ItIntroduction 11is by lamenting it

It
Introduction 11
is by lamenting its loss and denunciating its violation that barter between
Highlanders and Lowlanders is displayed as a normative ideal. Moreover,
corroborating Bryant’s statement, repeated allusions to the ancestors’ code
of exchange and its vanishing contribute to essentializing ethnic identities
in a context of social liminarity.
* * *
Fourth, and fi nally, nostalgia reveals relationships that exist between the
past, the present and the future. As Dominic Boyer lucidly puts it, ‘nostalgia
always carries with it a politics of the future’ (2012: 25). ‘Nostalgia’,
writes Boym, ‘is not always about the past. It can be retrospective as well as
prospective’ (2001: xvi). Following the historian Koselleck (2004 [1979]), one
must consider nostalgic discourses and feelings about the passing of time
as always already framed within the ‘horizons of expectations’ in the present.
Comparing Greek-Cypriot and Turkish-Cypriot histories of their island’s
partition, Bryant has lucidly shown how visions of lost homelands are also
visions of ‘homelands yet to be realized’ (Bryant 2008: 399). The women’s
narratives that Bryant analyses ‘complicate our notions of nostalgia through
a longing for a homeland that is not absent but rather apocalyptic – a
homeland not of the past but of the future’ (2008: 404). Nostalgia is being
crafted within such horizons of expectations and anxieties about the future.
And hope is never far from nostalgia, as shown by recent ethnographies of
hope and the politics of future (Cole 2010, Piot 2010). The fi nal chapter by
Petra Rethmann discusses the defeat and promise of communism in GRD.
Since socialism has been declared an ‘extinction event’, its structure, shape
and confi guration can only be imagined as ruin. In inverse relation, leftist
ideologists such as Fredric Jameson, Slavoj Zizek and Jodi Dean hold on
to the idea of socialism as utopia and dream, a political horizon to which
contemporary critical and leftist thinkers should aspire. In her article,
Rethmann studies if and how socialism can still constitute a meaningful
horizon in Germany today. Building on her research in a conference entitled
Kommunismus organized in Berlin in 2010, she approaches two manifestations
of ‘left-wing nostalgia’ and their attempt to reimagine a fair future.
This last point brings us to a key question on nostalgia, that of temporality.
Since the foundation of the discipline, anthropologists have been
interested in the cultural constructions of time (Gell 1992, Munn 1992). If
nostalgia implies a specifi c positioning towards the past seen as irreversible,
an awareness of something which has disappeared or is disappearing, it is
reasonable to ask whether it is universal. Without giving a defi nitive answer
to such a riddle, it is fair to point out that every society around the world
has faced breaches and crises and that all human groups have experienced
12 Olivia Angé and David Berliner
some refl exive distancing from their past, often taking the form of longings
for a lost past. In that regard, we follow Maurice Bloch in his famous
discussion of Geertz’s appraisal of time: people, he claims, can hold different
conceptions of duration depending on the context (Bloch 1977), a
point that is made clear about nostalgia by some of our contributors to
this volume (Lankauskas, Schevchenko and Nadkarni). As a matter of fact,
nostalgia takes place within very specifi c ontological temporalities (see also
Naumescu 2010 on schismatic Orthodox Old Believers in Romania). As
anthropologists, our intellectual endeavours consist of grasping the expressions
of such nostalgic laments in the midst of historical contingencies. But
studying nostalgia not only invites us to refi ne our understanding of the
experience of temporality. As social representations and practices undergo
constant mutations, but still persist in time, it also directs our attention to
operations of continuity and discontinuity. Atia and Davies underline that
‘whatever its object, nostalgia serves as a negotiation between continuity
and discontinuity’ (Atia and Davies 2010: 184). An anthropological exploration
of nostalgia (as well as other mnemonic states) indeed nurtures such a
refl ection upon the durability of human societies in the face of the ruptures
of history. For the anthropologist, this born nostalgist, nostalgia constitutes
a fascinating angle to explore the creative persistence and the disappearance
of cultural forms. Even more importantly, it allows a number of important
reconciliations: between the anthropological, the historical and the psychological;
the continuous and discontinuous; the persistent and the mutable;
but also between the past, the present and the future.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มันแนะนำ 11โดยเสียใจสูญเสียความ denunciating ของการละเมิดที่แลกเปลี่ยนสินค้าระหว่างไฮแลนเดอร์และ Lowlanders แสดงเป็นเหมาะ normative นอกจากนี้corroborating งบของไบรอันท์ ซ้ำ allusions รหัสของบรรพบุรุษแลกเปลี่ยนและการหายสาบสูญของร่วม essentializing ประจำชนเผ่าในบริบทของสังคม liminarity* * *ความคิดถึงสี่ และไร้สาย nally เผยให้เห็นถึงความสัมพันธ์ที่มีอยู่ระหว่างการอดีต ปัจจุบัน และอนาคต ขณะที่โดมินิ Boyer lucidly ทำให้มัน, ' ความคิดถึงบทเรียนกับการเมืองในอนาคต " (2012:25) 'ความคิดถึง'เขียน Boym, ' ไม่เกี่ยวกับอดีตเสมอ สามารถคาดเป็นอนาคต ' (2001: xvi) ต่อนักประวัติศาสตร์ Koselleck (2004 [1979]), หนึ่งต้องพิจารณาประการคิดและความรู้สึกเกี่ยวกับผ่านเวลาเสมอแล้วกรอบภายในการ 'ฮอลิซันส์ของความคาดหวัง' ในปัจจุบันเปรียบเทียบประวัติของกรีกไซปรัสและตุรกีไซปรัสเกาะของพวกเขาพาร์ติชัน ไบรอันท์ได้แสดงวิสัยทัศน์ของ homelands หายไปอย่างไรยัง lucidlyวิสัยทัศน์ของ 'homelands ยังจะรับรู้' (ไบรอันท์ 2008:399) ผู้หญิงnarratives ที่ไบรอันท์วิเคราะห์ ' complicate ของเราความเข้าใจของความคิดถึงผ่านบ้านเกิดเมืองนอนที่ไม่ขาด แต่ค่อนข้าง พยากรณ์ – คิดเป็นการบ้านเกิดเมืองนอนไม่อดีต แต่อนาคต ' (2008:404) ความคิดถึงกำลังสร้างขึ้นภายในเช่นฮอลิซันส์ของความคาดหวังและวิตกกังวลในช่วงเกี่ยวกับอนาคตและหวังว่าจากความคิดถึง ไม่เคยแสดง โดย ethnographies ล่าสุดของความหวังและการเมืองในอนาคต (2010 โคล Piot 2010) บท nal ไร้สายด้วยเปตรา Rethmann กล่าวถึงชัยชนะและสัญญาของลัทธิคอมมิวนิสต์ในจีอาร์ดีเนื่องจากมีประกาศสังคมนิยม 'ดับเหตุการณ์' โครงสร้าง รูปร่างและจะสามารถคิด confi guration เป็นทำลาย ในความสัมพันธ์ผกผัน ทั้งเก็บ ideologists เฟรดริกเจมสัน Slavoj Zizek และโจดี้คณบดีการความคิดสังคมนิยมยูโทเปียและฝัน ฟ้าทางการเมืองที่thinkers สำคัญ และทั้งร่วมสมัยควร aspire ในบทความของเธอRethmann ศึกษาถ้า และ วิธีการสังคมนิยมยังเป็นการสื่อความหมายฮอไรซอนในเยอรมนีปัจจุบัน อาคารวิจัยของเธอในการประชุมที่ได้รับKommunismus จัดในเบอร์ลินใน 2010 เธอยื่นสองลักษณะ'ปีกซ้ายความคิดถึง' และพวกเขาพยายามที่ reimagine อนาคตดีจุดสุดท้ายนำเรากับคำถามสำคัญในความคิดถึง ที่ temporalityตั้งแต่รากฐานของการลงวินัย มานุษยได้สนใจในการก่อสร้างทางวัฒนธรรมเวลา (Gell 1992, Munn 1992) หากc specifi ที่ตำแหน่งต่อมาเห็นเป็นควม ความหมายของความคิดถึงการรับรู้ของบางสิ่งที่หายไป หรือหายไปเป็น มีเหมาะสมที่จะถามว่า มันเป็นสากล โดยไม่ให้คำตอบ nitive defiการดังกล่าวปัญหาลับสมอง เป็นธรรมที่จะชี้ให้เห็นว่าทุกสังคมทั่วโลกมีประสบการละเมิด และวิกฤต และกลุ่มทั้งหมดที่มนุษย์มีประสบการณ์โอลิเวีย 12 Angé และ David Berlinerบาง refl exive distancing จากอดีตของพวกเขา มักใช้รูปแบบของ longingsสำหรับการสูญหายมา ในสัมมาคารวะที่ เราทำตามมอริเม็ดเลือดขาวในชื่อเสียงของเขาสนทนาของ Geertz ประเมินเวลา: คน เขาอ้าง สามารถกดค้างไว้แตกต่างกันconceptions ระยะเวลาขึ้นอยู่กับบริบท (เม็ดเลือดขาว 1977), การจุดที่ทำชัดเจนเกี่ยวกับความคิดถึง ด้วยบางส่วนของผู้สนับสนุนของเราให้ไดรฟ์ข้อมูลนี้ (Lankauskas, Schevchenko และ Nadkarni) ว่ากันตามจริงความคิดถึงเกิดขึ้นใน specifi มาก c temporalities โต้ (โปรดดูNaumescu 2010 schismatic วออโธดอกซ์เก่าผู้เชื่อในประเทศโรมาเนีย) เป็นมานุษย รายแรก ๆ ของเราทางปัญญาประกอบด้วยนิพจน์ตัวเรียงของ laments ดังกล่าวคิดกลาง contingencies ประวัติศาสตร์ แต่เรียนความคิดถึงไม่เพียงแต่เชิญเราไปมุ refi เราเข้าใจของการประสบการณ์ temporality เป็นรับเป็นตัวแทนทางสังคมและการปฏิบัติกลายพันธุ์คงที่ แต่ยังคงอยู่ในเวลา ส่งความสนใจของเราการดำเนินการของความต่อเนื่องและโฮ Atia และเดวีส์ขีดเส้นใต้ที่' สิ่งของวัตถุ ความคิดถึงเหมือนการเจรจาต่อรองระหว่างความต่อเนื่องและโฮ ' (Atia และเดวีส์ 2010:184) การสำรวจพัณฑ์ความคิดถึง (รวมทั้งอเมริกาอื่น ๆ mnemonic) แน่นอนสร้างเช่นการection refl ตามอายุการใช้งานของสังคมมนุษย์หน้า rupturesของประวัติศาสตร์ สำหรับนักมานุษยวิทยา nostalgist นี้เกิด ถือนอสทัลเจียเป็นมุมที่น่าสนใจคงอยู่ที่ความคิดสร้างสรรค์และหายตัวไปรูปแบบทางวัฒนธรรม แม้สำคัญ อนุญาตให้หมายเลขสำคัญกระทบยอด: ระหว่างที่พัณฑ์ ในประวัติศาสตร์ และในจิต ใจอย่างต่อเนื่อง และไม่ต่อ เนื่อง การแบบถาวรและแบบ mutableแต่ยังระหว่างอดีต ปัจจุบัน และอนาคต

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

มันบทนำ 11 คือการสูญเสียเศร้าโศกและ denunciating ละเมิดที่แลกเปลี่ยนระหว่างไฮแลนเดอlowlanders และจะแสดงเป็นกฎเกณฑ์ที่เหมาะ นอกจากนี้ยังยืนยันคำสั่งไบรอันท์อธิฐานซ้ำรหัสบรรพบุรุษของการแลกเปลี่ยนและการหายไปของมันนำไปสู่สาระอัตลักษณ์ชาติพันธุ์ในบริบทของสังคมliminarity ได้. * * * * * * * * * * * * ประการที่สี่และ Nally fi, คิดถึงเผยให้เห็นความสัมพันธ์ที่มีอยู่ระหว่างอดีตปัจจุบันและในอนาคต ขณะที่โดมินิคบอยเยอร์อย่างแจ่มแจ้งทำให้มัน'คิดถึงเสมอดำเนินการกับมันการเมืองของอนาคต' (2012: 25) 'คิดถึง' เขียน Boym 'ไม่ได้เสมอเกี่ยวกับอดีตที่ผ่านมา มันอาจจะมีผลย้อนหลังเช่นเดียวกับที่คาดหวัง (2001: เจ้าพระยา) ต่อไปนี้ประวัติศาสตร์ Koselleck (2004 [1979]) หนึ่งต้องพิจารณาวาทกรรมความคิดถึงและความรู้สึกเกี่ยวกับการผ่านไปของเวลาเช่นเคยกรอบอยู่แล้วภายใน'อันไกลโพ้นของความคาดหวังในปัจจุบัน. เปรียบเทียบประวัติศาสตร์กรีกไซปรัสและตุรกีไซปรัสของเกาะของพวกเขาพาร์ทิชัน, ไบรอันท์ได้แสดงให้เห็นอย่างแจ่มแจ้งว่าวิสัยทัศน์ของ homelands หายไปนอกจากนี้ยังมีวิสัยทัศน์ของ'homelands ยังไม่รับรู้ (ไบรอันท์ 2008: 399) ของผู้หญิงเรื่องเล่าว่าไบรอันท์วิเคราะห์'ความคิดที่ซับซ้อนของความคิดถึงของเราผ่านความปรารถนาสำหรับบ้านเกิดที่ไม่ได้ขาดแต่ค่อนข้างสันทราย - ทางบ้านเกิดไม่ได้ที่ผ่านมาแต่ในอนาคต' (2008: 404) Nostalgia จะถูกสร้างขึ้นมาภายในขอบเขตอันไกลโพ้นเช่นความคาดหวังและความวิตกกังวลเกี่ยวกับอนาคต. และหวังว่าจะไม่ห่างไกลจากความคิดถึงที่แสดงโดย ethnographies ที่ผ่านมาของความหวังและการเมืองในอนาคต(โคล 2010 Piot 2010) ไฟบท NAL โดยPetra Rethmann กล่าวถึงความพ่ายแพ้และสัญญาของลัทธิคอมมิวนิสต์ใน GRD. ตั้งแต่สังคมนิยมได้รับการประกาศเป็นเหตุการณ์การสูญเสีย 'โครงสร้างรูปร่างและไฟล์โครงสร้างCONFI เท่านั้นที่สามารถคิดเป็นซากปรักหักพัง ในความสัมพันธ์ผกผันฝ่ายซ้ายideologists เช่นเฟรดริกเจมสัน Slavoj Zizek และโจดี้คณบดียึดมั่นในความคิดของสังคมนิยมยูโทเปียและเป็นความฝันขอบฟ้าทางการเมืองที่ร่วมสมัยนักคิดที่สำคัญและฝ่ายซ้ายควรปรารถนา ในบทความของเธอศึกษา Rethmann ถ้าสังคมนิยมและวิธีการที่ยังสามารถก่อให้เกิดความหมายขอบฟ้าในประเทศเยอรมนีในวันนี้ สร้างงานวิจัยของเธอในการประชุมเรื่องKommunismus จัดในกรุงเบอร์ลินในปี 2010 เธอเข้าใกล้สองอาการของความคิดถึงปีกซ้ายและพยายามที่จะreimagine อนาคตยุติธรรม. นี้จุดสุดท้ายจะนำเราไปเป็นคำถามที่สำคัญเกี่ยวกับความคิดถึงที่ชั่วคราว . ตั้งแต่พื้นฐานของการมีวินัยที่นักมานุษยวิทยาได้รับความสนใจในการก่อสร้างทางวัฒนธรรมของเวลา (Gell 1992 มันน์ 1992) ถ้าคิดถึงหมายถึงการวางตำแหน่งค specifi ต่ออดีตที่ผ่านมามองว่าเป็นกลับไม่ได้รับรู้บางสิ่งบางอย่างที่หายไปหรือหายไปมันเป็นเหตุผลที่จะถามว่ามันเป็นสากล โดยไม่ให้ Defi nitive ตอบปริศนาดังกล่าวก็ไม่ยุติธรรมที่จะชี้ให้เห็นว่าทุกสังคมทั่วโลกต้องเผชิญกับการละเมิดและวิกฤตการณ์และว่ากลุ่มของมนุษย์ทุกคนมีประสบการณ์12 โอลิเวีย Ange และเดวิด Berliner refl บาง exive ปลีกตัวจากที่ผ่านมาของพวกเขามักจะ รูปแบบของการปรารถนาสำหรับที่ผ่านมาหายไป ในเรื่องที่เราทำตามมอริซโบลชในชื่อเสียงของเขาอภิปรายของการประเมิน Geertz ของเวลา: คนเขาอ้างว่าสามารถถือที่แตกต่างกันความคิดของระยะเวลาขึ้นอยู่กับบริบท(โบลช 1977) ซึ่งเป็นจุดที่มีการทำที่ชัดเจนเกี่ยวกับความคิดถึงโดยบางส่วนของเราร่วมสมทบหนังสือเล่มนี้ (Lankauskas, Schevchenko และ Nadkarni) เป็นเรื่องของความเป็นจริงความคิดถึงจะเกิดขึ้นภายใน specifi มาก temporalities ontological ค (เห็น Naumescu 2010 แตกแยกออร์โธดอกเก่าเชื่อในโรมาเนีย) ในฐานะที่เป็นนักมานุษยวิทยาพยายามทางปัญญาของเราประกอบด้วยโลภแสดงออกของวายคิดถึงดังกล่าวในท่ามกลางของภาระผูกพันประวัติศาสตร์ แต่การศึกษาความคิดถึงไม่เพียง แต่เชิญชวนให้เราสามารถ Refi ภาคตะวันออกเฉียงเหนือความเข้าใจของเราของประสบการณ์ในการชั่วคราว ในฐานะที่เป็นตัวแทนของสังคมและการปฏิบัติที่ได้รับการกลายพันธุ์อย่างต่อเนื่องแต่ก็ยังคงอยู่ในเวลานี้ก็ยังนำความสนใจของเราที่จะดำเนินงานต่อเนื่องและไม่ต่อเนื่อง Atia เดวีส์และขีดเส้นใต้ว่า'สิ่งที่วัตถุคิดถึงทำหน้าที่เป็นผู้เจรจาต่อรองระหว่างความต่อเนื่องและไม่ต่อเนื่อง (Atia และเดวีส์ 2010: 184) การสำรวจคุณค่าของความคิดถึง (เช่นเดียวกับรัฐอื่น ๆ ที่ช่วยในการจำ) แน่นอนบำรุงเช่น ection refl เมื่อความทนทานของสังคมมนุษย์ในการเผชิญกับความแตกที่ของประวัติศาสตร์ สำหรับนักมานุษยวิทยาที่เกิด nostalgist นี้ถือว่าคิดถึงมุมที่น่าสนใจในการสำรวจความคงทนความคิดสร้างสรรค์และการหายตัวไปของรูปแบบทางวัฒนธรรม ที่สำคัญมากขึ้นจะช่วยให้จำนวนของที่สำคัญกระทบ: ระหว่างมานุษยวิทยาประวัติศาสตร์และทางจิตวิทยาอย่างต่อเนื่องและไม่ต่อเนื่อง; ถาวรและไม่แน่นอนนั้นแต่ยังระหว่างอดีตปัจจุบันและอนาคต

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มัน

แนะนำ 11 โดยครวญขาดทุนและ denunciating ของการละเมิดที่แลกเปลี่ยนระหว่าง
Gothams สิทธิจะปรากฏเป็นอุดมคติและเชิงบรรทัดฐาน นอกจากนี้ แถลงการณ์ของไบรอันท์
ยืนยันซ้ำพาดพิงถึงบรรพบุรุษ ' รหัส
แลกเปลี่ยนและมลายหายไป ส่งผลให้ essentializing อัตลักษณ์ทางชาติพันธุ์ในบริบทของสังคม liminarity
.
* *
4 และ Fi แน่นอนว่าความคิดถึง เผยความสัมพันธ์ที่มีอยู่ระหว่าง
อดีต ปัจจุบัน และอนาคต โดยโดมินิก Boyer lucidly ใส่ " ความคิดถึง
มักจะมากับการเมืองในอนาคต ( 2554 : 25 ) ' คิดถึง '
เขียน boym ' ไม่เสมอเกี่ยวกับอดีตที่ผ่านมา มันสามารถย้อนหลังรวมทั้ง
ในอนาคต ( 2544 : XVI ) ตามประวัติศาสตร์ koselleck ( 2004 [ 1979 ] 1
)ต้องพิจารณาวาทกรรมความคิดถึงและความรู้สึกเกี่ยวกับกาลเวลา
เช่นเคยแล้วกรอบภายในขอบเขตของ ' ความคาดหวัง ' ในปัจจุบัน
เปรียบเทียบและตุรกีไซปรัสไซปรัสกรีกประวัติศาสตร์ของเกาะ
พาร์ทิชัน ไบรอัน ได้ lucidly แสดงว่านิมิตถิ่นสูญเสียยัง
นิมิตถิ่นยังต้องตระหนักว่า ' ' ( ไบรอัน 2551 : 399 ) สตรี
เรื่องเล่าที่ไบรอันการวิเคราะห์ ' ความคิดของเราซับซ้อนของความคิดถึงผ่าน
ปรารถนาสำหรับบ้านเกิดที่ไม่ขาดแต่สันทราย 3
บ้านเกิดไม่ได้ในอดีต แต่อนาคต ( 2551 : 404 ) ความคิดถึงถูก
crafted ภายในขอบเขตของความคาดหวังดังกล่าวและความวิตกกังวลเกี่ยวกับอนาคต และความหวังคือ
ไม่ไกลจากความคิดถึงที่แสดงโดย ethnographies
ล่าสุดของความหวังและการเมืองของอนาคต ( โคล ไพ ต ( 2010 ) โดย
Nal Fi บทที่เภตรา rethmann กล่าวถึงความพ่ายแพ้และสัญญาของลัทธิคอมมิวนิสต์ใน GRD .
ตั้งแต่สังคมนิยมได้รับการประกาศเป็นเหตุการณ์การสูญพันธุ์ ' , โครงสร้างของรูปร่าง
และโดยสาร guration เท่านั้นสามารถจินตนาการเป็นพัง ในตรงกันข้าม ความสัมพันธ์ ideologists ฝ่ายซ้าย
เช่น เฟรดริก เจมสัน slavoj zizek กับโจดี้ดีนเดี๋ยวก่อน
กับความคิดของสังคมนิยมยูโทเปีย และความฝัน ขอบฟ้า ทางการเมืองที่สำคัญและฝ่ายซ้าย
นักคิดร่วมสมัยควรปรารถนา ในบทความของเธอ
rethmann การศึกษาถ้าและวิธีการสังคมนิยมยังเป็นขอบฟ้ามีความหมาย
ของเยอรมนีในวันนี้ อาคารวิจัยของเธอในการประชุมเรื่อง
kommunismus จัดในเบอร์ลิน ในปี 2010 เธอทั้งสองแนวทางสำแดง
' คิดถึง ' ปีกซ้ายและความพยายามของพวกเขา ที่จะ reimagine อนาคตยุติธรรม .
นี้จุดสุดท้ายที่ทำให้เราคำถามหลักเกี่ยวกับความคิดถึงที่ชั่วคราว .
ตั้งแต่พื้นฐานของวินัย นักมานุษยวิทยาได้
สนใจสิ่งก่อสร้างทางวัฒนธรรมของเวลา ( เกล 1992 มัน 1992 ) ถ้า
คิดถึงบางของเหลว C ตำแหน่งต่ออดีตเห็นกลับไม่ได้
การรับรู้ของสิ่งที่ได้หายไปหรือหายไป มันคือ
เหมาะสมถามไม่ว่าจะเป็นสากล โดยให้ nitive เดฟีตอบ
เช่นปริศนา มันยุติธรรมที่จะชี้ให้เห็นว่า ทุกสังคมทั่วโลกต้องเผชิญกับวิกฤตการณ์การละเมิด
และและกลุ่มของมนุษย์ทั้งหมดได้มีประสบการณ์
12 โอลิเวียอ่างทอง ) และดาวิด Berliner
บาง refl exive ตีตัวออกห่างจากอดีตของพวกเขามักจะใช้รูปแบบของเค้า
สำหรับสูญเสียในอดีต ในเรื่องที่เราติดตามมอริสกล่าวในการสนทนาที่มีชื่อเสียง
ของเขา Geertz เพื่อประเมินผลของเวลา : คนอ้างว่าสามารถจับแนวความคิดแตกต่างกัน
ระยะเวลาขึ้นอยู่กับบริบท ( Bloch 1977 ) ,
จุดที่ทำที่ชัดเจนเกี่ยวกับความคิดถึงโดยบางส่วนของผู้สนับสนุนของเรา

เล่มนี้ ( lankauskas schevchenko , และ nadkarni ) เป็นเรื่องของความเป็นจริง
ความคิดถึงจะเกิดขึ้นภายใน temporalities c specifi ภววิทยา ( ดู
naumescu 2010 บนซึ่งแตกแยกเชื่อเก่าดั้งเดิมในโรมาเนีย ) ออสเตรเลียนักมานุษยวิทยาเป็น
, ปัญญาของเราประกอบด้วยโลภนิพจน์
เช่นคิดถึง ๆในท่ามกลางของภาระผูกพันทางประวัติศาสตร์ แต่ความคิดถึง
เรียนไม่เพียงเชิญเราเพื่อ refi NE ความเข้าใจของเรา
ประสบการณ์ของชั่วคราว . เป็นแนวทางสังคมและการปฏิบัติผ่าน
การกลายพันธุ์ที่คงที่ แต่ยังคงอยู่ในเวลา นอกจากนี้ยังนำความสนใจของเรา

การดำเนินงานของความต่อเนื่องและสม่ำเสมอ . ทีย เดวีส์ และขีดเส้นใต้ที่
'whatever วัตถุของความคิดถึง , ทำหน้าที่เป็นการเจรจาต่อรองระหว่างความต่อเนื่องและสม่ำเสมอ
' ( ทีย เดวีส์ และ 2010 : 184 ) เป็น
การสำรวจทางมานุษยวิทยาคิดถึงบ้าน ( เช่นเดียวกับรัฐอื่น ๆที่ช่วยในการจำ ) แน่นอนบำรุงเช่น
refl ection ต่อความทนทานของสังคมมนุษย์ในหน้าของ ruptures
ของประวัติศาสตร์ สำหรับนักโบราณคดี ซึ่งเกิด nostalgist , คิดถึงถือเป็น
มุมที่น่าสนใจที่จะสำรวจ การสร้างสรรค์และการหายตัวไป
รูปแบบทางวัฒนธรรม สําคัญยิ่ง มันช่วยให้จำนวนของกระทบยอดสำคัญ
:ระหว่างมานุษยวิทยา , ประวัติศาสตร์และจิตวิทยา ;
อย่างต่อเนื่องและไม่ต่อเนื่อง ; ถาวรและไม่แน่นอน ;
แต่ระหว่าง อดีต ปัจจุบัน และอนาคต