to the last term and subtract it fr

to the last term and subtract it from the first (where it ends up in the denominator),
so there is no net effect. The last term is now the same for all documents and
can be ignored for ranking. The final expression gives the document score in terms
of a “weight” for matching query terms. Although this weight is not identical to
a tf.idf weight, there are clear similarities in that it is directly proportional to the
document term frequency and inversely proportional to the collection frequency.
A different form of estimation, and one that is generally more effective, comes
from using a value of αD that is dependent on document length. This approach is
known as Dirichlet smoothing, for reasons we will discuss later, and uses

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สุดท้ายระยะ และลบจากครั้งแรก (ที่มันจบลงในตัวหาร),ดังนั้น จะไม่มีผลสุทธิ ในระยะสุดท้ายเป็นเหมือนกันสำหรับเอกสารทั้งหมด และสามารถถูกละเว้นสำหรับการจัดอันดับ การแสดงออกสุดท้ายให้คะแนนเอกสารในเงื่อนไขของ "น้ำหนัก" สำหรับจับคู่เงื่อนไขสอบถาม ถึงแม้ว่าน้ำหนักนี้ไม่เหมือนกับน้ำหนัก tf.idf มีความชัดเจนเหมือนที่เป็นสัดส่วนโดยตรงกับการเอกสารระยะเวลาความถี่ และสัดส่วนตรงกันข้ามกับความถี่ที่รวบรวมแบบที่แตกต่างของการประเมิน และเป็นหนึ่งที่โดยทั่วไป มาจากการใช้ค่า αD ที่ขึ้นอยู่กับความยาวของเอกสาร วิธีนี้เป็นรู้จัก เป็น Dirichlet เรียบ ด้วยเหตุผลที่กล่าวถึงในภายหลัง และใช้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ระยะสุดท้ายและลบมันจากครั้งแรก (ที่มันจบลงในตัวหาร)
ดังนั้นจึงไม่มีผลกระทบสุทธิ ระยะสุดท้ายคือตอนนี้เหมือนกันสำหรับเอกสารทั้งหมดและ
สามารถปฏิเสธสำหรับการจัดอันดับ การแสดงออกสุดท้ายให้คะแนนของเอกสารในแง่
ของ "น้ำหนัก" สำหรับการจับคู่คำค้นหา แม้ว่าน้ำหนักนี้ไม่ได้เป็นเหมือนกันกับ
น้ำหนัก tf.idf ที่มีความคล้ายคลึงกันที่ชัดเจนในการที่จะเป็นสัดส่วนโดยตรงกับ
ความถี่ระยะเอกสารและสัดส่วนผกผันกับความถี่ในการเก็บรวบรวม.
รูปแบบที่แตกต่างกันของการประมาณค่าและหนึ่งที่โดยทั่วไปมีประสิทธิภาพมากขึ้น มา
จากการใช้ค่าของαDว่าจะขึ้นอยู่กับความยาวของเอกสาร วิธีการนี้เป็น
ที่รู้จักกันเป็น Dirichlet เรียบสำหรับเหตุผลที่เราจะพูดถึงต่อมาและการใช้งาน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในเทอมสุดท้าย และหักออกจากตัวแรก ( ที่สิ้นสุดขึ้นในตัวส่วน )ดังนั้นไม่มีผลสุทธิ ข้อสุดท้าย คือตอนนี้เหมือนกับเอกสารทั้งหมดและสามารถถูกละเว้นสำหรับการจัดอันดับ การแสดงออกสุดท้ายให้คะแนนในด้านเอกสารของ " น้ำหนัก " ที่ตรงกับเงื่อนไขการ แต่น้ำหนักนี้ไม่เหมือนเป็น tf.idf น้ำหนักมีความคล้ายคลึงกันชัดเจนว่ามันเป็นสัดส่วนโดยตรงกับความถี่และระยะเวลาการเก็บเอกสารเป็นสัดส่วนผกผันกับความถี่แบบฟอร์มที่แตกต่างกันของการประมาณค่า และหนึ่งที่โดยทั่วไปมีประสิทธิภาพมากขึ้นมาจากการใช้ค่าของα D นั้นจะขึ้นอยู่กับความยาวของเอกสาร วิธีการนี้คือที่รู้จักกันเป็นดีริชเลต์เรียบ สำหรับเหตุผลที่เราจะหารือในภายหลัง และใช้