In Oliver (1997), satisfaction is d

In Oliver (1997), satisfaction is defined as pleasurable fulfilment. That is, the consumer senses that consumption fulfils some need, desire, goal, or so forth and that this fulfilment is pleasurable.Thus. Satisfaction is the consumer's sense that consumption provides outcomes against a standard of pleasure versus displeasure.

Satisfaction can be defined as an affective state arising from a of affective and cognitive evaluation of a specific transaction (Oliver, 1981). This judgement is relative because the evaluation is a comparative process between the subjective experience and an initial reference or standard of comparison. In this paper,

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Oliver (1997), กำหนดความพึงพอใจเป็นการปฏิบัติตามพันธกรณีอย่างรื่นรมย์ นั่นคือ ผู้บริโภคความรู้สึกว่า ปริมาณการใช้วัสดุครบถ้วนบางต้องการ ปรารถนา เป้าหมาย หรืออื่น ๆ และว่าสินค้านี้อย่างรื่นรมย์ดังนั้นการ ความพึงพอใจเป็นความรู้สึกของผู้บริโภคที่ใช้แสดงผลกับมาตรฐานของความสุขและไม่พอใจความพึงพอใจที่สามารถกำหนดเป็นสถานะผลที่เกิดจากการการประเมินผล และการรับรู้ของธุรกรรมเฉพาะ (Oliver, 1981) ตัดสินนี้เป็นญาติ เพราะการประเมินเป็นกระบวนการเปรียบเทียบระหว่างประสบการณ์ตามอัตวิสัย และการอ้างอิงเริ่มต้น หรือมาตรฐานของการเปรียบเทียบ ในเอกสารนี้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในโอลิเวอร์ (1997) ความพึงพอใจของถูกกำหนดให้เป็นปฏิบัติตามความพึงพอใจ นั่นคือความรู้สึกของผู้บริโภคว่าการบริโภคตอบสนองความต้องการบางอย่างที่ปรารถนา, เป้าหมาย, หรืออื่น ๆ และปฏิบัติตามนี้ pleasurable.Thus ความพึงพอใจคือความรู้สึกของผู้บริโภคว่าการบริโภคมีผลกับมาตรฐานของความสุขกับความไม่พอใจ. ความพึงพอใจสามารถกำหนดเป็นรัฐอารมณ์ที่เกิดขึ้นจากการประเมินผลของอารมณ์และความรู้ความเข้าใจของการทำธุรกรรมเฉพาะ (โอลิเวอร์ 1981) การตัดสินนี้เป็นญาติเพราะการประเมินผลเป็นกระบวนการที่เปรียบเทียบระหว่างประสบการณ์ส่วนตัวและการอ้างอิงครั้งแรกหรือมาตรฐานของการเปรียบเทียบ ในบทความนี้

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในโอลิเวอร์ ( 1997 ) ความพึงพอใจหมายถึงฉันท์เติมเต็ม . นั่นคือ ผู้บริโภครู้สึกว่าต้องมีการเติมเต็ม ความปรารถนา เป้าหมาย หรือเพื่อออกและเติมเต็มนี้ pleasurable.thus . ความพึงพอใจของผู้บริโภค รู้สึกว่า การแสดงผลเทียบกับมาตรฐานของความสุข

และความไม่พอใจความพึงพอใจที่สามารถกำหนดเป็นอารมณ์ที่เกิดจากสภาวะของอารมณ์และประเมินผลการรับรู้ของธุรกรรมที่เฉพาะเจาะจง ( Oliver , 1981 ) การตัดสินนี้เป็นญาติ เพราะการประเมินเป็นกระบวนการเปรียบเทียบประสบการณ์อัตวิสัยและเริ่มต้นการอ้างอิงหรือมาตรฐานของการเปรียบเทียบ ในกระดาษนี้