(the Kondratieff A-period of which

(the Kondratieff A-period of which we have been speaking), they were put to the test. And worldwide they have been found wanting. The record of post-’revolutionary’ regimes has been that they have not been able to reduce worldwide or even internal polarization to any significant degree, nor have they been able to institute serious internal political equality. They have, no doubt, accomplished many reforms, but they promised far more than reforms. And because the world system has remained a capitalist world economy, the regimes outside the core zone have been structurally unable to ‘catch up’ with the wealthy countries. This is not merely a matter of academic analysis. The result of these realities has been a monumental disillusionment with the anti-systemic movements. To the extent that they retain support, it is at most as a pis aller, as a reformist group better, perhaps, than a more right-wing alternative but certainly not as a harbinger of the new society. The major result has been a massive disinvestment in state structures. The masses of the world, having turned toward the states as agents of transformation, have now returned to a more fundamental skepticism about the ability of the states to promote transformation or even to maintain social order. This worldwide upsurge of anti-statism has two immediate consequences. One is that social fears have escalated, and people everywhere are taking back from the states the role of providing for their own security. But of course this institutes a negative spiral. The more they do so the more there is chaotic violence, and the more there is chaotic violence, the more the states find themselves unable to handle the situation, and therefore the more people disinvest the state, which further weakens the ability of the states to limit the spiral. We have entered into this kind of spiral at varying paces in the various countries of the world system but at a growing pace virtually everywhere. The second consequence is one for the capitalists. States that are delegitimated find it far more difficult to perform their function of guaranteeing the quasi-monopolies that capitalists need, not to speak of their ability to tame the ‘dangerous classes’. Thus, at the very moment that capitalists are faced with three structural squeezes on the global rates of profit, and hence on their ability to accumulate capital, they find that the states are less able than before to help them resolve these dilemmas. Thus it is that we can say that the capitalist world economy has now entered its terminal crisis – a crisis that may last up to 50 years. The real question before us is what will happen during this crisis, this transition from the present world system to some other kind of historical system or systems. Analytically, the key question is the relation between the Kondratieff cycles I first described and the systemic crisis of which I have been talking now. Politically, there is the question of what kind of social action is possible and desirable during a systemic transition.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

(Kondratieff A-ระยะเวลาที่เราพูดถึง), พวกเขาถูกนำไปทดสอบ และทั่วโลกจะพบต้อง บันทึกของไปรษณีย์ - ระบอบ 'ปฏิวัติ' แล้วพวกเขาไม่ได้ไปทั่วโลก หรือภายในโพลาไรซ์ยัง significant ใด ๆ ไม่มีพวกเขาได้สถาบันความเสมอภาคทางการเมืองภายในอย่างจริงจัง พวกเขาทำ ข้อสงสัย สำเร็จปฏิรูปหลาย แต่พวกเขาสัญญาไกลมากกว่าการปฏิรูป และเนื่องจากระบบโลกได้ยังคง เป็นเศรษฐกิจโลกทุน ระบอบนอกโซนหลักได้ structurally ไม่ 'ทัน' ประเทศมั่งคั่ง นี่ไม่ใช่แค่เรื่องการศึกษาวิเคราะห์ ผลของความเป็นจริงเหล่านี้ได้รับ disillusionment อนุสาวรีย์ มีความเคลื่อนไหวต่อต้านระบบ เท่าที่พวกเขารักษาสนับสนุน ได้มากที่สุดเป็น aller pis เป็นกลุ่มชอบเปลี่ยนรูปใหม่ดี บางที กว่าทางปีกขวามากขึ้น แต่ไม่แน่นอน เป็น harbinger ของสังคมใหม่ ผลใหญ่ได้ disinvestment ใหญ่ในโครงสร้างรัฐ มวลของโลก มีเปิดไปอเมริกาเป็นตัวแทนของการเปลี่ยนแปลง ตอนนี้มีกลับไปสงสัยพื้นฐานเพิ่มเติมเกี่ยวกับความสามารถของรัฐ เพื่อส่งเสริมการเปลี่ยนแปลง หรือแม้กระทั่งรักษาสังคมสั่ง ผลทันทีสองทวีนี้ทั่วโลกของ statism ป้องกันได้ หนึ่งคือกลัวสังคมได้เลื่อน และทุกคนจะมีกลับมาจากอเมริกาบทบาทของการรักษาความปลอดภัยของตนเอง แต่แน่นอนนี้สถาบันเกลียวลบ ยิ่งทำมากยิ่งมีความรุนแรงวุ่นวาย และอื่น ๆ ที่มีความรุนแรงวุ่นวาย การเพิ่มเติมในอเมริกา find เองไม่สามารถจัดการกับสถานการณ์ และดังนั้นคนมาก disinvest รัฐ ซึ่งเพิ่มเติม ลดขีดความสามารถของรัฐจำกัดเกลียว เราเข้าไปในชนิดของเกลียวที่แตกต่างกันไปในประเทศต่าง ๆ ของโลก แต่ ในการเติบโตก้าวก้าวแทบทุก สัจจะสองเป็นหนึ่งในนายแบบ อเมริกาที่ delegitimated find มัน difficult ไกลเพิ่มเติมเพื่อดำเนินการทำงานของรับประกัน monopolies quasi-นายทุนที่ไม่จำเป็น ต้องเอ่ยถึงความสามารถในการเลี้ยง 'เรียนอันตราย' ดังนั้น ในขณะที่นายจะต้องเจอกับ squeezes สามโครงสร้างราคาส่วนกลางของ profit และดังนั้นบนความสามารถในการสะสมทุน พวกเขา find ที่อเมริกาจะน้อยกว่าก่อนเพื่อช่วยในการแก้ไข dilemmas เหล่านี้ จึง ได้ว่า เราสามารถบอกว่า เศรษฐกิจโลกทุนตอนนี้ได้ป้อนวิกฤตของเทอร์มินัล – วิกฤตที่อาจล่าสุด 50 ปี คำถามที่แท้จริงก่อนที่เราจะได้อะไรจะเกิดขึ้นในช่วงวิกฤตนี้ นี้เปลี่ยนจากระบบโลกปัจจุบันบางชนิดอื่น ๆ ของประวัติศาสตร์ระบบหรือระบบ Analytically คำถามสำคัญคือ ความสัมพันธ์ระหว่าง Kondratieff รอบฉัน first ที่อธิบายและที่ผมมีการพูดคุยขณะนี้วิกฤติระบบ ทางการเมือง มีคำถามที่ชนิดของการกระทำทางสังคมจะเป็นไปได้ และเหมาะในช่วงเปลี่ยนระบบ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

(คน Kondratieff A-ระยะเวลาของการที่เราได้รับการพูด) พวกเขาถูกนำไปทดสอบ และทั่วโลกที่พวกเขาได้พบว่าที่ต้องการ บันทึกของการโพสต์'revolutionary 'ระบอบการปกครองที่ได้รับการที่พวกเขาไม่ได้รับสามารถที่จะลดการโพลาไรซ์ทั่วโลกหรือแม้กระทั่งภายในระดับลาดเทมีนัยสำคัญใด ๆ หรือพวกเขาได้รับสามารถที่จะจัดตั้งภายในความเสมอภาคทางการเมืองอย่างรุนแรง พวกเขาได้ไม่มีข้อสงสัยที่ประสบความสำเร็จการปฏิรูปมาก แต่พวกเขาสัญญามากกว่าการปฏิรูป และเนื่องจากระบบโลกยังคงเป็นเศรษฐกิจโลกทุนนิยมที่แฝงเร้นอยู่นอกโซนหลักที่ได้รับการก่อสร้างไม่สามารถ 'จับ' กับประเทศที่ร่ำรวย นี้ไม่ได้เป็นเพียงเรื่องของการวิเคราะห์ทางวิชาการ ผลของความเป็นจริงเหล่านี้ได้รับความท้อแท้อนุสาวรีย์ที่มีการเคลื่อนไหวต่อต้านระบบ เท่าที่พวกเขายังคงสนับสนุนก็เป็นสิ่งที่มากที่สุดเป็น aller Pis เป็นกลุ่มปฏิรูปที่ดีกว่าบางทีกว่าเป็นทางเลือกที่มากขึ้นปีกขวา แต่ก็ไม่เป็นผู้นำของสังคมใหม่ ผลที่สำคัญได้รับการ disinvestment ขนาดใหญ่ในโครงสร้างของรัฐ ฝูงของโลกที่มีการหันไปทางรัฐเป็นตัวแทนของการเปลี่ยนแปลงได้กลับมาในขณะนี้เพื่อพื้นฐานสงสัยเพิ่มเติมเกี่ยวกับความสามารถของรัฐในการส่งเสริมการเปลี่ยนแปลงหรือแม้กระทั่งการรักษาความสงบเรียบร้อยของสังคม นี้ขึ้นทั่วโลกของการต่อต้าน statism มีสองผลกระทบทันที หนึ่งคือการที่กลัวสังคมได้เพิ่มขึ้นและทุกคนจะได้รับกลับมาจากรัฐบทบาทของการให้บริการเพื่อความปลอดภัยของตัวเอง แต่แน่นอนสถาบันนี้เป็นเกลียวเชิงลบ มากกว่าที่พวกเขาทำเช่นนั้นมากขึ้นมีความรุนแรงวุ่นวายและอื่น ๆ ที่มีการใช้ความรุนแรงวุ่นวายมากขึ้นรัฐ fi ครั้งที่ตัวเองไม่สามารถที่จะจัดการกับสถานการณ์และดังนั้นผู้คนมากขึ้น disinvest รัฐซึ่งต่อไปจะอ่อนตัวความสามารถของรัฐในการ จำกัด เกลียว เราได้เข้ามาเป็นชนิดของเกลียวนี้ที่แตกต่างกันก้าวในประเทศต่างๆของระบบโลก แต่ในอัตราที่ชะลอการเติบโตแทบทุกที่ ผลที่ตามมาที่สองคือหนึ่งสำหรับนายทุน สหรัฐอเมริกาที่ delegitimated ไฟครั้งที่มันไกลมากขึ้นยากที่จะปฏิบัติหน้าที่ของพวกเขารับประกันกึ่งผูกขาดที่ต้องการนายทุนไม่ได้ที่จะพูดถึงความสามารถในการเชื่อง 'เรียนอันตราย' ดังนั้นในขณะที่นายทุนมากที่จะต้องเผชิญกับสามบีบโครงสร้างอัตราทั่วโลกของเสื้อสายอาชีพและด้วยเหตุนี้ความสามารถในการสะสมทุนพวกเขา fi nd ว่ารัฐจะไม่สามารถกว่าก่อนที่จะช่วยให้พวกเขาแก้ปัญหาอุปสรรคเหล่านี้ ดังนั้นมันจึงเป็นเรื่องที่เราสามารถพูดได้ว่าเศรษฐกิจโลกทุนนิยมได้เข้าตอนนี้วิกฤติของขั้ว - วิกฤตที่อาจนานถึง 50 ปีที่ผ่านมา คำถามที่แท้จริงก่อนเราคือสิ่งที่จะเกิดขึ้นในช่วงวิกฤตนี้การเปลี่ยนแปลงจากระบบโลกปัจจุบันนี้บางส่วนชนิดอื่น ๆ ของระบบหรือระบบทางประวัติศาสตร์ วิเคราะห์คำถามที่สำคัญคือความสัมพันธ์ระหว่างรอบ Kondratieff ที่ผมอธิบาย fi แรกและวิกฤตระบบที่ฉันได้รับการพูดถึงในขณะนี้ การเมืองมีคำถามในสิ่งที่ชนิดของการกระทำทางสังคมเป็นไปและต้องการในช่วงการเปลี่ยนแปลงระบบ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

( คอนดราเทียฟ a-period ซึ่งเราได้รับการพูด ) , เขาใส่เพื่อทดสอบ และทั่วโลกที่พวกเขาได้รับพบได้อยาก บันทึกของโพสต์ - 'revolutionary ' ระบอบที่ได้รับว่าพวกเขายังไม่ได้สามารถที่จะลดทั่วโลก หรือแม้แต่ โพลาไรเซชันภายในใด ๆ signi จึงไม่สามารถขึ้นไปหรือมีพวกเขาได้รับสามารถที่จะร้ายแรงทางการเมืองภายในสถาบันความเท่าเทียมกัน พวกเขาจะไม่สงสัยการปฏิรูปที่ประสบความสำเร็จมาก แต่เขาสัญญากับมากกว่าการปฏิรูป และเพราะระบบของโลก ยังคงเป็นเศรษฐกิจโลกทุนนิยม , ระบบนอกโซนหลักมีโครงสร้างไม่สามารถ ' จับ ' กับประเทศที่ร่ำรวย นี่ไม่ใช่แค่เรื่องของการวิเคราะห์ทางวิชาการ ผลของความเป็นจริงเหล่านี้มีความท้อแท้อนุสาวรีย์กับต่อต้านระบบการเคลื่อนไหวในขอบเขตที่พวกเขารักษา สนับสนุน มันเป็นที่ส่วนใหญ่เป็นทั่วด้าน เป็นนักปฏิรูปของกลุ่มดีขึ้น บางทีกว่าทางเลือกที่อนุรักษ์นิยมมากขึ้น แต่แน่นอน ในฐานะผู้นำของสังคมใหม่ ผลหลักได้รับ disinvestment ครั้งใหญ่ในโครงสร้างของรัฐ มวลของโลกได้หันมาทางรัฐในฐานะตัวแทนของการเปลี่ยนแปลงตอนนี้กลับมามีความสงสัยเพิ่มเติมพื้นฐานเกี่ยวกับความสามารถของประเทศเพื่อส่งเสริมการเปลี่ยนแปลง หรือแม้แต่การรักษาความสงบเรียบร้อยของสังคม การเพิ่มขึ้นนี้ทั่วโลกต่อต้านแพร่หลายมี สองทันที ที่ตามมา หนึ่งคือว่า กลัวสังคม บานปลาย และทุกคนจะกลับจากอเมริกา บทบาทของการให้บริการ เพื่อความปลอดภัยของตนเองแต่หลักสูตรนี้สถาบันเกลียวลบ ยิ่งทำยิ่งมีความรุนแรง ความวุ่นวาย และยิ่งมีความรุนแรงวุ่นวาย ยิ่งอเมริกาครั้งที่ตัวเองจึงไม่สามารถจัดการกับสถานการณ์และดังนั้นจึงมีผู้ยกเลิกการลงทุนนะรัฐ ซึ่งต่อไปจะลดความสามารถของรัฐวงเงินหมุนวนเราได้ป้อนลงในชนิดของเกลียวที่ความก้าวในประเทศต่างๆของโลก แต่ระบบที่เติบโตก้าวแทบทุกที่ ผลที่สองสำหรับนายทุน ระบุว่า มี delegitimated จึง ND มันไกลมากขึ้นจึงแยกศาสนาเพื่อดำเนินการฟังก์ชั่นของพวกเขารับประกันกึ่งผูกขาดที่นายทุนต้องการไม่ต้องพูดถึงความสามารถของคลาสเชื่อง ' อันตราย ' ดังนั้นในช่วงเวลาที่นายทุนจะเผชิญกับสามบีบโครงสร้างอัตราระดับโลกของ Pro จึง T , และดังนั้นบน ความสามารถในการสะสมทุน พวกเขาจึง ND ที่อเมริกามีน้อยกว่าที่จะช่วยให้พวกเขาสามารถแก้ไขปัญหาเหล่านี้ได้ดังนั้นมันคือการที่เราสามารถพูดได้ว่าเศรษฐกิจของโลกทุนนิยมที่ตอนนี้ได้เข้าสู่วิกฤติ terminal และวิกฤตที่อาจนานถึง 50 ปี คำถามจริงๆก่อนเรา คือสิ่งที่จะเกิดขึ้นในช่วงวิกฤตนี้ ซึ่งเปลี่ยนจากระบบโลกปัจจุบัน บางชนิดอื่น ๆของระบบเดิมหรือระบบ วิเคราะห์ ,คำถามสำคัญคือ ความสัมพันธ์ระหว่างคอนดราเทียฟ รอบ ผมจึงตัดสินใจเดินทางไปบรรยาย และวิกฤติของระบบซึ่งเราเคยคุยกันแล้ว ทางการเมือง , มีคำถามของสิ่งที่ชนิดของกิจกรรมทางสังคมได้ และในระหว่างการเปลี่ยนแปลงที่พึงประสงค์
จุด