went into effect in the early 1990s

went into effect in the early 1990s was intended to make food labels more informative and easier
to understand. Today, virtually all food products sold in the United States must present, in a
standard format, information regarding nutrition (e.g., calories and fat content) and serving size.
The use of certain terms such as light and natural is also restricted. Other examples of labeling in
global marketing include the following:

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เดินเข้าไปในผลในช่วงปี 1990 ความทำป้ายอาหารข้อมูลมากขึ้น และง่ายขึ้นเพื่อให้เข้าใจ วันนี้ ผลิตภัณฑ์อาหารแทบทั้งหมดที่ขายในสหรัฐอเมริกาต้องนำเสนอ ในการรูปมาตรฐาน ข้อมูลเกี่ยวกับโภชนาการ (เช่น แคลอรี่และไขมัน) และบริการขนาดการใช้คำศัพท์ เช่นแสง และธรรมชาติยังถูกจำกัด ตัวอย่างอื่น ๆ ของการติดฉลากในการตลาดทั่วโลกรวมถึงต่อไปนี้:

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

มีผลบังคับใช้ในช่วงปี 1990 มีวัตถุประสงค์เพื่อให้ข้อมูลฉลากอาหารมากขึ้นและง่าย
ต่อการเข้าใจ วันนี้แทบทุกผลิตภัณฑ์อาหารที่ขายในสหรัฐอเมริกาจะต้องนำเสนอใน
รูปแบบมาตรฐานข้อมูลเกี่ยวกับโภชนาการ (เช่นแคลอรี่และไขมัน) และขนาดที่ให้บริการ.
การใช้คำบางคำเช่นแสงและเป็นธรรมชาตินอกจากนี้ยังถูก จำกัด ตัวอย่างอื่น ๆ ของการติดฉลากใน
ตลาดทั่วโลกรวมถึงต่อไปนี้:

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เข้าไปในผลในช่วงต้นทศวรรษ 1990 มีวัตถุประสงค์เพื่อให้ฉลากอาหารข้อมูลเพิ่มเติมและง่ายขึ้น
เข้าใจ วันนี้ เกือบทั้งหมดของผลิตภัณฑ์อาหารที่ขายในสหรัฐอเมริกาจะต้องแสดงใน
รูปแบบมาตรฐาน ข้อมูลเกี่ยวกับโภชนาการ เช่น แคลอรี และ ไขมัน ) และขนาดให้บริการ
ใช้เงื่อนไขบางอย่างเช่นแสงและธรรมชาติยังเป็นเขตหวงห้าม ตัวอย่างอื่น ๆของการติดฉลากใน
การตลาดระดับโลกรวมถึงต่อไปนี้ :