Hemophilia DiagnosisThe initial dia

Hemophilia Diagnosis
The initial diagnosis of hemophilia depends to some extent on the family context. In families in which hemophilia has previously been identified, family counseling determines the risk of hemophilia transmission and usually results in a diagnosis being made in utero or early in neonatal life. In contrast, when there is no family history of the disease, the diagnosis will often not be made until there are signs of factor deficiency. In severe deficiency states, the diagnosis is often made in the first 1 to 2 years of life, but with moderate and mild disease, the diagnosis may be made much later; with mild hemophilia, the diagnosis may be delayed until late adult life when bleeding occurs after a surgical intervention.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Hemophilia การวินิจฉัยวินิจฉัยเบื้องต้นของ hemophilia บ้างขึ้นอยู่กับบริบทครอบครัว ในครอบครัวที่ hemophilia ก่อนหน้านี้ได้ระบุ ครอบครัวให้คำปรึกษากำหนดความเสี่ยงของการส่ง hemophilia และมักจะให้ผลการวินิจฉัยจะทำในคลื่น หรือช่วงชีวิตทารกแรกเกิด ในทางตรงกันข้าม เมื่อมีไม่มีประวัติครอบครัวของโรค การวินิจฉัยจะมักจะไม่ทำจนกว่าจะมีสัญญาณของการขาดปัจจัยการ ในประเทศอเมริกาขาดรุนแรง มักจะทำการวินิจฉัยใน 1-2 ปีแรกของชีวิต แต่ มีโรคที่ไม่รุนแรง และไม่รุนแรง การวินิจฉัยอาจจะทำมากในภายหลัง ด้วย hemophilia อ่อน การวินิจฉัยอาจจะล่าช้าจนกระทั่งปลายชีวิตในวัยผู้ใหญ่เมื่อมีเลือดออกที่เกิดขึ้นหลังจากผ่าตัดแทรกแซง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

Hemophilia
วินิจฉัยการวินิจฉัยแรกของฮีโมฟีเลียขึ้นไปบ้างกับบริบทของครอบครัว ในครอบครัวที่ฮีโมฟีเลียได้รับก่อนหน้านี้ระบุให้คำปรึกษาครอบครัวกำหนดความเสี่ยงของการส่งฮีโมฟีเลียและมักจะส่งผลในการวินิจฉัยการทำในมดลูกหรือในช่วงต้นชีวิตของทารกแรกเกิด ในทางตรงกันข้ามเมื่อไม่มีประวัติครอบครัวของโรคการวินิจฉัยมักจะไม่ได้รับการทำจนกว่าจะมีสัญญาณของการขาดปัจจัย ในรัฐขาดรุนแรงวินิจฉัยมักจะทำในครั้งแรก 1-2 ปีของชีวิต แต่มีโรคในระดับปานกลางและอ่อนวินิจฉัยอาจจะทำมากภายหลัง; กับฮีโมฟีเลียอ่อนวินิจฉัยอาจจะเลื่อนออกไปจนกว่าชีวิตในวัยผู้ใหญ่เมื่อปลายเลือดออกเกิดขึ้นหลังจากที่การแทรกแซงการผ่าตัด

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การวินิจฉัยสาเหตุของโรคฮีโมฟีเลีย
การวินิจฉัยขั้นต้นขึ้นบ้างในบริบทของครอบครัว ในครอบครัวซึ่งฮีโมฟีเลียได้ก่อนหน้านี้ถูกระบุการให้การปรึกษาครอบครัวจะกำหนดความเสี่ยงของการส่งผ่านโรคฮีโมฟีเลีย และมักจะส่งผลในการวินิจฉัยที่ถูกทำในท้องหรือในช่วงต้นชีวิตของทารกแรกเกิด . ในทางตรงกันข้าม เมื่อไม่มีประวัติครอบครัวของโรคการวินิจฉัยมักจะไม่ได้ จนมีสัญญาณของการขาดปัจจัย ในสหรัฐอเมริกาการขาดรุนแรง การวินิจฉัยมักทำใน 2 ปีแรกของชีวิต แต่ด้วยปานกลาง และอ่อน โรค การวินิจฉัยอาจจะเกิดขึ้นมากในภายหลัง ไม่รุนแรง สาเหตุการวินิจฉัยอาจจะล่าช้าจนถึงปลายชีวิตเมื่อเลือดออกเกิดขึ้นหลังจากการผ่าตัด .