As a fundamental frame of reference

As a fundamental frame of reference for responsible and sustainable tourism, the Global Code of Ethics for Tourism (GCET) is a comprehensive set of principles designed to guide key-players in tourism development. Addressed to governments, the travel industry, communities and tourists alike, it aims to help maximise the sector’s benefits while minimising its potentially negative impact on the environment, cultural heritage and societies across the globe.

Adopted in 1999 by the General Assembly of the World Tourism Organization, its acknowledgement by the United Nations two years later expressly encouraged UNWTO to promote the effective follow-up of its provisions. Although not legally binding, the Code features a voluntary implementation mechanism through its recognition of the role of the World Committee on Tourism Ethics (WCTE), to which stakeholders may refer matters concerning the application and interpretation of the document.

The Code’s 10 principles amply cover the economic, social, cultural and environmental components of travel and tourism:
Article 1: Tourism's contribution to mutual understanding and respect between peoples and societies
Article 2: Tourism as a vehicle for individual and collective fulfilment
Article 3: Tourism, a factor of sustainable development
Article 4: Tourism, a user of the cultural heritage of mankind and contributor to its enhancement
Article 5: Tourism, a beneficial activity for host countries and communities
Article 6: Obligations of stakeholders in tourism development
Article 7: Right to tourism
Article 8: Liberty of tourist movements
Article 9: Rights of the workers and entrepreneurs in the tourism industry
Article 10: Implementation of the principles of the Global Code of Ethics for Tourism

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เป็นพื้นฐานกรอบของการอ้างอิงการท่องเที่ยวที่รับผิดชอบ และยั่งยืน สากลจรรยาบรรณสำหรับการท่องเที่ยว (GCET) เป็นชุดครอบคลุมหลักการออกแบบมาเพื่อแนะนำผู้เล่นสำคัญในการพัฒนาการท่องเที่ยว ระบุรัฐบาล อุตสาหกรรมท่องเที่ยว ชุมชน และนักท่องเที่ยว มุ่งหวังที่จะช่วยเพิ่มประโยชน์ของภาคธุรกิจในขณะที่ลดผลกระทบเชิงลบอาจบนสภาพแวดล้อม มรดกทางวัฒนธรรม และสังคมทั่วโลกมาในปี 1999 โดยสมัชชาองค์การท่องเที่ยวโลก การยอมรับ โดยสหประชาชาติสองปีชัดสนับสนุนให้จิตสำนึกส่งเสริมติดตามผลบทบัญญัติ แม้ว่าจะไม่ผูกพันตามกฎหมาย รหัสมีกลไกดำเนินการสมัครผ่านที่จดจำของบทบาทของคณะกรรมการโลกบนท่องเที่ยวจริยธรรม (WCTE), ซึ่งมีส่วนได้เสียอาจหมายเกี่ยวกับแอพลิเคชันและการตีความเอกสารของรหัส 10 หลักครอบคลุมองค์ประกอบทางเศรษฐกิจ สังคม วัฒนธรรม และสิ่งแวดล้อมของการท่องเที่ยวยุโรป:บทที่ 1: การท่องเที่ยวของผลงานต้องเข้าใจและเคารพระหว่างคนและสังคมบทที่ 2: การท่องเที่ยวเป็นพาหนะสำหรับดำเนินการในแต่ละบุคคล และรวมบทที่ 3: ท่องเที่ยว ปัจจัยของการพัฒนาอย่างยั่งยืนบทที่ 4: ท่องเที่ยว มรดกทางวัฒนธรรมของมนุษย์และการสนับสนุนเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพของผู้ใช้บทที่ 5: ท่องเที่ยว กิจกรรมที่เป็นประโยชน์ต่อประเทศและชุมชนบทที่ 6: หน้าที่มีส่วนได้เสียในการพัฒนาการท่องเที่ยวบทที่ 7: สิทธิในการท่องเที่ยวบทที่ 8: เสรีภาพของการเคลื่อนย้ายนักท่องเที่ยวบทที่ 9: สิทธิของคนงานและผู้ประกอบการในอุตสาหกรรมท่องเที่ยวบทที่ 10: การใช้งานหลักการของสากลจรรยาบรรณการท่องเที่ยว

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เป็นกรอบพื้นฐานของการอ้างอิงสำหรับการท่องเที่ยวที่ยั่งยืนและรับผิดชอบในจรรยาบรรณระดับโลกของการท่องเที่ยว (GCET) เป็นชุดที่ครอบคลุมของหลักการออกแบบมาเพื่อแนะนำผู้เล่นสำคัญในการพัฒนาการท่องเที่ยว จ่าหน้าถึงรัฐบาลอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวชุมชนและนักท่องเที่ยวก็มีจุดมุ่งหมายที่จะช่วยเพิ่มผลประโยชน์ของภาคในขณะที่ลดผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นในทางลบต่อสภาพแวดล้อมที่เป็นมรดกทางวัฒนธรรมและสังคมทั่วโลก. นำมาใช้ในปี 1999 โดยการประชุมสมัชชาของการท่องเที่ยวโลก องค์การรับทราบโดยสหประชาชาติสองปีต่อมาได้รับการสนับสนุนอย่างชัดแจ้ง UNWTO เพื่อส่งเสริมประสิทธิภาพการติดตามของบทบัญญัติของ แม้ว่าจะไม่ได้มีผลผูกพันตามกฎหมายรหัสมีกลไกการดำเนินงานโดยสมัครใจผ่านการรับรู้ของบทบาทของคณะกรรมการระดับโลกเกี่ยวกับการท่องเที่ยวจริยธรรม (WCTE) เพื่อที่ผู้มีส่วนได้เสียอาจจะหมายถึงเรื่องที่เกี่ยวกับการประยุกต์ใช้และการตีความของเอกสาร. รหัส 10 หลักการปกอย่างพอเพียง เศรษฐกิจสังคมวัฒนธรรมและสิ่งแวดล้อมองค์ประกอบของการเดินทางและการท่องเที่ยว: บทความที่ 1: ผลงานการท่องเที่ยวที่จะเข้าใจและเคารพซึ่งกันและกันระหว่างประชาชนและสังคมมาตรา 2: การท่องเที่ยวเป็นรถสำหรับบุคคลและส่วนรวมปฏิบัติตามมาตรา 3: การท่องเที่ยวปัจจัยของการพัฒนาที่ยั่งยืนข้อที่ 4: การท่องเที่ยวผู้ใช้ของมรดกทางวัฒนธรรมของมนุษยชาติและมีส่วนร่วมในการเพิ่มประสิทธิภาพของบทความที่ 5: การท่องเที่ยว, กิจกรรมเพื่อผลประโยชน์ของประเทศเจ้าบ้านและชุมชนมาตรา 6: ภาระหน้าที่ของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียในการพัฒนาการท่องเที่ยวข้อ 7: ขวาเพื่อการท่องเที่ยวมาตรา 8: เสรีภาพ ของการเคลื่อนไหวที่ท่องเที่ยวมาตรา 9: สิทธิของคนงานและผู้ประกอบการในอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวข้อ 10: การดำเนินงานของหลักการของจรรยาบรรณระดับโลกของสำหรับการท่องเที่ยว

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เป็นกรอบพื้นฐานของการอ้างอิงสำหรับรับผิดชอบการท่องเที่ยวและยั่งยืน ภายใต้รหัสของจริยธรรมสำหรับการท่องเที่ยว ( gcet ) เป็นชุดที่ครอบคลุมของหลักการออกแบบคู่มือผู้เล่นสำคัญในการพัฒนาการท่องเที่ยว ที่ส่งถึงรัฐบาล อุตสาหกรรมการท่องเที่ยว ชุมชนและนักท่องเที่ยว มันมีวัตถุประสงค์เพื่อช่วยเพิ่มประโยชน์ของการลดผลกระทบเชิงลบของภาคส่วนที่อาจเกิดขึ้นต่อสิ่งแวดล้อม วัฒนธรรม และสังคมทั่วโลกประกาศใช้ในปี 1999 โดยสมัชชาใหญ่ขององค์การการท่องเที่ยวโลก ยอมรับโดยสหประชาชาติ สองปีต่อมาจึงมีการส่งเสริมการติดตามประสิทธิภาพของเสบียง แม้ว่าจะไม่ได้มีผลผูกพันตามกฎหมาย รหัสคุณสมบัติกลไกการสมัครผ่านการยอมรับบทบาทของคณะกรรมการจริยธรรมการท่องเที่ยวโลก ( wcte ) ซึ่งผู้มีส่วนได้เสียอาจหมายถึงเรื่องที่เกี่ยวกับการใช้และการตีความเอกสารของรหัส 10 หลักพอเพียงครอบคลุม เศรษฐกิจ สังคม วัฒนธรรม สิ่งแวดล้อม องค์ประกอบของการเดินทางและการท่องเที่ยว :ข้อที่ 1 : การท่องเที่ยวสร้างความเข้าใจและความเคารพซึ่งกันและกันระหว่างคนและสังคมข้อที่ 2 : การท่องเที่ยวเป็นยานพาหนะสำหรับบุคคลและส่วนรวมเติมเต็มบทความที่ 3 : การท่องเที่ยว ปัจจัยของการพัฒนาที่ยั่งยืนข้อที่ 4 : การท่องเที่ยว , ผู้ใช้ของมรดกทางวัฒนธรรมของมนุษยชาติ และผู้สนับสนุนการเพิ่มประสิทธิภาพข้อที่ 5 : ท่องเที่ยว เป็นกิจกรรมที่เป็นประโยชน์ต่อประเทศเจ้าบ้าน และชุมชนข้อที่ 6 : ภาระหน้าที่ของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียในการพัฒนาการท่องเที่ยวข้อที่ 7 : ขวาเพื่อการท่องเที่ยวข้อที่ 8 : เสรีภาพในการเคลื่อนไหวของนักท่องเที่ยวข้อที่ 9 : สิทธิของแรงงานและผู้ประกอบการในอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวข้อที่ 10 : การใช้หลักการของรหัสสากลของจริยธรรมสำหรับการท่องเที่ยว