Born in 1840 in a tiny Dorset hamle

Born in 1840 in a tiny Dorset hamlet, Hardy’s own origins were as obscure as those of his fictional Jude. The son of a builder and a former domestic servant, born shortly after their shotgun wedding, he was fortunate in having a determined, ambitious and unusually well-read mother who prioritised his education. Although university was out of the question, he found work in an architect’s office, and, after moving to London, began to write in his spare time. His first novel, The Poor Man and the Lady (now lost), was rejected by publishers because it exposed too readily – and too radically – the author’s own class insecurities and resentments in its treatment of a star-crossed love affair between a young architect from a working-class background and a girl of higher status. Its angry depiction of the upper classes was thought too likely to stir political “mischief”. In response, Hardy turned to the “pastoral” as what he called “the safest venture”.

Advertisement

Hardy’s unique literary calling-card was his intimate, first-hand knowledge of the countryside where he grew up. He was so excited at times while writing Far From the Madding Crowd at his parents’ cottage that, while out walking, he had to grab a leaf or a stone on which to scribble phrases. But his was no untutored natural genius welling forth. Far from the Madding Crowd astonishes with its craft. It also shows Hardy surreptitiously redirecting his seditious instincts into experimentation with literary technique. The peasants in the story are generally presented as happy with their lot; it is the novel form in Hardy’s hands that resists the order of things.

Socially, Hardy was a man on the margins. Aesthetically, he also disrupted genre boundaries. Unlike Gray’s sober peasant who never learned to stray, he created a hybrid voice, which moved between pastoral, social realism, melodrama, gothic and sensation. It is as if Hardy wants to keep his readers in suspense not just as to which of her three suitors Bathsheba will choose, but as to which literary mode he is writing in. It is an index of his genius that he does so without sacrificing readability.

John Schlesinger’s classic 1967 film version (with Julie Christie as Bathsheba, Alan Bates as Oak, Terence Stamp as Troy and Peter Finch as Boldwood) takes risks by embracing the original’s atmosphere of extremes. Vinterberg’s film, in contrast, which has a screenplay by David Nicholls, is a realist, “George Eliot”-version of Hardy that pushes the more mannered elements of the story to the margins, almost as if in embarrassment. In doing so, it “normalises” what is in reality a deeply unsettling book, and, despite some good performances, neutralises much of its power.

In the novel, for example, the unrequited lover Boldwood becomes a fetishistic obsessive, secretly stockpiling women’s clothes labelled with Bathsheba’s name, driven to madness – and ultimately murder – not just by frustration but by his cruel and calculated sexual humiliation at Troy’s hands. Finch in the earlier film renders him as twitchily psychotic by the end. Michael Sheen in the new version turns in a beautifully underplayed performance, but the result is a character who would not seem out of place in a novel by Mrs Gaskell, and whose final murderous act seems out of character and perfunctory.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เกิดใน 1840 ใน Dorset เล็ก ต้นกำเนิดของ Hardy ถูกปิดบังเป็นที่ Jude เขาสมมติ บุตรของตัวสร้างและเป็นอดีตประเทศข้าราชการ เกิดหลังจากงานแต่งงานของปืนลูกซอง เขาโชคดีที่มีแม่ ความทะเยอทะยาน และในปกติอ่านที่ prioritised ศึกษา แม้ว่ามหาวิทยาลัยได้จากคำถาม เขาพบงานในสำนักงานของสถาปนิก และ หลังจากการย้ายไปลอนดอน เริ่มเขียนในเวลาว่างของเขา นวนิยายของเขาครั้งแรก คนยากจนและผู้หญิง (ตอนนี้หายไป), ถูกปฏิเสธ โดยผู้เผยแพร่ เพราะมันเปิดเผยเกินไป พร้อม – และเกินไป ก็-insecurities คลาของผู้เขียนเองและ resentments ในการบำบัดรักษาความ star-crossed รักระหว่างสถาปนิกหนุ่มจากพื้นหลัง working-class และสาวจากสถานะสูงกว่า การแสดงให้เห็นความโกรธของชนชั้นสูงมีความคิดเกินไปน่าจะกวนเมือง "เสียหาย" ตอบ Hardy หันไปที่ "pastoral ปริญญาบัตร" เป็นสิ่งที่เขาเรียก "ทุนปลอดภัยที่สุด"โฆษณาความรู้อย่างใกล้ชิด มือแรกของชนบทที่เขาเติบโตขึ้นของ Hardy เฉพาะวรรณกรรมบัตรโทรศัพท์ได้ เขาได้ตื่นเต้นตลอดเวลาขณะเขียนจากไกลไกลจากฝูงชนที่กระท่อมของพ่อว่า ในขณะที่ออกเดิน เขาต้องหยิบใบไม้หรือหินที่เขียนวลี แต่เขาก็ไม่อัจฉริยะธรรมชาติ untutored เบ้ามา จากไกลจากฝูงชน astonishes ด้วยฝีมือของ นอกจากนี้มันยังแสดง Hardy surreptitiously เปลี่ยนทิศทางสัญชาตญาณของเขา seditious ไปทดลองด้วยเทคนิควรรณกรรม ชาวนาในเรื่องจะนำเสนอโดยทั่วไปเป็นที่พอใจมากของพวกเขา นวนิยายแบบในมือของ Hardy ที่สั่งสิ่งที่พยายามขัดขวางได้สังคม Hardy เป็นผู้ชายคนหนึ่งบนขอบ สวยงาม เขายังระหว่างสองวันประเภทขอบเขต ไม่เหมือนของสีเทานี่ชาวนาที่ไม่รู้หลงทาง เขาได้สร้างเสียงแบบผสมผสาน การย้ายระหว่าง pastoral ปริญญาบัตร สังคมจริง melodrama กอธิค และรู้สึก ว่า Hardy อยากให้ผู้อ่านของเขาในใจจดใจจ่อไม่เพียงเป็นที่ของ suitors เธอสามนางจะเลือก แต่เป็นโหมดที่วรรณกรรมเขาจะเขียนได้ ดัชนีของอัจฉริยะของเขาว่า เขาไม่ได้อ่านทางได้จอห์น Schlesinger คลาสสิค 1967 ภาพยนตร์รุ่น (จูลี่คริสตี้เป็นนาง Alan เบตส์เป็นโอ๊ค แสตมป์ Terence เป็นทรอยและเรซิเดนซี่ปีเตอร์เป็น Boldwood) ใช้เวลาความเสี่ยง โดยไพบูลย์อันสุดขั้วของต้นฉบับ ของ Vinterberg ฟิล์ม คมชัด ซึ่งมี screenplay โดย David Nicholls เป็น realist "จอร์จเอเลียต" -รุ่น Hardy ที่ผลักดันองค์ประกอบเพิ่มเติมเรียบร้อยเรื่องการระยะขอบ เกือบเป็นความลำบากใจใน การ ในการทำเช่นนั้น มัน "normalises" ว่าเป็นหนังสือแนะนำเกี่ยวกับภัตตาคารอย่างลึกซึ้งในความเป็นจริง และ แม้ มีสมรรถนะดีบาง neutralises มากของพลังงานในนิยาย เช่น fetishistic obsessive กลายเป็นคนรักที่ยังไม่ชำระ Boldwood แอบอนตัวสตรีผ้ามันชื่อบัท ขับเคลื่อนการบ้า – และสุด ฆ่า – ไม่เพียง แค่เสียง แต่ โดยเขาคำนวณ และโหดร้ายทางเพศผู้ทรงที่มือของ Troy เรซิเดนซี่ในภาพยนตร์เรื่องนี้ก่อนหน้านี้ทำให้เขาเป็น twitchily psychotic โดยการ ชีน Michael ในเวอร์ชันใหม่จะประสิทธิภาพ underplayed สวยงาม แต่ผลที่ได้คือ อักขระที่ไม่ดูเหมือนที่นวนิยายที่เขียนโดยนาง Gaskell และพระราชบัญญัติ murderous สุดท้ายดูเหมือนว่า จากอักขระ และขอไปที

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เกิดในปี 1840 ในหมู่บ้านเล็ก ๆ ดอร์เซ็ต้นกำเนิดของตัวเองของฮาร์ดีพบว่าเป็นผู้ที่ปิดบังจูดของตัวละครของเขา บุตรชายของผู้สร้างและคนรับใช้ในประเทศอดีตเกิดไม่นานหลังจากที่จัดงานแต่งงานปืนลูกซองของพวกเขาโชคดีในการมีกำหนดแม่มีความทะเยอทะยานและผิดปกติดีอ่านที่จัดลำดับความสำคัญการศึกษาของเขา แม้ว่ามหาวิทยาลัยออกจากคำถามที่เขาพบว่าการทำงานในสำนักงานของสถาปนิกและหลังจากที่ย้ายไปลอนดอนเริ่มเขียนในเวลาว่างของเขา นวนิยายเรื่องแรกของเขาผู้ชายที่น่าสงสารและเลดี้ (ตอนนี้หายไป) ถูกปฏิเสธโดยสำนักพิมพ์เพราะมันสัมผัสได้อย่างง่ายดายอีกด้วย - และรุนแรงมากเกินไป - ไม่มั่นคงระดับของผู้เขียนเองและความไม่พอใจในการรักษาของเรื่องรัก ๆ ใคร่ดาวข้ามระหว่างสถาปนิกหนุ่ม จากภูมิหลังการทำงานระดับและหญิงสาวสถานะที่สูงขึ้น ภาพโกรธของชนชั้นสูงที่คิดว่าน่าจะมากเกินไปที่จะกระตุ้นทางการเมือง "ความเสียหาย" ในการตอบสนองฮาร์หันไป "พระ" เป็นสิ่งที่เขาเรียกว่า "กิจการที่ปลอดภัยที่สุด". โฆษณาวรรณกรรมของฮาร์ดีที่ไม่ซ้ำกันเรียกการ์ดเป็นที่ใกล้ชิดของเขาความรู้มือแรกของชนบทที่เขาเติบโตขึ้น เขาตื่นเต้นมากตลอดเวลาในขณะที่เขียนห่างไกลจากฝูงชนที่กระท่อมพ่อแม่ของเขาว่าในขณะที่เดินออกมาเขาจะต้องคว้าใบหรือหินที่จะเขียนลวกวลี แต่เขาก็ไม่ได้รับการสั่งสอนอัจฉริยะธรรมชาติที่เกาะมา ห่างไกลจากฝูงชน Madding ตะลึงกับฝีมือของ นอกจากนี้ยังแสดงให้เห็นว่าฮาร์ดี้แอบเปลี่ยนเส้นทางปลุกระดมสัญชาตญาณของเขาในการทดลองด้วยเทคนิควรรณกรรม ชาวบ้านในเรื่องที่นำเสนอโดยทั่วไปว่าเป็นความสุขที่มีจำนวนมากของพวกเขา มันเป็นรูปแบบนวนิยายเรื่องนี้อยู่ในมือของฮาร์ดีที่ต่อต้านคำสั่งของสิ่งที่. สังคม, ฮาร์ดี้เป็นคนที่บนขอบ ความสุนทรีย์เขายังกระจัดกระจายขอบเขตประเภท ซึ่งแตกต่างจากชาวนาสติสีเทาที่ไม่เคยเรียนรู้ที่จะหลงทางเขาสร้างเสียงไฮบริดซึ่งย้ายระหว่างพระสมจริงสังคมโลก, โกธิคและความรู้สึก มันเป็นเหมือนฮาร์ต้องการที่จะให้ผู้อ่านของเขาในใจจดใจจ่อไม่เพียง แต่เป็นที่สามคู่ครองของเธอบัทเชบาจะเลือก แต่เป็นที่โหมดวรรณกรรมที่เขาจะเขียน. เป็นดัชนีของความเป็นอัจฉริยะของเขาว่าเขาไม่ให้อ่านง่ายโดยไม่ต้องเสียสละ . จอห์นชเลซิงเจอร์คลาสสิก 1967 ภาพยนตร์ (จูลี่คริสตี้กับบัทเชบาเป็นอลันเบตส์เป็นโอ๊ค, แสตมป์เป็นเทอเรนและปีเตอร์ทรอยกระจอกเป็น Boldwood) ใช้เวลาความเสี่ยงโดยกอดบรรยากาศเดิมของสุดขั้ว ภาพยนตร์ Vinterberg ของในทางตรงกันข้ามที่มีบทภาพยนตร์โดยเดวิดคอลส์เป็นความจริง "จอร์จเอเลียต" -version ของฮาร์ดีที่ผลักดันมารยาทองค์ประกอบอื่น ๆ ของเรื่องอัตรากำไรเกือบเช่นถ้าในความลำบากใจ ในการทำเช่นนั้น "normalises" สิ่งที่อยู่ในความเป็นจริงเป็นหนังสือที่ทำให้ไม่สงบอย่างล้ำลึกและแม้จะมีการแสดงที่ดี neutralises มากอำนาจของตน. ในนวนิยายเช่นคนรักที่ไม่สมหวัง Boldwood กลายเป็น fetishistic ครอบงำแอบซ้อนเสื้อผ้าของผู้หญิง ติดป้ายที่มีชื่อของบัทเชบา, ขับรถไปบ้า - และท้ายที่สุดการฆาตกรรม - ไม่เพียง แต่จากความยุ่งยาก แต่โหดร้ายและความอัปยศอดสูของเขาคำนวณทางเพศที่อยู่ในมือของทรอย นกกระจิบในภาพยนตร์ก่อนหน้านี้ทำให้เขาเป็นโรคจิต twitchily สิ้น ไมเคิลชีนในรุ่นใหม่ที่จะเปิดในการทำงาน underplayed สวยงาม แต่ผลที่ได้เป็นตัวละครที่ดูเหมือนจะไม่ออกจากสถานที่ในนิยายของนาง Gaskell และมีการกระทำการฆาตกรรมสุดท้ายดูเหมือนว่าออกมาจากตัวอักษรและพอเป็นพิธี

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เกิดใน 1840 ในดอร์เซ็ทหมู่บ้านเล็ก กำเนิดเอง Hardy ก็เป็นปิดบังเท่าของจู๊ด ตัวละครของเขา ลูกชายของการสร้างและอดีตข้าราชการในประเทศ เกิดหลังจากแต่งงานปืนลูกซอง เขาโชคดี มีความมุ่งมั่น ทะเยอทะยาน และปกติก็อ่านแม่ที่จัดลําดับความสําคัญการศึกษาของเขา แม้ว่ามหาวิทยาลัยที่ถูกออกจากคำถามเขาได้ทำงานในสำนักงานของสถาปนิก และหลังจากย้ายไปลอนดอน , เริ่มเขียนในเวลาว่างของเขา นวนิยายเรื่องแรกของเขา คนจนและผู้หญิง ( แล้วแพ้ )ถูกปฏิเสธจากสำนักพิมพ์ เพราะมันเปิดเผยเกินไปและมากเกินไปอย่างรุนแรงพร้อม––ของตัวเองผู้เขียนเรียนความไม่ปลอดภัยและความไม่พอใจในการรักษาของดาวข้ามเรื่องความรักระหว่างสถาปนิกหนุ่มจากพื้นหลังของชนชั้นกรรมกรและสาวขึ้นสถานะ ของการโกรธของชนชั้นสูง คือคิดว่ามันน่าจะคนวิปริต " การเมือง " ในการตอบสนองต่อฮาร์ดีหันไป " พระ " เป็นสิ่งที่เขาเรียกกันว่า " ร่วมทุน " ปลอดภัย

โฆษณา

Hardy เฉพาะวรรณกรรมบัตรโทรศัพท์ที่เขาใกล้ชิด ความรู้มือแรกของชนบทที่เขาเติบโตขึ้น เขาตื่นเต้นตลอดเวลาในขณะที่เขียนอยู่ห่างไกลจากฝูงชน Madding ที่พ่อแม่กระท่อมที่ขณะที่ออกเดิน เขาหยิบใบไม้ หรือก้อนหินที่เขียนวลีแต่เขาก็ไม่ธรรมชาติ ซึ่งไม่ได้รับการสอนอัจฉริยะ แคลนซี " ห่างไกลจากฝูงชน Madding astonishes ด้วยฝีมือของ นอกจากนี้ยังพบ Hardy surreptitiously เส้นทางสัญชาตญาณเป็นการปลุกระดมของเขาในการทดลองด้วยเทคนิควรรณกรรม ชาวนาในเรื่องโดยทั่วไปจะแสดงความสุขของพวกเขามาก เป็นนวนิยายรูปแบบในมือฮาร์ดีที่ต่อต้านคำสั่งของสิ่ง

สังคมHardy เป็นผู้ชายบนขอบ . ไม เขาก็หยุดชะงักประเภทขอบเขต ซึ่งแตกต่างจากสีเทามีสติชาวนาที่ไม่เคยได้หลงทาง เขาสร้างเสียง ไฮบริด ซึ่งอยู่ระหว่างพระสังคม สัจนิยม ซึ้งๆ แบบโกธิคและเพทนา มันเป็นถ้าใจกล้าอยากให้คนอ่านสงสัย ไม่ใช่แค่ว่าเธอสามจีบ Bathsheba จะเลือกแต่เป็นโหมดที่วรรณกรรมเขาเขียนใน เป็นดัชนีของอัจฉริยะของเขาว่าเขาไม่ได้ โดยไม่ต้องเสียสละอ่าน

จอห์น Schlesinger คลาสสิกรุ่น ( 1967 ฟิล์มกับจูลี่ คริสตี้เป็นบัทเชบา อลัน เบท เป็นโอ๊ค , เทอเรนซ์ แสตมป์เป็นทรอย และ ปีเตอร์ ฟินช์ เป็น boldwood ) จะมีความเสี่ยงโดยกอดบรรยากาศเดิมสุดขั้ว วินเตอร์แบรก์ของภาพยนตร์ ในทางตรงกันข้ามซึ่งมีบทภาพยนตร์โดยเดวิด นิโคลส์ เป็นหนึ่งเดียว " จอร์จเอเลียต " - รุ่นของ Hardy ที่ผลักดันมากขึ้น มีองค์ประกอบของเรื่องขอบ เกือบเป็นถ้าในหน้า ในการทำเช่นนั้น มัน " normalises " สิ่งที่อยู่ในความเป็นจริงหนังสือลึกไม่สงบและแม้จะมีบางส่วนที่ดีการแสดง neutralises มากของพลังงาน .

ในนวนิยาย เช่นที่ไม่สมหวัง คนรัก boldwood กลายเป็น fetishistic ลุ่มหลง แอบเก็บเสื้อผ้าสตรีที่มีชื่อบัทเชบา , ขับเคลื่อนบ้า–และในที่สุดฆาตกรรม–ไม่ใช่แค่เสียง แต่เขาโหดร้ายและคำนวณทางเพศความอัปยศในมือของทรอย . ฟินช์ในภาพยนตร์ก่อนหน้านี้เขาแสดงเป็น twitchily โรคจิตโดยสิ้น