3.2. The influences of extraction t

3.2. The influences of extraction time and pH on pectin yield and degree of esterification
Fig. 3(a) shows that extraction time of 75 minutes gave a maximum yield of pectin. Pectin, a carbohydrate
polymer which is composed of α-(1, 4) linked units of galacturonic acid needs time to soften its structure for pectin
extraction. The pectin yield increase with time at the beginning of extraction was because longer times provide more
reaction time opportunity. However, pectin yield decreased after the peak point 75 minutes, possibly explained by
the effect of acid which may have destroyed the glycoside bond and ester bond (Xue et al., 2011) of pectin which
lead to lower yield. This trend of optimum pectin yield point is in agreement with Xue et al. (2011); Kulkarni et al.
(2010); Agarwal et al. (1968) who have used citrus peel, passion fruit peel and mandarin orange waste was
respectively. Fig. 3(b) shows DE decreased with extraction time. The shortest extraction time of 30 minutes at pH
3.3 demonstrated the highest DE of 58.92%. Pectin above 50% DE which is also known as HM pectin, is
advantageous for making high sugar products (Canteri-Schemin et al., 2005). Thus, higher DE was obtained by
sample treated for shorter extraction time.
pH is considered as one of the more crucial parameters affecting the amount and properties of extracted pectin.
Fig. 4(a) shows that pectin yield decreased with increasing pH which the highest pectin yield of 14.60% was
obtained at pH 2. The presence of high concentration of hydrogen ions in the solvent has stimulated the hydrolysis
of protopectin (Kertesz, 1951). Protopectin is a compound formed by the combination of cellulose with pectin
molecules. At low pH, as the hydrogen ion concentration of the solution is increased, ionization of the carboxylate
groups is repressed, i.e., the highly hydrated carboxylate group is converted into hydrated carboxylic acid groups.
The lost of carboxylate groups is able to reduce the repulsion of the polysaccharide molecules which promotes the
gelation properties of pectin giving more precipitated pectin at lower pH (BeMiller et al., 1986). This observation
agreed with Canteri-Schemin et al. (2005) and Yapo et al. (2007)’s work who extracted pectins from apple pomace
and sugar beet pulp where the yield increased with increasing acid strength. pH has less influence on DE value of
the extracted pectin (Fig. 4(b)). At an average DE of 59.8 ± 9.8%, the passion fruit peel pectin can be considered as
HM pectin, similar to other pectins from fruit waste such as apple pomace (68.8%) by Canteri-Schemin et al. (2005),
passion fruit peels (69.7%) by D’Addosio et al. (2005) and (71.6%) by Corona et al. (1996).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

3.2.อิทธิพลค่า pH และสกัดเพกทินและองศาของ esterificationFig. 3(a) แสดงว่า แยกเวลา 75 นาทีให้ผลผลิตสูงสุดของเพกทิน เพกทิน คาร์โบไฮเดรตพอลิเมอร์ซึ่งประกอบด้วยα- (1, 4) เชื่อมโยงหน่วยของกรด galacturonic ต้องเวลาให้นุ่มโครงสร้างสำหรับเพกทินสกัด เพิ่มผลผลิตเพกทินกับเวลาต้นสกัดได้ เพราะให้เวลานานขึ้นเวลาตอบสนองโอกาสการ อย่างไรก็ตาม ผลผลิตเพกทินลดลงหลังจากจุดสูงสุดประมาณ 75 นาที อาจอธิบายโดยผลของกรดซึ่งอาจมีทำลายพันธะ glycoside และพันธะเอสเตอร์ (ไลท์ซิวร้อยเอ็ด al., 2011) ของเพกทิน ซึ่งทำให้ผลผลิตต่ำ แนวโน้มนี้จุดผลผลิตเพกทินสูงจะยังคงไลท์ซิว et al. (2011); Kulkarni et al(2010), ลอก Agarwal et al. (1968) ที่ใช้เปลือกส้ม เสาวรส และถูกส้มขยะตามลำดับ Fig. 3(b) แสดง DE ที่ลดลงกับเวลาสกัด เมื่อสกัดสั้น 30 นาทีที่ค่า pH3.3 แสดง DE สูง 58.92% เพกทินเหนือ 50% เป็น DE ซึ่งเรียกว่าเพกทิน HMประโยชน์สำหรับการทำผลิตภัณฑ์น้ำตาลสูง (Canteri Schemin et al., 2005) ดังนั้น ได้รับ DE สูงโดยตัวอย่างที่ถือว่าสั้นแยกครั้งpH ถือเป็นหนึ่งในพารามิเตอร์สำคัญมากส่งผลกระทบต่อจำนวนและคุณสมบัติของเพกทินที่แยกFig. 4(a) แสดงให้เห็นว่าผลผลิตเพกทินลดลง ด้วยการเพิ่มค่า pH ซึ่งผลผลิตเพกทินสูง 14.60%ได้ที่ค่า pH 2 ของความเข้มข้นสูงของประจุไฮโดรเจนในตัวทำละลายมีถูกกระตุ้นไฮโตรไลซ์ของ protopectin (Kertesz, 1951) Protopectin เป็นสารประกอบที่เกิดขึ้นจากการรวมกันของเซลลูโลสเพกทินมีโมเลกุล ที่ค่า pH ต่ำ เป็นไอออนไฮโดรเจน ความเข้มข้นของการแก้ปัญหาขึ้น ionization carboxylate ในกลุ่มคือ repressed เช่น กลุ่ม carboxylate สูงผลิตภัณฑ์จะถูกแปลงเป็นกลุ่มผลิตภัณฑ์ carboxylic กรดหายของ carboxylate กลุ่มจะสามารถลด repulsion โมเลกุล polysaccharide ซึ่งส่งเสริมการคุณสมบัติ gelation ของเพกทินที่ให้เพิ่มเติมตะกอนเพกทินที่ pH ต่ำ (BeMiller et al., 1986) การสังเกตนี้ตกลงกับ Canteri Schemin et al. (2005) และ Yapo et al. (2007) เป็นงานที่แยก pectins จากแอปเปิ้ล pomaceและเยื่อนทานซึ่งจากผลตอบแทนเพิ่มขึ้น ด้วยการเพิ่มความแรงของกรด ค่า pH มีอิทธิพลน้อยลงค่า DEเพกทินแยก (Fig. 4(b)) ที่ DE ที่เฉลี่ย 59.8 ± 9.8% เพกทินเปลือกผลไม้ถือได้ว่าเป็นเสียเพกทิน HM คล้ายกับ pectins อื่น ๆ จากผลไม้เช่นแอปเปิ้ล pomace (68.8%) โดย Canteri Schemin et al. (2005),ผลไม้มักหลุดลอก (69.7%) (71.6%) และ D'Addosio et al. (2005) โดยโค et al. (1996)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

3.2 อิทธิพลของเวลาสกัดและพีเอชที่มีต่อผลผลิตเพคตินและระดับของ esterification
รูป 3 (ก) แสดงให้เห็นว่าเวลาการสกัด 75 นาทีให้ผลตอบแทนสูงสุดของเพคติน เพคติน, คาร์โบไฮเดรต
ลิเมอร์ซึ่งประกอบด้วยα- (1, 4) หน่วยเชื่อมโยงของกรดกาแลคต้องใช้เวลาให้นุ่มโครงสร้างสำหรับเพคตินที่
สกัด เพิ่มผลผลิตเพคตินมีเวลาที่จุดเริ่มต้นของการสกัดเป็นเพราะครั้งนานให้มากขึ้น
โอกาสที่เวลาการเกิดปฏิกิริยา อย่างไรก็ตามอัตราผลตอบแทนที่ลดลงหลังจากที่เพคตินจุดสูงสุด 75 นาทีอาจจะโดยการอธิบาย
ผลกระทบของกรดซึ่งอาจจะทำลายพันธบัตรพันธบัตร glycoside และเอสเตอร์ (Xue et al., 2011) ของเพคตินซึ่ง
นำไปสู่การลดผลผลิต แนวโน้มของการจุดครากเพคตินที่เหมาะสมนี้อยู่ในข้อตกลงกับ Xue และคณะ (2011); Kulkarni et al.
(2010); Agarwal และคณะ (1968) ที่มีการใช้เปลือกส้มเปลือกเสาวรสและแมนดารินขยะสีส้มเป็น
ตามลำดับ มะเดื่อ 3 (ข) แสดงให้เห็นว่าลดลงตามระยะเวลาการสกัด เวลาที่สั้นที่สุดของการสกัด 30 นาทีที่ pH
3.3 แสดงให้เห็นถึงสูงสุดของ DE 58.92% เพคตินสูงกว่า 50% DE ซึ่งเป็นที่รู้จักกันในชื่อเพคตินหือเป็น
ประโยชน์สำหรับการทำผลิตภัณฑ์น้ำตาลสูง (Canteri-Schemin et al., 2005) ดังนั้น DE สูงที่ได้รับจาก
กลุ่มตัวอย่างได้รับการรักษาในช่วงเวลาที่สั้นกว่าการสกัด.
พีเอชได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในพารามิเตอร์ที่สำคัญอื่น ๆ ที่มีผลต่อปริมาณและคุณสมบัติของเพคตินที่สกัด.
รูป 4 (ก) แสดงให้เห็นว่าอัตราผลตอบแทนลดลงเพคตินที่มีค่าความเป็นกรดเพิ่มขึ้นที่อัตราผลตอบแทนที่สูงที่สุดของเพคติน 14.60% ได้รับการ
ได้รับที่ pH 2. การแสดงตนของความเข้มข้นสูงของไฮโดรเจนไอออนในตัวทำละลายที่มีการกระตุ้นการย่อยสลาย
ของ protopectin (Kertesz 1951) protopectin เป็นสารประกอบที่เกิดขึ้นจากการรวมกันของเซลลูโลสเพคตินที่มี
โมเลกุล ที่ pH ต่ำเป็นความเข้มข้นของไฮโดรเจนไอออนของการแก้ปัญหาที่มีการเพิ่มขึ้นของไอออนไนซ์ carboxylate
กลุ่มจะอัดอั้นคือกลุ่ม carboxylate ไฮเดรทสูงจะถูกแปลงเป็นกลุ่มกรดคาร์บอกซิไฮเดรท.
ที่หายไปของกลุ่ม carboxylate สามารถลดการขับไล่ของ โมเลกุล polysaccharide ที่ส่งเสริม
คุณสมบัติของเจลเพคตินให้เพคตินตกตะกอนมากขึ้นที่ pH ต่ำกว่า (BeMiller et al., 1986) ข้อสังเกตนี้
เห็นด้วยกับ Canteri-Schemin และคณะ (2005) และ Yapo และคณะ (2007) 's ทำงานที่สกัดจากกาก pectins แอปเปิ้ล
และเยื่อกระดาษน้ำตาลหัวผักกาดที่อัตราผลตอบแทนที่เพิ่มขึ้นมีความแข็งแรงกรดที่เพิ่มขึ้น พีเอชมีอิทธิพลน้อยลงในค่า DE ของ
เพคตินที่สกัดได้ (รูปที่. 4 (ข)) ที่ค่าเฉลี่ยของ DE 59.8 ± 9.8%, เพคตินเสาวรสเปลือกถือได้ว่าเป็น
เพคติน HM คล้ายกับ pectins อื่น ๆ จากการเสียผลไม้เช่นแอปเปิ้ลกาก (68.8%) โดย Canteri-Schemin และคณะ (2005),
เปลือกเสาวรส (69.7%) โดย D'Addosio และคณะ (2005) และ (71.6%) โดย Corona และคณะ (1996)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

3.2 . อิทธิพลของเวลาในการสกัดและ pH ที่มีผลต่อผลผลิตและระดับของเพคตินเอสเทอริฟิเคชัน
รูปที่ 3 ( ก ) พบว่า การสกัดเวลา 75 นาที ก็ให้ผลผลิตสูงสุดของเพคติน เพคติน คาร์โบไฮเดรต
พอลิเมอร์ซึ่งประกอบด้วยแอลฟา ( 1 , 4 ) เชื่อมโยงหน่วยงานของกรดกาแลคต้องการเวลา เพื่อดูโครงสร้างของการสกัดเพคติน

เพคตินที่ผลผลิตเพิ่มขึ้นกับเวลาที่จุดเริ่มต้นของการสกัดเป็นเพราะเวลายาวให้มากขึ้น
ปฏิกิริยาเวลา โอกาส อย่างไรก็ตาม ผลผลิตลดลงจากจุดสูงสุดสูง 75 นาที อาจจะอธิบายได้โดย
กรดซึ่งอาจมีการทำลายพันธะเอสเทอร์ Glycoside และพันธบัตร ( Xue et al . , 2011 ) เพคตินซึ่ง
นำไปสู่ผลผลิตลดลงนี้แนวโน้มของจุดที่เหมาะสมสอดคล้องกับปริมาณเพคติน Xue et al . ( 2011 ) kulkarni et al .
( 2010 ) ; กลางวัน et al . ( 1968 ) ที่เคยใช้ เปลือกส้ม เปลือกเสาวรสและกากส้มคือ
ตามลำดับ รูปที่ 3 ( b ) แสดงให้เห็นว่า เดอ ลดลงกับเวลาในการสกัด ที่สั้นที่สุดในการสกัดนาน 30 นาทีที่ pH
3.3 แสดงสูงสุดของ 58.92 เดอ %เพคตินสูงกว่า 50% de ซึ่งเป็นที่รู้จักกันเป็น HM เพคติน เป็นประโยชน์สำหรับการทำผลิตภัณฑ์น้ำตาลสูง
( canteri schemin et al . , 2005 ) ดังนั้น สูงกว่า เดอ โดยนำตัวอย่างการรักษาเวลาการสกัดสั้น
.
อ ถือเป็นหนึ่งในสิ่งสำคัญมากขึ้นพารามิเตอร์ที่มีผลต่อปริมาณและคุณสมบัติของ
รูปสกัดเพคติน4 ( ) พบว่าเพคติน ผลผลิตเพิ่มขึ้น เมื่อ pH ซึ่งเพกตินสูงผลผลิตร้อยละ 14.60
ที่ได้รับอ 2 การปรากฏตัวของระดับความเข้มข้นของไฮโดรเจนไอออนในสารละลายได้กระตุ้นการย่อยสลาย
ของโปรโตเพคติน ( เคอร์เตซ , 1951 ) โปรโตเพคตินเป็นสารประกอบที่เกิดจากการรวมกันของเซลลูโลส เพคติน
โมเลกุล ที่พีเอชต่ำขณะที่ความเข้มข้นของไอออนไฮโดรเจนของสารละลายเพิ่มขึ้น ไอออไนเซชันของคาร์บอกซิเลต
เป็นกลุ่มกดดัน เช่น น้ำสูงกลุ่มคาร์บอกซิเลตจะถูกแปลงเป็น hydrated กลุ่มกรดคาร์บอกซิลิก .
หายไปของกลุ่มคาร์บอกซิเลตสามารถลดแรงผลักของพอลิแซ็กคาไรด์โมเลกุลซึ่งส่งเสริม
คุณสมบัติการเกิดเจลของเพคตินเพคตินตกตะกอนที่ pH ต่ำให้มากขึ้น ( bemiller et al . , 1986 ) การสังเกตนี้
เห็นด้วยกับ canteri schemin et al . ( 2005 ) และ yapo et al . ( 2007 ) งานที่สกัดเพคตินจากแอปเปิ้ลและน้ำตาลบีทพัลพ์
กากที่ผลผลิตเพิ่มขึ้นตามความแรงของกรด . มีอิทธิพลน้อยลงในค่า pH ของเดอ
สกัดเพคติน ( รูป 4 ( b ) )ที่เฉลี่ย 59.8 de ของ± 9.8% , เสาวรส เปลือกส้มก็ถือเป็น
หืมเพคติน เพคตินจากผลไม้อื่น ๆคล้ายกับของเสีย เช่น กากของผลแอปเปิล ( 68.8 % ) โดย canteri schemin et al . ( 2005 ) ,
ตัณหาผลไม้เปลือก ( 69.7 ) โดย d'addosio et al . ( 2005 ) และ ( ของ ) โดย Corona et al . ( 1996 )