Wang Ze Cheng finally pushed Xu Yue

Wang Ze Cheng finally pushed Xu Yue away, with a pale face he said, “Classmate, who are you…”

Xu Yue looked at him and asked, “What’s your name and do you have a girlfriend?”

Wang Ze Cheng startled said, “I… I am called Wang Ze Chang, pleased to meet you; I have no girlfriend right now, but…”

“No buts!”

Xu Yue ordered Wang Ze Cheng to hold out his arm and said, “From today onwards, I’m your girlfriend, do you not agree to it?”

“This, no… It’s not like that…”

Wang Ze Cheng’s face had a hint of embarrassment, “I don’t even know your name, I just got here today; we do not understand each other yet. I think this is inappropriate, my fellow student, you …”

Xu Yue’s tears flowed down her eyes and she said while crying, “I want to be your girlfriend, do you want me or not?”

Wang Ze Cheng clenched his teeth, “I… I…”

Not far away, Liu Ying was fuming with rage as he gnashed his teeth. He suddenly punched a lamppost and shouted, “Xu Yue, in my lifetime I have never seen such a cheap woman such as you. Go ahead, why not just sleep with him right here and now? I was blind to like a woman like you, Scram! Don’t ever show your face in front of me ever again!”

Xu Yue’s mouth curled into a sneer, “Liu Ying, now do you understand how angry I was? Where has all your pride from before gone?”

At this time, Wang Ze Cheng took a few steps back, leaving his embrace with Xu Yue, he turned to her and respectfully said, “I… I do not want to be the person who breaks you two up, I… I’ll pretend I was never here, ah… that…”

Wang Ze Cheng suddenly saw Wan Er, Dong Cheng Yue and I walk past and completely froze on the spot, “Lin Wan Er… You guys… How come you are here too?”

Wan Er smiled, “We were here from the start, Boss Wang is in a good mood, hee hee…”

Wang Ze Cheng hastily stepped forward, “Wan Er, I did not mean that, I really didn’t mean it. I didn’t think that…”

Wan Er with her smooth red lips said, “What do you have to say? Wang Ze Cheng?”

Wang Ze Cheng lowered his head and thought for a while, then said,“We are still friends, right?”

“I suppose?”

“That’s good, I didn’t mean to offend anyone, that situation just now was really not my intention…”

Wan Er laughed, “No worries, I won’t think about it.”

Then, Wan Er took my arm, “Li Xiao Yao, let’s go eat dinner, today it’s your turn to treat…”

“No problem…” My mood suddenly improved by a lot.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เช็งหรุนเซวังสุดท้ายดันสุดเยว่ Xu ซีดใบหน้าเขาว่า "เหล่า ที่คุณ..."เยว่ Xu มองเขา และ ถาม "ชื่อของคุณคืออะไร และมีแฟนยัง"วังหรุนเซเชง startled กล่าวว่า, "ฉัน... ฉันเรียกวังหรุนเซช้าง ยินดีที่ได้รู้จักคุณ มีแฟนไม่ขณะนี้ แต่...""ไม่ buts"เยว่ Xu สั่งเฉิงหรุนเซวังเล่นแขนของเขา และกล่าว ว่า "ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ฉันแฟน คุณไม่ยอมรับมัน""นี้ ไม่... ไม่เช่นนั้น..."หน้าวังหรุนเซเฉิงมีคำแนะนำของความลำบากใจ "แม้แต่ทราบชื่อของคุณ ฉันเพียงแค่ที่นี่วันนี้ เราไม่เข้าใจกันได้ คนนี้ไม่เหมาะสม เพื่อนนักเรียนของฉัน คุณ... "น้ำตาเขาหยูไหลลงดวงตาของเธอ และเธอกล่าวว่า ในขณะที่ร้องไห้ "ฉันต้องการให้ แฟนของคุณ คุณต้องการฉัน หรือไม่"เช็งหรุนเซวังกัดฟันของเขา, "ฉัน... ฉัน.. "ไม่ห่างไกล ยิงเล่าถูกบริษัทฟูมิ่ง ด้วยความโกรธเขา gnashed ฟันของเขา เขาเจาะรูเหตุ และ ตะโกน "Xu หยู ในชีวิตของฉันฉันไม่เคยเห็นผู้หญิงดังกล่าวราคาถูกเช่นคุณทันที ไปข้างหน้า ทำไมไม่เพียงนอนกับเขาที่นี่ และเดี๋ยวนี้ ผมตาบอดชอบผู้หญิงเช่นคุณ Scram ไม่เคยแสดงหน้าหน้าฉันอีก"Xu หยูปากโค้งลงเป็น sneer "หลิวหยิง ตอนนี้เข้าใจว่าโกรธผมไหม ที่มีความภาคภูมิใจของคุณทั้งหมดจากก่อนหายไปไหน"ตอนนี้ เฉิงหรุนเซวังเอากี่ตอน ออกจากอ้อมกอดของเขากับเยว่ Xu เขาเปิดเธอ และลูกจึงกล่าว ว่า, "ฉัน... ฉันไม่ต้องการให้ บุคคลที่แบ่งคุณสองค่า ฉัน... ผมจะทำเป็นผมก็ไม่เคยนี่ อา...ว่า... "เช็งหรุนเซวังเห็นก็ Wan Er ตงเฉิงหยู และฉันเดินผ่านมา และสมบูรณ์ froze ในจุด "หลิน Wan Er... พวกคุณ... ว่าคุณอยู่ที่นี่เกินไป"Wan Er ยิ้ม "เราอยู่ที่นี่ตั้งแต่เริ่มต้น วังเจ้านายจะอารมณ์ดี ฮี้ฮี้..."เช็งหรุนเซวังรีบก้าวไปข้างหน้า "Wan Er ฉันได้ไม่ได้หมายความ ว่า ฉันจริง ๆ ไม่ได้เจตนา ก็ ผมไม่คิดว่า..."Er หวานกับริมฝีปากสีแดงของเธอราบรื่นกล่าว "ท่านมีอะไรจะพูดหรือไม่ วังหรุนเซเฉิง"เช็งหรุนเซวังลดลงศีรษะของเขา และคิดว่า ในขณะ แล้วกล่าวว่า "เรายังเพื่อน ขวา""ฉันคิดว่า อย่างไร""ก็ดี ฉันไม่ได้หมายความว่า บาดใคร สถานการณ์ที่เมื่อกี้นี้ไม่ได้จริง ๆ ความตั้งใจของฉัน..."Er วานหัวเราะ "ไม่ต้องกังวล ไม่คิดถึงมัน"แล้ว Wan Er เอาแขน, "หลี่เสี่ยวยาว ลองไปรับประทานอาหารเย็น วันนี้ก็จะถือว่า...""ไม่มีปัญหา..." อารมณ์ของฉันก็ดีขึ้นมาก

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เฉิงวัง Ze ที่สุดผลักซูยูออกไปด้วยใบหน้าที่ซีดเขากล่าวว่า "เพื่อนร่วมชั้นที่มีคุณ ... " เสี่ยวยูมองไปที่เขาและถามว่า "คุณชื่ออะไรและคุณมีแฟน?" วัง Ze เฉิงตกใจกล่าวว่า "ฉัน ... ฉันเรียกว่าวัง Ze ช้าง, ยินดีที่ได้พบคุณ; ผมไม่มีแฟนตอนนี้ แต่ ... " "ไม่สงสัย" เสี่ยวเฉิงยูได้รับคำสั่งวัง Ze จะถือออกแขนของเขาและกล่าวว่า "ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปผมแฟนของคุณที่คุณไม่เห็นด้วยกับมันได้หรือไม่" "นี่ ไม่มี ... มันไม่ได้เป็นเช่นนั้น ... " ใบหน้าวัง Ze เฉิงมีคำใบ้ของความลำบากใจว่า "ผมไม่ได้รู้ว่าชื่อของคุณผมก็มาถึงที่นี่ในวันนี้; เราไม่เข้าใจกันเลย ผมคิดว่านี่คือที่ไม่เหมาะสมเพื่อนนักเรียนของฉันคุณ ... " น้ำตาซูยูไหลลงดวงตาของเธอและเธอบอกว่าในขณะที่ร้องไห้ "ผมต้องการที่จะเป็นแฟนของคุณคุณต้องการฉันหรือไม่" วัง Ze เฉิงกำฟันของเขา " ฉัน ... ฉัน ... " ไม่ไกลหลิว Ying ได้รับควันด้วยความโกรธที่เขา gnashed ฟันของเขา เขาก็เจาะเสาและตะโกน "เสี่ยวยูในชีวิตของฉันฉันไม่เคยเห็นผู้หญิงคนดังกล่าวเป็นราคาถูกเช่นคุณ ไปข้างหน้าทำไมไม่เพียงนอนกับเขาที่นี่และตอนนี้หรือไม่ ฉันเป็นคนตาบอดจะชอบผู้หญิงเช่นคุณไปซิ! ไม่เคยแสดงให้เห็นใบหน้าของคุณในด้านหน้าของฉันที่เคยอีกครั้ง! " ปากซูยูขดเป็นเยาะเย้ย "หลิวยิ่งตอนนี้คุณเข้าใจวิธีการโกรธฉันเป็น? ในกรณีที่มีความภาคภูมิใจของคุณทั้งหมดจากก่อนที่จะหายไปไหน? " ในเวลานี้วัง Ze เฉิงเอาไม่กี่ขั้นตอนกลับออกจากอ้อมกอดของเขากับซูยูเขาหันไปเธอและกราบกล่าวว่า "ผม ... ผมไม่ต้องการที่จะเป็นคนที่ แบ่งท่านทั้งสองขึ้นฉัน ... ฉันจะหลอกผมไม่เคยที่นี่อา ... ว่า ... " เฉิงวัง Ze ก็เห็น Wan Er ดงเฉิงยูและฉันเดินผ่านและสมบูรณ์แช่แข็งในจุดที่ "หลิน Wan เอ่อ ... พวกคุณ ... วิธีมาคุณคืออะไรที่นี่ด้วย " Wan Er ยิ้ม "เราอยู่ที่นี่ตั้งแต่เริ่มต้นบอสวังที่อยู่ในอารมณ์ดีฮิฮิ ... " เฉิงวัง Ze รีบก้าวไปข้างหน้า "Wan เอ่อผมไม่ได้หมายความว่า ผมไม่ได้หมายความว่ามัน ผมไม่ได้คิดว่า ... " วัน Er ด้วยริมฝีปากสีแดงของเธอเรียบกล่าวว่า "คุณมีอะไรที่จะพูด? เฉิงวัง Ze? " วัง Ze เฉิงลดลงหัวของเขาและคิดว่าในขณะนั้นกล่าวว่า "เรายังคงเป็นเพื่อนใช่มั้ย?" "ผมคิดว่า?" "นั่นเป็นเรื่องดีที่ผมไม่ได้หมายความว่าจะรุกรานใครสถานการณ์ที่เพิ่ง ตอนนี้เป็นจริงไม่ได้ตั้งใจของฉัน ... " Wan Er หัวเราะ "ไม่ต้องกังวลผมจะไม่คิดเกี่ยวกับมัน." จากนั้นวัน Er เอาแขนของฉัน "Li Xiao Yao ขอไปกินอาหารเย็นในวันนี้ก็เปิดของคุณในการรักษา ... " "ไม่มีปัญหา ... " อารมณ์ของฉันดีขึ้นก็โดยการจับสลาก

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

หวังจื้อเฉิงก็ผลักเสี่ยวเยว่ออกไปด้วยใบหน้าซีด เขากล่าวว่า " นาย นายเป็นใคร . . . . . . . "

เสี่ยวเยว่มองเขาและถามว่า " อะไรคือชื่อของคุณและคุณมีแฟนไหม ? "

หวังจื้อเฉิง ตกใจ บอกว่า " ข้า . . . ข้าชื่อหวังจื้อชาง ยินดีที่ได้รู้จัก ผมไม่มีแฟนตอนนี้ แต่ . . . . . . . "

" ไม่มีแต่ ! "

เสี่ยวเยว่หวังจื้อเฉิงสั่งจับแขนของเขา และกล่าวว่า" ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ฉันเป็นแฟนของคุณ คุณเห็นด้วยหรือไม่ ? "

" นี้ ไม่ . . . มันไม่ใช่อย่างนั้น . . . . . . . "

หวังจื้อเฉิงหน้ามีคำใบ้ของอาย " ผมยังไม่รู้จักชื่อของคุณ , ฉันเพิ่งมาถึงวันนี้ เราไม่เข้าใจกันเลย ฉันคิดว่ามันไม่เหมาะสม เพื่อนนักเรียนของผม คุณ . . . . . . . "

เสี่ยวเยว่ก็น้ำตาไหลลงมาตาของเธอ และที่เธอพูดขณะร้องไห้" ฉันอยากเป็นแฟนของคุณ คุณต้องการฉันรึเปล่า "

หวังจื้อเฉิง clenched ฟันของเขา " ฉัน . . ฉัน . . . "

ไม่ไกล หลิว หยิง ก็ควันออกหูด้วยความโกรธ เขาขบฟันของเขา จู่ๆ เขาก็ชกเสาไฟถนนและตะโกน , " เสี่ยวเยว่ ในชีวิตผมไม่เคยเห็นเช่นราคาถูกผู้หญิงเช่นคุณ ไปเถอะ ทำไมไม่นอนกับเขาที่นี่ ตอนนี้ ฉันตาบอดไปชอบผู้หญิงแบบคุณ ไปให้พ้น !อย่าโผล่หน้ามาให้ฉันเห็นอีก "

เสี่ยวเยว่ปากโค้งเป็นยิ้มเยาะ " หลิว หยิง ตอนนี้คุณเข้าใจว่าฉันโกรธขนาดไหน ? ซึ่งมีทั้งศักดิ์ศรี จากก่อนไป ? "

เวลานี้ หวังจื้อเฉิงใช้เวลาไม่กี่ขั้นตอนหลังออกจากอ้อมกอดของเขากับเสี่ยวเยว่ เขาหันหลังให้เธอและสุภาพว่า " ข้า . . . ข้าไม่อยากจะเป็นคนแบ่ง คุณสองคนฉัน . . . ฉันจะคิดซะว่าฉันไม่เคยมาที่นี่ . . . . . . . . . . . . . . . "

หวังจื้อเฉิงก็เห็นวานอ่า ตงเฉิงเยว่และฉันเดินผ่านและสมบูรณ์แข็งในจุดที่ " หลิน วาน . . . เอ่อ . . . พวกเธอ . . . . . . . ทำไมมาอยู่ที่นี่ ? "

วานเอ้อยิ้ม " เราอยู่ที่นี่ตั้งแต่แรก หัวหน้าวังอารมณ์ดี ฮี่ ฮี่ . . . . . . . "

หวังจื้อเฉิงรีบก้าวไปข้างหน้า " วาน เอ้อ ผมไม่ได้หมายความว่า ผมไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นผมไม่ได้คิดอย่างนั้น . . . . . . . "

วาน ER กับเธอเนียน ริมฝีปากแดงที่บอกว่า " คุณมีอะไรจะพูด ? หวัง จื้อเฉิง "

หวังจื้อเฉิงลดหัวและคิดสักพัก แล้วกล่าวว่า " เรายังคงเป็นเพื่อนกัน ใช่มั้ย ? "

" ฉันคิดว่า ? "

" ดีมาก ฉันไม่ได้ตั้งใจจะล่วงเกินใคร ว่าสถานการณ์ตอนนี้จริง ๆ ไม่ใช่ความตั้งใจของผม . . . . . . . "

วานอ่า หัวเราะ " ไม่กังวล ฉันก็จะไม่คิดถึงมัน . . . "

แล้ววาน เอ่อ เอาแขนผม " หลี่เซียวเหยา ไปกินอาหารเย็นกัน วันนี้มันเปิดของคุณเพื่อรักษา . . . . . . . "

" ไม่มีปัญหา . . . . . . " อารมณ์ของผมก็เพิ่มขึ้นมาก