Louis Braille was born near Paris,

Louis Braille was born near Paris, France,in 1809. When he was a little boy,Louis loved to play with his father's tools.One day, when he was four, he was playing with his father's tools when a sharp tool went into his left eye. An infection started in his left eye and went to the other eye.He was unlucky. A few weeks later,Louis was blind.
When Louis was ten, his parents took him to a school for blind children in Paris. Louis lived at the school. He was a good student and looked forward to the day when he could read. The school had some books that blind people could read.These books had letters that stood out. He had to feel each letter with his fingers. There was one sentence on each page. Just one part of a book weighed 20 pounds. A whole book weighed 400 pounds! By age eleven, Louis had read all fourteen books in the school. He wanted to read more, but there were no more books. So every evening, he tried to find a way for blind people to be able to read books. One day,Captain Charles Barbier, a French soldier,came to speak at the school. Barbier had invented night-writing. This system used dots for the letters of the alphabet. Soldiers could feel the dots with their fingers and read with no light. Barbier thought night-writing could also help blind people.
Barbier's system was difficult, but it gave Louis an idea. He worked night after night to make a simple system with dots. By age fifteen, he had finished his system. He showed it to other students in the school, and they loved it. They called it Braille, after him. At age seventeen, Louis graduated from the school and became a teacher there. In his free time, he copied books into Braille. Someone read to Louis while he made the dots. He copied the books of Shakespeare and other writers into Braille. The students read all the books and wanted more. The school did not want a fifteen-year-old boy's invention to be better than their own heavy books and would not let students read Braille books. Nevertheless, the students continued to read them. Finally, after twenty years, the school agreed to use Braille.
Louis Braille spent the rest of his life trying to tell the world about Braille. But nobody cared. Louis was unlucky again. He became very sick. Even when he was sick in his bed, he continued to write books in Braille for the students at his school. A few years later, Louis Braille died began to use his system.
Today, we use Braille not only to write words in all languages, but also to write math and music Blind people send Braille greeting cards, wear Braille watches, type on Braille keyboards, and take elevators with Braille controls. Louis Braille had no idea how many people he had helped. On the door of the house where he was born are the words "He opened the doors of knowledge to all those who cannot see.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

อักษรเบรลล์ Louis เกิดใกล้ปารีส ฝรั่งเศส ใน 1809 เมื่อเขาเป็นเด็กผู้ชาย Louis รักเล่นกับมือของพ่อของเขา วันหนึ่ง เมื่อเขาถูกสี่ เขาได้เล่นกับมือของพ่อเมื่อเครื่องมือคมเดินเข้าไปในตาซ้ายของเขา ติดเชื้อเริ่มต้นในตาซ้ายของเขา และไปตาอื่น เขาได้ไป ไม่กี่สัปดาห์หลังจาก Louis ตาบอดเมื่อ Louis สิบ พ่อเอาเขาไปโรงเรียนสำหรับเด็กตาบอดในปารีส Louis อาศัยอยู่ที่โรงเรียน เขาเป็นนักศึกษาที่ดี และมองไปข้างหน้าเป็นวันที่เมื่อเขาได้อ่าน โรงเรียนมีหนังสือบางคนตาบอดสามารถอ่าน หนังสือเหล่านี้มีอักษรที่ยืนออกมา เขารู้สึกว่าแต่ละตัวอักษร ด้วยนิ้วมือของเขา มีประโยคหนึ่งในแต่ละหน้า เพียงส่วนหนึ่งของหนังสือหนัก 20 ปอนด์ หนังสือทั้งหมดหนัก 400 ปอนด์ โดยเอ็ดอายุ Louis ได้อ่านหนังสือทั้งหมดสิบสี่ที่โรงเรียน เขาอยากอ่านเพิ่มเติม แต่มีหนังสือไม่มาก ดังนั้น ทุกเย็น เขาพยายามหาวิธีที่สำหรับคนตาบอดสามารถอ่านหนังสือ วันหนึ่ง กัปตันชาร์ลส์ Barbier ทหารฝรั่งเศส มาพูดที่โรงเรียน Barbier ได้คิดค้นคืนเขียน ระบบนี้ใช้จุดสำหรับตัวอักษรของตัวอักษร ทหารสามารถรู้สึกจุด ด้วยมือของพวกเขา และอ่านแสงไม่ Barbier คิดคืนเขียนยังสามารถช่วยให้คนตาบอดBarbier ของระบบไม่ยาก แต่ให้ Louis ความคิด เขาทำงานคืนให้ระบบง่าย มีจุด ตามอายุสิบห้า เขาได้เสร็จสิ้นแล้วระบบของเขา เขาพบว่าการศึกษาในโรงเรียน และพวกเขารัก พวกเขาเรียกว่าอักษรเบรลล์ หลังจากเขา ที่อายุ seventeen, Louis จบศึกษาจากโรงเรียน และเป็น ครูที่มี ในเวลาว่างของเขา เขาคัดหนังสือเป็นอักษรเบรลล์ คนอ่านให้ Louis ในขณะที่เขาทำจุด เขาคัดลอกหนังสือของเชกสเปียร์และอื่น ๆ เขียนเป็นอักษรเบรลล์ นักเรียนอ่านหนังสือทั้งหมด และต้องการเพิ่มเติม โรงเรียนไม่ต้องประดิษฐ์ของเด็กอายุสิบห้าปีจะดีกว่าหนังสือของตนเองอย่างหนัก และจะไม่ให้นักเรียนอ่านหนังสือเบรลล์ อย่างไรก็ตาม นักเรียนต่อการอ่านได้ สุดท้าย หลังจากยี่สิบปี โรงเรียนตกลงที่จะใช้อักษรเบรลล์อักษรเบรลล์ Louis ใช้เวลาเหลือของชีวิตของเขาพยายามบอกโลกเกี่ยวกับอักษรเบรลล์ แต่ไม่มีใครดูแล Louis ขึ้นไปอีก เขาก็ป่วยมาก แม้เมื่อเขาป่วยในเตียงของเขา เขายังคงเขียนหนังสืออักษรเบรลล์สำหรับนักเรียนที่โรงเรียนของเขา ไม่กี่ปีต่อมา Louis เบรลล์ตายเริ่มใช้ระบบของเขาวันนี้ เราใช้อักษรเบรลล์ไม่เพียงแต่การเขียนคำในภาษาทั้งหมด แต่ยังเขียนคณิตศาสตร์และดนตรีคนตาบอดส่งบัตรอวยพรอักษรเบรลล์ สวมนาฬิกาเบรลล์ พิมพ์บนแป้นพิมพ์อักษรเบรลล์ และใช้ลิฟท์ ด้วยตัวควบคุมอักษรเบรลล์ อักษรเบรลล์ Louis มีความคิดว่าหลายคนเขาช่วย ประตูของบ้านเกิดของเขาคือคำ "เขาเปิดประตูความรู้ทั้งหมดที่ไม่สามารถมองเห็น

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

หลุยส์เบรลล์เกิดใกล้กรุงปารีสประเทศฝรั่งเศสใน 1809 เมื่อเขายังเป็นเด็กเล็ก ๆ น้อย ๆ หลุยส์ที่รักที่จะเล่นกับวัน tools.One พ่อของเขาเมื่อเขาอายุสี่เขากำลังเล่นด้วยเครื่องมือที่พ่อของเขาเมื่อเครื่องมือที่คมชัดเดินเข้าไปในห้องของเขา ตาข้างซ้าย การติดเชื้อเริ่มต้นในดวงตาข้างซ้ายของเขาและเดินไปที่อื่น ๆ eye.He เป็นโชคร้าย ไม่กี่สัปดาห์ต่อมาหลุยส์เป็นคนตาบอด.
เมื่อหลุยส์เป็นสิบพ่อแม่ของเขาพาเขาไปโรงเรียนสำหรับเด็กตาบอดในปารีส หลุยส์อาศัยอยู่ที่โรงเรียน เขาเป็นนักเรียนที่ดีและมองไปข้างหน้าเพื่อวันที่เขาได้อ่าน โรงเรียนมีหนังสือบางเล่มที่คนตาบอดสามารถ read.These หนังสือมีตัวอักษรที่ยืนออก เขาจะต้องรู้สึกว่าตัวอักษรแต่ละตัวด้วยมือของเขา มีประโยคหนึ่งคือในแต่ละหน้า เพียงส่วนหนึ่งของหนังสือชั่งน้ำหนัก£ 20 หนังสือทั้งชั่งน้ำหนัก£ 400! โดยอายุสิบเอ็ด, หลุยส์ได้อ่านทั้งหมดสิบสี่หนังสือในโรงเรียน เขาต้องการที่จะอ่านมากขึ้น แต่ไม่มีหนังสือให้มากขึ้น ดังนั้นทุกเย็นเขาพยายามที่จะหาวิธีสำหรับคนตาบอดที่จะสามารถที่จะอ่านหนังสือ วันหนึ่งกัปตันชาร์ลส์ Barbier ทหารฝรั่งเศสมาให้ไปพูดที่โรงเรียน Barbier ได้คิดค้นคืนเขียน ระบบนี้ใช้จุดสำหรับตัวอักษรของตัวอักษร ทหารรู้สึกว่าจุดที่มีมือของพวกเขาและอ่านด้วยแสงไม่มี Barbier คิดว่าคืนเขียนยังสามารถช่วยให้คนตาบอด.
ระบบ Barbier เป็นเรื่องยาก แต่มันทำให้หลุยส์ความคิด เขาทำงานคืนแล้วคืนเล่าที่จะทำให้ระบบที่ง่ายมีจุด โดยอายุสิบห้าเขาได้เสร็จสิ้นการระบบของเขา เขาแสดงให้นักเรียนคนอื่น ๆ ในโรงเรียนและพวกเขารักมัน พวกเขาเรียกมันอักษรเบรลล์หลังจากเขา ตอนอายุสิบเจ็ดหลุยส์จบการศึกษาจากโรงเรียนและกลายเป็นครูที่นั่น ในเวลาว่างของเขาถูกคัดลอกลงในหนังสืออักษรเบรลล์ มีคนอ่านให้หลุยส์ในขณะที่เขาทำจุด เขาคัดลอกหนังสือของเช็คสเปียร์และนักเขียนอื่น ๆ ลงในอักษรเบรลล์ นักเรียนอ่านหนังสือทั้งหมดและต้องการมากขึ้น โรงเรียนไม่ต้องการสิ่งประดิษฐ์ที่เด็กสิบห้าปีที่จะเป็นดีกว่าหนังสือหนักของตัวเองและจะไม่ปล่อยให้นักเรียนอ่านหนังสืออักษรเบรลล์ แต่นักเรียนยังคงอ่าน ในที่สุดหลังจากยี่สิบปีโรงเรียนตกลงที่จะใช้อักษรเบรลล์.
หลุยส์เบรลล์ใช้เวลาที่เหลือของชีวิตของเขาพยายามที่จะบอกโลกเกี่ยวกับอักษรเบรลล์ แต่ไม่มีใครได้รับการดูแล หลุยส์เป็นโชคร้ายอีกครั้ง เขากลายเป็นป่วยมาก แม้ในขณะที่เขาป่วยอยู่บนเตียงของเขาเขายังคงเขียนหนังสืออักษรเบรลล์สำหรับนักเรียนที่โรงเรียนของเขา ไม่กี่ปีต่อมาหลุยส์เบรลล์เสียชีวิตเริ่มที่จะใช้ระบบของเขา.
วันนี้เราจะใช้อักษรเบรลล์ไม่เพียง แต่จะเขียนคำในทุกภาษา แต่ยังเขียนคณิตศาสตร์และดนตรีคนตาบอดส่งบัตรอวยพรอักษรเบรลล์สวมใส่นาฬิกาอักษรเบรลล์พิมพ์บนแป้นพิมพ์อักษรเบรลล์ และใช้ลิฟท์ที่มีการควบคุมอักษรเบรลล์ หลุยส์เบรลล์มีความคิดว่าหลาย ๆ คนเขาได้ช่วย ประตูของบ้านที่เขาเกิดที่มีคำว่า "เขาเปิดประตูความรู้กับทุกคนที่ไม่สามารถมองเห็น

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

หลุยส์ เบรลล์ เกิดใกล้กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ในเพิ่มเติม . เมื่อเขายังเป็นเด็กเล็กๆ หลุยส์ ชอบเล่นกับมือของพ่อเขา วันหนึ่งเมื่อเขาสี่เขาเล่นกับเครื่องมือของพ่อ เมื่อเครื่องมือที่คมไปที่ตาซ้ายของเขา การติดเชื้อเริ่มตาซ้ายของเขาและไปตาอีกข้าง เขาโชคร้าย สองสามอาทิตย์ต่อมา หลุยส์ ตาบอด
เมื่อหลุยส์ 10พ่อแม่ของเขาพาเขาไปโรงเรียนเด็กตาบอดในปารีส หลุยส์อยู่ที่โรงเรียน เขาเป็นนักเรียนที่ดี และมองไปข้างหน้าเพื่อวันที่เขาสามารถอ่าน โรงเรียนมีหนังสือที่คนตาบอดสามารถอ่าน หนังสือเหล่านี้มีตัวอักษรที่ยืนออก เขาต้องรู้สึกว่าตัวอักษรแต่ละตัวด้วยนิ้วของเขา มีประโยคหนึ่งในแต่ละหน้า เพียงส่วนหนึ่งของหนังสือหนัก 20 ปอนด์ทั้งเล่ม หนัก 400 ปอนด์ โดย 11 อายุสิบสี่ หลุยส์ ได้อ่านหนังสือในโรงเรียน เขาอยากอ่านมากขึ้น แต่ไม่มีหนังสืออีก ดังนั้น ทุกๆ เย็น เขาพยายามหาทางให้คนตาบอดได้อ่านหนังสือ วันนึง กัปตันชาร์ลส์ barbier , ทหารฝรั่งเศส มาพูดที่โรงเรียน barbier ได้คิดค้นคืนข้อความระบบนี้ใช้จุดสำหรับตัวอักษรของตัวอักษร ทหารอาจรู้สึกจุดด้วยมือของพวกเขาและอ่านด้วยแสง barbier คิดว่าเขียนเมื่อคืนยังสามารถช่วยให้คนตาบอด barbier
ระบบได้ยาก แต่ก็ทำให้ หลุยส์ ความคิด ทำงานตลอดคืนหลังจากตลอดคืนเพื่อให้ระบบง่าย ด้วยจุด ด้วยวัยเพียงสิบห้าปี เขาจบระบบของเขา เขาให้นักเรียนคนอื่น ๆในโรงเรียนและพวกเขารักมัน พวกเขาเรียกมันว่าอักษรเบรลล์ , หลังเขา ตอนอายุสิบเจ็ด หลุยส์ จบการศึกษาจากโรงเรียนและเป็นอาจารย์ที่นั่น ในเวลาว่างของเขาที่เขาคัดลอกหนังสือเป็นอักษรเบรลล์ ใครอ่านหลุยส์ในขณะที่เขาทำจุด เขาคัดลอกหนังสือของเชคสเปียร์ และนักเขียนอื่น ๆเป็นอักษรเบรลล์ นักเรียนอ่านหนังสือทั้งหมดและต้องการมากขึ้นโรงเรียนไม่ได้ต้องการสิ่งประดิษฐ์ของเด็กอายุ 15 ปี เป็นมากกว่าหนังสือของตนเองอย่างหนัก และจะไม่ปล่อยให้นักเรียนอ่านหนังสืออักษรเบรลล์ อย่างไรก็ตาม นักเรียนที่ยังอ่าน ในที่สุด หลังจากยี่สิบปี โรงเรียนตกลงที่จะใช้อักษรเบรลล์ .
หลุยส์ เบรลล์ใช้เวลาที่เหลือของชีวิตของเขาได้พยายามที่จะบอกโลกเกี่ยวกับอักษรเบรลล์ แต่ไม่มีใครสนใจ หลุยส์ก็ซวยอีกเขาป่วยมาก แม้แต่ตอนที่เขาป่วยนอนอยู่บนเตียงของเขา เขายังคงเขียนหนังสืออักษรเบรลล์ สำหรับนักเรียนที่โรงเรียนของเขา ไม่กี่ปีต่อมา หลุยส์ เบรลล์เสียชีวิตเริ่มใช้ระบบของเขา .
วันนี้ เราใช้อุปกรณ์ที่ไม่เพียง แต่จะเขียนคำทุกภาษา แต่ยังเขียนคณิตศาสตร์และดนตรีคนตาบอดอักษรเบรลล์ที่ส่งการ์ดอวยพร , สวมนาฬิกาเบรลล์พิมพ์บนแป้นพิมพ์เบรลล์และใช้ลิฟท์ด้วยอักษรเบรลล์ควบคุม หลุยส์ เบรลล์ ไม่มีความคิดว่าหลายคนที่เขาเคยช่วยไว้ ที่ประตูบ้านที่เขาเกิด มีคำ " เขาเปิดประตูความรู้ให้ผู้ที่ไม่สามารถมองเห็น