Angkor Wat (Khmer: អង្គរវត្ត or "Ca

Angkor Wat (Khmer: អង្គរវត្ត or "Capital Temple") is a temple complex in Cambodia and the largest religious monument in the world, with site measuring 162.6 hectares (1,626,000 sq meters).[1] It was originally constructed as a Hindu temple for the Khmer Empire, gradually transforming into a Buddhist temple toward the end of the 12th century.[2] It was built by the Khmer King Suryavarman II[3] in the early 12th century in Yaśodharapura (Khmer: យសោធរបុរៈ, present-day Angkor), the capital of the Khmer Empire, as his state temple and eventual mausoleum. Breaking from the Shaiva tradition of previous kings, Angkor Wat was instead dedicated to Vishnu. As the best-preserved temple at the site, it is the only one to have remained a significant religious center since its foundation. The temple is at the top of the high classical style of Khmer architecture. It has become a symbol of Cambodia,[4] appearing on its national flag, and it is the country's prime attraction for visitors.

Angkor Wat combines two basic plans of Khmer temple architecture: the temple-mountain and the later galleried temple. It is designed to represent Mount Meru, home of the devas in Hindu mythology: within a moat and an outer wall 3.6 kilometres (2.2 mi) long are three rectangular galleries, each raised above the next. At the centre of the temple stands a quincunx of towers. Unlike most Angkorian temples, Angkor Wat is oriented to the west; scholars are divided as to the significance of this. The temple is admired for the grandeur and harmony of the architecture, its extensive bas-reliefs, and for the numerous devatas adorning its walls.

The modern name, Angkor Wat, means "Temple City" or "City of Temples" in Khmer; Angkor, meaning "city" or "capital city", is a vernacular form of the word nokor (នគរ), which comes from the Sanskrit word nagara (Devanāgarī: नगर).[5] Wat is the Khmer word for "temple grounds", also derived from Sanskrit vāṭa (Devanāgarī: वाट), meaning "enclosure".[6]

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

นครวัด (เขมร: អង្គរវត្ត หรือ "วัดหลวง") เป็นการวัดซับซ้อนในประเทศกัมพูชาและเป็นอนุสาวรีย์ทางศาสนาที่ใหญ่ที่สุดในโลก เว็บไซต์วัด 162.6 เฮคเตอร์ (1,626,000 ตารางเมตร) [1] มันถูกสร้างขึ้นเป็นวัดฮินดูเดิมสำหรับอาณาจักรเขมร ค่อย ๆ เปลี่ยนวัดจุดสิ้นสุดของศตวรรษที่ 12 [2] สร้าง โดยกษัตริย์เขมร Suryavarman II [3] ในช่วงต้นศตวรรษที่ 12 ใน Yaśodharapura (เขมร: យសោធរបុរៈ นครในปัจจุบัน), เมืองหลวงของอาณาจักรเขมร รัฐวัดและสุสานที่สุดของเขา ทำลายจากประเพณี Shaiva กษัตริย์ก่อนหน้า นครวัดแต่อุทิศตนเพื่อพระวิษณุ เป็นวัดสถานที่ไซต์ มันเป็นเพียงหนึ่งเดียวมียังคง เป็นศูนย์กลางทางศาสนาที่สำคัญตั้งแต่พื้นฐาน วัดด้านบนของสไตล์คลาสสิกสูงของสถาปัตยกรรมเขมร มันได้กลายเป็นสัญลักษณ์ของประเทศกัมพูชา ปรากฏบนธงชาติ และ [4] เป็นประเทศดึงดูดนักนครวัดรวมสองพื้นฐานแผนของสถาปัตยกรรมเขมร: ภูเขาวัดและวัด galleried ในภายหลัง การเป็นตัวแทนเขาพระสุเมรุ บ้านอมรในตำนานฮินดู: ภายในคูน้ำและด้านนอกผนัง 3.6 กิโลเมตร (2.2 ไมล์) นานมีแกลลอรี่รูปสี่เหลี่ยมที่สาม แต่ละยกเหนือถัดไป ที่ศูนย์ของวัดยืน quincunx ของอาคาร ซึ่งแตกต่างจากวัดยุคสุด นครวัดจะเน้นไปทางทิศตะวันตก นักวิชาการแบ่งออกเป็นความสำคัญนี้ วัดได้ชื่นชมความยิ่งใหญ่และความกลมกลืนของสถาปัตยกรรม นูนต่ำหลากหลาย และ devatas จำนวนมากที่ประดับประดาผนังของชื่อทันสมัย นครวัด หมายถึง "เมืองวัด" หรือ "เมืองวัด" ในเขมร นคร หมายถึง "เมือง" หรือ "เมืองหลวง" เป็นแบบท้องถิ่นของนครคำ (នគរ), ซึ่งมาจากนาสันสกฤต (Devanāgarī: नगर) [5] วัดเป็นคำเขมร "บริเวณวัด" ยัง มาจากสันสกฤต vāṭa (Devanāgarī: वाट), ความหมาย "เอกสารแนบ" [6]

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

นครวัด (เขมร: អង្គរវត្តหรือ "วัดทุน") เป็นวัดซับซ้อนในประเทศกัมพูชาและอนุสาวรีย์ศาสนาที่ใหญ่ที่สุดในโลกกับเว็บไซต์วัด 162.6 เฮกตาร์ (1,626,000 ตารางเมตร) [1] มันถูกสร้างขึ้นมา แต่เดิมเป็นวัดฮินดูสำหรับ. อาณาจักรเขมรค่อยๆเปลี่ยนเป็นวัดในพุทธศาสนาในช่วงปลายศตวรรษที่ 12 [2] มันถูกสร้างขึ้นโดยกษัตริย์เขมร Suryavarman II [3] ในช่วงต้นศตวรรษที่ 12 ในยโสธรปุระ. (เขมร: យសោធរបុរៈปัจจุบันวันอังกอร์) ซึ่งเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรเขมรเป็นวัดของรัฐและสุสานในที่สุด หมดจากประเพณี Shaiva ของพระมหากษัตริย์ก่อนหน้านครวัดเป็นคนที่อุทิศแทนเพื่อพระนารายณ์ เป็นวัดที่ดีที่สุดรักษาที่เว็บไซต์นั้นมันเป็นเพียงคนเดียวที่ได้ยังคงเป็นศูนย์กลางทางศาสนาที่สำคัญตั้งแต่พื้นฐาน วัดเป็นที่ด้านบนของสไตล์คลาสสิกสูงของสถาปัตยกรรมเขมร . มันได้กลายเป็นสัญลักษณ์ของประเทศกัมพูชา [4] ที่ปรากฏบนธงชาติของมันและมันเป็นสถานที่สำคัญของประเทศสำหรับผู้เข้าชมนครวัดรวมสองแผนขั้นพื้นฐานของสถาปัตยกรรมวัดเขมร: วัดภูเขาและวัดนิทรรศการในภายหลัง มันถูกออกแบบมาเพื่อเป็นตัวแทนของเขาพระสุเมรุบ้านของอมรในศาสนาฮินดูตำนาน: ภายในคูเมืองและกำแพงชั้นนอก 3.6 กิโลเมตร (2.2 ไมล์) ที่มีความยาวสามแกลเลอรี่สี่เหลี่ยมแต่ละยกสูงขึ้นเหนือต่อไป ที่เป็นศูนย์กลางของวัดยืน quincunx ของหอคอย ซึ่งแตกต่างจากวัด Angkorian ที่สุดนครวัดเป็นเชิงไปทางทิศตะวันตก; นักวิชาการจะถูกแบ่งออกเป็นไปอย่างมีนัยสำคัญของเรื่องนี้ วัดได้รับการยกย่องสำหรับความยิ่งใหญ่และความสามัคคีของสถาปัตยกรรมที่กว้างขวางปั้นนูนของตนและสำหรับ devatas มากมายประดับประดาผนัง. ชื่อทันสมัยนครวัดหมายถึง "นครวัด" หรือ "เมืองแห่งวัด" ในเขมร; อังกอร์หมายถึง "เมือง" หรือ "เมืองหลวง" เป็นรูปแบบพื้นถิ่นของ Nokor Word (នគរ) ซึ่งมาจากคำว่าสมรภูมิภาษาสันสกฤต (Devanāgarī: नगर). [5] วัดเป็นคำเขมรสำหรับ "บริเวณวัด" นอกจากนี้ยังมาจากภาษาสันสกฤต vata (Devanāgarī: वाट). ความหมาย "กรง" [6]

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

นครวัด ( เขมร : អង្គរវត្តหรือ " วัด " ทุน ) เป็นวัดที่ซับซ้อนในกัมพูชา และอนุสาวรีย์ทางศาสนาที่ใหญ่ที่สุดในโลก ด้วยการวัด 162.6 เฮคเตอร์ไซต์ ( 1626000 ตารางเมตร ) . [ 1 ] มันถูกสร้างขึ้นเป็นวัดฮินดูในอาณาจักรขอม ค่อย ๆเปลี่ยนเป็นวัดพุทธที่มีต่อจบ ศตวรรษที่ 12 [ 2 ] มันถูกสร้างขึ้นโดยกษัตริย์เขมรพระเจ้าสุริยวรมันที่ 2 [ 3 ] ในศตวรรษที่ 12 ต้นหญ้าย้าย odharapura ( เขมร : យសោធរបុរៈปัจจุบัน , อังกอร์ ) เมืองหลวงของอาณาจักรขอมโบราณ เป็นวัดของรัฐของเขาและในที่สุดสุสาน แบ่งจาก shaiva ประเพณีของกษัตริย์ก่อนหน้า นครวัดแทนที่จะทุ่มเทให้กับวิษณุ เป็นสิ่งที่ดีที่สุดรักษาวัดที่เว็บไซต์ มันเป็นคนเดียวที่ยังคงมีอย่างมีนัยสำคัญทางศาสนาศูนย์ตั้งแต่ของมูลนิธิ เป็นวัดที่ด้านบนของสไตล์คลาสสิกสูงของสถาปัตยกรรมเขมร มันได้กลายเป็นสัญลักษณ์ของกัมพูชา [ 4 ] ปรากฏในธงชาติ และมันเป็นประเทศดึงดูดที่สำคัญสำหรับผู้เข้าชมนครวัดรวมสองแผนพื้นฐานวัดสถาปัตยกรรมเขมร : วัดภูเขาและต่อมาคนดูวัด มันถูกออกแบบมาเพื่อแสดงถึง Mount Meru บ้านของดีวาสในตำนานฮินดู : ภายในคูเมืองและกำแพงชั้นนอก 3.6 กิโลเมตร ( 2.2 Mi ) ยาว 3 แกลลอรี่สี่เหลี่ยม แต่ละยกเหนือต่อไป ที่ศูนย์ของพระวิหารยืน quincunx towers ซึ่งแตกต่างจากวัด angkorian ที่สุด นครวัด คือมุ่งเน้นไปทางทิศตะวันตก ; นักวิชาการจะแบ่งออกเป็นสำคัญนี้ เป็นวัดที่ชื่นชมบารมีและความสามัคคีของสถาปัตยกรรม กว้างขวาง bas reliefs และหลายเดวาตาส adorning ผนังของทันสมัยชื่อ นครวัด หมายถึง " วัดเมือง " หรือ " เมืองแห่งวัด " ในภาษาเขมร ; อังกอร์ , ความหมาย " เมือง " หรือ " เมือง " เป็นรูปแบบของคำพื้นถิ่นนคร ( នគរ ) ซึ่งมาจากคำสันสกฤต . ( ดีวาน อุบาสกī Gar : नगर ) [ 5 ] วัดเป็นภาษาเขมรแปลว่า " ของวัด " ยังมาจากภาษาสันสกฤต V āṭ ( ดีวาน อุบาสกī Gar : वाट ) ความหมาย " คอก " [ 6 ]