contribution to Japanese domestic employment and income is shrinking, in favor of the emerging service sector as the next great engine of jobs and wealth. Employment practices of sales and service firms are different from those of manufacturing. Their younger workforce is more mobile, less committed to work and the firm. Furthermore, since the organization of work in service firms is less team based, individual performance is more easily evaluated. Accordingly, occupational skills are valued over firm-specific skills, so that broad job experience becomes the main driver of wages and performance rather than loyalty to one employer (Debroux, 1997; Lincoln and Nakata, 1997; Ornatowski, 1998). Gender issues are rapidly surfacing in the Japanese traditionally male dominated corporate world. Japanese women, long locked in the crouch of teaserving office ladies or contract workers performing low-skilled work on the assembly line, are standing up (Kenney et al., 1998). Professional young women are flocking to new high-tech ventures, where gender does not seem to matter much. Such opportunities have been increasing steadily over the past few years and the Equal Opportunity Law, passed in 1985, which ``requested'' employers to ``make efforts'' not to discriminate, was recently revised to make discrimination illegal. Seku-hara, Japanese slang for sexual harassment, has become a buzzword feared in many a corporate and government office. Needless to say, there are no female directors on Japanese boards of major corporations. This is not likely to change in the near future due to entrenched cultural values and institutional practices (Bostock and Stoney, 1997).
สนับสนุนการจ้างงานภายในประเทศญี่ปุ่นและรายได้ที่หดตัวในความโปรดปรานของการฉุกเฉินภาคบริการเป็นเครื่องมือที่ยิ่งใหญ่ของงานและความมั่งคั่ง การจ้างงานการปฏิบัติของการขายและบริการ บริษัท แตกต่างจากผู้ผลิต น้องพนักงานของพวกเขาโทรศัพท์มือถือน้อยมุ่งมั่นทำงาน และบริษัท นอกจากนี้ตั้งแต่การจัดงานใน บริษัท ผู้ให้บริการจะน้อยกว่าทีมตามผลการปฏิบัติงานของแต่ละบุคคลมีมากขึ้นได้อย่างง่ายดาย ประเมิน ดังนั้น ทักษะอาชีพ ที่มีมูลค่ามากกว่า ทักษะเฉพาะของ บริษัท เพื่อให้งานประสบการณ์กว้างกลายเป็นไดรเวอร์หลักของค่าจ้างและประสิทธิภาพมากกว่าความจงรักภักดีต่อหนึ่ง นายจ้าง ( debroux , 1997 ; ลินคอล์น และ นากาตะ , 1997 ; ornatowski , 1998 )ประเด็นเพศอย่างรวดเร็วทันทีในญี่ปุ่นผ้าชายครอบงำโลกขององค์กร ผู้หญิงญี่ปุ่นยาว ล็อคใน เคร้าช์ ของ teaserving สาวๆ ออฟฟิศ หรือ แรงงานฝีมือต่ำสัญญาปฏิบัติงานในแอสเซมบลีบรรทัด ยืน ( เคนนี่ et al . , 1998 ) หญิงสาวมืออาชีพมี flocking เพื่อกิจการสูงใหม่ที่เพศดูเหมือนไม่เรื่องมากโอกาสดังกล่าวได้เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องกว่าไม่กี่ปีที่ผ่านมาและกฎหมายเท่าเทียมกัน ผ่านในปี 1985 ซึ่ง ' ' ขอ ' ' นายจ้าง ' ' พยายาม ' ' ไม่แยกแยะได้แก้ไขให้เลือกปฏิบัติที่ผิดกฎหมาย seku Hara , แสลงภาษาญี่ปุ่นสำหรับการคุกคามทางเพศได้กลายเป็น buzzword กลัวในหลายองค์กร และราชการ ไม่จำเป็นต้องพูดไม่มีกรรมการหญิงบนบอร์ดของบริษัทใหญ่ๆในญี่ปุ่น นี้ไม่ได้มีแนวโน้มที่จะเปลี่ยนแปลงในใกล้อนาคตเนื่องจากต้องปฏิบัติ ( bostock ค่านิยมทางวัฒนธรรมและสถาบัน และหิน , 1997 )
การแปล กรุณารอสักครู่..
![](//thimg.ilovetranslation.com/pic/loading_3.gif?v=b9814dd30c1d7c59_8619)