Shannon – Weaver diversity (H) and

Shannon – Weaver diversity (H) and Sorenson’s indices
Shannon Weaver diversity index of phytoplankton species within the different sites was determined using:
H^1=∑▒(p_i ) (log_n⁡〖P_i 〗 ) (Magaurran), 1988)
Where : H1 = Index of species diversity (information content of sample, bits or individuals); pi = Proportion of total sample belonging to ith species, and i = Number of species.
Sorensen’s similarity index
Modified Sorensen (1948) was used to show species similarity in the different sites in terms of species distribution. It is expressed as:
C_n=2a/(2a+b+c)
Where: Cn = Sorensen’s similarity coefficient; a, b, c = number of individuals per sites.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แชนนอน - ความหลากหลายประกอบ (H)
และดัชนีของโซเรนแชนนอนผู้ประกอบดัชนีความหลากหลายของสายพันธุ์แพลงก์ตอนพืชที่อยู่ในเว็บไซต์ต่างๆถูกกำหนดโดยใช้:
H ^ 1 = Σ▒ (p_i) (log_n⁡〖〗 P_i) (Magaurran), 1988)
สถานที่: H1 = ดัชนีความหลากหลายของสายพันธุ์ (เนื้อหาข้อมูลของกลุ่มตัวอย่างบิตหรือบุคคล); ปี่ = สัดส่วนของกลุ่มตัวอย่างทั้งหมดที่อยู่ในสปีชีส์ที่ i และ i = จำนวนของสายพันธุ์.
ดัชนีความคล้ายคลึงกันของโซเรนเซนดัดแปลงโซเรนเซน (1948) ถูกนำมาใช้เพื่อแสดงให้เห็นความคล้ายคลึงกันชนิดนี้ในเว็บไซต์ต่างๆในแง่ของการกระจายสายพันธุ์
โดยจะแสดงเป็น:
C_n = 2a / (2a + b + c)
ที่ไหน: Cn = ค่าสัมประสิทธิ์ความคล้ายคลึงกันของโซเรนเซน; b, c = จำนวนของบุคคลต่อเว็บไซต์

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แชนนอน และวีเวอร์ความหลากหลาย ( H ) และ โซเรน นเป็นดัชนี
แชนนอนวีเวอร์ดัชนีความหลากหลายชนิดของแพลงก์ตอนพืชในเว็บไซต์ที่แตกต่างกันคือการพิจารณา :
H
1 = ∑▒ ( p_i ) ( log_n ⁡〖 p_i 〗 ) ( magaurran ) , 1988 )
: H1 = ดัชนีความหลากชนิด ( ข้อมูลเนื้อหาของตัวอย่าง , บิต หรือบุคคล ) ; Pi = สัดส่วนของตัวอย่างทั้งหมดเป็นของ ith ชนิดและจำนวนชนิด
= .โซเรนเซ่นดัชนีความเหมือน
แก้ไข โซเรนเซ่น ( 1948 ) ถูกใช้เพื่อแสดงชนิดความเหมือนในเว็บไซต์ที่แตกต่างกันในแง่ของชนิดการกระจาย มันจะแสดงเป็น :
c_n = 2A / ( 2A B C )
: CN = โซเรนเซ่นของค่าสัมประสิทธิ์ความเหมือน ; A , B , C = หมายเลขของแต่ละบุคคลต่อ
เว็บไซต์