The most frequently detected compou

The most frequently detected compounds were HCB, permethrin,
heptachlor-epoxide, endrin, aldrin and c-HCH. Only one sample
containing c-HCH with value higher that maximum residue
limit in honey were monitored in this study. Residues of organochlorine
pesticides, presumably from backdated agricultural application
are still persisting in many environmental compartments
and continue to cycle through various routes, such as atmospheric
transport and runoff (Blasco et al., 2004). Many studies showed
that organochlorine pesticides bio-accumulate in plants from polluted
soil and they can enter the food chain only via fatty products,
but also via non-fatty products such as honey (Panseri et al., 2014).
Organochlorine pesticides persist in the environment, and tend to
bioaccumulate in adipose tissues, reaching high levels, specially at
high trophic levels and top predators causing undesirable impacts
and anomalies. For example, hyporeflexia in infants has been associated
with DDE levels as low as 4 mg kg1 milk fat in breast milk
(Rogan, 1986). Similarly, DDT has been reported to cause egg-shell
thinning in some birds (Chang and Stockstad, 1975), while aldrin and dieldrin are inducing carcinogenicity (IARC, 1974), and lindane
produces liver tumors in mice (IARC, 1974). Garcia-Chao et al.
(2010) reported residues of pesticides in honey samples collected
from various locations of Spain. Similarly, Yavuz et al. (2010), have
reported that the majority of the 109 investigated samples of
honey collected from Turkey had contained pesticide levels
exceeding MRL. However, results originated from different countries
have lacked conformity in methods of evaluating and comparing
the results, giving some different views regarding allowed
levels (Blasco et al., 2003, 2008; Herrera et al., 2005; Pirard et al.,
2007; Choudary and Sharma, 2008; Garcia-Chao et al., 2010).
National Food Administration, Sweden, has also performed pesticide
analysis in honey. The analysis was carried out between
1999, 2001, 2003, 2004, 2005, 2006, 2008 and 2009 found no samples
above MRL or action level, a determined limit for substances
lacking MRL (National Food Administration 2000; 2002; 2004;
2005; 2006; 2007; 2009; 2010).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มักตรวจพบสาร HCB, permethrinเฮปตาคลอร์ epoxide, endrin อัลดริน และ c HCH อย่างเดียวเท่านั้นประกอบด้วยสารตกค้างสูงสุดที่ HCH c มีค่าสูงขีดจำกัดในน้ำผึ้งได้ตรวจสอบในการศึกษานี้ ตกค้างของ organochlorineยาฆ่าแมลง สันนิษฐานจากเกษตรประยุกต์ความยังคงมีการ persisting ในช่องหลายสิ่งแวดล้อมและต่อไปในการวนผ่านเส้นทางต่าง ๆ เช่นบรรยากาศขนส่งและการไหลบ่า (Blasco et al., 2004) การศึกษาจำนวนมากแสดงให้เห็นว่าว่า ยาฆ่าแมลง organochlorine ไบสะสมในพืชจากเสียดินและพวกเขาสามารถป้อนห่วงโซ่อาหารผ่านทางผลิตภัณฑ์ไขมัน เท่านั้นแต่ยังผ่านโปสการ์ดไม่ใช่ไขมันน้ำผึ้ง (Panseri et al., 2014)ยาฆ่าแมลง organochlorine ยังคงมีอยู่ในสิ่งแวดล้อม และมักจะbioaccumulate ในเนื้อเยื่อ adipose การเข้าถึงระดับสูง เป็นพิเศษที่ระดับชั้นอาหารสูงและล่าสุดที่ก่อให้เกิดผลกระทบที่ไม่พึงปรารถนาและความผิด ตัวอย่าง hyporeflexia ในทารกมีการเชื่อมโยงDDE ระดับต่ำสุดที่ 4 มิลลิกรัมกิโลกรัม 1 นมไขมันในน้ำนมแม่(Rogan, 1986) ในทำนองเดียวกัน DDT มีรายงานว่า ทำให้เปลือกไข่ผอมบางในบางนก (ช้างและ Stockstad, 1975), ในขณะที่อัลดรินและ dieldrin มี inducing carcinogenicity (IARC, 1974), และลินเดนทำให้เกิดเนื้องอกที่ตับในหนู (IARC, 1974) การ์เซีย-เจ้า et alเก็บตกรายงาน (2010) ของสารกำจัดศัตรูพืชในตัวอย่างน้ำผึ้งจากสถานต่าง ๆ ของสเปน ในทำนองเดียวกัน มี Yavuz et al. (2010),รายงานส่วนใหญ่ 109 การสอบสวนของน้ำผึ้งที่เก็บจากตุรกีได้อยู่ระดับแมลงเกิน MRL อย่างไรก็ตาม ผลลัพธ์ที่มาจากต่างประเทศมีขาดให้สอดคล้องในวิธีการประเมิน และเปรียบเทียบผล ทำให้บางมุมมองที่แตกต่างกันเกี่ยวกับการได้รับอนุญาตระดับ (Blasco et al., 2003, 2008 Herrera et al., 2005 Pirard et al.,2007 Choudary และ Sharma, 2008 Garcia-Chao et al., 2010)จัดการอาหารแห่งชาติ สวีเดน ยังมีทำแมลงวิเคราะห์ในน้ำผึ้ง การวิเคราะห์ถูกดำเนินการระหว่างปี 1999, 2001, 2003, 2004, 2005, 2006, 2008 และ 2009 ตัวอย่างไม่พบMRL หรือการดำเนินการระดับ ขีดจำกัดที่กำหนดสำหรับสารขาด MRL (2000 จัดการอาหารแห่งชาติ 2002; 20042005 ปี 2006 2007 2009 2010)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

สารประกอบที่ตรวจพบบ่อยที่สุดมี HCB, Permethrin,
heptachlor-อิพอกไซด์, เอนดริน, อัลดรินและ C-HCH เพียงหนึ่งตัวอย่าง
ที่มี C-HCH ที่มีมูลค่าสูงกว่าที่ตกค้างสูงสุด
ขีด จำกัด ในน้ำผึ้งได้รับการตรวจสอบในการศึกษานี้ การตกค้างของ organochlorine
สารกำจัดศัตรูพืชสันนิษฐานจากการประยุกต์ใช้ทางการเกษตรย้อนหลัง
ยังคงคงอยู่ในสิ่งแวดล้อมจำนวนมาก
และยังคงวงจรผ่านเส้นทางต่าง ๆ เช่นบรรยากาศ
การขนส่งและการไหลบ่า (Blasco et al., 2004) การศึกษาจำนวนมากแสดงให้เห็น
ว่าสารกำจัดศัตรูพืช organochlorine ชีวภาพสะสมในพืชจากการปนเปื้อน
ในดินและพวกเขาสามารถเข้าสู่ห่วงโซ่อาหารเพียงผ่านทางผลิตภัณฑ์ไขมัน
แต่ยังผ่านผลิตภัณฑ์ที่ไม่ใช่ไขมันเช่นน้ำผึ้ง (Panseri et al., 2014).
ยาฆ่าแมลงคลอรีนยังคงมีอยู่ใน สภาพแวดล้อมและมีแนวโน้มที่จะ
สะสมทางชีวภาพในเนื้อเยื่อไขมันถึงระดับสูงเป็นพิเศษที่
ระดับโภชนาการสูงและล่าบนก่อให้เกิดผลกระทบที่ไม่พึงประสงค์
และความผิดปกติ ตัวอย่างเช่น hyporeflexia ในทารกได้รับการเชื่อมโยง
กับระดับ DDE ต่ำเป็น 4 มกกก 1 ไขมันนมในนมแม่
(โรแกน, 1986) ในทำนองเดียวกันดีดีทีได้รับรายงานที่จะทำให้เกิดไข่เปลือก
ผอมบางในนกบาง (ช้างและ Stockstad 1975) ในขณะที่อัลดรินและดีลดรินได้รับการกระตุ้นให้เกิดสารก่อมะเร็ง (IARC, 1974) และลินเดน
ก่อมะเร็งตับในหนู (IARC, 1974) การ์เซียเจ้า et al.
(2010) รายงานตกค้างของสารกำจัดศัตรูพืชในตัวอย่างน้ำผึ้งที่เก็บรวบรวม
จากสถานที่ต่างๆของสเปน ในทำนองเดียวกัน Yavuz และคณะ (2010) ได้
รายงานว่าส่วนใหญ่ของ 109 ตัวอย่างตรวจสอบของ
น้ำผึ้งที่เก็บรวบรวมจากตุรกีได้มีระดับสารกำจัดศัตรูพืช
เกิน MRL อย่างไรก็ตามผลที่มาจากประเทศที่แตกต่างกัน
ได้ขาดความสอดคล้องกันในวิธีการในการประเมินและเปรียบเทียบ
ผลให้บางมุมมองที่แตกต่างกันเกี่ยวกับการได้รับอนุญาต
ระดับ (Blasco et al, 2003, 2008;. Herrera, et al, 2005;. Pirard, et al.
2007; Choudary และ Sharma, 2008;.. การ์เซียเจ้า et al, 2010)
สำนักงานคณะกรรมการอาหารแห่งชาติสวีเดนยังดำเนินการกำจัดศัตรูพืช
การวิเคราะห์ในน้ำผึ้ง การวิเคราะห์ที่ได้รับการดำเนินการระหว่าง
ปี 1999 ปี 2001 ปี 2003 ปี 2004 ปี 2005 ปี 2006 ปี 2008 และ 2009 พบว่ากลุ่มตัวอย่างที่ไม่มี
ข้างต้น MRL หรือระดับกระทำขีด จำกัด มุ่งมั่นสำหรับสารที่
ขาด MRL (National Food Administration 2000; 2002; 2004;
2005; 2006 ; 2007; 2009; 2010)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ส่วนใหญ่มักตรวจพบสารเพอร์เมทริน เป็น hcb
, , heptachlor epoxide , endrin , อัลดริน และ c-hch . เพียงหนึ่งตัวอย่างที่มีค่าสูงกว่าที่ c-hch
กาก
วงเงินสูงสุดในน้ำผึ้งที่ได้ตรวจสอบในการศึกษานี้ สารตกค้างของยาฆ่าแมลงกลุ่ม

ทำย้อนหลังไป สันนิษฐานจากการเกษตรยัง persisting ในช่องสิ่งแวดล้อมหลายอย่าง
และต่อวงจรผ่านเส้นทางต่างๆ เช่น การขนส่งบรรยากาศ
ท่า ( กระตือรือร้นมากที่สุด et al . , 2004 ) หลายการศึกษาพบว่า การใช้ไบโอ
สะสมในพืชจากดินปนเปื้อน
และพวกเขาสามารถเข้าสู่ห่วงโซ่อาหารเท่านั้นผ่านทางผลิตภัณฑ์ไขมัน ,
แต่ยังผ่านไม่อ้วนผลิตภัณฑ์เช่นน้ำผึ้ง ( panseri et al . , 2010 ) .
การใช้คงอยู่ในสภาพแวดล้อมและมีแนวโน้มที่จะ
bioaccumulate ในเนื้อเยื่อไขมัน ถึงระดับ สูง โดยเฉพาะในระดับสูง และการล่าครั้ง

ด้านบนก่อให้เกิดผลกระทบที่ไม่พึงประสงค์และความผิดปกติ ตัวอย่างเช่น ออกรถในทารกแรกเกิด มีความสัมพันธ์ระดับต่ำพอๆ กับพารา
4 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัม  1 นมไขมันในนมเต้านม
( โรเกิน , 1986 ) ในทำนองเดียวกัน ดีดีที มีรายงานเกิด
เปลือกไข่บางในบางนก ( ช้างและ stockstad , 1975 )และจะทำให้เกิดสารก่อมะเร็งดีในขณะที่ อัลดริน ( ร่วมกับ , 1974 ) และลินเดน
ผลิตเนื้องอกในตับในหนู ( ร่วมกับ , 1974 ) การ์เซีย เชา et al .
( 2010 ) รายงานว่า สารตกค้างของยาฆ่าแมลงในตัวอย่างที่รักเก็บ
จากสถานที่ต่างๆของประเทศสเปน ในทํานองเดียวกัน ยาวุส และคณะ ( 2553 ) มีรายงานว่าส่วนใหญ่

) 109 ตัวอย่างผึ้งเก็บจากตุรกีได้มีสารพิษระดับ
เกินสามารถ อย่างไรก็ตาม ผลลัพธ์ที่มาจากประเทศต่างๆ มีขาดตาม
วิธีประเมินและเปรียบเทียบ
ผลลัพธ์ ให้มีมุมมองที่แตกต่างกันเกี่ยวกับการอนุญาต
ระดับ ( กระตือรือร้นมากที่สุด et al . , 2003 , 2008 ; Herrera et al . , 2005 ; pirard et al . ,
2007 และ 2008 ; ; choudary Sharma et al , การ์เซีย เชา
. , 2010 )ชาติสวีเดนการบริหารอาหาร ยังได้ทำการวิเคราะห์ยาฆ่าแมลง
น้ำผึ้ง การวิเคราะห์ได้ดำเนินการระหว่าง
1999 , 2001 , 2003 , 2004 , 2005 , 2006 , 2008 และ 2009 พบว่าไม่มีตัวอย่าง
เหนือระดับ เอ็มอาร์ไอ หรือการกระทำที่กำหนดขีด จำกัด สำหรับสาร
ขาดเอ็มอาร์ไอ ( อาหารแห่งชาติการบริหาร 2000 2002 ; 2004 2005 2006 ; ;
; ) ; ) ; ) )