For the T-test, times were improved

For the T-test, times were improved by 4.86%, for the Illinois agility test, 2.93%, and for the force plate, subjects improved by over 10%. By finding significant differences for all three tests, our results indicate that the plyometric training improved times in the agility test measures because of either better motor recruitment or neural adaptations. In a previous study of plyometric training, the authors speculated that improvements were a result of enhanced motor unit recruitment patters (Potteiger et al., 1999). Neural adaptations usually occur when athletes respond or react as a result of improved coordination between the CNS signal and proprioceptive feedback (Craig, 2004). However, we could not determine if neural adaptations occurred via synchronous firing of the motor neurons or better facilitation of neural impulses to the spinal cord which also supports the suggestions of Potteiger et al., 1999. Therefore, more studies are needed to determine neural adaptations as a result of plyometric training and how it affects agility.

We chose to use a force plate test to determine ground contact time when preparing to change direction, which is a major component of agility and a benefit of plyometric training. Roper, 1998 used a four-point drill, which is very similar to the test we implemented using the force plate, since the movement patterns require forward, backward and lateral changes in direction in a rapid succession. He stated that the relationship between plyometric exercise and increased performance in agility tests may be high due to their similar patterns of movement to facilitate power and movement efficiency by the immediate change in direction upon landing. Our results using the force plate test support Roper's claims that a plyometric training program can decrease ground reaction test times because of increases in muscular power and movement efficiently.

In our study, subjects who underwent plyometric training were able to improve their times significantly on both the T-test and Illinois agility test. Therefore, we found a positive relationship between plyometric training and improvements of both agility tests. This improvement in agility is beneficial for athletes who require quick movements while performing their sport and support results form other studies. In a study of tennis players, the authors used a T-test and dot drill test to determine speed and agility (Parsons and Jones, 1998). They found that the players became quicker and more agile; enabling them to get to more balls and be more effective tennis players. Renfro, 1999 measured agility using the T-test with plyometric training while Robinson and Owens, 2004 used vertical, lateral and horizontal plyometric jumps and showed improvements in agility.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

T-ทดสอบ เวลาถูกปรับปรุง โดย 4.86% สำหรับ ทดสอบอิลลินอยส์ความว่องไว 2.93% และ แผ่นบังคับ วิชาที่เพิ่มขึ้นกว่า 10% โดยการหาความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญสำหรับการทดสอบทั้งหมด 3 ผลลัพธ์ของเราบ่งชี้ว่า การฝึก plyometric ปรับปรุงเวลาในการวัดทดสอบความว่องไว เพราะดีมอเตอร์สรรหาหรือประสาทท้อง ในการศึกษาก่อนหน้าการฝึก plyometric ผู้เขียนคาดว่า การปรับปรุงมีผลลัพธ์ของหน่วยขั้นสูงมอเตอร์ patters สรรหาบุคลากร (Potteiger et al., 1999) ประสาทท้องมักจะเกิดขึ้นเมื่อนักกีฬาสามารถตอบสนอง หรือตอบสนองจากการประสานงานที่ดีขึ้นระหว่างสัญญาณ CNS และผลป้อนกลับ proprioceptive (เคร็ก 2004) อย่างไรก็ตาม เราไม่สามารถกำหนดถ้าประสาทท้องเกิดยิงแบบซิงโครนัสของ neurons มอเตอร์หรืออำนวยความสะดวกที่ดีกว่าของแรงกระตุ้นประสาทไปสันหลังที่ยัง สนับสนุนคำแนะนำของ Potteiger et al., 1999 ดังนั้น การศึกษาเพิ่มเติมจะต้องกำหนดท้องประสาทจากการฝึก plyometric และวิธีนั้นมีผลต่อความคล่องตัวเราเลือกที่จะใช้ทดสอบแผ่นบังคับเพื่อกำหนดผู้ติดต่อพื้นดินเมื่อเตรียมการเปลี่ยนทิศทาง ซึ่งเป็นส่วนประกอบสำคัญของความคล่องตัวและประโยชน์ของการฝึก plyometric นั้น Roper, 1998 ใช้สว่าน 4 จุด ซึ่งคล้ายกับการทดสอบที่เราดำเนินการโดยใช้แผ่นบังคับ เนื่องจากรูปแบบการเคลื่อนไหวจำเป็นต้องเปลี่ยนแปลงไปข้างหน้า ย้อนหลัง และด้านข้างในทิศทางความถี่ เขาระบุว่า ความสัมพันธ์ระหว่าง plyometric ออกกำลังกายและเพิ่มประสิทธิภาพในการทดสอบความคล่องตัวอาจจะสูงเนื่องจากรูปแบบของพวกเขาคล้ายกันของการเคลื่อนไหวเพื่อประสิทธิภาพพลังงานและการเคลื่อนไหว โดยการเปลี่ยนทิศทางเมื่อจอดทันที ผลของเราโดยใช้การทดสอบแผ่นแรงสนับสนุนของ Roper อ้างว่า โปรแกรมฝึก plyometric สามารถลดปฏิกิริยาดินทดสอบเวลาเนื่องจากการเพิ่มกำลังกล้ามเนื้อและเคลื่อนไหวได้อย่างมีประสิทธิภาพIn our study, subjects who underwent plyometric training were able to improve their times significantly on both the T-test and Illinois agility test. Therefore, we found a positive relationship between plyometric training and improvements of both agility tests. This improvement in agility is beneficial for athletes who require quick movements while performing their sport and support results form other studies. In a study of tennis players, the authors used a T-test and dot drill test to determine speed and agility (Parsons and Jones, 1998). They found that the players became quicker and more agile; enabling them to get to more balls and be more effective tennis players. Renfro, 1999 measured agility using the T-test with plyometric training while Robinson and Owens, 2004 used vertical, lateral and horizontal plyometric jumps and showed improvements in agility.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

สำหรับ T-ทดสอบครั้งที่ได้รับการปรับปรุงโดย 4.86% สำหรับการทดสอบความคล่องตัวอิลลินอยส์, 2.93% และสำหรับแผ่นแรงอาสาสมัครดีขึ้นโดยกว่า 10% โดยการค้นหาความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญสำหรับทั้งสามการทดสอบผลของเราแสดงให้เห็นว่าการฝึกอบรมครั้งพลัยโอเมตริกที่ดีขึ้นในการทดสอบวัดความคล่องตัวเพราะทั้งการรับสมัครยนต์ที่ดีขึ้นหรือการปรับตัวของระบบประสาท ในการศึกษาก่อนหน้านี้ของการฝึกอบรมพลัยโอเมตริกที่ผู้เขียนสันนิษฐานว่าการปรับปรุงเป็นผลมาจากการเพิ่มการรับสมัคร patters หน่วยมอเตอร์ (Potteiger et al., 1999) การปรับตัวของระบบประสาทมักจะเกิดขึ้นเมื่อนักกีฬาตอบสนองหรือตอบสนองเป็นผลมาจากการประสานงานที่ดีขึ้นระหว่างสัญญาณระบบประสาทส่วนกลางและข้อเสนอแนะ proprioceptive (เครก, 2004) แต่เราไม่สามารถตรวจสอบว่าการปรับตัวของระบบประสาทที่เกิดขึ้นผ่านการยิงซิงโครของมอเตอร์เซลล์หรือการอำนวยความสะดวกที่ดีขึ้นของแรงกระตุ้นประสาทไขสันหลังซึ่งยังสนับสนุนข้อเสนอแนะของ Potteiger et al,. 1999 ดังนั้นการศึกษาอื่น ๆ ที่มีความจำเป็นในการตรวจสอบการปรับตัวของระบบประสาท เป็นผลมาจากการฝึกอบรมพลัยโอเมตริกและวิธีการที่มันมีผลต่อความคล่องตัว. เราเลือกที่จะใช้การทดสอบแผ่นแรงในการกำหนดระยะเวลาสัมผัสพื้นดินเมื่อเตรียมที่จะเปลี่ยนทิศทางซึ่งเป็นองค์ประกอบหลักของความคล่องตัวและผลประโยชน์ของการฝึกอบรมพลัยโอเมตริก โรเพอร์ 1998 ที่ใช้เจาะสี่จุดซึ่งจะคล้ายกับการทดสอบที่เราดำเนินการโดยใช้แผ่นบังคับตั้งแต่รูปแบบการเคลื่อนไหวต้องไปข้างหน้าย้อนกลับและการเปลี่ยนแปลงในทิศทางที่ด้านข้างในเวลาอันรวดเร็ว เขาระบุว่าความสัมพันธ์ระหว่างการออกกำลังกายพลัยโอเมตริกและประสิทธิภาพการทำงานที่เพิ่มขึ้นในการทดสอบความคล่องตัวอาจจะสูงเนื่องจากรูปแบบที่คล้ายกันของพวกเขาในการเคลื่อนไหวเพื่อความสะดวกในการใช้พลังงานและการเคลื่อนไหวโดยการเปลี่ยนแปลงในทิศทางทันทีเมื่อเชื่อมโยงไปถึง ผลของเราโดยใช้สนับสนุนการทดสอบแผ่นแรงเรียกร้องโรเพอร์ที่โปรแกรมการฝึกอบรมพลัยโอเมตริกสามารถลดเวลาการทดสอบพื้นปฏิกิริยาเนื่องจากการเพิ่มขึ้นของที่อยู่ในอำนาจของกล้ามเนื้อและการเคลื่อนไหวได้อย่างมีประสิทธิภาพ. ในการศึกษาของเราอาสาสมัครที่เข้ารับการฝึกอบรมพลัยโอเมตริกก็สามารถที่จะปรับปรุงเวลาของพวกเขาอย่างมีนัยสำคัญทั้งใน T-test และทดสอบความคล่องตัวอิลลินอยส์ ดังนั้นเราจึงพบว่ามีความสัมพันธ์เชิงบวกระหว่างการฝึกอบรมและการปรับปรุงพลัยโอเมตริกของทั้งสองการทดสอบความคล่องตัว การปรับปรุงความคล่องตัวในการนี้จะเป็นประโยชน์สำหรับนักกีฬาที่ต้องมีการเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วในขณะที่ประสิทธิภาพการกีฬาและผลการสนับสนุนของพวกเขาในรูปแบบการศึกษาอื่น ๆ ในการศึกษาของนักเทนนิสที่ผู้เขียนใช้ t-test และการทดสอบการเจาะจุดเพื่อตรวจสอบความเร็วและความคล่องตัว (พาร์สันส์และโจนส์, 1998) พวกเขาพบว่าผู้เล่นกลายเป็นเร็วและคล่องตัวมากขึ้น ช่วยให้พวกเขาที่จะได้รับลูกมากขึ้นและเป็นนักเทนนิสที่มีประสิทธิภาพมากขึ้น Renfro 1999 วัดความคล่องตัวโดยใช้ T-การทดสอบด้วยการฝึกอบรมพลัยโอเมตริกในขณะที่โรบินสันและ Owens 2004 ใช้แนวตั้งและแนวนอนด้านข้างกระโดดพลัยโอเมตริกและแสดงให้เห็นในการปรับปรุงความคล่องตัว