Principle of rulership Aristotle be

Principle of rulership Aristotle believes that the existence and well-being of any system requires the presence of a ruling element: “Whenever a thing is established out of a number of things and becomes a single common thing, there always appears in it a ruler and ruled …. This [relation] is present in living things, but it derives from all of nature” (1254a28–32). Just as an animal or plant can survive and flourish only if its soul rules over its body (Pol. I.5.1254a34–6, De Anima I.5.410b10–15; compare Plato Phaedo 79e-80a), a human community can possess the necessary order only if it has a ruling element which is in a position of authority, just as an army can possess order only if it has a commander in control. Although Aristotle follows Plato in accepting this principle, he rejects Plato's further claim that a single science of ruling is appropriate for all (see Plato Statesman 258e-259c. For Aristotle different forms of rule are required for different systems: e.g., political rule for citizens and despotic rule for slaves. The imposition of an inappropriate form of rule results in disorder and injustice. This point becomes clearer in the light of the following corollary of the principle of rulership.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

หลักการของ rulership อริสโตเติลเชื่อว่า การมีอยู่และความเป็นอยู่ของระบบใด ๆ ต้องอยู่ขององค์ปกครอง: "สิ่งก่อตั้งขึ้นจากหลายสาเหตุ และเป็น เดียวทั่วไปสิ่ง มีเสมอปรากฏในไม้บรรทัด และปกครอง... [ความสัมพันธ์นี้] อยู่ในสิ่งมีชีวิต แต่มันมาจากธรรมชาติทั้งหมด" (1254a28 – 32) เหมือนสัตว์หรือพืชสามารถอยู่รอด และงอกงามเมื่อวิญญาณของกฎผ่านร่างกาย (De Anima I.5.410b10–15 พ.ต.ต. I.5.1254a34–6; 79e-80a Phaedo เพลโตเปรียบเทียบ), ชุมชนมนุษย์สามารถมีใบสั่งที่จำเป็นถ้ามีองค์ปกครองซึ่งอยู่ในตำแหน่งของผู้มีอำนาจ เช่นเดียวกับที่กองทัพสามารถมีใบสั่งถ้ามีเป็นผู้บัญชาการในการควบคุม แม้ว่าอริสโตเติลตามเพลโตในการยอมรับหลักการนี้ เขาได้ปฏิเสธข้อเรียกร้องเพิ่มเติมของเพลโตว่าศาสตร์ปกครองเดียวที่เหมาะสมสำหรับทั้งหมด (ดูเพลโตรัฐบุรุษ 258e - 259c สำหรับอริสโตเติล กฎในรูปแบบต่าง ๆ จำเป็นสำหรับระบบอื่น: เช่น เมืองกฎสำหรับกฎ despotic สำหรับทาสและประชาชน ใช้แบบที่ไม่เหมาะสมของกฎผลในโรคและความอยุติธรรม จุดนี้กลายเป็นชัดเจนนี้ corollary ต่อไปนี้หลักการของ rulership

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

หลักการของการปกครองของอริสโตเติลเชื่อว่าการดำรงอยู่และความเป็นอยู่ของระบบใด ๆ ต้องมีการปรากฏตัวขององค์ประกอบการพิจารณาคดี "เมื่อใดก็ตามที่เป็นสิ่งที่จะจัดตั้งขึ้นจากจำนวนของสิ่งและจะกลายเป็นสิ่งที่พบเดียวมีก็จะปรากฏขึ้นในนั้นและผู้ปกครอง ปกครอง ... นี้ [ความสัมพันธ์] อยู่ในสิ่งมีชีวิต แต่มันเกิดจากธรรมชาติ "(1254a28-32) เช่นเดียวกับสัตว์หรือพืชที่สามารถอยู่รอดและเจริญเฉพาะในกรณีที่กฎจิตวิญญาณของตนเหนือร่างของมัน (Pol I.5.1254a34-6 เด Anima I.5.410b10-15. เปรียบเทียบเพลโต Phaedo 79e-80a) ชุมชนของมนุษย์สามารถมี เพื่อสิ่งที่จำเป็นเท่านั้นถ้ามันมีองค์ประกอบการพิจารณาคดีที่อยู่ในตำแหน่งที่มีอำนาจเช่นเดียวกับที่กองทัพสามารถมีคำสั่งซื้อเฉพาะในกรณีที่มีผู้บัญชาการทหารในการควบคุม แม้ว่าอริสโตเติลดังนี้เพลโตในการยอมรับหลักการนี​​้เขาปฏิเสธการเรียกร้องต่อไปของเพลโตที่เป็นวิทยาศาสตร์เดียวของการพิจารณาคดีเป็นที่เหมาะสมสำหรับทุกคน (ดูเพลโตรัฐบุรุษ 258e-259c สำหรับอริสโตเติลรูปแบบที่แตกต่างกันของการปกครองที่จำเป็นสำหรับระบบที่แตกต่างกัน. เช่นการปกครองทางการเมืองของประชาชน และการปกครองของเผด็จการทาส. กำหนดรูปแบบที่ไม่เหมาะสมของผลการปกครองในความผิดปกติและความอยุติธรรม. จุดนี้จะกลายเป็นที่ชัดเจนในแง่ของการพิสูจน์ต่อไปนี้หลักการของการปกครอง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

หลักการอิมพัลซ์อริสโตเติลเชื่อว่า ชีวิตและความเป็นอยู่ที่ดีของระบบใด ๆต้องมีพิจารณาองค์ประกอบ : " เมื่อใดก็ตามที่ก่อตั้งขึ้นจากจำนวนของสิ่งต่าง ๆ และเป็นสิ่งเดียวที่พบ มีปรากฏอยู่เสมอ มันเป็นผู้ครอบครองและปกครอง . . . . . . . [ ประชาสัมพันธ์ ] มีอยู่ในสิ่งที่มีชีวิต แต่มันมาจากธรรมชาติทั้งหมด " ( 1254a28 ( 32 )แค่เป็นสัตว์ หรือ พืชสามารถอยู่รอดและเจริญรุ่งเรือง แต่ถ้าวิญญาณมีอำนาจเหนือร่างกายของตน ( พล . i.5.1254a34 – 6 , De anima i.5.410b10 – 15 ; เปรียบเทียบเพลโตเฟโด 79e-80a ) เป็นชุมชนของมนุษย์สามารถมีคำสั่งที่จำเป็นเท่านั้น ถ้าได้พิจารณาองค์ประกอบซึ่งอยู่ในตำแหน่งที่มีอำนาจเช่นเดียวกับกองทัพได้สั่งซื้อ แต่ถ้ามันมีผู้บังคับบัญชาในการควบคุมถึงแม้ว่าอริสโตเติลเพลโต ในการใช้หลักการนี้ เขาปฏิเสธ เพลโตเพิ่มเติมอ้างว่าเป็นวิทยาศาสตร์เดียวของคำวินิจฉัยเป็นที่เหมาะสมสำหรับทุก ( ดู 258e-259c อริสโตเติลเพลโตรัฐบุรุษ สำหรับรูปแบบที่แตกต่างกันของกฎ เป็นระบบ เช่น การปกครองทางการเมืองสำหรับประชาชนและการปกครองเผด็จการทาสที่แตกต่างกันการกำหนดรูปแบบการปกครอง ผลลัพธ์ในโรคและความอยุติธรรม ประเด็นนี้กลายเป็นที่ชัดเจนในแง่ของผลของหลักการของกฎต่อไปนี้