Chapter 10 described the conflict b

Chapter 10 described the conflict between urbanization and sustainable human - ecosystem interaction. Cities depend upon agricultural ecosystems for food and other products. They rely on natural ecosystems for water, wood, recreation and other resources and services. However, despite this dependence, as cities grow they tend to displace or damage agricultural and natural ecosystems, thereby diminishing the environmental support systems upon which they depend. Cities expand over agricultural lands and natural areas; and even where they do not displace agricultural or natural ecosystems, excessive demands for the products of those ecosystems can lead to overexploitation and degradation. Cities also expand indirectly at the expense of natural ecosystems because displacement of agricultural ecosystems and increasing demands for agricultural products can stimulate agricultural expansion far from the city, displacing natural ecosystems there. Modern urban ecosystems can have a strong impact on distant natural ecosystems because their supply zones extend to so many parts of the world.

Why do urban social systems show so little restraint in destroying or damaging the natural and agricultural ecosystems on which they depend? Part of the explanation (as discussed in Chapter 10) is alienation of urban society from nature, particularly if people have no contact with natural or agricultural ecosystems during childhood. The implications for design of urban landscapes are far reaching and profound. Urban landscapes that provide childhood experience with nature may be essential for an ecologically sustainable society. Until recently, virtually all cities contained a landscape mosaic of urban, agricultural and natural ecosystems that provided opportunities for direct contact with nature within walking distance of most people’s homes. Unfortunately, many large cities today have become ‘concrete jungles’ in which this opportunity is no longer available. The result may be a positive feedback loop between an increasingly urbanized society and cities with fewer opportunities for childhood nature experience, creating adults whose lack of emotional connection with nature does not constrain them from damaging their city’s environmental support system. Ensuring that natural ecosystems are retained as part of urban landscapes - or finding ways to restore green areas where they have already been lost - should be high on the agenda of urban communities.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

บทที่ 10 อธิบายความขัดแย้งระหว่างเขตเมืองและยั่งยืน - โต้ตอบระบบนิเวศ เมืองขึ้นอยู่กับระบบนิเวศเกษตรอาหารและผลิตภัณฑ์อื่น ๆ พวกเขาพึ่งพาระบบนิเวศธรรมชาติสำหรับน้ำ ไม้ สันทนาการ และทรัพยากรอื่น ๆ และบริการ อย่างไรก็ตาม แม้จะพึ่งพาอาศัยกันนี้ เป็นเมืองที่เติบโต มักจะตาร์ท หรือความเสียหายทางการเกษตร และธรรมชาติระบบนิเวศที่ จึงลดลงการสนับสนุนระบบที่จะขึ้น เมืองขยายพื้นที่เกษตรกรรมและพื้นที่ธรรมชาติ และแม้ที่จะไม่ตาร์ทระบบนิเวศเกษตร หรือธรรมชาติ ความต้องการผลิตภัณฑ์ของระบบนิเวศเหล่านั้นมากเกินไปอาจทำให้ประชาชนและลด เมืองยังขยายทางอ้อมค่าใช้จ่ายของระบบนิเวศธรรมชาติ เพราะของระบบนิเวศเกษตรและเพิ่มความต้องการสินค้าเกษตรสามารถกระตุ้นขยายเกษตรเที่ยว แทนที่ระบบนิเวศธรรมชาติมี ระบบนิเวศเมืองที่ทันสมัยสามารถมีผลกระทบแข็งแกร่งในระบบนิเวศธรรมชาติที่ห่างไกลเนื่องจากโซนการจัดขยายไปยังหลายส่วนของโลกทำไมทำระบบสังคมการเมืองแสดงยับยั้งน้อยมากในการทำลาย หรือความเสียหายต่อระบบนิเวศธรรมชาติ และการเกษตรซึ่งจะขึ้นหรือไม่ ส่วนของคำอธิบาย (ตามที่กล่าวไว้ในบทที่ 10) คือ ฝังของสังคมเมืองจากธรรมชาติ โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าคนมีการติดต่อกับระบบนิเวศธรรมชาติ หรือเกษตรวัยเด็ก ผลกระทบสำหรับการออกแบบของภูมิทัศน์เมืองไกลถึง และลึกซึ้ง ภูมิทัศน์เมืองที่ให้ประสบการณ์วัยเด็กกับธรรมชาติอาจเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับสังคมอย่างยั่งยืนทางนิเวศวิทยา จนกระทั่งเมื่อเร็ว ๆ นี้ เกือบ ทุกเมืองประกอบด้วยโมเสภูมิทัศน์ของเมือง เกษตร และธรรมชาติระบบนิเวศที่ให้โอกาสในการติดต่อโดยตรงกับธรรมชาติของคนส่วนใหญ่ของบ้าน อับ เมืองใหญ่ปัจจุบันได้กลายเป็น 'ป่าคอนกรีต' ซึ่งโอกาสนี้ไม่มี ผลอาจจะวนตอบระหว่างสังคมกลายเป็นเมืองขึ้นและเมืองที่ มีโอกาสน้อยลงสำหรับการสัมผัสธรรมชาติของวัยเด็ก สร้างผู้ใหญ่ขาดการเชื่อมต่อทางอารมณ์กับธรรมชาติจำกัดพวกเขาจากการทำลายระบบสิ่งแวดล้อมของเมือง มั่นใจว่า มีรักษาระบบนิเวศธรรมชาติเป็นส่วนหนึ่งของเมืองทิวทัศน์ -หรือหาวิธีการคืนค่าพื้นที่สีเขียวที่พวกเขาได้สูญหายไป - ควรจะสูงในวาระการประชุมของชุมชนเมือง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

บทที่ 10 อธิบายความขัดแย้งระหว่างเมืองและมนุษย์อย่างยั่งยืน - การทำงานร่วมกันของระบบนิเวศ เมืองที่ขึ้นอยู่กับระบบนิเวศสำหรับอาหารและผลิตภัณฑ์การเกษตรชนิดอื่น ๆ พวกเขาพึ่งพาระบบนิเวศธรรมชาติสำหรับน้ำ, ไม้, การพักผ่อนหย่อนใจและทรัพยากรและบริการอื่น ๆ อย่างไรก็ตามแม้จะมีการพึ่งพาอาศัยกันนี้เป็นเมืองที่เติบโตพวกเขามีแนวโน้มที่จะไล่หรือความเสียหายของระบบนิเวศเกษตรและธรรมชาติจึงลดน้อยลงระบบสนับสนุนด้านสิ่งแวดล้อมตามที่พวกเขาขึ้นอยู่ เมืองขยายไปทั่วพื้นที่การเกษตรและพื้นที่ธรรมชาติ และแม้กระทั่งการที่พวกเขาไม่ไล่ระบบนิเวศเกษตรธรรมชาติหรือความต้องการที่มากเกินไปสำหรับผลิตภัณฑ์ของระบบนิเวศเหล่านั้นสามารถนำไปสู่ ​​overexploitation และการย่อยสลาย เมืองที่ยังขยายตัวทางอ้อมที่ค่าใช้จ่ายของระบบนิเวศตามธรรมชาติเพราะการเคลื่อนที่ของระบบนิเวศการเกษตรและความต้องการที่เพิ่มขึ้นสำหรับสินค้าเกษตรสามารถกระตุ้นการขยายตัวทางการเกษตรไกลจากเมืองแทนที่ระบบนิเวศธรรมชาติมี ระบบนิเวศในเมืองที่ทันสมัยสามารถมีผลกระทบอย่างมากต่อระบบนิเวศทางธรรมชาติที่ห่างไกลเพราะโซนอุปทานของพวกเขาขยายไปดังนั้นหลายส่วนของโลก. ทำไมระบบสังคมเมืองแสดงความยับยั้งชั่งใจน้อยดังนั้นในการทำลายหรือความเสียหายของระบบนิเวศธรรมชาติและการเกษตรที่พวกเขาขึ้นอยู่? ส่วนหนึ่งของคำอธิบาย (ตามที่กล่าวไว้ในบทที่ 10) คือการโอนเงินของสังคมเมืองจากธรรมชาติโดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าคนมีการติดต่อกับระบบนิเวศธรรมชาติหรือเกษตรในช่วงวัยเด็กไม่มี ผลกระทบในการออกแบบภูมิทัศน์เมืองอยู่ห่างไกลเข้าถึงและลึกซึ้ง ภูมิทัศน์เมืองที่ให้ประสบการณ์ในวัยเด็กกับธรรมชาติอาจจะเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับสังคมที่ยั่งยืนทางด้านนิเวศวิทยา จนกระทั่งเมื่อเร็ว ๆ แทบทุกเมืองที่มีภูมิทัศน์กระเบื้องโมเสคของระบบนิเวศเมืองเกษตรและธรรมชาติที่เปิดโอกาสให้ติดต่อโดยตรงกับธรรมชาติสามารถเดินได้จากบ้านของคนส่วนใหญ่ แต่น่าเสียดายที่หลายเมืองใหญ่ในวันนี้ได้กลายเป็น "ป่าคอนกรีต 'ซึ่งในโอกาสนี้ไม่สามารถใช้ได้อีก ผลที่ได้อาจจะเป็นห่วงความคิดเห็นเชิงบวกระหว่างสังคมมากขึ้นทำให้มีลักษณะและเมืองที่มีโอกาสน้อยลงสำหรับประสบการณ์ในวัยเด็กที่ธรรมชาติสร้างผู้ใหญ่ที่มีการขาดการเชื่อมต่อทางอารมณ์กับธรรมชาติไม่ จำกัด พวกเขาจากการทำลายระบบการสนับสนุนด้านสิ่งแวดล้อมเมืองของพวกเขา เพื่อให้มั่นใจว่าระบบนิเวศธรรมชาติจะถูกเก็บไว้เป็นส่วนหนึ่งของภูมิทัศน์เมือง - หรือหาวิธีที่จะเรียกคืนพื้นที่สีเขียวที่พวกเขาได้รับหายไปแล้ว - ควรจะสูงในวาระการประชุมของชุมชนเมือง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

บทที่ 10 กล่าวถึงความขัดแย้งระหว่างเมืองและยั่งยืนระหว่างมนุษย์ - ระบบนิเวศ เมืองขึ้นอยู่กับระบบนิเวศเกษตร อาหาร และผลิตภัณฑ์อื่น ๆ พวกเขาพึ่งพาระบบนิเวศธรรมชาติ น้ำ ไม้ นันทนาการ และทรัพยากรอื่นๆ อย่างไรก็ตาม แม้จะมีการพึ่งพานี้ เป็นเมืองที่เติบโตพวกเขามีแนวโน้มที่จะเลื่อนหรือความเสียหายทางการเกษตรและระบบนิเวศจึงให้การสนับสนุนระบบสิ่งแวดล้อมที่พวกเขาขึ้นอยู่กับ เมืองขยายไปพื้นที่เกษตรกรรมและพื้นที่ธรรมชาติ ; และแม้กระทั่งที่พวกเขาไม่แทนที่ระบบนิเวศเกษตร หรือความต้องการที่มากเกินไปสำหรับผลิตภัณฑ์ของระบบนิเวศเหล่านั้นสามารถนำไปสู่การเอาเปรียบ และการย่อยสลาย เมืองยังขยายทางอ้อมที่ค่าใช้จ่ายของระบบนิเวศธรรมชาติ เพราะแทนที่ของระบบนิเวศการเกษตรและความต้องการเพิ่มขึ้นสำหรับผลิตภัณฑ์ทางการเกษตรสามารถกระตุ้นการเกษตรห่างไกลจากเมือง แทนที่ระบบนิเวศธรรมชาติมี ระบบนิเวศเขตเมืองที่ทันสมัยสามารถมีผลกระทบที่แข็งแกร่งในระบบนิเวศธรรมชาติที่ห่างไกล เพราะโซนอุปทานของพวกเขาขยายไปยังส่วนมากของโลกทำไมระบบสังคมเมืองแสดงน้อยมาก การทำลายหรือทำลายธรรมชาติและระบบนิเวศเกษตรที่พวกเขาอยู่ ? ส่วนหนึ่งของคำอธิบาย ( ตามที่กล่าวไว้ในบทที่ 10 ) ความแปลกแยกของสังคมเมือง จากธรรมชาติ โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าคนไม่มีการติดต่อกับธรรมชาติหรือระบบนิเวศเกษตรในวัยเด็ก ความหมายสำหรับการออกแบบภูมิทัศน์เมืองไกลถึงและลึกซึ้ง ภูมิทัศน์เมืองที่ให้ประสบการณ์ในวัยเด็กกับธรรมชาติ อาจเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับสังคมต่อระบบนิเวศอย่างยั่งยืน จนกระทั่งเมื่อเร็ว ๆ นี้ เมือง เกือบทั้งหมดมีแนวโมเสคของเมือง , เกษตรและระบบนิเวศธรรมชาติที่ให้โอกาสให้ติดต่อโดยตรงด้วยธรรมชาติระยะทางเดินจากบ้านผู้คน แต่เมืองใหญ่มาก วันนี้ได้กลายเป็น ' ' ในป่าคอนกรีต ซึ่งโอกาสนี้จะไม่มีอีกต่อไปแล้ว ผลที่ได้ อาจจะบวกเพิ่มความคิดเห็นห่วงระหว่างเมืองสังคมและเมืองที่มีโอกาสน้อยกว่าวัยเด็กธรรมชาติประสบการณ์ สร้างผู้ใหญ่ที่ขาดการเชื่อมต่อทางอารมณ์กับธรรมชาติ ไม่ฝืนมันทำลายระบบสนับสนุนด้านสิ่งแวดล้อมของเมืองของพวกเขา . มั่นใจว่า ระบบนิเวศธรรมชาติจะถูกเก็บไว้เป็นส่วนหนึ่งของภูมิทัศน์ของเมือง หรือหาวิธีเพื่อคืนพื้นที่สีเขียวที่พวกเขาได้สูญเสียไปแล้ว - ควรจะสูงในวาระการประชุมของชุมชนในเขตเมือง