Competition among people concerning

Competition among people concerning who can lift the heaviest weight has been recorded in diverse and ancient civilizations as early as the earliest known recordings of such human events, including those found in Egypt, China and in ancient Greece. Today, the modern sport of weightlifting traces its origins to the European competitions of the 19th century.

The first male world champion was crowned in 1891. Women's competition did not exist, and the weightlifters were not categorised by height or weight.

The first Olympic Games of 1896 included weightlifting in the Field event of the predecessor to today's Track and Field or Athletics event. During the 1900 Olympic Games, there was no weightlifting event. Weightlifting resumed as an event, again in Athletics, in 1904 but was omitted from the Games of 1908 and 1912. These were the last Games until after the First World War. In these early Games, a distinction was drawn between lifting with 'one hand' only and lifting with 'two hands'. The winner of the 'one hand' competition in 1896 was Launceston Elliot, while the winner of the 'two hands' event was Viggo Jensen of Denmark.

In 1920, weightlifting returned to the Olympics and, for the first time, as an event in its own right. At these Games, which took place in Antwerp, Belgium, fourteen nations competed. The competition lifts were the 'one hand' snatch, the 'one hand' clean and jerk and the 'two hands' clean and jerk. At the next Olympic Games, in Paris, France, in 1924, the 'two hands' press and the 'two hands' snatch were added to the programme, making a total of five lifts.

In the Olympic Games after 1920, instead of requiring all competitors to compete against each other regardless of size, weight classes were introduced and, by the 1932 Olympic Games, weightlifting was divided into five weight divisions.

In 1928, the sport dropped the 'one hand' exercises altogether leaving only the three remaining exercises: the clean and press, the snatch and the clean and jerk. By 1972, the clean and press was discontinued because athletes started to push with legs and bend backwards instead of strictly pressing the weight overhead, and this left the sole elements of what is today's modern Olympic weightlifting programme – the snatch and the clean and jerk. The snatch entails pulling with a very wide grip the barbell overhead without pressing out with the arms. It is a very precise lift that can be nullified by a lack of balance of the athlete. The clean and jerk is more forgiving using a narrower grip pull the bar to the shoulders and then using the strength of the legs push until arms reach full extension without a press out.

A competition for women was introduced at the 2000 Olympic Games in Sydney, Australia.

As early as 1987, there were official world championships awarded to women weightlifters such as Karyn Marshall and Judy Glenney.[3][4][5]

In 2011 the International Weightlifting Federation ruled that athletes could wear a full-body "unitard" under the customary weightlifting uniform.[6] Kulsoom Abdullah became the first woman to do so at the U.S. National Championships that year, and athletes are allowed to do so at the Olympics.[6] IWF rules previously stated that an athlete's knees and elbows must be visible so officials can determine if a lift is correctly executed.[6]

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

บันทึกการแข่งขันในหมู่คนที่เกี่ยวข้องกับการที่สามารถยกน้ำหนักยิ่งใหญ่ที่สุดในหลากหลาย และโบราณอารยธรรมก่อนเป็นดีที่เร็วที่สุดรู้จักบันทึกเหตุการณ์เช่นมนุษย์ รวมทั้งพบ ใน อียิปต์ จีน และ ในกรีซโบราณ วันนี้ กีฬายกน้ำหนักทันสมัยสืบค้นกลับจุดเริ่มต้นของการแข่งขันยุโรปของคริสต์ศตวรรษที่ 19แชมป์โลกชายแรกเป็นมงกุฎใน 1891 แข่งขันของหญิงไม่มีอยู่ และ weightlifters ไม่ได้จัดตามความสูงหรือน้ำหนักเกมโอลิมปิกครั้งแรกของยกน้ำหนักรวม 1896 ในเหตุการณ์ฟิลด์ของรุ่นก่อนเหตุการณ์วันนี้ฮอคหรือกรีฑา ระหว่าง 1900 โอลิมปิกเกมส์ มีเหตุการณ์ไม่ยกน้ำหนัก ยกน้ำหนักดำเนินต่อเป็นเหตุการณ์ กรีฑา ในอีกครั้งในปี 2447 แต่ถูกตัดออกจากเกม 1908 และซาวน่า เหล่านี้ได้ในเกมสุดท้ายจนกระทั่งหลังจากสงครามโลกครั้งหนึ่ง ในเกมนี้ก่อน ออกความแตกต่างระหว่างยกด้วย 'มือหนึ่ง' ยก 'สองมือ' และเท่านั้น ผู้ชนะการแข่งขัน 'มือหนึ่ง' ใน 1896 เป็นลอนเซสตันเอลเลียต ขณะผู้ชนะกิจกรรม "สองมือ" วิกโกเจนแห่งเดนมาร์กในปี 1920 ยกน้ำหนักกลับโอลิมปิก การ ครั้งแรก เป็นเหตุการณ์ในสิทธิของตนเอง ในเกมเหล่านี้ ซึ่งเกิดขึ้นในแอนต์เวิร์ป เบลเยียม สิบสี่ประเทศร่วมแข่งขัน ลิฟท์แข่งขันถูกฉก 'มือหนึ่ง' 'มือหนึ่ง' คลีนแอนด์เจิร์ก และการ 'สองมือ' คลีนแอนด์เจิร์ก ที่ถัดไปโอลิมปิก ปารีส ฝรั่งเศส ใน 1924 'มือสอง' กด และเพิ่มการแข่งขัน ทำจำนวนลิฟท์ 5 ฉก 'สองมือ'ในโอลิมปิกหลังจาก 1920 ดำเนินการดังกล่าวทั้งหมดคู่แข่งไปแข่งกันโดยไม่คำนึงถึงขนาด น้ำหนักเรียนได้แนะนำไป แล้ว โดย 1932 โอลิมปิกเกมส์ ยกน้ำหนักถูกแบ่งออกเป็นห้าส่วนน้ำหนักใน 1928 กีฬาออกกำลังกาย 'มือหนึ่ง' ทั้งหมด ออกจากเฉพาะสามเหลือออกกำลังกายที่ลดลง: ล้างข้อมูล และกด การฉก และการคลีนแอนด์เจิร์ก โดย 1972 ล้างข้อมูล และกดถูกยกเลิกเนื่องจากนักกีฬาเริ่มผลักดันขา และงอไปข้างหลังแทนที่จะกดค่าโสหุ้ยน้ำหนักอย่างเคร่งครัด และนี้เหลือแต่เพียงผู้เดียวองค์ประกอบของหลักสูตรทันสมัยน้ำหนักวันนี้ – คืออะไรการฉกและการคลีนแอนด์เจิร์ก ฉกมีดึงออกกำลังค่าใช้จ่ายโดยไม่ต้องกดออกกับแขน มีจับมาก จะยกมากแม่นยำที่สามารถ nullified โดยการขาดดุลของนักกีฬา คลีนแอนด์เจิร์กคือ อภัยเพิ่มเติมใช้จับแคบลงดึงแถบไหล่และใช้แรงดันขาจนกว่าแผ่นดินถึงขยายเต็มรูปแบบโดยไม่ต้องกดออกการแข่งขันสำหรับผู้หญิงถูกนำมาใช้ในเกมโอลิมปิก 2000 ซิดนีย์ ออสเตรเลียเป็นต้นเป็น 1987 มีแชมป์โลกอย่างเป็นทางการที่รางวัลสำหรับผู้หญิง weightlifters Karyn มาร์แชลและ Judy Glenney[3][4][5]ในปี 2554 สหพันธ์ยกน้ำหนักนานาชาติปกครองที่ นักกีฬาสามารถสวมเต็มร่างกาย "unitard" ภายใต้เครื่องแบบจารีตประเพณียกน้ำหนัก[6] Kulsoom อับดุลลอฮกลายเป็น ผู้หญิงคนแรกทำที่แข่งขันแห่งชาติของสหรัฐอเมริกาปี และนักกีฬาที่ได้รับอนุญาตให้ทำในโอลิมปิก[6] IWF กฎก่อนหน้านี้ระบุไว้ที่ หัวเข่าและข้อของนักกีฬาต้องมองเห็นได้เพื่อให้เจ้าหน้าที่สามารถกำหนดถ้าลิฟท์จะดำเนินการอย่างถูกต้อง[6]

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การแข่งขันในหมู่ประชาชนเกี่ยวกับผู้ที่สามารถยกน้ำหนักที่หนักที่สุดที่ได้รับการบันทึกที่หลากหลาย และอารยธรรมโบราณเร็วแรกรู้จักบันทึกของกิจกรรมของมนุษย์ เช่น รวมทั้งที่พบในอียิปต์ จีน และ ในกรีกโบราณ วันนี้ กีฬาที่ทันสมัยของกีฬายกน้ำหนักร่องรอยต้นกําเนิดของการแข่งขันในยุโรปศตวรรษที่ 19 .

คนแรกที่เป็นแชมป์โลกชาย 1891 . การแข่งขันของผู้หญิงไม่ได้อยู่ และไม่ได้ถูกแบ่งโดย weightlifters ความสูงหรือน้ำหนัก

โอลิมปิกเกมส์ครั้งแรกของ 1896 รวมยกน้ำหนักในด้านกิจกรรมของบรรพบุรุษเพื่อติดตามของวันนี้และสนามกรีฑาเหตุการณ์ ในช่วงปี 1900 โอลิมปิก กีฬายกน้ำหนัก ไม่มีเหตุการณ์ ยกน้ำหนักต่อเป็นเหตุการณ์อีกครั้งในการแข่งขันกรีฑาในแต่ถูกตัดออกจากเกมและ 1900 1900 . นี้เป็นเกมสุดท้าย จนกระทั่งหลังสงครามโลกครั้งแรก ในช่วงต้นเกมส์เหล่านี้ ความแตกต่างระหว่างการวาดด้วย ' หนึ่ง ' และ ' เพียงยก 2 มือ ' ผู้ชนะของมือ ' หนึ่ง ' การแข่งขันในปี 1896 คือ Launceston Elliot ในขณะที่ผู้ชนะของทั้งสองมือ งานวิกโก้ เจนเซ่น

ของเดนมาร์กในปี 1920 ยกน้ำหนักกลับโอลิมปิกและเป็นครั้งแรก ที่เป็นเหตุการณ์ในสิทธิของตนเอง ที่เกมเหล่านี้ , ที่เอาสถานที่ใน แอนต์เวิร์ป ประเทศเบลเยียม สิบสี่ประเทศแข่งขัน การแข่งขันยกเป็นมือ ' ' หนึ่ง คว้า ทำความสะอาดมือ ' ' และ ' ' ไอ้บ้า และสองมือที่สะอาดและกระตุก ต่อไปที่โอลิมปิก ในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ในปี 1924 ,' สองมือ ' กด ' สองมือคว้ามีการเพิ่มโปรแกรมการรวม 5 ยก

ในกีฬาโอลิมปิกหลังจาก 1920 แทนที่จะต้องแข่งขันทั้งหมดที่จะแข่งขันกับแต่ละอื่น ๆโดยไม่คำนึงถึงขนาดและน้ำหนักชั้นถูกแนะนำโดย 2475 กีฬาโอลิมปิกยกน้ำหนักแบ่ง 5 น้ำหนัก

ใน 1928 , หน่วยงานกีฬาปล่อยมือ ' ' หนึ่งแบบฝึกหัดทั้งหมดเหลือเพียงสามที่เหลือแบบฝึกหัด : ทำความสะอาดและกด และคว้าสะอาดและกระตุก โดย 1972 , สะอาดและกดถูกยกเลิกเพราะนักกีฬาเริ่มดันกับขาและโค้งงอไปข้างหลังแทนอย่างเคร่งครัดกดหนักในและออกจากองค์ประกอบเดียวของสิ่งที่วันนี้ทันสมัยยกน้ำหนักโปรแกรมสำหรับฉกและสะอาดและกระตุก การแย่งใช้ดึงกับ Grip barbell กว้างมากค่าใช้จ่ายโดยไม่ต้องกดออกด้วยแขน มันเป็นลิฟท์ที่แม่นยำมากที่สามารถโมฆะโดยขาดความสมดุลของนักกีฬาสะอาดและกระตุกคือการให้อภัยมากขึ้นโดยใช้การจับแคบดึงแถบที่ไหล่ และใช้ความแข็งแรงของแขนขา ดันจนถึงการขยายเต็มรูปแบบโดยไม่ต้องกดออก

การแข่งขันสำหรับผู้หญิงแนะนำโอลิมปิก 2000 ที่ซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย

เร็ว 1987มีรางวัลอย่างเป็นทางการชิงแชมป์โลกหญิงกีฬายกน้ำหนักเช่น karyn มาร์แชลและจูดี้ glenney . [ 3 ] [ 4 ] [ 5 ]

ในสหพันธ์ยกน้ำหนักนานาชาติ 2011 กล่าวว่า นักกีฬาสามารถใส่ตัวเต็ม " ถ่าย " ภายใต้จารีตประเพณียกน้ำหนักชุด [ 6 ] kulsoom อับดุลลาห์กลาย หญิงแรกที่จะทำดังนั้น สหรัฐอเมริกาชาติประชันในปีนั้นและนักกีฬาจะได้รับอนุญาตให้ทำเช่นนั้นในโอลิมปิก [ 6 ] IWF กฎก่อนหน้านี้ระบุว่า หัวเข่าของนักกีฬาและข้อศอกจะต้องมองเห็นเพื่อให้เจ้าหน้าที่สามารถตรวจสอบถ้ายกได้อย่างถูกต้องดำเนินการ [ 6 ]