My limbs……can’t move……A throbbing s

My limbs……can’t move……

A throbbing soreness from her badly battered body and the wound that seared as if it were ablaze, it all compounded to her pain as she suffered from her injuries that made her feel as though death was closing in on her. And she knew that she wasn’t in the condition to search for a hiding place anymore.

Graiya soon landed before Yō, shaking his head while looking at her sorry state.

“If you didn’t put up that much of a struggle, you would have died a little easier. Struggling all the way to the point of death is really very unsightly you know, Ojou-chan.”

“Well it sounds about right when you put it that way.”

Though it might sound like a joking reply, it actually was all that Yō could do. For her strength was draining quickly out of her due to her numbed limbs and the burns that covered her body that sapped at her with all its pain combined.

Her current self could be liken to a prey lying on the ground haplessly. Being looked down upon by others was just something that couldn’t be helped anymore and as Yō thought of that, she began to laugh bitterly.

Graiya looked at her with pity as he closed in slowly while gathering another mouth of flames in his jaws. Just then---

A small shadow came between the two of them.

“Leave…Leave Yō-san alone!”

The flowery adornments shook before Yō’s eyes as Kirino, who had tailed Yō’s movements in the sky from the ground, stood between the two of them.

Graiya fixed his angry stare at Kirino:

“Move aside you little brat.”

“No, I won’t! Yō-sama is one of [Underwood]’s benefactors! If my…my benefactor is to be in trouble, how can I cower aside in fear! My…Our pride isn’t that low to do that sort of thing!”

“Kiri…Kirino...!”

Kirino’s eyes were filled with tears but the words that she shouted were filled with her determination.

Graiya’s enormous eyes glinted with a dangerous light as he gave a harrumph as he intimidated Kirino by standing taller.

“Our? Your [Underwood]’s going to be destroyed by tonight. As long as the huge dragon goes berserk, it wouldn’t even last a second. What pride are you counting on huh? Move aside now!”

His intimidation caused Kirino to shiver in fear but despite her young age, her heart was strong and supported with a reason that she would not back down on. Kirino fought against her senses as she stared back at the Black Dragon to shout out her resolve:

“If…If that is so, that’s more reason for me to stand in your way! Being a part of [Underwood], if my Community were to be annihilated, our lives will just continue to that very moment! So, until that very last moment, I will serve the morality and justice that I believe in to protect the benefactor of my Community!”

With a voice that quivered on the verge of crying, she shouted out words that were morally justifiable even if words seemed to give out on her. And it would seem that the conversation had come to an end.

Graiya squinted as he appraised Kirino---

“……Well, just hug that sense of pride and disappear together then---!”

“Ugh…Kirino……!”

Yō ran over after recovering from her numbness and shock to stand before Kirino. It was a desperate attempt but she didn’t have any other plans. To save Kirino, she could only use her own body as the human shield and so she stood before Kirino.

Without any other place to run to and without any more time to escape.

Graiya gave an earth shaking roar while spewing a wave of heat towards them.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แขนขาของฉัน...ไม่ย้าย...เจ็บ throbbing จากร่างกายของเธอไม่ดี battered และแผลที่ seared นั้นเมืองกลับ มันเพิ่มยอกเธอเป็นเธอรับความเดือดร้อนจากการบาดเจ็บของเธอที่ทำให้เธอรู้สึกเหมือนว่ามีการปิดตายกับเธอ และเธอรู้ว่า เธอไม่ได้ในเงื่อนไขการค้นหาซ่อนอีกต่อไปGraiya เร็ว ๆ นี้ที่ดินก่อน Yō สั่นศีรษะของเขาในขณะรัฐขอเธอ"ถ้าคุณไม่ใส่ค่าที่มากของการดิ้นรนต่อสู้ คุณจะได้ตายง่ายขึ้น ดิ้นรนทุกทางไปยังจุดตายได้จริง ๆ มากไม่น่าดูคุณทราบ Ojou จัง""ดีมันเสียงเกี่ยวกับขวาเมื่อคุณใส่มันด้วยวิธีการ"แม้มันอาจฟังตอบหยอกล้อ จริงได้ที่ Yō ไม่ สำหรับความแรงของเธอได้ระบายได้อย่างรวดเร็วจากเธอเนื่องจากเธอ แขนขา numbed และไหม้ที่ครอบคลุมของเธอร่างกายที่ sapped ที่เธอ ด้วยความเจ็บปวดทั้งหมดที่รวมกันตัวตนของเธอปัจจุบันสามารถสามารถ liken เพื่อเหยื่อที่นอนบนพื้น haplessly กำลังมองลง ไปตามผู้อื่นเป็นเพียงสิ่งที่ไม่สามารถช่วยเหลืออีกต่อไป และเป็น Yō คิดว่า เธอเริ่มหัวเราะพิรี้พิไรGraiya มองเธอกับสงสารเขาปิดในช้าขณะรวบรวมปากอื่นของเปลวไฟในของเขาก็ แค่นั้น--มาเงาขนาดเล็กระหว่างเขาทั้งสอง"ปล่อย... ปล่อย Yō ซังคนเดียว"เฟอร์นิเจอร์ชั้นยอดดอกสั่นเครือก่อนตาของ Yō Kirino ที่มีหางของ Yō การเคลื่อนไหวในท้องฟ้าจากพื้น ยืนระหว่างเขาทั้งสองGraiya คงจ้องเขาโกรธที่ Kirino:"ย้ายไว้คุณ brat น้อย""ไม่ ฉันจะไม่ Yō-sama เป็นนอนด์ [Underwood] ของอย่างใดอย่างหนึ่ง ถ้าฉัน...บุญคุณของฉันจะมีปัญหา วิธีสามารถฉัน cower เฉยในความกลัว ของฉัน... ความภูมิใจของเราไม่ต่ำที่จะทำการเรียงลำดับของสิ่ง""คีรี... Kirino..."ตาของ Kirino เต็มไป ด้วยน้ำตาแต่คำที่เธอตะโกนเต็มไป ด้วยความมุ่งมั่นของเธอดวงตาขนาดมหึมาของ Graiya glinted ไฟอันตรายเขาให้ harrumph เป็นเขาอีก Kirino โดยยืนความสูง"ของเรา ของคุณ [Underwood] ของจะถูกทำลาย โดยคืนนี้ ตราบใดที่มังกรใหญ่ไป berserk มันจะไม่ได้ล่าสุดที่สอง ภูมิใจว่าคุณนับฮะ ย้ายกันตอนนี้"ข่มขู่เขาเกิด Kirino เหน็บซ่อน ๆ แต่แม้เด็กของเธอ หัวใจของเธอแข็งแรง และได้รับการสนับสนุน ด้วยเหตุผลที่เธอจะไม่กลับลง Kirino สู้กับความรู้สึกของเธอเธอจ้องไปที่มังกรดำต้องตะโกนออกแก้ไขของเธอ:"ถ้า... ถ้าที่นั้น ที่จะเพิ่มเติมเหตุผลให้ฉันยืนในทางของคุณ เป็นส่วนหนึ่งของ [Underwood], ถ้าชุมชนของฉันถูกกำจัด ชีวิตเพียงยังคงก็มาก ดังนั้น จนกระทั่งช่วงท้ายสุดนั้น ฉันจะทำหน้าที่ศีลธรรมและความยุติธรรมที่เชื่อในบุญคุณของชุมชนของฉันปกป้อง "ด้วยเสียงที่ quivered เจียนร้องไห้ เธอตะโกนออกคำที่แข่งขันแม้ว่าคำที่ดูเหมือนจะ ให้กับเธอ และดูเหมือนว่า การสนทนาก็มาสิ้นสุดGraiya squinted ตามที่เขาประเมิน Kirino-“…… ดี เพียงกอดที่รู้สึกภาคภูมิใจ และหายกันแล้ว---"" Ugh... Kirino..."Yō วิ่งผ่านหลังฟื้นตัวจากเธอมึนงงและช็อก Kirino ยืนอยู่ มันเป็นความพยายามที่หมดหวัง แต่เธอไม่ได้มีแผนใด ๆ บันทึก Kirino เธอสามารถใช้ได้เฉพาะร่างกายของเธอเองเป็นโล่มนุษย์ และดังนั้น เธอยืนก่อน Kirinoไม่ มีสถานที่อื่นใดทำให้ และ ไม่มีเวลาหลบหนีGraiya ให้เป็นแผ่นดินสั่นเสียงคำรามขณะ spewing คลื่นของความร้อนต่อพวกเขา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แขนขาของฉัน ...... ไม่สามารถย้าย ...... ความรุนแรงสั่นไม่ดีออกจากร่างกายของเธอซึ้งและแผลที่อ่อนราวกับว่ามันเป็นที่ร้อนแรงมันทั้งหมดประกอบกับความเจ็บปวดของเธอขณะที่เธอได้รับความเดือดร้อนจากการบาดเจ็บของเธอที่ทำให้เธอรู้สึกว่าตายถูกปิด ในเมื่อเธอ และเธอรู้ว่าเธอไม่ได้อยู่ในเงื่อนไขในการค้นหาสถานที่หลบซ่อนอีกต่อไป. Graiya เร็ว ๆ นี้ก่อนที่จะลงจอดโย่สั่นศีรษะของเขาในขณะที่มองรัฐขอโทษของเธอ. "ถ้าคุณไม่ได้ใส่ที่มากขึ้นของการต่อสู้ของคุณ จะมีผู้เสียชีวิตได้ง่ายขึ้นเพียงเล็กน้อย ดิ้นรนทุกทางไปยังจุดของการเสียชีวิตที่เป็นจริงมากน่าเกลียดคุณรู้, Ojou จัง. " "มันฟังดูดีเกี่ยวกับสิทธิเมื่อคุณใส่มันเป็นอย่างนั้น." แม้ว่ามันอาจเสียงเหมือนล้อเล่นตอบก็จริงเป็นสิ่งที่Yō สามารถทำ สำหรับความแรงของเธอถูกระบายน้ำได้อย่างรวดเร็วของเธอเนื่องจากเธอแขนขาชาและการเผาไหม้ที่ปกคลุมร่างกายของเธอที่ดูดซับเธอด้วยความเจ็บปวดทั้งหมดที่รวม. ตนเองในปัจจุบันของเธออาจจะเปรียบเสมือนเหยื่อนอนอยู่บนพื้นดิน haplessly ถูกมองลงมาจากคนอื่นเป็นเพียงสิ่งที่ช่วยไม่ได้อีกต่อไปและเป็นYōคิดว่าการที่เธอเริ่มที่จะหัวเราะอย่างขมขื่น. Graiya มองไปที่เธอด้วยความสงสารที่เขาปิดอย่างช้า ๆ ขณะที่การชุมนุมปากของเปลวไฟในปากของเขาอีก เพียงแค่นั้น --- เงาขนาดเล็กมาระหว่างสองของพวกเขา. "ปล่อย ... ปล่อยให้ Yo-ซังคนเดียว!" ประดับดอกไม้สั่นต่อหน้าต่อตาโย่เป็น Kirino ที่ได้เทลด์เคลื่อนไหวโย่ในท้องฟ้าจากพื้นดินที่ยืนอยู่ระหว่าง . สองของพวกเขาจ้องมอง Graiya คงโกรธเขาที่ Kirino: "ย้ายกันเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่คุณสารเลว." "ไม่ฉันจะไม่ได้! Yo-ซามะเป็นหนึ่งใน [อันเดอร์วู้] ของผู้มีพระคุณ! ถ้าผู้มีพระคุณของฉัน ... ฉันคือการจะมีปัญหาว่าฉันสามารถ cower กันในความหวาดกลัว! My ... ความภาคภูมิใจของเราไม่ต่ำว่าจะทำเรียงลำดับของสิ่งที่! " "คีรี ... Kirino ... !" ตา Kirino ของเขาเต็มไปด้วยน้ำตา แต่คำพูดที่ว่าเธอตะโกนเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นของเธอ. ตามหาศาล Graiya ของ glinted กับ แสงอันตรายตามที่เขาให้เป็น harrumph เขาข่มขู่ Kirino โดยยืนสูง. "ของเรา? ของคุณ [อันเดอร์วู้] 's จะถูกทำลายโดยคืนนี้ ตราบใดที่มังกรขนาดใหญ่ไปโกรธมันจะไม่ได้มีอายุการใช้งานที่สอง สิ่งที่คุณมีความภาคภูมิใจนับฮะ? ย้ายกันในขณะนี้! " การข่มขู่ของเขาที่เกิดจากการสั่น Kirino ในความหวาดกลัว แต่แม้จะมีวัยหนุ่มสาวของเธอหัวใจของเธอเป็นคนเข้มแข็งและการสนับสนุนด้วยเหตุผลที่ว่าเธอจะไม่กลับลงมาบน Kirino ต่อสู้กับความรู้สึกของเธอขณะที่เธอจ้องมองกลับมาที่มังกรดำที่จะตะโกนออกมาแก้ปัญหาของเธอ: "ถ้า ... ถ้าเป็นเช่นนั้นนั่นคือเหตุผลที่ผมจะยืนอยู่ในทางของคุณ เป็นส่วนหนึ่งของ [อันเดอร์วู้] ถ้าชุมชนของฉันกำลังจะทำลายชีวิตของเราก็จะดำเนินการต่อไปขณะที่! ดังนั้นจนถึงช่วงเวลาที่ผ่านมามากผมจะทำหน้าที่มีคุณธรรมและความยุติธรรมที่ผมเชื่อว่าในการที่จะปกป้องผู้มีพระคุณของชุมชนของฉัน! " ด้วยเสียงที่สั่นหมิ่นร้องไห้เธอตะโกนออกมาเป็นคำที่สมเหตุสมผลศีลธรรมแม้ว่าคำ ดูเหมือนจะให้ออกจากเธอ และมันก็จะดูเหมือนว่าการสนทนาได้มาถึงจุดสิ้นสุด. Graiya squinted ในขณะที่เขาประเมิน Kirino --- "...... ดีก็กอดความรู้สึกของความภาคภูมิใจที่และหายไปด้วยกันแล้ว ---!" "ฮึ ... Kirino ...... !" Yōวิ่งไปหลังจากที่ฟื้นตัวจากอาการชาและช็อตของเธอที่จะยืนอยู่ต่อหน้า Kirino มันเป็นความพยายาม แต่เธอไม่ได้มีแผนการอื่น ๆ เพื่อประหยัด Kirino เธอเท่านั้นที่จะใช้ร่างกายของเธอเองเป็นโล่มนุษย์และเพื่อให้เธอยืนอยู่ตรงหน้า Kirino. โดยไม่ต้องสถานที่อื่นใดที่จะวิ่งไปและไม่มีเวลาใด ๆ เพิ่มเติมที่จะหลบหนี. Graiya ทำให้โลกสั่นเสียงคำรามในขณะที่พ่นคลื่นความร้อนที่มีต่อ พวกเขา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

. . . . . . . แขนขาขยับไม่ได้ . . . . . . .

ปวดตุบๆจากเธอโจมตีรุนแรงร่างกายและแผลที่ไหม้เกรียมเพราะมันสว่าง มันประกอบกับความเจ็บปวดของเธอเป็นเธอได้รับความเดือดร้อนจากการบาดเจ็บของเธอ นั่นทำให้เธอ รู้สึกเหมือนว่าความตายเข้าใกล้เธอ เธอรู้ว่าเธอไม่ได้อยู่ในสภาพที่จะค้นหาสถานที่หลบซ่อนอีกต่อไป

graiya ในไม่ช้ามาถึงก่อนโฮ Y ,สั่นศีรษะของเขาในขณะที่มองรัฐขอโทษเธอ

" ถ้าคุณไม่ได้ใส่มากของการต่อสู้ คุณอาจตายได้ง่ายขึ้น เลยให้ตายดิ้นมากน่าดู คุณก็รู้ คุณหนู ชาน "

" เอ่อ มันฟังดูดีเมื่อคุณทำให้มันเป็นอย่างนั้น "

แม้ว่ามันอาจเสียงเหมือนล้อเล่นตอบ จริงๆ มันคือทั้งหมดที่ Y โฮสามารถทำพลังของเธอคือการได้อย่างรวดเร็วจากเธอเนื่องจากเธอชา แขนขาและเผาไหม้ที่ปกคลุมร่างกายของเธอที่เธอกับ sapped ความเจ็บปวดรวม

ตอนนี้ของเธออาจจะเหมือนกับเหยื่อนอนอยู่ที่พื้น haplessly . การดูถูกคนอื่นเป็นเพียงแค่บางสิ่งบางอย่างที่ไม่สามารถช่วยอะไรได้อีกต่อไป และเป็น Y โฮคิด เธอเริ่มหัวเราะอย่างขมขื่น .

graiya มองเธอด้วยความสงสาร เขาปิดอย่างช้าๆ ขณะที่การชุมนุมอีก ปากของเปลวไฟในปากของเขา แล้ว ---

เงาเล็ก ๆมา ระหว่างพวกเขาสองคน

" ทิ้ง . . . ทิ้ง Y โฮซังคนเดียว "

adornments ดอกไม้สั่นก่อนที่ Y โฮตาเป็น คิริโนะ ใครมีหาง Y โฮความเคลื่อนไหวในท้องฟ้า จากพื้นดินที่ยืนอยู่ระหว่างพวกเขาสองคน

graiya คงที่ของเขาโกรธมองคิริโนะ :

" หลีกไป เจ้าเด็กบ้า "

" ไม่ ! Y โฮ - ซามะเป็นหนึ่งอรรถกถาจารย์ [ ] ผู้มีพระคุณ ! ถ้าฉัน . . . . . . เจ้าประคุณจะเดือดร้อน แล้วจะให้ผมหลบออกไปเพราะความกลัว ! . . . . . . . ความภาคภูมิใจไม่ใช่น้อยที่ต้องทำเรื่องแบบนั้น "

" คิริคิริโนะ . . . . . . . . . . . . . . "

คิริโนะ ดวงตาที่เต็มไปด้วยน้ำตา แต่คำที่เธอตะโกนที่เต็มไป ด้วย

เธอมุ่งมั่นgraiya ใหญ่หลวงตา glinted กับไฟอันตรายตามที่เขาให้ harrumph เขาขยาด คิริโนะ ยืนสูง

" ของเรา อันเดอร์วู้ดของคุณ [ ] จะถูกทำลายคืนนี้ ตราบใดที่มังกรยักษ์ไปบ้าดีเดือด มันไม่ได้แม้แต่วินาทีเดียว สิ่งที่ภาคภูมิใจคือ คุณไว้ใจเหรอ ? หลบไปเดี๋ยวนี้ ! "

ข่มขู่ของเขาทำให้คิริโนะจะสั่นกลัว แต่แม้จะอายุของเธอหัวใจเธอเข้มแข็งและได้รับการสนับสนุน ด้วยเหตุผลว่า เธอจะไม่กลับลงไป คิริโนะ ต่อสู้กับความรู้สึกของเธอขณะที่เธอจ้องกลับไปที่มังกรดำตะโกนออกมาแก้ปัญหาของเธอ :

" ถ้า . . . ถ้าเป็นอย่างนั้น นั่นคือเหตุผลมากขึ้นสำหรับผมที่จะยืนในทางของคุณ เป็นส่วนหนึ่งของ [ Underwood ] ถ้าชุมชนของฉันจะถูกทำลาย ชีวิตของเราจะเริ่มช่วงเวลานั้น ! ดังนั้นจนสุดท้ายมากครับ ผมจะใช้คุณธรรมและความยุติธรรมที่ผมเชื่อว่าในการปกป้องผู้มีพระคุณของชุมชนของฉัน "

กับเสียงที่ quivered หมิ่นร้องไห้ เธอตะโกนคำพูดที่ถูกศีลธรรมธรรมแม้คำพูดดูเหมือนจะให้กับเธอ และมันก็ดูเหมือนว่าการสนทนาสิ้นสุดลง

graiya squinted ที่เขาประเมิน คิริโนะ . . .

" . . . . . . . อืมแค่ได้กอดความรู้สึกของความภาคภูมิใจและหายไปด้วยกันแล้ว . . . ! "

" เอ่อ . . . . . . . คิริโนะ . . . . . . . ! "

Y โฮวิ่งมาหลังจากฟื้นจากอาการชา และช็อก ยืนต่อหน้าเธอ คิริโนะ มันคือความพยายามที่สิ้นหวัง แต่เธอไม่มีแผน บันทึก คิริโนะ เธอจะใช้ร่างกายของตัวเองเป็นโล่มนุษย์ และดังนั้น เธอยืนอยู่หน้าคิริโนะ

ไม่มีสถานที่อื่น ๆที่จะไปและไม่มีเวลามากขึ้นใด ๆที่จะหลบหนี

graiya ให้โลกสั่นคำรามขณะพ่นคลื่นความร้อนที่มีต่อพวกเขา