Of the various purposes which money

Of the various purposes which money serves, some essentially depend upon the assumption that its real value is really constant over a period of time. The chief of these are those connected, in a wide sense, with contracts for the investment of money. Such contracts - namely those which provide for the payment of fixed sums of money over a long period of time - are the characteristic of what it is convenient to call the Investment System, as distinct from the property system generally. Under this phase of capitalism, as developed during the nineteenth century, many arrangements were devised for separating the management of property from its ownership. These arrangements were of three leading types: (i) those in which the proprietor, while parting with the management of his property, retained his ownership of it - i.e. of the actual land, buildings, and machinery, or of whatever else it consisted in, this mode of tenure being typified by a holding of ordinary shares in a joint-stock company; (ii) those in which he parted with the property temporarily, receiving a fixed sum of money annually in the meantime, but regained his property eventually, as typified by a lease; and (iii) those in which he parted with his real property permanently, in return either for a perpetual annuity fixed in terms of money, or for a terminable annuity and the repayment of the principal in money at the end of the term, as typified by mortgages, bonds, debentures, and preference shares. This third type represents the full development of Investment.
Contracts to receive fixed sums of money at future dates (made without provision for possible changes in the real value of money at those dates) must have existed as long as money has been lent and borrowed. In the form of leases and mortgages, and also of permanent loans to Governments and to a few private bodies, such as the East India Company, they were already frequent in the eighteenth century. But during the nineteenth century they developed a new and increasing importance, and had, by the beginning of the twentieth, divided the propertied classes into two groups-the 'business men' and the 'investors' - with partly divergent interests. The division was not sharp as between individuals; for business men might be investors also, and investors might hold ordinary shares; but the division was nevertheless real, and not the less important because it was seldom noticed.
By the aid of this system the active business class could call to the aid of their enterprises not only their own wealth but the savings of the whole community; and the professional and propertied classes, on the other hand, could find an employment for their resources, which involved them in little trouble, no responsibility, and (it was believed) small risk.
For a hundred years the system worked, throughout Europe, with an extraordinary success and facilitated the growth of wealth on an unprecedented scale. To save and to invest became at once the duty and the delight of a large class. The savings were seldom drawn on, and, accumulating at compound interest, made possible the material triumphs which we now all take for granted. The morals, the politics, the literature, and the religion of the age joined in a grand conspiracy for the promotion of saving. God and Mammon were reconciled. Peace on earth to men of good means. A rich man could, after all, enter into the Kingdom of Heaven-if only he saved. A new harmony sounded from the celestial spheres. 'It is curious to observe how, through the wise and beneficent arrangement of Providence, men thus do the greatest service to the public, when they are thinking of nothing but their own gain': so sang the angels.
The atmosphere thus created well harmonized the demands of expanding business and the needs of an expanding population with the growth of a comfortable non-business class. But amidst the general enjoyment of ease and progress, the extent to which the system depended on the stability of the money to which the investing classes had committed their fortunes was generally overlooked; and an unquestioning confidence was
I apparently felt that this matter would look after itself. Investments spread and multiplied, until, for the middle classes of the world, the gilt-edged bond came to typify all that was most permanent and most secure. So rooted in our day has been the conventional belief in the stability and safety of a money contract that, according to English law, trustees have been encouraged to embark their trust funds exclusively in such transactions, and are indeed forbidden, except in the case of real estate (an exception which is itself a survival of the conditions of an earlier age) to employ them otherwise.
As in other respects, so also in this, the nineteenth century relied on the future permanence of its own happy experiences and disregarded the warning of past misfortunes. It chose to forget that there is no historical warrant for expecting money to be represented even by a constant quantity of a particular metal, far less by a constant purchasing power. Yet Money is simply that which the State declares from time to time to be a good legal discharge of money contracts. In 1914 gold had not been the English standard for a century or the sole standard of any other country for half a century. There is no record of a prolonged war or a great social upheaval which has not been accompanied by a change in the legal tender, but an almost unbroken chronicle in every country which has a history, back to the earliest dawn of economic record, of a progressive deterioration in the real value of the successive legal tenders which have represented money.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

วัตถุประสงค์ต่าง ๆ ที่ทำหน้าที่การเงิน บางหลักขึ้นอยู่กับสมมติฐานที่ว่า ค่าจริงเป็นค่าคงจริง ๆ ระยะเวลา หัวหน้าของเหล่านี้เป็นผู้เชื่อมต่อ ในรู้สึกกว้าง มีสัญญาการลงทุนเงิน เช่นสัญญา - คือผู้ที่ให้สำหรับการชำระเงินของคงเงินระยะยาวของเวลา - มีลักษณะของมันคืออะไรจึงเรียกระบบการลงทุน as distinct from ระบบคุณสมบัติโดยทั่วไป ภายใต้ทุนนิยมระยะนี้ เป็นพัฒนาในช่วงศตวรรษที่ผ่านมา จัดหลายถูกกำหนดสำหรับแยกจัดการทรัพย์สินจากเจ้าของ เหล่านี้จัดได้สามชนิดนำ: (i) ที่ซึ่งเจ้าของคน ในขณะที่แยกกับการจัดการของเขา สะสมของเขาเป็นเจ้าของ- เช่น ของจริงที่ดิน อาคาร เครื่องจักร หรือสิ่งอื่นนั้นประกอบด้วยใน อายุงานการ typified โดยถือหุ้นในบริษัทร่วม–หุ้นบริษัท ของโหมดนี้ (ii) ผู้ซึ่งเขาศึกษาธิการ ด้วยคุณสมบัติชั่วคราว รับผลถาวรเงินปีในขณะเดียวกัน แต่จากคุณสมบัติของเขาในที่สุด เป็น typified โดยเช่า และ (iii) ผู้ซึ่งเขาศึกษาธิการกับอสังหาริมทรัพย์ของเขาอย่างถาวร กลับ สำหรับชำระเงินรายปีตลอดคงในด้านการเงิน หรือชำระ terminable และชำระเงินเงินที่จุดสิ้นสุดของระยะ เป็น typified โดย mortgages ขายหุ้น กู้ หุ้นกู้ และตั้งค่าใช้ร่วมกัน ชนิดที่สามนี้แสดงถึงการพัฒนาเต็มรูปแบบของการลงทุนต้องมีอยู่สัญญารับผลถาวรเงินที่วันที่ในอนาคต (ทำโดยไม่ต้องสำรองสำหรับการเปลี่ยนแปลงที่เป็นไปได้ในมูลค่าแท้จริงของเงินในวันนั้น) ตราบใดที่ให้ยืม และยืมเงิน ในแบบฟอร์มการเช่าและ mortgages และเงินกู้ยืมถาวรรัฐบาล และกี่ ศพส่วนตัว เช่น บริษัทอินเดียตะวันออก พวกเขาได้แล้วบ่อยในศตวรรษ eighteenth แต่ในระหว่างศตวรรษพวกเขาพัฒนาแบบใหม่ และเพิ่มความสำคัญ และ โดยเริ่มต้นที่ยี่สิบ แบ่งคลา propertied กลุ่มสอง 'ธุรกิจชาย' และ 'นักลงทุน' - มีความสนใจบางส่วนขันติธรรม ไม่มีส่วนคมระหว่างบุคคล สำหรับธุรกิจอาจเป็นนักลงทุนยัง และนักลงทุนอาจถือหุ้นสามัญ แต่ส่วนถูกแต่จริง และมีความสำคัญไม่น้อย เพราะไม่ค่อยสังเกตเห็นBy the aid of ระบบนี้ ชั้นธุรกิจสามารถเรียกการช่วยเหลือองค์กรของพวกเขาไม่เพียงแต่สมบัติเองแต่ประหยัดของชุมชน และสอนอาชีพ และ propertied คง พบการจ้างงานสำหรับทรัพยากรของพวกเขา ซึ่งเกี่ยวข้องกับพวกเขาน้อย ปัญหา ไม่รับผิดชอบ และ (ถือว่า) เสี่ยงร้อยปี ระบบทำ งาน ยุโรป ความดีพิเศษ และอำนวยความสะดวกการเติบโตของทรัพย์สินในระดับเป็นประวัติการณ์ การบันทึก และ การลงทุนเป็นครั้ง หน้าที่และความสุขของชั้นเรียนขนาดใหญ่ ประหยัดมีค่อยใช้ และ หลังที่ดอกเบี้ย ทำได้ triumphs วัสดุซึ่งเราตอนนี้ทั้งหมดจะได้รับการ มารยาทการ การเมือง วรรณคดี และศาสนาอายุร่วมสมคบคิดแกส่งเสริมการประหยัด พระเจ้าและ Mammon กระทบยอด สันติภาพในโลกชายหมายถึงดี คนรวยสามารถ หลังจากที่ทุก เข้าสู่อาณาจักรสวรรค์-ถ้าเพียงแต่เขาได้ สมัยใหม่แต่เพียงแห่งจากทรงกลมท้องฟ้า "ก็อยากรู้อยากเห็นสังเกต ผ่านจัดฉลาด และ beneficent ของจัดเตรียม คนดังไรบริการมากที่สุดเพื่อประชาชน เมื่อพวกเขากำลังคิดอะไรแต่กำไรของตนเอง': ป่าซางเพื่อให้ เทวดาบรรยากาศจึง สร้างดี harmonized ความต้องการขยายธุรกิจและความต้องการของประชากรการขยายตัว มีการเจริญเติบโตของคลาความสะดวกสบาย แต่ท่ามกลางความบันเทิงทั่วไปของความสะดวกและความคืบหน้า ขอบเขตที่ระบบขึ้นอยู่กับความมั่นคงของเงินที่เรียนลงทุนมีความมุ่งมั่นที่ใหญ่ ๆ ของถูกโดยทั่วไปมอง ข้าม และมีความเชื่อมั่น unquestioningผมเห็นได้ชัดรู้สึกว่า เรื่องนี้จะดูแลตัวเอง ลงทุนไป และ คูณ จนกว่า สำหรับชนชั้นกลางของโลก พันธะ gilt-edged มาพลิ้วที่ถาวรมากที่สุด และปลอดภัยที่สุด เพื่อใช้ในวันของเรามีความเชื่อดั้งเดิมในความมั่นคงและความปลอดภัยของเงินสัญญาว่า ตามกฎหมายอังกฤษ มูลนิธิได้สนับสนุนเงินความน่าเชื่อถือของพวกเขาเฉพาะในธุรกรรมดังกล่าวไป และเป็นจริง ห้าม อสังหาริมทรัพย์ (ข้อยกเว้นซึ่งเป็นตัวการอยู่รอดของเงื่อนไขของอายุก่อนหน้า) ยกเว้นการจ้างหรือในประการอื่น ๆ ดังนั้นนอกจากนี้ในนี้ ศตวรรษอาศัยใน permanence อนาคตของประสบการณ์ของตนเองมีความสุข และละเว้นคำเตือนของ misfortunes ที่ผ่านมา มันเลือกที่จะลืมว่า มีความหมายทางประวัติศาสตร์ไม่ต้องการเงินไปแสดง โดยเฉพาะโลหะ มากน้อยตามกำลังซื้อคงปริมาณคง ได้ เงินได้เพียงที่รัฐประกาศเวลาที่จะปล่อยออกกฎหมายที่ดีของเงินสัญญา ใน 1914 ทองไม่ได้มาตรฐานภาษาอังกฤษสำหรับศตวรรษหรือมาตรฐานของประเทศอื่นสำหรับครึ่งศตวรรษแต่เพียงผู้เดียว คอร์ดไม่มีสงครามเป็นเวลานานหรือแรงกระเพื่อมต่อสังคมที่ดีซึ่งไม่ได้รับพร้อม ด้วยการเปลี่ยนแปลงในวิธีการชำระเงินทางกฎหมาย แต่พงศาวดารไม่เสียหายเกือบในทุกประเทศที่มีประวัติศาสตร์ ไปเช้าสุดเศรษฐกิจบันทึก เสื่อมสภาพก้าวหน้าในมูลค่าแท้จริงของการประมูลตามกฎหมายต่อซึ่งได้แสดงเงิน ได้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

วัตถุประสงค์ต่างๆที่ให้บริการเงินบางส่วนเป็นหลักขึ้นอยู่กับสมมติฐานที่ว่ามูลค่าที่แท้จริงของมันคือจริงๆอย่างต่อเนื่องในช่วงเวลา หัวหน้าของเหล่านี้เป็นผู้ที่เชื่อมต่อในความหมายกว้างกับสัญญาสำหรับการลงทุนของเงิน สัญญาดังกล่าว - คือผู้ที่ให้การชำระเงินของจำนวนเงินคงที่ของเงินในระยะเวลานานของเวลา - มีลักษณะของสิ่งที่จะอำนวยความสะดวกในการเรียกระบบการลงทุนที่แตกต่างไปจากระบบทรัพย์สินโดยทั่วไป ภายใต้ระยะนี้ของระบบทุนนิยมในขณะที่การพัฒนาในช่วงศตวรรษที่สิบเก้าเตรียมการหลายคนกำลังวางแผนสำหรับการแยกการบริหารจัดการทรัพย์สินจากเจ้าของ การเตรียมการเหล่านี้เป็นสามประเภทชั้นนำ: (i) ผู้ซึ่งเป็นเจ้าของในขณะที่แยกทางกับการจัดการทรัพย์สินของเขาไว้เป็นเจ้าของของเขามัน - คือที่ดินที่เกิดขึ้นจริงอาคารและเครื่องจักรหรือสิ่งอื่นที่ประกอบใน โหมดของการดำรงตำแหน่งนี้ถูกตรึงตราถือหุ้นสามัญใน บริษัท ร่วมหุ้น; (ii) ผู้ที่อยู่ในที่เขาแยกทางกับทรัพย์สินชั่วคราวที่ได้รับจำนวนเงินที่คงที่ของเงินเป็นประจำทุกปีในขณะเดียวกัน แต่กลับทรัพย์สินของเขาในที่สุดก็เป็นตรึงตราเช่า; และ (iii) ผู้ที่อยู่ในที่เขาแยกทางกับทรัพย์สินที่แท้จริงของเขาอย่างถาวรในทางกลับกันทั้งสำหรับเงินงวดตลอดการแก้ไขในแง่ของเงินหรือเงินงวดและยุติการชำระคืนเงินต้นในเงินที่สิ้นสุดระยะเวลาตามที่ตรึงตรา โดยการจำนอง, พันธบัตรหุ้นกู้และหุ้นบุริมสิทธิ ชนิดที่สามนี้แสดงให้เห็นถึงการพัฒนาเต็มรูปแบบของการลงทุน.
สัญญาที่จะได้รับผลบวกคงที่ของเงินในวันที่ในอนาคต (ทำโดยไม่ต้องตั้งสำรองสำหรับการเปลี่ยนแปลงที่เป็นไปได้ในมูลค่าที่แท้จริงของเงิน ณ วันนั้น) จะต้องมีชีวิตอยู่ได้นานเท่าที่ได้รับเงินยืมและยืม ในรูปแบบของสัญญาเช่าและการจำนองและยังของเงินให้สินเชื่อถาวรให้รัฐบาลและหน่วยงานภาคเอกชนไม่กี่เช่น บริษัท อินเดียตะวันออกที่พวกเขาบ่อยอยู่แล้วในศตวรรษที่สิบแปด แต่ในช่วงศตวรรษที่สิบเก้าที่พวกเขาได้รับการพัฒนาใหม่และความสำคัญเพิ่มมากขึ้นและมีโดยจุดเริ่มต้นของศตวรรษที่ยี่สิบแบ่งชั้นเรียนมีทรัพย์เป็นสองกลุ่ม 'นักธุรกิจ' และ 'นักลงทุน' - มีส่วนหนึ่งเป็นผลประโยชน์ที่แตกต่างกัน ส่วนที่ไม่ได้คมระหว่างบุคคล; สำหรับนักธุรกิจอาจจะมีนักลงทุนและนักลงทุนอาจถือหุ้นสามัญ แต่ส่วนที่เป็นเรื่องจริง แต่ไม่ได้สำคัญน้อยกว่าเพราะมันไม่ค่อยสังเกตเห็น.
โดยความช่วยเหลือของระบบนี้ชั้นธุรกิจที่ใช้งานอยู่สามารถโทรขอความช่วยเหลือของผู้ประกอบการของพวกเขาไม่เพียง แต่ความมั่งคั่งของตัวเอง แต่เงินฝากออมทรัพย์ของชุมชนทั้ง; และการเรียนระดับมืออาชีพและมีทรัพย์ในมืออื่น ๆ ที่อาจพบว่าการจ้างงานสำหรับทรัพยากรของพวกเขาที่เกี่ยวข้องกับพวกเขาในปัญหาเล็ก ๆ น้อย ๆ ไม่มีความรับผิดชอบและ (ก็เชื่อ) ความเสี่ยงจากขนาดเล็ก.
สำหรับร้อยปีระบบการทำงานทั่วทวีปยุโรป กับความสำเร็จที่ไม่ธรรมดาและอำนวยความสะดวกการเจริญเติบโตของความมั่งคั่งในระดับประวัติการณ์ ในการบันทึกและการลงทุนในครั้งเดียวกลายเป็นหน้าที่และความสุขของชั้นที่มีขนาดใหญ่ เงินฝากออมทรัพย์ไม่ค่อยถูกดึงขึ้นและสะสมที่ดอกเบี้ยทบต้น, ทำไปได้ชัยชนะวัสดุซึ่งตอนนี้เราทุกคนจะได้รับ ศีลธรรมการเมืองวรรณกรรมและศาสนาอายุเข้าร่วมในการสมรู้ร่วมคิดที่ยิ่งใหญ่สำหรับโปรโมชั่นของการประหยัด พระเจ้าและทรัพย์ศฤงคารได้กลับคืน สันติภาพในโลกที่จะหมายถึงคนที่ดี คนรวยสามารถหลังจากทั้งหมดใส่ลงไปในอาณาจักรสวรรค์ถ้าเพียง แต่เขาบันทึกไว้ ความสามัคคีใหม่ฟังจากทรงกลมท้องฟ้า 'มันเป็นความอยากรู้อยากเห็นเพื่อสังเกตวิธีการผ่านการจัดฉลาดและสุขุมกุศลของผู้ชายจึงทำบริการที่ยิ่งใหญ่ที่สุดให้กับประชาชนเมื่อพวกเขากำลังคิดอะไร แต่ประโยชน์ของตัวเอง' ดังนั้นร้องเพลงเทวดา.
บรรยากาศดีจึงสร้างความกลมกลืน ความต้องการของการขยายธุรกิจและความต้องการของประชากรการขยายตัวที่มีการเจริญเติบโตของความสะดวกสบายในระดับที่ไม่ใช่ธุรกิจ แต่ท่ามกลางความเพลิดเพลินทั่วไปของความสะดวกและความคืบหน้าเท่าที่ระบบขึ้นอยู่กับความมั่นคงของเงินที่ลงทุนเรียนมีความมุ่งมั่นโชคชะตาของพวกเขาถูกมองข้ามโดยทั่วไป; และความเชื่อมั่นกังขาก็
เห็นได้ชัดว่าผมรู้สึกว่าเรื่องนี้จะดูแลตัวเอง เงินลงทุนแพร่กระจายและคูณจนกระทั่งสำหรับชนชั้นกลางของโลก, พันธบัตรขอบเดินทองมาถึงเป็นสัญลักษณ์ทุกสิ่งที่อยู่ถาวรมากที่สุดและปลอดภัยที่สุด รากดังนั้นในวันของเราได้รับความเชื่อแบบเดิมในความมั่นคงและความปลอดภัยของสัญญาเงินว่าตามกฎหมายอังกฤษคณะกรรมาธิการได้รับการสนับสนุนเงินทุนที่จะเริ่มดำเนินการไว้วางใจของพวกเขาโดยเฉพาะในการทำธุรกรรมดังกล่าวและเป็นสิ่งต้องห้ามแน่นอนยกเว้นในกรณีที่ อสังหาริมทรัพย์ (ยกเว้นซึ่งเป็นตัวการอยู่รอดของเงื่อนไขของยุคก่อน) เพื่อจ้างพวกเขาเป็นอย่างอื่น.
ในฐานะที่เป็นประการอื่น ๆ เพื่อให้ยังอยู่ในนี้ศตวรรษที่สิบเก้าอาศัยถาวรในอนาคตของประสบการณ์ความสุขของตัวเองและไม่สนใจคำเตือน ของความโชคร้ายที่ผ่านมา มันเลือกที่จะลืมว่าไม่มีใบสำคัญแสดงสิทธิประวัติศาสตร์คาดหวังว่าเงินที่จะแสดงได้โดยปริมาณคงที่ของโลหะโดยเฉพาะอย่างยิ่งไกลน้อยลงโดยกำลังซื้ออย่างต่อเนื่อง แต่เงินก็คือว่าที่รัฐประกาศเป็นครั้งเวลาที่จะปลดประจำการทางกฎหมายที่ดีของสัญญาเงิน ทองในปี 1914 ไม่ได้รับมาตรฐานภาษาอังกฤษศตวรรษหรือมาตรฐานเพียงอย่างเดียวของประเทศอื่น ๆ สำหรับครึ่งศตวรรษ ไม่มีบันทึกของสงครามเป็นเวลานานหรือไม่มีการเปลี่ยนแปลงสังคมที่ดีที่ยังไม่ได้มาพร้อมกับการเปลี่ยนแปลงในเงินทอง แต่พงศาวดารติดต่อกันเกือบจะอยู่ในประเทศที่มีประวัติทุกกลับไปที่เก่าแก่ที่สุดของรุ่งอรุณบันทึกทางเศรษฐกิจของ การเสื่อมสภาพความก้าวหน้าในมูลค่าที่แท้จริงของการประกวดราคาตามกฎหมายต่อเนื่องที่ได้เป็นตัวแทนของเงิน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ของต่างๆที่ให้บริการวัตถุประสงค์ เงินบางส่วนเป็นหลักขึ้นอยู่กับสมมติฐานว่ามูลค่าที่แท้จริงของมันคือจริงๆคงที่ในช่วงเวลา หัวหน้าของผู้เชื่อมต่อ ในความรู้สึกที่กว้าง มีสัญญาเพื่อการลงทุนเงินสัญญานั้นคือผู้ซึ่งจัดให้มีการแก้ไขจำนวนเงินในช่วงระยะเวลาที่ยาวนานของเวลา - ลักษณะของสิ่งที่มันสะดวกกับระบบการลงทุนเรียกแตกต่างไปจากระบบ คุณสมบัติทั่วไป ตามขั้นตอนของระบบทุนนิยมนี้ เป็นการพัฒนาในช่วงศตวรรษที่สิบเก้า ,การเตรียมการมากมายถูกสร้างขึ้นสำหรับการแยกการจัดการทรัพย์สินจากเจ้าของของมัน ข้อตกลงเหล่านี้เป็นสามประเภท : า ( ผม ) ผู้ซึ่งเป็นเจ้าของในขณะที่แยกจากการจัดการทรัพย์สินของเขาที่สะสมของเขาเป็นเจ้าของมันคือของที่ดินที่แท้จริง อาคาร และเครื่องจักร หรือสิ่งอื่นที่ใช้ในโหมดนี้ครอบครองการ typified โดยถือครองหุ้นสามัญใน บริษัท ร่วมหุ้น ; ( 2 ) ผู้ที่เขาแยกกับทรัพย์สินชั่วคราว รับซ่อมผลรวมของเงินเป็นรายปี ในระหว่างนั้น แต่คืนทรัพย์สินของเขาในที่สุด ในขณะที่ typified โดยการเช่า และ ( 3 ) ผู้ที่เขาแยกกับคุณสมบัติ จริงของเขาอย่างถาวรตอบแทนให้สำหรับตลอดงวดคงที่ในแง่ของเงิน หรืองวดอาจสิ้นสุดลง และชำระคืนเงินต้นในเงินที่จุดสิ้นสุดของระยะ เช่น typified โดยจำนอง พันธบัตร หุ้นกู้ และการแบ่งปัน ประเภทที่สามนี้แสดงถึงการพัฒนาเต็มรูปแบบของการลงทุน
สัญญาที่ได้รับการแก้ไขจำนวนเงินในช่อง ( โดยในอนาคตการเป็นไปได้ในการเปลี่ยนแปลงมูลค่าที่แท้จริงของเงินในวันนั้น ) ต้องมีอยู่ตราบเท่าที่เงินถูกยืมแล้วยืม ในรูปแบบของสัญญาเช่าและการจำนองและสินเชื่อถาวรกับรัฐบาลและกับร่างกายส่วนบุคคลบางอย่าง เช่น บริษัท อีสต์ อินเดียพวกเขาบ่อยแล้วในศตวรรษที่สิบแปด แต่ในช่วงศตวรรษที่สิบเก้าพวกเขาพัฒนาใหม่และความสำคัญเพิ่มขึ้นและได้โดยจุดเริ่มต้นของยี่สิบ แบ่งชั้นเรียนออกเป็นสองกลุ่มซึ่งเป็นเจ้าของทรัพย์สิน ' คน ' และ ' นักลงทุน ' - ที่มีความสนใจบางส่วนที่แตกต่างกัน . ดิวิชั่นไม่ได้คมระหว่างบุคคล สำหรับนักธุรกิจ นักลงทุนอาจจะยังและนักลงทุนอาจถือหุ้นสามัญ แต่กองอยู่แต่เป็นของจริง และไม่ได้มีความสำคัญน้อยลง เพราะมันแทบจะไม่สังเกตเห็น
โดยความช่วยเหลือของระบบนี้ชั้นธุรกิจปราดเปรียวสามารถเรียกความช่วยเหลือขององค์กรที่ไม่เพียง แต่ความมั่งคั่งของตนเอง แต่เงินออมของทั้งชุมชน และมืออาชีพซึ่งเป็นเจ้าของทรัพย์สินและชั้นเรียน บนมืออื่น ๆไม่สามารถค้นหาการจ้างงานสำหรับทรัพยากรของพวกเขาที่เกี่ยวข้องกับพวกเขาในปัญหาเล็ก ๆน้อย ๆไม่มีความรับผิดชอบ และมันก็เชื่อว่าความเสี่ยงขนาดเล็ก
เป็นร้อยปี ระบบ ทำงาน ทั่วทั้งยุโรป ที่มีความพิเศษและสนับสนุนการเจริญเติบโตของความมั่งคั่งในระดับที่ยังไม่เคยมีมาก่อน เพื่อบันทึกและลงทุนได้ทันที หน้าที่ และความสุขของชั้นเรียนขนาดใหญ่ออมก็ไม่ค่อยวาด และสะสมที่ดอกเบี้ยทบต้น ทำให้วัสดุชัยชนะซึ่งตอนนี้เราทั้งหมดได้รับ ศีลธรรม , การเมือง , วรรณคดี และศาสนาของยุคเข้าร่วมในแผนการที่ยิ่งใหญ่เพื่อส่งเสริมการออม พระเจ้าและทรัพย์ศฤงคารก็กลับมาคืนดีกัน ความสงบสุขบนโลกมนุษย์ที่ดีหมายถึง รวยได้ หลังจากทั้งหมดเข้าสู่อาณาจักรแห่งสวรรค์ ถ้าเพียงแต่เขารอด ความสามัคคีใหม่เสียงจากทรงกลมท้องฟ้า’ มันเป็นอยากรู้อยากเห็นจะสังเกตอย่างไร ทางปัญญา และการจัดเรียงของ Providence ซึ่งเป็นประโยชน์ คนจึงทำให้บริการมากที่สุดกับประชาชน เมื่อมีความคิดอะไร แต่ได้รับของพวกเขาเอง ดังนั้น ซัง
นางฟ้า .บรรยากาศดีจึงสร้างเป็นไปตามความต้องการของการขยายธุรกิจ และความต้องการของการขยายจำนวนประชากร กับการเติบโตของธุรกิจแบบสบายๆ ไม่เรียน แต่ท่ามกลางความสนุกสนานทั่วไปของความสะดวกและความคืบหน้า ขอบเขตที่ระบบขึ้นอยู่กับเสถียรภาพของเงินที่ลงทุนเรียนจะยอมรับโชคชะตาของพวกเขามักถูกมองข้ามและมีความเชื่อมั่นไม่มีปัญหา
ฉันเห็นได้ชัดรู้สึกว่าเรื่องนี้จะดูแลตัวเอง การลงทุนและกระจายมากขึ้น จนกระทั่ง ในชั้นกลางของโลก , ทองขอบบอนด์มาเป็นตัวอย่างทั้งหมดที่ถาวรมากที่สุดและปลอดภัยที่สุด . ดังนั้นรากในวันของเรามีความเชื่อดั้งเดิมในความมั่นคงและความปลอดภัยของเงินในสัญญานั้น ตาม กฎหมาย ภาษาอังกฤษมูลนิธิฯ ได้สนับสนุนให้ดำเนินการใช้เงินกองทุนของพวกเขาเฉพาะในธุรกรรมดังกล่าว และแน่นอนเด็ดขาด ยกเว้นในกรณีของอสังหาริมทรัพย์ ( ยกเว้นที่ตัวเองอยู่รอดของเงื่อนไขของยุคก่อนหน้านี้ ) ที่จะจ้างพวกเขามิฉะนั้น .
ในเคารพอื่น ๆ ดังนั้น ในนี้ศตวรรษที่สิบเก้าอาศัยถาวรของประสบการณ์ความสุขของตัวเองในอนาคต และไม่สนใจคำเตือนของอดีตที่โชคร้าย . มันเลือกที่จะลืมว่าไม่มีประวัติศาสตร์ที่หมายที่ต้องการเงินเพื่อจะแสดงถึงปริมาณคงที่ของโลหะโดยเฉพาะ น้อยกว่า โดยการซื้อพลังงานคงที่แต่เงินเป็นเพียงที่ รัฐ ประกาศ เวลาที่จะออกกฎหมายที่ดีของสัญญาเงิน ในปี 1914 ทองได้มาตรฐานภาษาอังกฤษสำหรับศตวรรษ หรือมาตรฐานของประเทศอื่น ๆแต่เพียงผู้เดียวสำหรับครึ่งศตวรรษที่ ไม่มีการบันทึกของสงครามยืดเยื้อ หรือกลียุคทางสังคมที่ดี ซึ่งยังไม่ได้มีการเปลี่ยนแปลงในอ่อนโยน กฎหมายแต่เกือบทุกประเทศไม่เสียหาย Chronicle ซึ่งมีประวัติศาสตร์กลับไปรุ่งอรุณแรกของบันทึกเศรษฐกิจของเรือนฝากระดานในมูลค่าที่แท้จริงของกฎหมาย ซึ่งมีการประมูลต่อเนื่องแทนเงิน .