Predatory activity is known to influence a variety of traits in the behavior of prey species. Apart from morphological and physiological adaptations, temporal and spatial changes in activity can help prey to decrease the risk of predation (Lima, 1998, Lima, 2002, Lima and Bednekoff, 1999, Lima and Dill, 1990, Sih, 1987 and Sih et al., 2000).
กิจกรรมล่าเป็นที่รู้จักกันจะมีอิทธิพลต่อความหลากหลายของลักษณะพฤติกรรมของเหยื่อชนิด นอกเหนือจากการปรับตัวทางสัณฐานวิทยาและสรีรวิทยาการเปลี่ยนแปลงเวลาและพื้นที่ในกิจกรรมที่สามารถช่วยเหยื่อเพื่อลดความเสี่ยงของการปล้นสะดม (ลิมา, 1998, ลิมา, 2002, ลิมาและ Bednekoff 1999, ลิมาและดิลล์ปี 1990 ที่ SIH 1987 และ Sih และคณะ ., 2000)
การแปล กรุณารอสักครู่..

กิจกรรมล่าเป็นที่รู้จักที่มีอิทธิพลต่อความหลากหลายของลักษณะพฤติกรรมของเหยื่อชนิด นอกจากการปรับตัวทางสัณฐานวิทยาและสรีรวิทยาการเปลี่ยนแปลงปริมาณและการแพร่ในกิจกรรมที่สามารถช่วยเหยื่อเพื่อลดความเสี่ยงของการปล้นสะดม ( ลิมา , 1998 , 2002 และลิมา , ลิมา bednekoff , 1999 , ลิมาและผักชีฝรั่ง , 2533 , ฉี , 1987 และ ฉี et al . , 2000 )
การแปล กรุณารอสักครู่..
