าง นักเรียนที่ต้องเผชิญกับอุปสรรคบางอย่างที่มาจากปัญหาภายในเช่นความวิตกกังวลเกี่ยวกับการทำห่วงความผิดพลาดและการขาดความมั่นใจในตัวเองและคนภายนอก: ขาดการฝึกการพูดและการป้อนข้อมูลจากวัสดุที่เปิดกว้าง - ฟังและการอ่าน ปัญหาของพวกเขามีอิทธิพลต่อการรับฟังผลการดำเนินงานของพวกเขาและการพูดที่จะอธิบายในบทย่อยต่อไป แต่ในความเป็นจริงมากที่สุดของกิจกรรมและวัสดุที่ไม่ได้ออกแบบมาให้การสนับสนุนทั้งการพูดและการฟัง การฟังและการพูดที่มีอิทธิพลต่อกันและกันเป็นนักเรียนได้รับข้อมูลจากการฟังยิ่งขึ้นความรู้ที่พวกเขาได้รับนั้นได้อย่างคล่องแคล่วมากขึ้นพวกเขากลายเป็น. เพื่อที่จะสามารถที่จะแสดงให้เห็นถึงความหมายที่เข้าใจนักเรียนจะต้องได้รับการป้อนข้อมูลที่เกี่ยวข้องและมีความหมายอย่างใดอย่างหนึ่งจากการฟังหรือ การอ่านเพื่อให้พวกเขาได้รับไม่เพียง แต่ความเข้าใจของข้อความที่ถูกพูด แต่ยังรูปแบบการสื่อสารพวกเขาในบริบทการพูดที่เหมาะสม แม่น้ำ (1996, 196) ใน Osada (2004, 55) บอกว่า "พูดไม่ได้ของตัวเองเป็นการสื่อสารเว้นแต่สิ่งที่ถูกกล่าวเป็นที่เข้าใจโดยบุคคลอื่น" หนึ่งในการตรวจสอบข้อเท็จจริงจาก Dupuy (1999) ในเนชั่น (2009) เกี่ยวกับ "การฟังแคบ" - วิธีการบนพื้นฐานความคิดครารายงานการปรับปรุงในนักเรียนฟังเข้าใจความคล่องแคล่วและคำศัพท์เช่นเดียวกับความเชื่อมั่นที่เพิ่มขึ้นในฝรั่งเศส การปรับปรุงที่เป็นผลมาจากการฟังหลายครั้งตามที่พวกเขาต้องการในช่วงของ 1-2 นาทีตำราเกี่ยวกับหูในช่วงของหัวข้อที่คุ้นเคยและน่าสนใจ ดังนั้นจุดที่ควรจะนำมาพิจารณาเป็นการบูรณาการของการฟัง (การป้อนข้อมูลความหมายที่มุ่งเน้น) และการพูด (การส่งออกมีความหมายที่มุ่งเน้น) และการเรียนรู้ภาษาที่มุ่งเน้นเช่นคุณสมบัติภาษา: การออกเสียงการสะกดคำศัพท์ไวยากรณ์และวาทกรรม ( เนชั่นนิวตันและ 2009) ดังนั้นการออกแบบไม่ได้เป็นเพียงมุ่งเน้นไปที่การเพิ่มความถี่ของการฟังและการปฏิบัติที่พูด แต่ยังรวมวัสดุและกิจกรรมทั้งการฟังและการพูดของข้อความที่กำหนด. อภิปรายรูบิน (1994, 78) กล่าวว่าพิมพ์ข้อความได้รับการกล่าวว่าเป็น ปัจจัยที่มีผลต่อการฟัง มันจะสันนิษฐานว่าตั้งแต่เขียนตำราส่วนใหญ่มีความซับซ้อนมากขึ้น syntactically ซ้ำซ้อนน้อยหนาแน่นและใช้หยุดน้อยกว่าตำราพูดที่พวกเขาอาจเป็นเรื่องที่ยากมากที่จะเข้าใจ (เช่นเดินทางโดยรถแท็กซี่ cognitively) ตรงกันข้ามเพราะมีข้อความสนทนา syntactically ที่ซับซ้อนน้อยกว่าซ้ำซ้อนมากขึ้นและมีการหยุดมากขึ้นพวกเขาอาจง่ายต่อการเข้าใจ ผู้คนติดต่อสื่อสารสิ่งที่พวกเขามีในใจในชีวิตประจำวันมันเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตประจำวัน ถึงแม้ว่าคำพูดที่จะพูดเสมอในชีวิตประจำวันและผลิตเป็นหมื่นคนเฉลี่ยมันไม่ได้ทำให้พูดง่ายขึ้นโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับผู้เรียนในต่างประเทศ (Thornbury, 2009: 1) การพูดเป็นทักษะความสนใจ whichdeserves เป็นมันเป็นภาษาต่างประเทศ ดังนั้นการพูดคือการสื่อสารประจำที่จะต้องให้ความสนใจ; นอกจากนี้ก็ควรที่จะมีการพัฒนาและ (Luoma, 2009: 20) เนื่องจากคำนิยามเหล่านี้อาจารย์ต้องดูปัจจัยที่ทำให้การพูดยากกลยุทธ์ที่จะพูดและพัฒนาประเภทและลักษณะของภาษาพูด ดังนั้นการเรียนการสอนเข้าใจของสุนทรพจน์พูดจึงเป็นปัจจัยพื้นฐานที่สำคัญหากการสื่อสารมีจุดมุ่งหมายคือการเข้าถึงได้ (แม่น้ำ 1966 204 ใน Osada 2004, 55) ในฐานะที่เป็น Osada (2004, 56) กล่าวว่าเพื่อให้เข้าใจข้อความพูด นักเรียนต้องรวมข้อมูลจากหลากหลายแหล่งที่มา: การออกเสียงเสียงฉันทลักษณ์ศัพท์ประโยคความหมายและในทางปฏิบัติ ความยากลำบากมาจากด้านข้างทั้งสองพูดและการฟัง ความจริงที่ว่าเราประสบความสำเร็จทั้งหมดนี้ในเวลาจริงเป็นข้อความที่แผ่ออกไปทำให้การฟังที่ซับซ้อนแบบไดนามิกและเปราะบาง (Celce-มูร์เซีย, 1995, 366) ภาษาที่พูดมีคุณสมบัติของตัวเองที่แตกต่างจากภาษาเขียน บั๊ก (2001, 4) ใน Osada (2004) ชี้ให้เห็นว่ามีสามลักษณะของคำพูดที่มีความสำคัญโดยเฉพาะอย่างยิ่งในการสร้างความเข้าใจในการฟัง (ก) คำพูดที่มีการเข้ารหัสในรูปแบบของเสียง; (ข) มันเป็นเชิงเส้นและจะเกิดขึ้นในเวลาจริงที่มีโอกาสในการตรวจสอบไม่มี และ (ค) มันเป็นภาษาที่แตกต่างจากภาษาเขียน บราวน์ (2001:. หน้า 270-271) แสดงให้เห็นลักษณะบางส่วนของภาษาพูดซึ่งสามารถทำให้ผลการดำเนินงานในช่องปากได้ง่ายเช่นเดียวกับในบางกรณียาก ครั้งแรกที่ข้อเสนอการจัดกลุ่มด้วยวิธีการของลำโพงจัดระเบียบผลผลิตของพวกเขาทั้งสองรับรู้และร่างกาย (ในกลุ่มลมหายใจ) ผ่านการจัดกลุ่มดังกล่าว ประการที่สองความซ้ำซ้อนมีข้อตกลงกับทางลำโพงมีโอกาสที่จะทำให้ความหมายที่ชัดเจนผ่านความซ้ำซ้อนของภาษาโดยพะวงอยู่กับคุณลักษณะของภาษาพูดนี้ ประการที่สามรูปแบบที่ลดลงหมายถึงการหดตัว, elisions สระลดลง ฯลฯ ปัญหาพิเศษทุกรูปแบบในการสอนภาษาอังกฤษ ประการที่สี่ตัวแปรประสิทธิภาพจัดการกับจำนวนหนึ่งของการลังเลประสิทธิภาพการทำงานหยุด, ย้อนรอยและการแก้ไขซึ่งปรากฏอยู่ในระหว่างขั้นตอนของการคิดเป็นลำโพงพูด ประการที่ห้าครูควรตรวจสอบให้แน่ใจว่านักเรียนที่มีความคุ้นเคยกับคำว่าสำนวนและวลีภาษาและภาษาที่นักเรียนจะได้รับการปฏิบัติในการผลิตรูปแบบเหล่านี้ หกอัตราการส่งมอบหมายถึงความเร็วที่ยอมรับพร้อมกับคุณลักษณะอื่น ๆ ของความคล่องแคล่วควรจะทำได้โดยนักศึกษา เจ็ดความเครียดจังหวะและน้ำเสียงที่มีลักษณะที่สำคัญที่สุดของการออกเสียงภาษาอังกฤษ, สื่อข้อความสำคัญ ลักษณะสุดท้ายคือการทำงานร่วมกัน. ดังนั้นนึกคิดนักเรียนได้รับข้อมูลจากทักษะการฟังวิธีการพูดอย่างถูกต้องและได้อย่างคล่องแคล่ว ก็สามารถที่จะระบุว่านักเรียนต้องทำกิจกรรมในทางปฏิบัติมากขึ้นซึ่งให้พวกเขาด้วยการฟังมากขึ้นและการป้อนข้อมูลจากวัสดุการฟังและการสื่อภาพและเสียงที่มีแบบอย่างที่ดีของความถูกต้องคล่องแคล่วออกเสียงจังหวะน้ำเสียงไวยากรณ์และอัตรามาตรฐานของการจัดส่ง ในฐานะที่เป็น Dunckel (1991, 437) กล่าวว่าแม้ว่ามันจะเป็นวิธีการที่ยอมรับโดยทั่วไปเพื่อให้ผู้เรียนเริ่มต้นระดับที่มีจำนวนมากของการป้อนข้อมูลที่เข้าใจ (ครา, 1981) Rickerson (1984) เน้นความจำเป็นที่จะต้องให้ต่างประเทศ / นักเรียนภาษาที่สองกับ โอกาสที่จะผลิตภาษาเพื่อเพิ่มแรงจูงใจในช่วงการเรียนรู้ภาษา ดังนั้นจึงเป็นที่คาดว่าเป็นผลมาจากการป้อนข้อมูลและการปฏิบัติมากขึ้นฟังทักษะการพูดของพวกเขาดีขึ้นในระดับบน มันเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีสำหรับพวกเขาเพราะพวกเขาจะเล่นเป็นแบบจำลองสำหรับนักเรียนอนาคตของพวกเขา ดังนั้นมันเป็นไปตามความสามารถของการเรียนการสอนหลักสูตร PBI ปัจจุบันที่จบการศึกษาครูนักเรียนควรจะได้รับปัญหาการวิจัยในการระบุปัญหาที่ผมดำเนินการสังเกตบางอย่างในสามชั้นพูด ตามข้อสังเกตที่มีข้อผิดพลาดมากทำโดยนักเรียนเมื่อพูด มีข้อผิดพลาดในความถูกต้องมีการออกเสียงการสะกดคำความเครียดจังหวะน้ำเสียงและไวยากรณ์ นอกจากนั้นนักเรียนส่วนใหญ่มองว่าการพูดเป็นทักษะที่ยากลำบาก พวกเขาพบปัญหาบางอย่างเมื่อพูดภาษาอังกฤษเช่นวิธีการที่จะเริ่มต้นการสนทนา, วิธีการเชื่อมต่อจากความคิดไปยังอีกหนึ่งความวิตกกังวลประสาทและกังวลเกี่ยวกับการทำผิดพลาด ปัญหาเหล่านี้ขัดขวางพวกเขาจากการมีความคล่องแคล่วในการพูดจึงทำให้พวกเขาคิดว่ามันไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะพูด. กิจกรรมและวัสดุที่ถูกมอบให้กับนักเรียนที่ไม่ได้ให้โอกาสในการฝึกพูด ส่วนใหญ่ของกิจกรรมในห้องเรียนที่ถูกครอบงำโดยทำแบบฝึกหัดบางอย่างในโมดูลของพวกเขาที่ไม่ได้เสริมสร้างนักเรียนทักษะการพูด กิจกรรมของพวกเขากำลังอ่านบทสนทนาบางอย่างในหนังสือและมันเกิดขึ้นมากที่สุดของเวลา ดังนั้นการผลิตของนักเรียนไม่ได้เสียงที่เป็นธรรมชาติซึ่งอยู่บนพื้นฐานการสนทนาจริง. กิจกรรมและวัสดุที่ถูกมอบให้กับนักเรียนที่ไม่ได้ให้โอกาสในการฝึกพูด ส่วนใหญ่ของกิจกรรมในห้องเรียนที่ถูกครอบงำโดยทำแบบฝึกหัดบางอย่างในโมดูลของพวกเขาที่ไม่ได้เสริมสร้างนักเรียนทักษะการพูด กิจกรรมของพวกเขากำลังอ่านบทสนทนาบางอย่างในหนังสือและมันเกิดขึ้นมากที่สุดของเวลา ดังนั้นการผลิตของนักเรียนไม่ได้เสียงที่เป็นธรรมชาติซึ่งอยู่บนพื้นฐานการสนทนาจริง. นอกจากนี้นักเรียนมีเพียงข้อมูลจากครูที่อ่านบทสนทนาและพวกเขาตามเธอ / เขาโดยไม่ต้องป้อนข้อมูลอื่น ๆ จากภาพและเสียงหรือภาพยนตร์ที่มีเสียงเจ้าของภาษา การสื่อสารที่แท้จริง บางครั้งนักเรียนไม่ทราบว่าการแสดงออกบางอย่างเป็นธรรมชาติในชีวิตจริงเช่น: ชีวิตวิธีการหรือไม่ คุณกำลังมุ่งหน้าไปที่อื่น? ดังนั้นความสามารถในการพูดของนักเรียนจบลงในความถูกต้องต่ำคล่องแคล่วออกเสียงเน้นจังหวะและไวยากรณ์ เนื่องจากการป้อนข้อมูลขาดการฟังดังนั้นนักเรียนมีความยากลำบากในการทำความเข้าใจการจัดกลุ่มในรูปแบบที่ลดลง สนทนาภาษาและแปลวลีสำนวนและเพื่อให้พวกเขาไม่สามารถให้การตอบสนองที่คาดหวัง. เนื่องจากการขาดการใช้สื่ออื่น ๆ แต่หนังสือภาษาอังกฤษหรือสื่อสิ่งพิมพ์นักเรียนไม่ได้รับโอกาสในการพัฒนาสิ่งที่พวกเขามี นักเรียนจำเป็นต้องได้รับการป้อนข้อมูลมากขึ้นไม่เพียง แต่จากหนังสือที่พิมพ์ได้ แต่ยังมาจากสื่ออื่น ๆ เช่นวัสดุภาพและเสียงที่สามารถเป็นฝูงไปนั่งร้านรู้ของพวกเขาเพื่อให้นักเรียนได้มีแบบอย่างที่ดีวิธีการพูดตามธรรมชาติ ปัจจุบันเราพบว่าแกดเจ็ตเป็นเรื่องเกี่ยวกับคนรุ่นใหม่ พวกเขาทำให้ชีวิตของพวกเขา - กิจกรรมที่ผ่านมาภาพส่วนบุคคลที่ชื่นชอบภาพยนตร์และเพลงในวาระการประชุมแกดเจ็ตของพวกเขาเช่นแท็บเล็ตมาร์ทโฟน, Notepad, MP3, iPod, ฯลฯ นี้สถานการณ์เป็นนิสัยเป็นสิ่งที่ท้าทายสำหรับนักการศึกษาที่จะนำภาษาอังกฤษที่ใกล้ชิดกับนักเรียน ชีวิตประจำวันของพวกเขา จากนั้นแกดเจ็ตเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตของพวกเขา ไฟล์ที่อ่อนภาษาอังกฤษของวัสดุและสื่อที่สามารถบันทึกในแกดเจ็ตของพวกเขาเช่นเสียง - PowerPoint ภาพ Vodcat, พอดคาสต์ภาพยนตร์และเพลง เมื่อนักเรียนมีพวกเขาในแกดเจ็ตของพวกเขาพวกเขาสามารถเรียนรู้วัสดุทุกที่ทุกเวลา มันหมายความว่าพวกเขามีการควบคุมวิธีการและเวลาที่จะเรียนรู้ซึ่งจะสามารถจับคู่กับ














การแปล กรุณารอสักครู่..
ผลลัพธ์ (ไทย) 3:[สำเนา]
คัดลอก!

ปรับปรุงทักษะการพูดโดยใช้วัสดุแบบบูรณาการการฟังและการพูดสำหรับนักเรียนครูปีการศึกษา 2012 / 2013


พูดแนะนำได้ยากที่สุดทักษะตามสังเกต นักศึกษาประสบอุปสรรคบางอย่างที่มาจากปัญหาภายใน เช่น ความกังวล กังวลเรื่องความผิดพลาด และขาดความเชื่อมั่นในตนเอง และปัจจัยภายนอก :ขาดการฝึกพูดและการป้อนข้อมูลจากวัสดุและการฟังและการอ่าน . ปัญหาของอิทธิพลของพวกเขาความสามารถในการฟังและการพูด ซึ่งจะได้อธิบายในบทย่อยต่อไป อย่างไรก็ตาม ในความเป็นจริงมากที่สุดของกิจกรรมและวัสดุที่ไม่ได้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนทั้งการพูดและการฟังการฟังและการพูดของแต่ละอื่น ๆในขณะที่นักเรียนมากขึ้นได้รับข้อมูลจากการฟัง คนรวยมีความรู้ที่พวกเขาได้รับนั้นได้อย่างคล่องแคล่วมากขึ้นพวกเขากลายเป็น
เพื่อให้สามารถเข้าใจถึงความหมาย ,นักเรียนต้องได้รับที่เกี่ยวข้องและมีความหมายข้อมูล ทั้งจากการฟัง หรือการอ่านเพื่อให้พวกเขาได้รับไม่เพียง แต่ในความเข้าใจเต็มรูปแบบของข้อความที่พูด แต่ยังรูปแบบการสื่อสารที่เหมาะสม พูดไว้ในบริบท แม่น้ำ ( 1996 , 196 ) โอซาดะ ( 2004 ,55 ) กล่าวว่า " พูดไม่ถือว่าเป็นการสื่อสารนอกจากสิ่งที่ถูกกล่าวว่าเป็นคำโดยบุคคลอื่น หนึ่งการตรวจสอบจาก 1981 ( 1999 ) ในประเทศ ( 2552 ) เรื่อง " ให้ฟัง " –แนวทางที่ตามความคิดของ krashen รายงานการปรับปรุงในนักเรียนฟังเพลง ความคล่อง และคำศัพท์ ตลอดจนความเชื่อมั่นเพิ่มขึ้นในฝรั่งเศสการปรับปรุงที่เป็นผลจากการฟังหลายครั้งตามที่พวกเขาต้องการในช่วง 1 – 2 นาทีเกี่ยวกับหูข้อความในช่วงที่คุ้นเคย และหัวข้อที่น่าสนใจ . ดังนั้น ประเด็นที่ควรพิจารณาคือการรวมของการฟัง ( ความหมายเน้นใส่ ) และการพูด ( ความหมายเน้นผลผลิต ) และเน้นการเรียนรู้ภาษา เช่น ภาษา คุณสมบัติ : การออกเสียง การสะกดคำศัพท์ ไวยากรณ์ และวาทกรรม ( ประเทศและนิวตัน , 2009 ) ดังนั้น การออกแบบไม่เพียง แต่มุ่งเน้นการเพิ่มความถี่ในการฟังและการฝึกพูด แต่ยังรวมกิจกรรมวัสดุและทั้งการฟังและการพูด ของข้อความที่ได้รับ

สนทนารูบิน ( 1994 , 78 ) ระบุว่า พิมพ์ข้อความได้ถูกบันทึกเป็นปัจจัย ที่มีผลต่อความเข้าใจในการฟัง .เป็นสันนิษฐานว่าเนื่องจากส่วนใหญ่เขียนข้อความพัฒนาซับซ้อนมากเกินไป ไม่หนาแน่น และใช้หยุดน้อยกว่าพูดข้อความ มันอาจยากที่จะเข้าใจ เช่น การประมวลผล Delivery ) แต่เพราะข้อความการสนทนาจะซับซ้อนน้อยกว่าการมากขึ้นซ้ำซ้อน และมีการเพิ่ม พวกเขาอาจจะง่ายต่อการเข้าใจ
การแปล กรุณารอสักครู่..
 
ภาษาอื่น ๆ
การสนับสนุนเครื่องมือแปลภาษา: กรีก, กันนาดา, กาลิเชียน, คลิงออน, คอร์สิกา, คาซัค, คาตาลัน, คินยารวันดา, คีร์กิซ, คุชราต, จอร์เจีย, จีน, จีนดั้งเดิม, ชวา, ชิเชวา, ซามัว, ซีบัวโน, ซุนดา, ซูลู, ญี่ปุ่น, ดัตช์, ตรวจหาภาษา, ตุรกี, ทมิฬ, ทาจิก, ทาทาร์, นอร์เวย์, บอสเนีย, บัลแกเรีย, บาสก์, ปัญจาป, ฝรั่งเศส, พาชตู, ฟริเชียน, ฟินแลนด์, ฟิลิปปินส์, ภาษาอินโดนีเซี, มองโกเลีย, มัลทีส, มาซีโดเนีย, มาราฐี, มาลากาซี, มาลายาลัม, มาเลย์, ม้ง, ยิดดิช, ยูเครน, รัสเซีย, ละติน, ลักเซมเบิร์ก, ลัตเวีย, ลาว, ลิทัวเนีย, สวาฮิลี, สวีเดน, สิงหล, สินธี, สเปน, สโลวัก, สโลวีเนีย, อังกฤษ, อัมฮาริก, อาร์เซอร์ไบจัน, อาร์เมเนีย, อาหรับ, อิกโบ, อิตาลี, อุยกูร์, อุสเบกิสถาน, อูรดู, ฮังการี, ฮัวซา, ฮาวาย, ฮินดี, ฮีบรู, เกลิกสกอต, เกาหลี, เขมร, เคิร์ด, เช็ก, เซอร์เบียน, เซโซโท, เดนมาร์ก, เตลูกู, เติร์กเมน, เนปาล, เบงกอล, เบลารุส, เปอร์เซีย, เมารี, เมียนมา (พม่า), เยอรมัน, เวลส์, เวียดนาม, เอสเปอแรนโต, เอสโทเนีย, เฮติครีโอล, แอฟริกา, แอลเบเนีย, โคซา, โครเอเชีย, โชนา, โซมาลี, โปรตุเกส, โปแลนด์, โยรูบา, โรมาเนีย, โอเดีย (โอริยา), ไทย, ไอซ์แลนด์, ไอร์แลนด์, การแปลภาษา.

Copyright ©2026 I Love Translation. All reserved.

E-mail: