Presumption of InnocenceA principle

Presumption of Innocence
A principle that requires the government to prove the guilt of a criminal defendant and relieves the defendant of any burden to prove his or her innocence.
The presumption of innocence, an ancient tenet of Criminal Law, is actually a misnomer. According to the U.S. Supreme Court, the presumption of the innocence of a criminal defendant is best described as an assumption of innocence that is indulged in the absence of contrary evidence (Taylor v. Kentucky, 436 U.S. 478, 98 S. Ct. 1930, 56 L. Ed. 2d 468 [1978]). It is not considered evidence of the defendant's innocence, and it does not require that a mandatory inference favorable to the defendant be drawn from any facts in evidence.

In practice the presumption of innocence is animated by the requirement that the government prove the charges against the defendant Beyond a Reasonable Doubt. This due process requirement, a fundamental tenet of criminal law, is contained in statutes and judicial opinions. The requirement that a person suspected of a crime be presumed innocent also is mandated in statutes and court opinions. The two principles go together, but they can be separated.
The Supreme Court has ruled that, under some circumstances, a court should issue jury instructions on the presumption of innocence in addition to instructions on the requirement of proof beyond a reasonable doubt (Taylor v. Kentucky). A presumption of innocence instruction may be required if the jury is in danger of convicting the defendant on the basis of extraneous considerations rather than the facts of the case.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ข้อสันนิษฐานของความบริสุทธิ์หลักการ ที่ต้องการรัฐบาลที่จะต้องพิสูจน์ความผิดของจำเลยทางอาญารักษาจำเลยของภาระการพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของ ตนข้อสันนิษฐานของความบริสุทธิ์ หลักการโบราณที่กฎหมายอาญา misnomer จริงได้ เป็นข้อสันนิษฐานของความบริสุทธิ์ของจำเลยทางอาญาตามสหรัฐอเมริกาศาลฎีกา อธิบายเป็นอัสสัมชัญเป็นของบริสุทธิ์ที่ indulged ในกรณีหลักฐานตรงกันข้าม (Taylor v. เคนทักกี 436 478 สหรัฐฯ 98 1930 S. กะรัต 56 L. อุตสาหกรรมมหาบัณฑิต 2d 468 [อธิบดี]) ก็ไม่ถือว่าหลักฐานของความบริสุทธิ์ของจำเลย และไม่ต้องให้ข้อบังคับจำเลยควรวาดจากข้อเท็จจริงใด ๆ ในหลักฐานการในทางปฏิบัติ ข้อสันนิษฐานของความบริสุทธิ์จะเคลื่อนไหวตามความต้องการให้รัฐบาลพิสูจน์ค่าธรรมเนียมจากจำเลยเกินกว่าความเหมาะสมสงสัย กระบวนการข้อกำหนดนี้ หลักพื้นฐานของกฎหมายอาญา ตั้งอยู่ในความคิดเห็นที่ยุติธรรมและคดี ความต้องการให้ผู้ที่สงสัยว่าอาชญากรรมจะ presumed บริสุทธิ์ยังถูกบังคับคดีและศาลเห็น หลักสองไปด้วยกัน แต่สามารถแยกศาลฎีกาได้พิพากษาว่า ภายใต้สถานการณ์บาง ศาลควรออกคำสั่งคณะในข้อสันนิษฐานของความบริสุทธิ์นอกจากคำแนะนำเกี่ยวกับความต้องการของหลักฐานสงสัยสมเหตุสมผล (Taylor v. เคนทักกี) ข้อสันนิษฐานของคำความบริสุทธิ์อาจจำเป็นถ้าคณะลูกขุนมีอันตรายในการ convicting จำเลย โดยไม่พิจารณามากกว่าข้อเท็จจริง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ข้อสันนิษฐานของความบริสุทธิ์หลักการที่ต้องมีรัฐบาลที่จะพิสูจน์ความผิดของจำเลยในคดีอาญาและบรรเทาจำเลยภาระใด ๆ ที่จะพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของเขาหรือเธอ. ให้ข้อสันนิษฐานของความบริสุทธิ์เป็นทฤษฎีโบราณของกฎหมายอาญาเป็นจริงการเรียกชื่อผิด ตามที่ศาลฎีกาสหรัฐเชื่อในความบริสุทธิ์ของจำเลยในคดีอาญาอธิบายที่ดีที่สุดเป็นข้อสันนิษฐานของความไร้เดียงสาที่ที่ถูกตามใจในกรณีที่ไม่มีหลักฐานทางตรงกันข้าม (เทย์เลอร์ v. เคนตั๊กกี้สหรัฐอเมริกา 436 478 98 เอส Ct. 1930 56 ลิตร. เอ็ด 2d 468 [1978]) มันจะไม่ถือว่าเป็นหลักฐานที่แสดงถึงความบริสุทธิ์ของจำเลยและมันไม่จำเป็นต้องให้ข้อสรุปที่บังคับใช้ดีกับจำเลยจะมาจากข้อเท็จจริงใด ๆ ในหลักฐาน. ในทางปฏิบัติข้อสันนิษฐานของความไร้เดียงสาเป็นภาพเคลื่อนไหวโดยความต้องการที่รัฐบาลพิสูจน์ค่าใช้จ่ายกับ จำเลยข้อกังขา นี้ความต้องการของกระบวนการเป็นหลักพื้นฐานของกฎหมายความผิดทางอาญาที่มีอยู่ในกฎเกณฑ์และพิจารณาคดีความคิดเห็น ความต้องการที่บุคคลผู้ต้องสงสัยของอาชญากรรมที่จะสันนิษฐานว่าเป็นผู้บริสุทธิ์ยังได้รับคำสั่งตามกฎเกณฑ์และความคิดเห็นของศาล ทั้งสองหลักการไปด้วยกัน แต่พวกเขาสามารถแยกออก. ที่ศาลฎีกาได้ตัดสินว่าภายใต้สถานการณ์บางอย่างที่ศาลควรออกคำแนะนำของคณะลูกขุนในข้อสันนิษฐานของความไร้เดียงสานอกเหนือไปจากคำแนะนำเกี่ยวกับความต้องการของการพิสูจน์ข้อกังขาที่ (เทย์เลอร์โวลต์ . เคนตั๊กกี้) ข้อสันนิษฐานของความไร้เดียงสาของการเรียนการสอนอาจจะจำเป็นต้องใช้ถ้าคณะลูกขุนในอันตรายของการตัดสินจำเลยบนพื้นฐานของการพิจารณาภายนอกมากกว่าข้อเท็จจริงของกรณีที่

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ข้อสันนิษฐานของความไร้เดียงสา
หลักการที่ต้องมีรัฐบาลเพื่อพิสูจน์ความผิดของจำเลย จำเลย และจำเลยของบรรเทาภาระใด ๆ เพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของเขา หรือเธอ
ข้อสันนิษฐานของความไร้เดียงสาโบราณเป็นหลักของกฎหมายอาญา เป็นจริงการเรียกชื่อผิด . ตามที่ศาลฎีกาสหรัฐอเมริกาข้อสันนิษฐานของความไร้เดียงสาของจำเลยคดีอาญา มีการอธิบายที่ดีที่สุดเป็นสมมติฐานของความไร้เดียงสา ที่ยังขาดหลักฐานที่ตรงกันข้าม ( เทย์เลอร์โวลต์เคนตั๊กกี้ , 436 สหรัฐอเมริกา 478 , 98 S . กะรัต 1930 56 ลิตรเอ็ด 2 คน [ 1978 ] ) มันไม่ถือเป็นหลักฐานยืนยันความบริสุทธิ์ของจำเลยและไม่ต้องใช้ว่าข้อบังคับการอนุมานอันจำเลยถูกวาดจากข้อเท็จจริงในหลักฐาน

ซ้อมในข้อสันนิษฐานของความไร้เดียงสาเป็นภาพเคลื่อนไหว โดยต้องการให้รัฐบาลพิสูจน์ข้อกล่าวหาจำเลยนอกเหนือข้อสงสัยที่สมเหตุสมผล กระบวนการนี้เนื่องจากความต้องการ หลักการพื้นฐานของกฏหมายอาญา คือ อยู่ในกฎเกณฑ์และความคิดเห็นเกี่ยวกับการพิจารณาคดี