This paper investigates the economi

This paper investigates the economic relevance of sustainable behavior of agroforestry practices for smallholders
using the example of firewood exploitation in rural Tanzania. Three questions are addressed:
(1) Towhat extent do households behave sustainably regarding firewood extraction from agroforestry?
(2) Which factors determine the likelihood of households practicing sustainable agroforestry?
(3) Are sustainably behaving households better off in terms of income compared to households practicing unsustainable agroforestry?
The analysis is based on cross-sectional data of 314 households.
A sustainability indicator shows that the share of sustainable
households varies between 14 and 41% depending on the underlyingwood growth rate.
The results of the logistic regression indicate that property rights regarding the ownership of agricultural land and environmental awareness increase the likelihood of sustainable firewood extraction. Empirical evidence from the quantile regression
reveals that poorest households generate higher income if they extract firewood unsustainably. The opposite is true for households of upper income percentiles. Thus, the poor are likely to increase environmental degradation to generatemore incomecausing a ‘downward spiral’ of the poverty–environment trap resulting in income losses in the long run.
Households with a per capita income of 524 TZS or more manage their tree stocks sustainably

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

กระดาษนี้ตรวจสอบความเกี่ยวข้องทางเศรษฐกิจของลักษณะการทำงานที่ยั่งยืนของ agroforestry ปฏิบัติสำหรับ smallholdersใช้ตัวอย่างการใช้ประโยชน์จากฟืนในแทนซาเนียชนบท ระบุคำถามที่สาม:(1) Towhat ขอบเขตทำครัวเรือนทำงานฟื้นฟูเกี่ยวกับฟืนสกัดจาก agroforestry (2) ปัจจัยซึ่งโอกาสของครัวเรือนฝึก agroforestry ยั่งยืน (3) ฟื้นฟูมีศีลธรรมดีกว่าในแง่ของรายได้เทียบกับครัวเรือนฝึก unsustainable agroforestry ครัวเรือนการวิเคราะห์จะยึดตามข้อมูลเหลวของครัวเรือนที่ 314ตัวบ่งชี้ความยั่งยืนแสดงที่ส่วนแบ่งของยั่งยืนครัวเรือนที่แตกต่างกันระหว่าง 14 และ 41% ตามอัตราการเติบโต underlyingwood ผลของการถดถอยโลจิสติกระบุว่า สิทธิเกี่ยวกับความเป็นเจ้าของที่ดินทางการเกษตรและรับรู้สิ่งแวดล้อมเพิ่มโอกาสของแยกฟืนอย่างยั่งยืน หลักฐานประจักษ์จากการถดถอย quantileพบว่า ครัวเรือนยากจนที่สุดสร้างรายได้สูงถ้าจะแยกฟืน unsustainably ตรงข้ามเป็นจริงสำหรับครัวเรือนรายได้บน percentiles ดังนั้น ยากจนมีแนวโน้มที่จะเพิ่มสิ่งแวดล้อมย่อยสลายเพื่อ generatemore incomecausing 'เกลียวลง' ของกับดักความยากจน – สภาพแวดล้อมที่เกิดการสูญเสียรายได้ในระยะยาว ครัวเรือนที่ มีรายได้ต่อหัวของ 524 TZS หรือมากกว่าจัดการหุ้นทรีการฟื้นฟู

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

กระดาษนี้ศึกษาความสัมพันธ์ทางเศรษฐกิจของพฤติกรรมที่ยั่งยืนของการปฏิบัติวนเกษตรสำหรับเกษตรกรรายย่อย
โดยใช้ตัวอย่างของการใช้ประโยชน์ไม้ฟืนในชนบทของประเทศแทนซาเนีย สามคำถามได้ถูกแก้ไข:
(1) ขอบเขต Towhat ทำผู้ประกอบการเกี่ยวกับการปฏิบัติตนอย่างยั่งยืนสกัดฟืนจากวนเกษตร?
(2) ซึ่งปัจจัยที่กำหนดความเป็นไปได้ของผู้ประกอบการฝึกวนเกษตรที่ยั่งยืนหรือไม่
(3) มีพฤติกรรมอย่างยั่งยืนประกอบการดีกว่าในแง่ของรายได้เมื่อเทียบกับผู้ประกอบการ การฝึกวนเกษตรยั่งยืน?
การวิเคราะห์จะขึ้นอยู่กับข้อมูลที่หน้าตัดของ 314 ครัวเรือน.
ตัวบ่งชี้การพัฒนาอย่างยั่งยืนแสดงให้เห็นว่าส่วนแบ่งของการพัฒนาอย่างยั่งยืน
ผู้ประกอบการที่แตกต่างกันระหว่างวันที่ 14 และ 41% ขึ้นอยู่กับอัตราการเจริญเติบโต underlyingwood.
ผลของการถดถอยโลจิสติระบุว่าสิทธิในทรัพย์สิน เกี่ยวกับการเป็นเจ้าของที่ดินเพื่อเกษตรกรรมและความตระหนักด้านสิ่งแวดล้อมเพิ่มโอกาสในการสกัดฟืนอย่างยั่งยืน หลักฐานเชิงประจักษ์จากการถดถอย quantile
แสดงให้เห็นว่าผู้ประกอบการที่ยากจนที่สุดในการสร้างรายได้ที่สูงขึ้นถ้าพวกเขาดึงฟืนไม่ยั่งยืน ตรงข้ามเป็นจริงสำหรับครัวเรือนของเปอร์เซนต์รายได้บน ดังนั้นคนยากจนมีแนวโน้มที่จะเพิ่มความเสื่อมโทรมของสิ่งแวดล้อมเพื่อ generatemore incomecausing 'เกลียวลงของกับดักความยากจนสภาพแวดล้อมที่มีผลในการสูญเสียรายได้ในระยะยาว.
ครัวเรือนที่มีรายได้ต่อหัวของ TZS 524 หรือมากกว่าในการจัดการหุ้นต้นไม้ของพวกเขาอย่างยั่งยืน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

บทความนี้เป็นการศึกษาความเกี่ยวข้องทางเศรษฐกิจของพฤติกรรมที่ยั่งยืนของวนเกษตรการปฏิบัติสำหรับชาวสวน
โดยใช้ตัวอย่างของการแสวงประโยชน์ฟืนในชนบท แทนซาเนีย สามคำถาม addressed :
( 1 ) towhat ขอบเขตทำครอบครัวประพฤติยั่งยืนเกี่ยวกับการสกัดฟืนจากวนเกษตร ?
( 2 ) ซึ่งเป็นปัจจัยที่กำหนดโอกาสของครัวเรือน การฝึกของที่ยั่งยืน
( 3 ) ด้านพฤติกรรมครอบครัวดีกว่าในแง่ของรายได้ครัวเรือน และเมื่อเทียบกับการปลูก ?
การวิเคราะห์ใช้ข้อมูลภาคตัดขวางของ 314 ครัวเรือน .
ความยั่งยืนตัวบ่งชี้ที่แสดงให้เห็นในส่วนของยั่งยืน
ครัวเรือนที่แตกต่างกันระหว่าง 14 และ 41 % ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับอัตราการเติบโตของ underlyingwood .
ผลลัพธ์ของการถดถอยโลจิสติกพบว่าสิทธิเกี่ยวกับกรรมสิทธิ์ในที่ดินการเกษตรและความตระหนักด้านสิ่งแวดล้อมเพิ่มโอกาสของการสกัดฟืนอย่างยั่งยืน หลักฐานเชิงประจักษ์จากการถดถอย
ควอนไทล์พบว่า ครัวเรือนที่ยากจนที่สุดสร้างรายได้สูงกว่าถ้าพวกเขาดึงฟืน unsustainably . ตรงข้ามเป็นจริงสำหรับครัวเรือนได้แก่รายได้ด้านบน ดังนั้น ผู้ที่มีแนวโน้มจะเพิ่มความเสื่อมโทรมของสิ่งแวดล้อม เพื่อ generatemore incomecausing ' คลายเกลียวของความยากจนสิ่งแวดล้อมและกับดักส่งผลให้รายได้ขาดทุนในระยะยาว
ครัวเรือนที่มีรายได้เฉลี่ยต่อหัวของ 524 TZS หรือจัดการหุ้นต้นไม้ยั่งยืน