y has the consequence of neglecting

y has the consequence of neglecting the patient as a person, underestimating the importance of communication, and not according the respect to patients that they merit and must be given for their long-term benefit y. While the model may work with comatose or anaesthetised patients, in most other circumstances the fallacy of the model becomes obvious y. (Davis & Fallowfield, 1991a, pp. 15–16).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

y มีสัจจะของ neglecting ผู้ป่วยเป็นคน เราถึงความสำคัญของการสื่อสาร และไม่ตามความเคารพกับผู้ป่วยที่จะบุญ และต้องให้สำหรับ y ของผลประโยชน์ระยะยาว ในขณะที่แบบจำลองอาจทำงานกับผู้ป่วย comatose หรือ anaesthetised ในกรณีอื่นๆ เข้าใจผิดรุ่นกลายเป็น ชัดเจน y. (Davis & Fallowfield, 1991a นำ 15-16)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

และมีผลมาจากการละเลยของผู้ป่วยเป็นคนที่ประเมินความสำคัญของการสื่อสารและไม่เป็นไปตามความเคารพต่อผู้ป่วยว่าพวกเขาทำบุญและจะต้องได้รับเพื่อประโยชน์ในระยะยาวของพวกเขาและ ในขณะที่รูปแบบอาจจะทำงานกับผู้ป่วยไม่รู้สึกตัวหรือดมยาสลบในสถานการณ์อื่น ๆ ส่วนใหญ่เข้าใจผิดของรูปแบบที่จะกลายเป็นที่เห็นได้ชัดและ (เดวิสและฟางลอย, 1991a, pp. 15-16)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

Y ได้ผลแต่ผู้ป่วยเป็นคน มองข้ามความสำคัญของการสื่อสาร และไม่เคารพต่อผู้ป่วยที่บุญและต้องได้รับประโยชน์ในระยะยาวของพวกเขา . ในขณะที่รุ่นอาจทำงานกับผู้ป่วยหมดสติ หรือ anaesthetised ในสถานการณ์อื่น ๆ ส่วนใหญ่การเข้าใจผิดแบบชัดเจน ( เดวิส& Fallowfield Y 1991a , 15 . ( 16 )