Although much of the story tends to

Although much of the story tends to be a narrative where everyone’s interviews are put together to create the overall story, each story of those involved is separated. When one person is focused on, their side of the story is shown. It is almost like it is a story within a story. The film is organized by these stories. As for rhetorical form, the film does persuade the audience that David Harris was the murderer. Obviously, we know now that he was the murderer, but at the time the film was released, Adams was still in prison. In fact, he was not released from prison until about a year after the film was released. This film just helps to define the story and may even have influenced the review of Adam’s case.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แม้ว่ามากเรื่องมีแนวโน้มที่จะเป็นการเล่าเรื่องที่สัมภาษณ์ของทุกคนจะใส่กันเพื่อสร้างเรื่องราวโดยรวม แต่ละเรื่องราวของผู้ที่เกี่ยวข้องแยก เมื่อคนเน้น เป็นแสดงความข้างตน เกือบเหมือนมันเป็นเรื่องภายในเรื่องได้ ภาพยนตร์จัด โดยเรื่องราวเหล่านี้ สำหรับแบบฟอร์ม rhetorical ฟิล์มชักชวนผู้ชมที่ห้อง David เป็นฆาตกร แน่นอน เรารู้ว่าเขาเป็นฆาตกร แต่เวลาออกฟิล์ม Adams ยังอยู่ในคุก ในความเป็นจริง เขาไม่ออกจากคุกจนกว่าปีหลังจากออกฟิล์มเกี่ยวกับการ ฟิล์มนี้เพียงช่วยกำหนดเรื่อง และอาจจะมีอิทธิพลการทบทวนกรณีของอาดัม

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แม้ว่าส่วนใหญ่ของเรื่องนี้มีแนวโน้มที่จะเล่าเรื่องที่สัมภาษณ์ของทุกคนจะใส่กันในการสร้างเรื่องราวโดยรวมเรื่องราวของผู้ที่เกี่ยวข้องแต่ละคนจะแยกออกจากกัน เมื่อคนคนหนึ่งที่มุ่งเน้นไปที่ด้านข้างของพวกเขาในเรื่องที่จะแสดง มันเกือบจะเหมือนว่ามันจะเป็นเรื่องที่อยู่ในเรื่องราว ภาพยนตร์เรื่องนี้ที่จัดโดยเรื่องราวเหล่านี้ สำหรับรูปแบบวาทศิลป์ฟิล์มจะชักชวนให้ผู้ชมว่าเดวิดแฮร์ริสเป็นฆาตกร แน่นอนเรารู้ว่าตอนนี้ว่าเขาเป็นฆาตกร แต่ในเวลาภาพยนตร์ได้รับการปล่อยตัวอดัมส์ยังคงอยู่ในคุก ในความเป็นจริงเขาไม่ได้รับการปล่อยตัวจากเรือนจำจนถึงปีหลังจากที่ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการปล่อยตัว ภาพยนตร์เรื่องนี้ก็จะช่วยให้การกำหนดเรื่องและอาจมีอิทธิพลต่อการทบทวนกรณีของอดัม

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ถึงแม้ว่ามากของเรื่องจึงเป็น เรื่องที่สัมภาษณ์ทุกคนใส่กันเพื่อสร้างเรื่องราวโดยรวมของแต่ละเรื่องราวของผู้ที่เกี่ยวข้อง คือ แยก เมื่อคนคนหนึ่งที่เน้น เรื่องของพวกเขาจะแสดง มันเกือบจะเหมือนมันเป็นเรื่องราวภายในเรื่อง ภาพยนตร์จัดโดยเรื่องราวเหล่านี้ สำหรับรูปแบบเชิงสำนวนโวหารภาพยนตร์ไม่ได้ชักชวนให้ผู้ชมที่เดวิดแฮร์ริสเป็นฆาตกร แน่นอน ตอนนี้เรารู้แล้วว่าเขาเป็นฆาตกร แต่ในเวลาที่ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการปล่อยตัว , อดัม ยังอยู่ในคุก ในความเป็นจริง เขาไม่ได้ถูกปล่อยตัวจากคุกจนถึงปีหลังจากที่ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการปล่อยตัว ภาพยนตร์เรื่องนี้จะช่วยให้กำหนดเรื่องและอาจมีอิทธิพลต่อความคิดเห็นของกรณีของอดัม