Korea's Five-Year Economic Developm

Korea's Five-Year Economic Development Plans: Targets, Performance and Overall Assessment
Dal Hyun Kim
Abstract
The well-designed formulation and effective implementation of the Korean five-year development plans beginning 1962 made it possible to achieve the successful economic development and modernization of Korea. In the discussion that follows in the paper, the major targets and policies in each plan are introduced and the performance of each plan is also evaluated.
Shortly after successful military coup in May 1961, the military government announced the motto: "Modernizing the fatherland." It meant that economic development could be achieved through industrialization. The first five-year Economic Development Plan (1962-1966) was relatively hastily prepared upon mutual consultation with the concerned ministries. The major targets of the first five-year plan (1962-1966) were (i) to remove the vicious socio-economic circle and (ii) to establish a basis for self-sufficiency during the planned period.
The major targets of the second five-year development plan (1967-1971) were (i) to modernize industrial structure, and (ii) to pro-more a self-sufficient economy during the planned period. The major targets of the third five-year development plan (1972-1976) were to (i) harmonize growth, stabilization and equity; (ii) achieve a self-sufficient economic structure by upgrading industrial structure, improving the BOP and achieving self-sufficiency in food grain; and, (iii) promote integrated land development and balanced regional development.
The major targets of the fourth five-year development plan (1977-1981) were to (i) is achieve a self-sustaining growth structure, (ii) promote equity through social development and (iii) promote technological innovation and efficiency improvement under the goal of "growth, equity and efficiency." The major targets of the fifth five-year development plan (1982-1986) were to (i) improve stability, international competitiveness and the balance of payments; (ii) increase employment opportunities and income; and, (iii) enhance national welfare by promoting balanced development between social classes and different regions.
The major targets of the sixth five-year development plan (1987-1991) were to achieve economic advancement and to mote the welfare of the people. Under these objectives, their targets were to (i) enhance equity and fairness, (ii) balanced development and the improvement of the standard of living of the people, and (iii) promotion of openness in the economy and globalization. The objectives of the five-year New Economy plan (1993-1997) were for (i) the Korean economy to become an advanced economy as soon as possible although in order to achieve this, the active participation of the people and innovative initiatives of the private sector were required; and (ii) the enhancement of the economic capability to accommodate the unification in the future.
Korea's successful economic development through the five-year economic development plans was mainly attributable to (i) the strong development willingness of the Korean leaders including president, (ii) the efficient administrative capacity of the government officials, and (iii) the economic potential including the large size of the population possessing a relatively higher educational level. its success has been attributed to the assessment that the Korean people had a strong development willingness and national consensus for promoting economic development. However, there are positive and negative aspects of the Korean development plan.
In conclusion, Korea's development plan ning performed the following functions: (i) it established the direction of the various policies; (ii) it stimulated private sector activities; (iii) it greatly expanded economic activities in the private sector, (iv) it promoted participation and cooperation in the implementation of the plans; (v) it played a coordinating role between different groups; (vi) it improved the compilation of data and analytical methodology which are relevant to planning; and, (vii) it produced planning expertise. These successful functions obtained from the five-year economic development plans may give useful lessons for developing countries.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แผนพัฒนาเศรษฐกิจห้าปีของเกาหลี: เป้าหมาย ประสิทธิภาพ และการประเมินโดยรวม คิมฮยอนดาล บทคัดย่อ การกำหนดออกแบบและประสิทธิภาพการดำเนินงานของแผนพัฒนาห้าปีเกาหลีเริ่มต้น 1962 ทำให้มีการพัฒนาทางเศรษฐกิจและความทันสมัยของเกาหลี ในการอภิปรายต่อไปนี้ในกระดาษ เป้าหมายหลักและนโยบายในแต่ละแผนจะนำมาใช้ และยังมีประเมินประสิทธิภาพของแผนแต่ละแผน หลังจากประสบความสำเร็จประหาร 1961 พฤษภาคม ทหารรัฐบาลประกาศคำขวัญ: "ทันสมัยมาตุภูมิ" มันหมายความ ว่า เศรษฐกิจสามารถทำได้ โดยการดำเนินการเรื่อง ตัวแรกปีเศรษฐกิจแผนพัฒนา (1962-1966) ค่อนข้างรีบได้เตรียมพร้อมเมื่อมีการหารือร่วมกับกระทรวงที่เกี่ยวข้อง เป้าหมายสำคัญของแผนห้าปีแรก (ปี 1962-1966) (i) เพื่อเอาหินวงกลมเศรษฐกิจ-สังคม และ (ii) เพื่อสร้างพื้นฐานสำหรับการพึ่งตัวเองในช่วงเวลาที่วางแผนไว้ได้ เป้าหมายสำคัญของการพัฒนาปีสองแผน (1967-1971) เป็น (i) ให้ทันสมัยโครงสร้างอุตสาหกรรม และ (ii) การเติมโปเศรษฐกิจความพอเพียงในช่วงแผน เป้าหมายสำคัญของแผนพัฒนาห้าปีสาม (1972-1976) มีการ (i) กลมโต เสถียรภาพ และ หุ้น (ii) ให้โครงสร้างทางเศรษฐกิจความพอเพียง โดยการอัพเกรดโครงสร้างอุตสาหกรรม ปรับปรุงป็อบ และบรรลุในเม็ดอาหาร และ, (iii) ส่งเสริมพัฒนาที่ดินแบบบูรณาการ และสมดุลการพัฒนาภูมิภาค เป้าหมายสำคัญของแผนการพัฒนาสี่ห้าปี (1977-1981) มีการ (i) จะให้โครงสร้างเจริญเติบโตยั่งยืน, (ii) ส่งเสริมด้วยการพัฒนาสังคม และ (iii) ส่งเสริมการพัฒนาเทคโนโลยีนวัตกรรมและประสิทธิภาพภายใต้เป้าหมาย "เจริญเติบโต หุ้น และประสิทธิภาพ" เป้าหมายสำคัญของแผนพัฒนาห้าปีห้า (1982-1986) ได้ (i) ปรับปรุงเสถียรภาพ แข่งขันระหว่างประเทศ และดุลการชำระ เงิน (ii) เพิ่มโอกาสการจ้างงานและรายได้ และ, (iii) เพิ่มสวัสดิการ โดยการส่งเสริมการพัฒนาความสมดุลระหว่างสังคมและภูมิภาค เป้าหมายสำคัญของแผนพัฒนาห้าปีหก (1987-1991) ได้ให้ความก้าวหน้าทางเศรษฐกิจ และมลทินสวัสดิการของคนงาน ภายใต้วัตถุประสงค์เหล่านี้ เป้าหมายของพวกเขา (i) ส่วนและความเป็นธรรม สร้างสมดุล (ii) พัฒนาและปรับปรุง standard of living ของผู้คน และ (iii) การส่งเสริมการเปิดกว้างในเศรษฐกิจและโลกาภิวัตน์ มีวัตถุประสงค์ของแผนการเศรษฐกิจใหม่ 5 ปี (1993-1997) (i) เศรษฐกิจเกาหลีจะกลายเป็น เศรษฐกิจขั้นสูงโดยเร็วที่สุดแต่เพื่อให้บรรลุนี้ มีส่วนร่วมของประชาชนและการริเริ่มนวัตกรรมของภาคเอกชนถูกต้อง และ (ii) ของความสามารถทางเศรษฐกิจเพื่อรองรับการรวมกันในอนาคต พัฒนาเศรษฐกิจของเกาหลีประสบความสำเร็จผ่านแผนพัฒนาเศรษฐกิจ 5 ปีเป็นส่วนใหญ่แบ่งปันกล้าแข็งแกร่งพัฒนา (i)ของผู้นำเกาหลีรวมถึงประธาน (ii) ความจุดูแลประสิทธิภาพของเจ้าหน้าที่รัฐ และ (iii) เศรษฐกิจศักยภาพรวมถึงขนาดของประชากรมีการศึกษาระดับค่อนข้างสูง ถือความสำเร็จของการประเมินว่า คนเกาหลีมีความตั้งใจพัฒนาแข็งแกร่งและฉันทามติแห่งชาติการส่งเสริมการพัฒนาเศรษฐกิจด้วย อย่างไรก็ตาม มีแผนการพัฒนาเกาหลีด้านบวก และลบในการสรุป หนิงของเกาหลีในการพัฒนาแผนดำเนินการฟังก์ชันต่อไปนี้: (i) จัดตั้งทิศทางของนโยบายต่าง ๆ (ii)ถูกกระตุ้นกิจกรรมภาคเอกชน (iii)ได้ขยายกิจกรรมทางเศรษฐกิจภาคเอกชน, (iv) จะส่งเสริมการมีส่วนร่วมและความร่วมมือในการใช้งานแผน (v) จะมีบทบาทประสานระหว่างกลุ่มต่าง ๆ (vi การรวบรวมข้อมูลและวิธีการวิเคราะห์ที่เกี่ยวข้องกับการวางแผน การปรับปรุง) และ, (vii) จะผลิตผู้เชี่ยวชาญการวางแผน ฟังก์ชันเหล่านี้ประสบความสำเร็จที่ได้จากแผนพัฒนาเศรษฐกิจ 5 ปีอาจให้บทเรียนมีประโยชน์สำหรับประเทศกำลังพัฒนา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ของเกาหลีห้าปีการพัฒนาเศรษฐกิจแผน: เป้าหมายผลการปฏิบัติงานและโดยรวมการประเมิน
Dal ฮยอนคิม
บทคัดย่อ
ดีได้รับการออกแบบสูตรและการดำเนินการที่มีประสิทธิภาพของเกาหลีแผนพัฒนาห้าปีจุดเริ่มต้นที่ 1962 ทำให้มันเป็นไปได้ที่จะเกิดการพัฒนาทางเศรษฐกิจที่ประสบความสำเร็จและความทันสมัยของเกาหลี . ในการอภิปรายที่ตามในกระดาษที่เป้าหมายที่สำคัญและนโยบายในแต่ละแผนจะแนะนำให้รู้จักและประสิทธิภาพการทำงานของแต่ละแผนนอกจากนี้ยังได้รับการประเมิน
ไม่นานหลังจากที่ทหารทำรัฐประหารที่ประสบความสำเร็จพฤษภาคม 1961 รัฐบาลทหารประกาศคำขวัญ: "Modernizing มาตุภูมิ " มันหมายความว่าการพัฒนาทางเศรษฐกิจอาจจะประสบความสำเร็จผ่านการพัฒนาอุตสาหกรรม ก่อนห้าปีแผนพัฒนาเศรษฐกิจ (1962-1966) เตรียมค่อนข้างเร่งรีบเมื่อให้คำปรึกษาร่วมกันกับกระทรวงที่เกี่ยวข้อง เป้าหมายสำคัญของแผนห้าปีแรก (1962-1966) เป็น (i) การที่จะเอาหินทางเศรษฐกิจและสังคมวงกลมและ (ii) เพื่อสร้างพื้นฐานสำหรับการพึ่งตัวเองในช่วงระยะเวลาที่วางแผนไว้.
เป้าหมายสำคัญของสอง แผนพัฒนาห้าปี (1967-1971) เป็น (i) การที่จะปฏิรูปโครงสร้างอุตสาหกรรมและ (ii) โปรมากขึ้นเศรษฐกิจพอเพียงในช่วงระยะเวลาที่วางแผนไว้ เป้าหมายที่สำคัญของสามแผนพัฒนาห้าปี (1972-1976) ที่กำลังจะ (i) การประสานการเจริญเติบโตของการรักษาเสถียรภาพและส่วน; (ii) บรรลุพอเพียงโครงสร้างทางเศรษฐกิจโดยการอัพเกรดโครงสร้างอุตสาหกรรมการปรับปรุง BOP และบรรลุความพอเพียงในอาหารเม็ด; และ (iii) ส่งเสริมการพัฒนาแบบบูรณาการที่ดินและการพัฒนาในระดับภูมิภาคที่สมดุล.
เป้าหมายที่สำคัญของสี่แผนพัฒนาห้าปี (1977-1981) เป็น (i) จะบรรลุโครงสร้างการเจริญเติบโตด้วยตนเองอย่างยั่งยืน (ii) ส่งเสริมทุนผ่าน การพัฒนาทางสังคมและ (iii) ส่งเสริมนวัตกรรมทางเทคโนโลยีและการปรับปรุงประสิทธิภาพภายใต้เป้าหมายของ "การเจริญเติบโตส่วนได้เสียและมีประสิทธิภาพ." เป้าหมายที่สำคัญของห้าแผนพัฒนาห้าปี (1982-1986) ที่กำลังจะ (i) การปรับปรุงเสถียรภาพ, การแข่งขันระหว่างประเทศและความสมดุลของการชำระเงิน; (ii) การเพิ่มโอกาสในการจ้างงานและรายได้ และ (iii) เสริมสร้างสวัสดิการของประเทศโดยการส่งเสริมการพัฒนาที่สมดุลระหว่างชนชั้นทางสังคมและภูมิภาคที่แตกต่างกัน.
เป้าหมายสำคัญของแผนพัฒนาห้าปีที่หก (1987-1991) เป็นเพื่อให้บรรลุความก้าวหน้าทางเศรษฐกิจและการมลทินสวัสดิการของประชาชน ภายใต้วัตถุประสงค์เหล่านี้เป้าหมายของพวกเขา (i) เสริมสร้างทุนและความเป็นธรรม (ii) การพัฒนาที่สมดุลและการปรับปรุงมาตรฐานการครองชีพของประชาชนและ (iii) โปรโมชั่นของการเปิดกว้างในทางเศรษฐกิจและโลกาภิวัตน์ วัตถุประสงค์ของห้าปีแผนเศรษฐกิจใหม่ (1993-1997) ได้สำหรับ (i) เศรษฐกิจเกาหลีจะกลายเป็นเศรษฐกิจขั้นสูงโดยเร็วที่สุดเท่าที่เป็นไปได้แม้ว่าในการสั่งซื้อเพื่อให้บรรลุนี้การมีส่วนร่วมของประชาชนและความคิดริเริ่มนวัตกรรมใหม่ของ ภาคเอกชนที่ถูกต้อง; และ (ii) การเพิ่มประสิทธิภาพของความสามารถทางเศรษฐกิจเพื่อรองรับการรวมกันในอนาคต.
การพัฒนาเศรษฐกิจของประเทศเกาหลีที่ประสบความสำเร็จผ่านห้าปีแผนพัฒนาเศรษฐกิจส่วนใหญ่เนื่องมาจาก (i) ความตั้งใจของการพัฒนาที่แข็งแกร่งของผู้นำเกาหลีรวมทั้งประธานาธิบดี (ii ) ความจุในการบริหารที่มีประสิทธิภาพของเจ้าหน้าที่ของรัฐและ (iii) ศักยภาพทางเศรษฐกิจรวมทั้งขนาดใหญ่ของประชากรที่มีระดับการศึกษาค่อนข้างสูง ความสำเร็จที่ได้รับมาประกอบกับการประเมินว่าคนเกาหลีมีความตั้งใจพัฒนาที่แข็งแกร่งและฉันทามติแห่งชาติในการส่งเสริมการพัฒนาทางเศรษฐกิจ . แต่มีด้านบวกและด้านลบของแผนพัฒนาเกาหลี
โดยสรุปแผนพัฒนาของเกาหลีหนิงทำหน้าที่ต่อไปนี้: (i) จัดตั้งทิศทางของนโยบายต่างๆ; (ii) มันกระตุ้นกิจกรรมภาคเอกชน; (iii) มันขยายกิจกรรมทางเศรษฐกิจในภาคเอกชน (iv) การส่งเสริมการมีส่วนร่วมมันและความร่วมมือในการดำเนินงานของแผนนั้น (V) มันมีบทบาทประสานงานระหว่างกลุ่มที่แตกต่างกัน (vi) มันปรับปรุงการรวบรวมข้อมูลและวิธีการวิเคราะห์ที่เกี่ยวข้องกับการวางแผน; และ (vii) ผลิตความเชี่ยวชาญด้านการวางแผน ฟังก์ชั่นเหล่านี้ประสบความสำเร็จที่ได้รับจากแผนพัฒนาเศรษฐกิจห้าปีอาจจะให้บทเรียนที่มีประโยชน์สำหรับประเทศกำลังพัฒนา