5.1 Conclusion This thesis was perf

5.1 Conclusion
This thesis was performed to examine the probability of being an ideal alternative substrate for Monascus pigmentation of corn cob among agro-industrial residues tested as well as to determine the effects of moisture content and sugar supplementation on angkak pigment production by Monascus ruber. In addition, an attempt on de-polymerization of corn cob substrate by sulfuric acid and its effect on pigmentation were also investigated. The results showed that corn cob was the most appropriate substrate for Monascus compared to longan seed and sugarcane bagasse. 50% (w/w) moisture content was the most favorable condition for Monascus growth and thereby the angkak pigment yield, whereas the pigmentation suffered a drastic decline at substrate moisture content below 40% and above 70%. Addition of sugar as a carbon source exhibited positive influence on pigment production which particularly increased with increasing glucose concentration and topped out at 4% sugar added. Besides that, employing sulfuric acid in the de-polymerization of corn cob substrate gave a promising result of increased sugar content; however, this might not be favor the pigment yield due to the undesirable formation of degradation products and their inhibitory effects on fermenting organism.
5.2 Recommendation
Further researches need to be carried out in order to obtain an overall picture of how to optimize the de-polymerization of corn cob substrate as well as its effect on angkak pigmentation without inhibitors existence. First, the use of organic acids, such as maleic acid and fumaric acid accompanied with high temperature (160-220oC) and short residence time (a few minutes) may well reduce the formation of inhibitors while still keep the potential monomeric sugar yield for microbial fermentation. On the other hand, the first idea of using sulfuric acid to treat the corn cob substrate can be kept on condition that it is followed by a washing step to remove chemical residues prior to Monascus inoculation and enzyme is then introduced to continue the hydrolysis of the substrate during 3 weeks of incubation. Finally, an investigation of both investment cost and operational cost can also be necessary for commercial application in the future.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

5.1 สรุป วิทยานิพนธ์นี้ได้ทำ การตรวจสอบความน่าเป็นที่ พื้นผิวอื่นเหมาะสำหรับผิวคล้ำ Monascus ของข้าวโพด cob ระหว่างทดสอบตกอุตสาหกรรมเกษตร รวมทั้งกำหนดผลกระทบของความชื้นเนื้อหาและน้ำตาลแห้งเสริมในการผลิตรงควัตถุ angkak โดย Monascus ruber ความพยายามในชื่น polymerization ของพื้นผิว cob ข้าวโพดด้วยกรดซัลฟิวริกและผลผิวคล้ำก็ยังตรวจสอบ ผลลัพธ์พบ cob ข้าวโพดที่มีพื้นผิวที่เหมาะสมที่สุดสำหรับ Monascus เทียบกับลำไยเมล็ดและอ้อยชานอ้อย 50% (w/w) ชื้นถูกดีเงื่อนไข Monascus เจริญเติบโต และทำผลผลิตรงควัตถุ angkak ในขณะที่ผิวคล้ำรับความเดือดร้อนลดลงรุนแรงที่พื้นผิวชื้นต่ำ กว่า 40% และสูง กว่า 70% นอกจากนี้น้ำตาลเป็นแหล่งคาร์บอนจัดแสดงอิทธิพลที่ผลิตเม็ดสีเพิ่มขึ้น ด้วยการเพิ่มความเข้มข้นกลูโคส และราดออกที่ 4% น้ำตาลโดยเฉพาะอย่างยิ่ง นอกจากนั้น ใช้กรดซัลฟิวริก polymerization ชื่นของพื้นผิว cob ข้าวโพดให้ผลสัญญาน้ำตาลเพิ่มเนื้อหา อย่างไรก็ตาม นี้อาจไม่ได้ชอบผลผลิตรงควัตถุเนื่องจากก่อระวังผลลิปกลอสไข fermenting สิ่งมีชีวิตและผลิตภัณฑ์ย่อยสลาย 5.2 ข้อเสนอแนะการวิจัยต้องดำเนินการเพื่อให้ได้ภาพรวมของวิธีการ polymerization ชื่นข้าวโพด cob พื้นผิวรวมทั้งผิวคล้ำ angkak inhibitors ดำรงอยู่โดยไม่มีผลของการเพิ่มประสิทธิภาพ ครั้งแรก การใช้กรดอินทรีย์ maleic กรดและกรด fumaric พร้อมอุณหภูมิสูง (160-220oC) และเรสซิเดนซ์สั้นเวลา (กี่นาที) ด้วยอาจลดการก่อตัวของ inhibitors ในขณะที่ยังคงไว้ผลผลิตน้ำตาล monomeric มีศักยภาพสำหรับการหมักจุลินทรีย์ บนมืออื่น ๆ ความคิดแรกของการใช้กรดซัลฟิวริกการรักษาพื้นผิว cob ข้าวโพดสามารถถูกเก็บไว้ในเงื่อนไขว่าเป็นตามขั้นตอนล้างเอาสารเคมีตกค้างก่อน Monascus inoculation แล้วมีนำเอนไซม์การไฮโตรไลซ์ของพื้นผิวระหว่างสัปดาห์ที่ 3 ของคณะทันตแพทยศาสตร์ สุดท้าย การสอบสวนของทุนและต้นทุนการดำเนินงานอาจจำเป็นสำหรับโปรแกรมประยุกต์เชิงพาณิชย์ในอนาคต

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

5.1 สรุป
งานวิจัยนี้ได้ดำเนินการในการตรวจสอบความน่าจะเป็นของการเป็นสารตั้งต้นทางเลือกที่เหมาะสำหรับผิวคล้ำ Monascus ของซังข้าวโพดหมู่ตกค้างอุตสาหกรรมเกษตรการทดสอบเช่นเดียวกับการตรวจสอบผลกระทบของปริมาณความชื้นและอาหารเสริมน้ำตาลในการผลิตเม็ดสี angkak โดย Monascus ruber นอกจากนี้ยังมีความพยายามในการ de-ของพื้นผิวพอลิเมอซังข้าวโพดด้วยกรดซัลฟูริกและผลกระทบต่อผิวคล้ำถูกตรวจสอบยัง ผลการศึกษาพบว่าซังข้าวโพดเป็นพื้นผิวที่เหมาะสมที่สุดสำหรับ Monascus เมื่อเทียบกับเมล็ดลำไยและชานอ้อย 50% (w / w) ความชื้นเป็นเงื่อนไขที่ดีที่สุดสำหรับการเจริญเติบโตและจึง Monascus ผลผลิต angkak เม็ดสีในขณะที่สีได้รับความเดือดร้อนลดลงอย่างมากในพื้นผิวที่มีความชื้นต่ำกว่า 40% และสูงกว่า 70% นอกเหนือจากน้ำตาลเป็นแหล่งคาร์บอนแสดงอิทธิพลเชิงบวกเกี่ยวกับการผลิตเม็ดสีที่เพิ่มขึ้นโดยเฉพาะอย่างยิ่งกับความเข้มข้นของกลูโคสที่เพิ่มขึ้นและยอดที่ 4% น้ำตาลเพิ่ม นอกจากนั้นการใช้กรดกำมะถันใน de-ของพื้นผิวพอลิเมอซังข้าวโพดให้ผลที่มีแนวโน้มของปริมาณน้ำตาลที่เพิ่มขึ้น; แต่นี้อาจจะไม่ได้ให้ประโยชน์แก่ผลผลิตเม็ดสีที่เกิดจากการก่อตัวที่ไม่พึงประสงค์ของผลิตภัณฑ์ที่ย่อยสลายและผลการยับยั้งของพวกเขาในชีวิตหมัก.
5.2 คำแนะนำ
งานวิจัยต่อไปจะต้องมีการดำเนินการเพื่อให้ได้ภาพรวมของวิธีการเพิ่มประสิทธิภาพ de-พอลิเมอ ของพื้นผิวซังข้าวโพดรวมทั้งผลกระทบต่อผิวคล้ำ angkak ดำรงอยู่โดยไม่ยับยั้ง ครั้งแรกที่ใช้กรดอินทรีย์เช่นกรดอัตราส่วนและกรดฟูมาริกพร้อมกับอุณหภูมิสูง (160-220oC) และเวลาที่อยู่อาศัยระยะสั้น (ไม่กี่นาที) อาจลดการก่อตัวของสารยับยั้งขณะที่ยังคงให้ผลผลิตน้ำตาล monomeric ที่มีศักยภาพสำหรับจุลินทรีย์ การหมัก ในทางกลับกันความคิดแรกของการใช้กรดซัลฟูริกในการรักษาพื้นผิวซังข้าวโพดจะถูกเก็บไว้บนเงื่อนไขที่ว่ามันจะตามด้วยขั้นตอนการซักผ้าที่จะลบสารเคมีตกค้างก่อนที่จะมีการฉีดวัคซีน Monascus และเอนไซม์ที่เป็นที่รู้จักแล้วจะดำเนินการต่อการย่อยสลายของ พื้นผิวในช่วง 3 สัปดาห์ที่ผ่านมาของการบ่ม ในที่สุดการตรวจสอบค่าใช้จ่ายทั้งการลงทุนและค่าใช้จ่ายในการดำเนินงานยังสามารถเป็นสิ่งที่จำเป็นสำหรับการใช้งานเชิงพาณิชย์ในอนาคต

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

5.1 สรุป
วิทยานิพนธ์ฉบับนี้จัดทำขึ้นเพื่อศึกษาความเป็นไปได้ของการเป็นทางเลือกที่เหมาะสำหรับเชื้อรา สารสีซังข้าวโพดของตกค้างอุตสาหกรรมเกษตรทดสอบ รวมทั้งศึกษาผลของปริมาณความชื้นและน้ำตาลเสริมต่อการผลิตเม็ดสีทวิภาคีโดยเชื้อรา รูเบอร์ นอกจากนี้พยายามบนพื้นผิวของพอลิเมอเดอซังข้าวโพดโดยใช้กรดซัลฟูริกและผลกระทบต่อสีได้ถูกศึกษา ผลการศึกษาพบว่าซังข้าวโพดเป็นวัสดุที่เหมาะสมที่สุดสำหรับเชื้อรา เทียบกับเมล็ดลำไย และชานอ้อย 50 % ( w / w ) ความชื้นเป็นเงื่อนไขที่ดีที่สุดสำหรับการเจริญเติบโตของเชื้อรา และทวิภาคี สีและผลผลิตส่วนสีได้รับความเดือดร้อนลดลงรุนแรงที่สเตรทความชื้นต่ำกว่า 40 % และสูงกว่า 70% นอกเหนือจากน้ำตาลทรายเป็นแหล่งคาร์บอนและมีอิทธิพลทางบวกกับสีโดยเฉพาะการผลิตที่เพิ่มขึ้นตามความเข้มข้นของกลูโคสและราดที่ 4% น้ำตาลเพิ่ม นอกจากนั้นการใช้กรดซัลฟูริคใน de พอลิเมอไรเซชัน ( ซังข้าวโพดให้ผลที่มีแนวโน้มของปริมาณน้ำตาลที่เพิ่มขึ้น อย่างไรก็ตาม นี้อาจจะชอบสี ผลผลิตจากการสลายและผลกระทบที่ไม่พึงประสงค์ของผลิตภัณฑ์อาหารหมักของพวกเขาในชีวิต แนะนำ

.การวิจัยเพิ่มเติมจะต้องทำเพื่อให้ได้ภาพรวมของวิธีการเพิ่มประสิทธิภาพ de แบบสเตรทซังข้าวโพด ตลอดจนผลกระทบต่อทวิภาคีผิวคล้ำโดยไม่ยับยั้งคงอยู่ แรก , การใช้กรดอินทรีย์เช่นกรดมาเลอิก และกรด Fumaric พร้อมกับอุณหภูมิสูง ( 160-220oc ) และระยะเวลาที่สั้น ( ไม่กี่นาที ) อาจช่วยลดการก่อตัวของโปรตีนในขณะที่ยังเก็บผลผลิตน้ำตาลที่อาจเกิดการหมักของจุลินทรีย์ บนมืออื่น ๆความคิดแรกของการใช้กรดในการรักษาพื้นผิวซังข้าวโพดสามารถเก็บไว้บนเงื่อนไขที่ว่ามันเป็นตามขั้นตอน เพื่อลบล้างสารเคมีตกค้าง ก่อนการปลูกเชื้อรา และเอนไซม์ แล้วแนะนำต่อการย่อยสลายของพื้นผิวในช่วงสัปดาห์ที่ 3 ของการบ่ม ในที่สุดการสอบสวนของทั้งการลงทุนและค่าใช้จ่ายการดำเนินงาน นอกจากนี้ยังสามารถที่จำเป็นสำหรับโปรแกรมประยุกต์ทางการค้าในอนาคต .