solution and approached equilibrium

solution and approached equilibrium at pH 4.5 (Fig. 2). Several
researches have also investigated the effect of pH on biosorption of
mycotoxin by using different microbial biomass and found similar
results with this study. Ringot et al. (2005) found that optimal
removal of PAT and ochratoxin A by lactic acid bacteria was at pH
5.0. It was explained that the low-pH condition might be responsible
for the resistance of PAT adsorption. Zinedine, Faid, and
Benlemlih (2005) showed that more aflatoxin B1 removal takes
place at pH 5.5 (than pH 3 or pH 4.5). However, Topcu et al. (2010)
noted that the highest removal of PAT by nonviable cells of
Enterococcus strains occurred at pH below 5, this may be due to the
effect of hydrogen bond interactions on removal of PAT. Haskard,
Binnion, and Ahokas (2000) reported that pH in the range from
2.5 to 8.5 did not affected the binding of AFB1 using Lactobacillus
rhamnosus GG, which may indicate that a cation exchange mechanism
was not operating. In general, the effect of pH probably
results from competition for negatively charged binding sites
between toxin and protons (Hþ).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

โซลูชันและทาบทามสมดุลที่ pH 4.5 (Fig. 2) หลายงานวิจัยยังได้ตรวจสอบผลของ pH biosorption ของพิษจากเชื้อรา โดยใช้ชีวมวลจุลินทรีย์แตกต่างกัน และพบเหมือนกันผลการศึกษานี้ Ringot et al. (2005) พบว่าดีที่สุดเอาแพทและคครา A โดยแบคทีเรียกรดแลกติกถูกที่ pH5.0 นี้มีอธิบายว่า สภาพ pH ต่ำอาจรับผิดชอบสำหรับความต้านทานของ PAT ดูดซับ ซีเนดีนซี Faid และBenlemlih (2005) พบว่า กำจัด aflatoxin B1 มากกว่าจะวางที่ pH 5.5 (กว่า pH 3 หรือ pH 4.5) อย่างไรก็ตาม Topcu et al. (2010)สังเกตที่การกำจัดสูงสุดของแพทโดยเซลล์ nonviableสายพันธุ์ enterococcus เกิดที่ pH ต่ำกว่า 5 นี้อาจเป็นผลผลของพันธะไฮโดรเจนการโต้ตอบบนของแพท HaskardBinnion และ Ahokas (2000) ที่ pH ในช่วงจากรายงาน2.5-8.5 ไม่ได้รับผลกระทบรวมของ AFB1 ใช้แลคโตบาซิลลัสrhamnosus GG ซึ่งอาจบ่งชี้ว่า กลไก cation exchangeไม่ทำงาน โดยทั่วไป ผลของ pH อาจผลจากการแข่งขันในทางลบคิดผูกไซต์สารพิษและโปรตอน (Hþ)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

วิธีการแก้ปัญหาและความสมดุลเข้าหาที่พีเอช 4.5 (รูปที่. 2) หลายงานวิจัยยังได้ศึกษาผลของพีเอชในการดูดซับสารพิษจากเชื้อราโดยใช้ชีวมวลจุลินทรีย์ที่แตกต่างกันและพบว่าคล้ายกับผลการศึกษาครั้งนี้ด้วย Ringot et al, (2005) พบว่าการที่ดีที่สุดในการกำจัดของแพทและochratoxin โดยแบคทีเรียกรดแลคติกเป็นที่ pH 5.0 มันได้รับการอธิบายว่าสภาพความเป็นกรดด่างต่ำอาจจะเป็นผู้รับผิดชอบสำหรับความต้านทานของการดูดซับท่าเรือแห่ง ซีเนอดีน, Faid และBenlemlih (2005) แสดงให้เห็นว่าการกำจัดอะฟลาท็อกซินบี 1 มากขึ้นจะใช้เวลาสถานที่pH 5.5 (pH กว่า 3 หรือค่า pH 4.5) อย่างไรก็ตาม Topcu et al, (2010) ตั้งข้อสังเกตว่าการกำจัดสูงสุดของกทท. โดยเซลล์สูญสิ้นของสายพันธุ์ Enterococcus เกิดขึ้นที่มีค่า pH ต่ำกว่า 5 นี้อาจจะเนื่องมาจากผลกระทบของการมีปฏิสัมพันธ์พันธะไฮโดรเจนในการกำจัดของPAT Haskard, Binnion และ Ahokas (2000) รายงานว่าค่า pH อยู่ในช่วง2.5 8.5 ที่จะไม่ได้รับผลกระทบผูกพันของ AFB1 ใช้ Lactobacillus rhamnosus GG ซึ่งอาจแสดงให้เห็นว่ากลไกการแลกเปลี่ยนประจุบวกไม่ได้ในการดำเนินงาน โดยทั่วไปผลของพีเอชอาจจะเป็นผลมาจากการแข่งขันที่มีประจุลบเว็บไซต์ที่มีผลผูกพันระหว่างสารพิษและโปรตอน(HTH)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

โซลูชั่นและหาสมดุลที่ pH 4.5 ( รูปที่ 2 ) งานวิจัยหลาย
ยังทำการศึกษาผลของ pH ต่อการดูดซับสารพิษจากเชื้อราโดยใช้มวลชีวภาพจุลินทรีย์ต่าง ๆ

และพบผลลัพธ์ที่คล้ายคลึงกับการศึกษา ringot et al . ( 2005 ) พบว่า ในการกำจัดที่เหมาะสมของแพท
คร่าทอกซิน โดยแบคทีเรียกรดแลกติกคือพีเอช
5.0 . มันถูกอธิบายว่าสภาวะ pH ต่ำอาจรับผิดชอบ
สำหรับความต้านทานของแพท การดูดซับ ซีเนดีน faid , ,
benlemlih ( 2005 ) พบว่า การใช้เวลามากขึ้นขีดคั่น
สถานที่ที่ pH 5.5 ( มากกว่าที่ pH 3 หรือ pH 4.5 ) อย่างไรก็ตาม topcu et al . ( 2010 )
กล่าวว่า การบำบัดสูงสุดของแพท โดยเซลล์ของสายพันธุ์ที่เกิดขึ้น nonviable
เอ็นเทโรค็อกคัสที่ pH ต่ำกว่า 5 , นี้อาจจะเนื่องจากการผลของอันตรกิริยาพันธะไฮโดรเจนในการกำจัดของแพท haskard
binnion , ,และ ahokas ( 2000 ) รายงานว่า pH จาก
2.5 ถึง 8.5 ไม่มีผลต่อการจับสารการใช้ Lactobacillus GG
rhamnosus ซึ่งอาจบ่งชี้ว่ากลไกการแลกเปลี่ยนไอออนบวก
ไม่ได้ผ่าตัด โดยทั่วไปผลของ pH อาจ
ผลลัพธ์จากการแข่งขันสำหรับประจุลบที่เต็มเปี่ยม
ระหว่างสารพิษและโปรตอน ( H þ )