When had she—the girl from just now

When had she—the girl from just now was there.


“「Lightning Bolt」!”


Bluish-white lightning leapt from her staff’s head and cleaved through the night. This was Arche’s strongest attack spell. Even though it pierced the girl, the smile did not vanish from her face.


Arche was sure of it. This was a being on par with Ainz, which meant that there was no way Arche could defeat her. The girl cheerfully spoke to Arche, who was eager to flee.


“「Come, my familiars.」”


An enormous pair of wings extended from behind the girl’s back. They were like a bat’s in shape, but far, far larger. An enormous bat flew out from behind her, like it had detached from her body. And of course, no bat with glowing crimson eyes like that could be a mere beast.


The girl smiled from beside the giant bat, whose wings beat steadily through the air. It was a smile that froze Arche’s body like ice, a smile that did not seem to belong on someone her age at all.


“Well then, do continue to flee~”


Arche fled.


She took flight with all her strength.


She flew into the forest to lose her pursuer, and the branches scratched her body as she fled.


Since she had discarded her companions to escape, that meant she had to make it out of here no matter what. In her mind, she would do anything to make that happen.


And after a flight of who knew how long, Arche was faced with despair.


It was a wall.


An invisible wall stood in front of her.


The world went on beyond it, but Arche’s body was blocked by that wall. Arche was now two hundred meters above ground level and the invisible wall had reached this high.


“—This is—”


Arche muttered to herself as despair seeped into her heart. She flew and felt around with her hands. But… wall, wall, wall, still a wall.


No matter where she flew, her hands told her there was something hard in her way.


“What is this?!”


“A wall, of course.”


It was an answer to her self-directed mutterings. Arche turned around, with an idea of who she might see.


It was as she had expected. The girl from earlier. But now she had a trio of giant bats as her escorts.


“Though it seems you’ve gotten the wrong impression. This is the 6th floor of the Great Tomb of Nazarick. That is to say, you’re underground.”


“…This?”

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เมื่อมีเธอ-สาวจากเพียงแค่ตอนนี้ก็อยู่ที่นั่น. "「สายฟ้าฟาด」!" ฟ้าผ่าน้ำเงินขาวกระโจนออกมาจากหัวพนักงานของเธอและเกาะติดตลอดทั้งคืน นี่คือคาถาโจมตีที่แข็งแกร่งของ Arche แม้ว่ามันจะแทงสาวยิ้มไม่ได้หายไปจากใบหน้าของเธอ. Arche แน่ใจว่ามัน นี่คือการเป็นที่ตราไว้กับ Ainz ซึ่งหมายความว่ามี Arche ไม่มีทางที่จะเอาชนะเธอ หญิงสาวที่มีความสุขพูดกับ Arche ซึ่งเป็นความกระตือรือร้นที่จะหนีไป. "「มา Familiars ของฉัน. '" คู่มหาศาลของปีกยื่นออกมาจากด้านหลังของหญิงสาว พวกเขาเป็นเหมือนค้างคาวในรูปร่าง แต่ไกลขนาดใหญ่ ค้างคาวมหาศาลบินออกมาจากด้านหลังของเธอเหมือนว่ามันจะได้ออกจากร่างกายของเธอ และแน่นอนค้างคาวใด ๆ กับตาสีแดงเข้มที่เร่าร้อนเช่นนั้นอาจจะเป็นเพียงสัตว์. หญิงสาวยิ้มจากข้างค้างคาวยักษ์ที่มีปีกชนะอย่างต่อเนื่องผ่านทางอากาศ มันเป็นรอยยิ้มที่แข็งร่างกาย Arche เหมือนน้ำแข็งรอยยิ้มที่ไม่ได้ดูเหมือนจะเป็นคนอายุของเธอได้เลย. "ถ้าอย่างนั้นจะยังคงหลบหนี ~" Arche หนีไป. เธอเอาเที่ยวบินที่มีความแข็งแรงของเธอ. เธอล่องลอยไปใน ป่าที่จะสูญเสียล่าเธอและสาขาที่มีรอยขีดข่วนร่างกายของเธอขณะที่เธอหนีไป. ตั้งแต่ที่เธอได้ทิ้งเพื่อนของเธอที่จะหลบหนีนั่นหมายความว่าเธอจะต้องทำให้มันออกไปจากที่นี่ไม่ว่าสิ่งที่ ในใจของเธอเธอจะทำอะไรที่จะทำให้มันเกิดขึ้น. และหลังจากที่เที่ยวบินของผู้ที่รู้วิธียาว Arche ต้องเผชิญกับความสิ้นหวังก. มันเป็นผนัง. ผนังที่มองไม่เห็นยืนอยู่ในด้านหน้าของเธอ. โลกไปในถัดจากนั้น แต่ร่างกายของ Arche ถูกปิดกั้นด้วยกำแพงที่ Arche ตอนนี้สองร้อยเมตรเหนือระดับพื้นดินและกำแพงที่มองไม่เห็นได้ถึงสูง. "-This ลล์" Arche พึมพำกับตัวเองเป็นความสิ้นหวังซึมเข้าไปในหัวใจของเธอ เธอบินไปรอบ ๆ และรู้สึกด้วยมือของเธอ แต่ ... ผนังกำแพงผนังยังคงเป็นผนัง. ไม่ว่าที่เธอบินมือของเธอบอกเธอว่ามีอะไรบางอย่างหนักในทางของเธอ. "สิ่งนี้คือ ?!" "กำแพงของหลักสูตร." มันเป็นคำตอบไปยัง เธอกำกับตนเอง mutterings Arche หันไปรอบ ๆ ด้วยความคิดของผู้ที่เธออาจเห็น. มันเป็นขณะที่เธอได้คาดการณ์ไว้ หญิงสาวจากก่อนหน้านี้ แต่ตอนนี้เธอมีทั้งสามคนของค้างคาวยักษ์เป็นพี่เลี้ยงของเธอ. "แม้ดูเหมือนว่าคุณเคยประทับใจที่ไม่ถูกต้อง นี่คือชั้น 6 หลุมฝังศพมากมาย Nazarick กล่าวคือคุณใต้ดิน. "" ... นี้? "

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เมื่อมีหญิงสาวที่ตอนนี้อยู่

" 「สายฟ้า」 ! "


สีน้ำเงินขาวฟ้าผ่ากระโจนจากหัวของพนักงานและผ่านคืน นี้คือหัวหน้าของแรงโจมตีเวทย์ ถึงแม้ว่ามันจะแทงหญิงสาว รอยยิ้มยังไม่หายไปจากใบหน้าของเธอ


อาเช่ก็แน่ใจ นี้คือการเสมอกับ ainz ซึ่งหมายความว่าไม่มีทางที่หัวหน้าสามารถเอาชนะเธอได้สาวร่าพูดกับอาเช่ ใครอยากหนี


" 「มาของฉัน พวกสาวก 」 "


ขนาดมหึมา คู่ของปีกขยายจากด้านหลัง หญิงสาวก็กลับมา พวกเขาเป็นเหมือนค้างคาวในรูปร่าง แต่ไกลขนาดใหญ่ ค้างคาวยักษ์บินออกมาจากข้างหลังเธอ เหมือนมันมีแยกออกจากร่างกายของเธอ และแน่นอน ไม่มีค้างคาวกับดวงตาสีแดงเข้มเรืองแสงแบบนี้อาจเป็นสัตว์ตัวเล็ก

.หญิงสาวยิ้ม จากข้างค้างคาวยักษ์ที่มีปีกตีอย่างต่อเนื่องผ่านอากาศ มันเป็นรอยยิ้มที่ทำให้อาเช่ร่างกายเหมือนน้ำแข็ง เป็นรอยยิ้มที่ดูเหมือนจะไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของคนอายุเท่าเธอเลย

" แล้ว ก็ยังหนี ~ "





โค้งหนี เธอจึงบินด้วยพลังของเธอ


เธอบินลงมา ป่าที่จะสูญเสียเธอไล่ตาม และกิ่งไม้ข่วนร่างกายของเธอขณะที่เธอหนี

.ตั้งแต่ที่เธอได้ทิ้งเพื่อนของเธอที่จะหลบหนี นั่นหมายความว่าเธอต้องทำให้มันออกไปจากที่นี่ ไม่ว่ายังไงก็ตาม ในความคิดของเธอ เธอจะทำทุกอย่างเพื่อให้มันเกิดขึ้น


และหลังจากเที่ยวบินของผู้ที่รู้วิธียาว อาเช่ต้องเผชิญกับความสิ้นหวัง


มันแพง


มีกำแพงที่มองไม่เห็นมายืนอยู่ต่อหน้าเธอ


โลกไปไกลเกินกว่านั้น แต่ร่างกาย อาเช่ก็ถูกปิดกั้นด้วยกำแพงนั่นอาเช่ตอนนี้สองร้อยเมตรจากระดับพื้นดิน และกำแพงล่องหนได้ถึงระดับนี้


" - - "


อาเช่พึมพำกับตัวเองอย่างสิ้นหวังไปหัวใจเธอ . เธอบอกว่าอยู่กับมือของเธอ แต่ . . . . . . . กำแพง , ผนัง , ติดผนัง , ยังผนัง


ไม่ว่าที่ไหนเธอก็ไป มือของเธอบอกเธอว่า มีอะไรที่ยากในทางของเธอ


" นี่คืออะไร ? "

" กำแพงแน่นอน

"มันเป็นคำตอบ mutterings ด้วยเธอ อาเช่หันไปรอบๆ กับความคิดของผู้ที่อาจจะเห็น


มันเป็นอย่างที่เธอคาดไว้ สาวจากก่อนหน้านี้ แต่ตอนนี้เธอมีทั้งค้างคาวยักษ์เป็นพี่เลี้ยงของเธอ


" ดูเหมือนว่าคุณได้ประทับใจผิด นี้เป็นชั้นหกของสุสานอันยิ่งใหญ่ของ nazarick . นั่นคือการบอกว่าคุณกำลังใต้ดิน "

" . . . . . . . ? "