The tenet "Let food be thy medicine

The tenet "Let food be thy medicine and medicine be thy food," espoused by Hippocrates nearly 2,500 years ago, is receiving renewed interest. In particular, there has been an explosion of consumer interest in the health enhancing role of specific foods or physiologically-active food components, so-called functional foods (Hasler, 1998). Clearly, all foods are functional, as they provide taste, aroma, or nutritive value. Within the last decade, however, the term functional as it applies to food has adopted a different connotation -- that of providing an additional physiological benefit beyond that of meeting basic nutritional needs.

This Scientific Status Summary reviews the literature for the primary plant and animal foods that have been linked with physiological benefits. Although a plethora of biologically-active compounds have been identified in this regard (Kuhn, 1998), this review focuses on foods, rather than specific compounds isolated from foods.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

หลักการ "ให้อาหารเป็นยาและยาพระองค์เป็นอาหารของพระองค์ espoused โดย Hippocrates เกือบ 2500 ปีที่ผ่านมา ได้รับดอกเบี้ยต่ออายุ โดยเฉพาะ มีการกระจายของผู้บริโภคสนใจในบทบาทส่งเสริมสุขภาพของอาหารเฉพาะหรือส่วนประกอบอาหารใช้งาน physiologically เรียกว่าทำอาหาร (Hasler, 1998) ชัดเจน อาหารทั้งหมดเป็นงาน เป็นที่ให้รสชาติ กลิ่นหอม หรือค่าจัด ภายในทศวรรษที่ผ่านมา อย่างไรก็ตาม คำทำงานเป็นอาหารได้นำเป็นนัยต่าง ๆ - ที่ให้ประโยชน์ของสรีรวิทยาการเพิ่มเติมนอกเหนือจากนั้นการประชุมพื้นฐานทางโภชนาการต้องสรุปสถานะนี้วิทยาศาสตร์คิดวรรณคดีหลักพืชและอาหารสัตว์ที่มีการเชื่อมโยงกับผลประโยชน์สรีรวิทยา แม้ว่าสารชิ้นใช้งานมากมายได้รับการระบุในเรื่องนี้ (Kuhn, 1998), รีวิวนี้เน้นในอาหาร มากกว่าสารประกอบเฉพาะแยกต่างหากจากอาหาร

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ทฤษฎี "ให้อาหารเป็นยาและยารักษาโรคของเจ้าจะเป็นอาหารของเจ้า" ดำเนินการโดย Hippocrates เกือบ 2,500 ปีที่ผ่านมาได้รับความสนใจ โดยเฉพาะอย่างยิ่งได้มีการระเบิดของความสนใจของผู้บริโภคในการเสริมสร้างสุขภาพบทบาทของอาหารที่เฉพาะเจาะจงหรือทางสรีรวิทยาที่ใช้งานส่วนประกอบอาหารที่เรียกว่าอาหารทำงาน (แฮสเลอร์, 1998) เห็นได้ชัดว่าอาหารทั้งหมดที่มีการทำงานที่พวกเขาให้รสชาติกลิ่นหอมหรือคุณค่าทางโภชนาการ ภายในทศวรรษที่ผ่านมา แต่ระยะการทำงานตามที่ใช้กับอาหารที่ได้นำความหมายแตกต่างกัน -. ว่าการให้สิทธิประโยชน์ทางสรีรวิทยาเพิ่มเติมนอกเหนือจากที่ตอบสนองความต้องการทางโภชนาการพื้นฐานนี้สถานะทางวิทยาศาสตร์อย่างย่อคิดเห็นวรรณกรรมสำหรับโรงงานหลักและสัตว์อาหารที่ได้รับการเชื่อมโยงกับผลประโยชน์ทางสรีรวิทยา แม้ว่ามากมายเหลือเฟือของสารชีวภาพที่ใช้งานได้รับการระบุในเรื่องนี้ (Kuhn, 1998), การตรวจสอบนี้มุ่งเน้นไปที่อาหารมากกว่าสารเฉพาะที่แยกได้จากอาหาร

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ทฤษฎี " จงใช้อาหารเป็นยา และ ยา เป็นอาหารของเจ้า " espoused โดย Hippocrates เกือบ 2 , 500 ปี ได้รับการต่ออายุความสนใจ โดยเฉพาะ มีการระเบิดของความสนใจของผู้บริโภคในการสร้างเสริมสุขภาพ บทบาทของอาหารที่เฉพาะเจาะจงหรือส่วนประกอบของอาหาร เราใช้อาหารการทำงานที่เรียกว่า ( แฮสเลอร์ , 1998 ) อย่างชัดเจน อาหารทั้งหมดที่ใช้งานได้ ก็ให้รสชาติกลิ่นหอม หรือคุณค่าทางโภชนาการ . ในทศวรรษสุดท้าย อย่างไรก็ตาม ระยะเวลาการทำงาน เช่น ใช้กับอาหารได้ นำ แตกต่างกันที่การให้นัย -- ผลประโยชน์ทางสรีรวิทยาเพิ่มเติมนอกเหนือจากที่ของการประชุมความต้องการพื้นฐานทางโภชนาการ .

สรุปทบทวนสถานะนี้ทางวิทยาศาสตร์วรรณกรรมสำหรับอาหารพืชหลัก และสัตว์ที่ถูกเชื่อมโยงกับผลประโยชน์ทางสรีรวิทยาแม้ว่ามากมายเหลือเฟือของสารที่มีฤทธิ์ทางชีวภาพได้รับการระบุในเรื่องนี้ ( คูน , 1998 ) รีวิวนี้เน้นอาหารมากกว่าเฉพาะสารประกอบที่แยกได้จากอาหาร