annual income, child age); (2) tota

annual income, child age); (2) total score on the BSQ; and (3) LOC scores (i.e., WLOC total; MHLC-Internal subscale; MHLC-Chance subscale; MHLC-Powerful Others subscale).
At each step, all indicators for each predictor variable were entered simultaneously into
the model. The total TEI-sf score for each type of treatment was entered as the criterion variable.
Background variables and BSQ scores were entered first into the model to remove potential
confounding effects of such variables on acceptability ratings.3 Square root transformations were
used on total annual income and maternal BMI due to their moderate levels of negative skewness
(Tabachnick & Fidell, 2001). With the use of a p < .001 criterion for Mahalanobis distance, no
outliers among the cases were identified. No cases had missing data and no suppressor variables
were identified, N = 146. At each step, the contribution to the model of (a) each individual
indicator (shown by the individual p-value), and (b) the class of predictor as a whole (shown by
2
the change in R ) was examined.
No individual or class variables were found to significantly correlate with acceptability ratings of gene therapy, diet alone, physical activity, and family lifestyle change. However, acceptability ratings of medication and no treatment were found to have significant correlates. Results from the hierarchical regression assessing correlates of medication acceptability ratings
2 are outlined in Table 10. At step 1, the background variables were entered into the equation, R =
2
.19,adjustedR =.16,F(5,134)=6.34,p

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

รายได้ต่อปี เด็กอายุ); (2) คะแนนรวมใน BSQ และ (3) ล็อคคะแนน (เช่น WLOC รวม Subscale MHLC ภายใน MHLC โอกาส subscale MHLC-Powerful อื่น ๆ subscale)ในแต่ละขั้นตอน ตัวบ่งชี้ทั้งหมดสำหรับแต่ละตัวแปร predictor ได้เข้าพร้อมกันรูปแบบการ ป้อนคะแนนเต sf รวมสำหรับแต่ละชนิดของการรักษาเป็นตัวแปรเกณฑ์ตัวแปรของพื้นหลังและคะแนน BSQ ถูกเข้าครั้งแรกแบบเอาศักยภาพผล confounding ของตัวแปรเช่น acceptability ratings.3 รากที่แปลงได้ใช้รายได้รวมต่อปีและ BMI แม่เนื่องจากของความเบ้ลบระดับปานกลาง(Tabachnick & Fidell, 2001) ใช้ p เป็น < .001 เกณฑ์สำหรับระยะ Mahalanobis ไม่มีoutliers ในกรณีได้ระบุ กรณีไม่มีการขาดข้อมูลและตัวแปรไม่มีตัวป้องกันไฟเกินระบุ N = 146 ในแต่ละขั้นตอน ที่มีส่วนทำให้รูปแบบของแต่ละคน (a)ตัวบ่งชี้ (แสดง โดยแต่ละ p ค่า), และ (b) ชั้นจำนวนประตูทั้งหมด (แสดงโดย2การเปลี่ยนแปลงใน R) ถูกตรวจสอบไม่มีบุคคล หรือตัวแปรคลาสพบความสัมพันธ์อันดับ acceptability ยีนบำบัด อาหารคนเดียว กิจกรรมทางกายภาพ และเปลี่ยนแปลงชีวิตครอบครัวอย่างมีนัยสำคัญ อย่างไรก็ตาม จัดอันดับ acceptability ยาและรักษาไม่พบว่ามีสำคัญสัมพันธ์กับ ผลลัพธ์จากการถดถอยแบบลำดับชั้นที่ประเมินสัมพันธ์กับยา acceptability จัดอันดับ2 จะถูกระบุไว้ในตาราง 10 ในขั้นตอนที่ 1 ตัวแปรเบื้องหลังถูกป้อนลงในสมการ R =2.19, adjustedR = (5,134) 16, F = 6.34, p < .0001,explaining16%ofthevarianceinจัดอันดับ acceptability สำหรับยา ตัวแปรที่ป้อน ชนิดของปัญหา (เช่น โรคอ้วนT2DM) และรากของแม่ BMI อย่างมีนัยสำคัญที่เกี่ยวข้องกับการรักษาจัดอันดับ acceptability สำหรับยา ในขั้นตอนที่ 2 คะแนนรวมบน BSQ ถูกป้อนเข้า22regressionmodel, R =. 19, adjustedR = 15, F (1,134) = 0.31.AdditionofBSQtotalscoreto2สมการ มีตัวแปรเบื้องหลังผลไม่เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญใน R (เช่น47

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

รายได้ต่อปี, เด็กอายุ); (2) คะแนนรวมใน BSQ นั้น และ (3) คะแนน LOC (เช่น WLOC รวม; MHLC-ภายใน subscale; subscale MHLC-โอกาส; MHLC-อื่น ๆ ที่มีประสิทธิภาพ subscale). ในแต่ละขั้นตอนทุกตัวชี้วัดสำหรับแต่ละตัวแปรทำนายที่ถูกป้อนพร้อมกันลงในรูปแบบ รวมคะแนน TEI-เอสเอฟสำหรับประเภทของการรักษาแต่ละคนเข้ามาเป็นตัวแปรเกณฑ์. ตัวแปรพื้นหลังและคะแนน BSQ ถูกป้อนครั้งแรกในรูปแบบที่จะลบที่อาจเกิดผลกระทบรบกวนของตัวแปรดังกล่าวในการยอมรับratings.3 สแควร์แปลงรากถูกใช้ในการรวมประจำปีรายได้และค่าดัชนีมวลกายของมารดาเนื่องจากระดับปานกลางของพวกเขาเบ้เชิงลบ(Tabachnick และ Fidell, 2001) ด้วยการใช้ AP <.001 เกณฑ์สำหรับระยะทาง Mahalanobis ไม่มีค่าผิดปกติในหมู่กรณีที่ถูกระบุ ไม่มีกรณีได้ข้อมูลที่ขาดหายและยังไม่มีตัวแปรต้านถูกระบุ, N = 146 ในแต่ละขั้นตอนการมีส่วนร่วมในการรูปแบบของ (ก) แต่ละตัวบ่งชี้(แสดงโดยแต่ละ p-value) และ (ข) ระดับของการทำนาย โดยรวม (แสดงโดย2 การเปลี่ยนแปลงใน R) ที่ได้รับการตรวจสอบ. ไม่มีตัวแปรของแต่ละบุคคลหรือระดับพบว่ามีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญกับการให้คะแนนการยอมรับของการรักษาด้วยยีนอาหารเพียงอย่างเดียว, การออกกำลังกายและการเปลี่ยนแปลงวิถีชีวิตครอบครัว อย่างไรก็ตามการจัดอันดับการยอมรับของยาและไม่มีการรักษาพบว่ามีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญ ผลจากการถดถอยลำดับชั้นการประเมินความสัมพันธ์ของยาการให้คะแนนการยอมรับ2 มีการระบุไว้ในตารางที่ 10 ในขั้นตอนที่ 1 ตัวแปรพื้นหลังถูกป้อนเข้าสู่สมการ R = 2 0.19, adjustedR = 0.16, F (5134) = 6.34 พี <0.0001, explaining16% ofthevariancein การจัดอันดับการยอมรับสำหรับการใช้ยา ของตัวแปรที่ป้อนประเภทของปัญหา (เช่นโรคอ้วนT2DM) และรากที่สองของค่าดัชนีมวลกายของมารดามีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญกับการรักษาด้วยการให้คะแนนการยอมรับสำหรับการใช้ยา ในขั้นตอนที่ 2 คะแนนรวมใน BSQ ถูกป้อนเข้าสู่22 regressionmodel, R = 0.19, adjustedR = 0.15, F (1134) = 0.31.AdditionofBSQtotalscoreto 2 สมกับตัวแปรพื้นหลังไม่ได้ส่งผลให้มีการเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญในการวิจัย (กล่าวคือ47

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

รายได้ต่อปี , เด็กอายุ ) ; ( 2 ) คะแนนรวมใน bsq ; และ ( 3 ) คะแนน ( เช่น wloc Loc ทั้งหมด mhlc ภายใน ( ; mhlc โอกาส ( ; mhlc ที่มีประสิทธิภาพอื่น ๆ ( ) .
ในแต่ละขั้นตอน ตัวชี้วัดทั้งหมดสำหรับแต่ละตัวแปรทำนายถูกป้อนพร้อมกันเป็น
รูปแบบ รวม SF เทคะแนนแต่ละประเภทของการรักษาที่ถูกป้อนเป็นเกณฑ์
ตัวแปรตัวแปรภูมิหลังและคะแนน bsq ถูกป้อนครั้งแรกในรูปแบบเพื่อเอาผลของตัวแปร confounding ศักยภาพ
เช่นการจัดอันดับยอมรับ . การแปลงราก 3 ตารางคือ
ใช้รวมรายได้ของมวลเนื่องจากระดับปานกลาง
เบ้ลบ ( tabachnick & fidell , 2001 ) ด้วยการใช้ P < . 001 เกณฑ์ mahalanobis
ระยะทางไม่มีผิดปกติในคดีระบุ ไม่มีรายได้ที่หายไปข้อมูลและระบุตัวแปรเครื่องห้าม
, n = 146 ในแต่ละขั้นตอนการมีส่วนร่วมในรูปแบบของ ( ) แต่ละตัวบ่งชี้บุคคล
( แสดงโดยนัยของแต่ละบุคคล ) และ ( ข ) ระดับของตัวแปรทั้ง ( แสดงโดย
2
เปลี่ยน R )
ถูกตรวจสอบตัวแปรที่ไม่มีบุคคลหรือชั้นเรียน พบว่า มีความสัมพันธ์กับการยอมรับการจัดอันดับของยีนบำบัด , การควบคุมอาหารเพียงอย่างเดียว กิจกรรมทางกาย และเปลี่ยนแปลงวิถีชีวิตของครอบครัว อย่างไรก็ตาม คะแนนการยอมรับของยา และการรักษา พบว่ามีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ . ผลจากการถดถอยมีการจัดอันดับ
การประเมินยา2 มีอธิบายไว้ในตารางที่ 10 ในขั้นตอนที่ 1 , พื้นหลังตัวแปรเข้าไปในสมการ R =
2
. 19 , adjustedr = 16 , f ( 5134 ) = 1.50 , p < . 0001 explaining16 % คะแนนการยอมรับ ofthevariancein
สำหรับยา ของตัวแปรป้อนประเภทของปัญหา ( เช่นโรคอ้วน ,
t2dm ) และค่ารากที่สองของมารดามีความสัมพันธ์กับการยอมรับการรักษา
บริษัทยา