“No knowledge is wasted,” goes a co

“No knowledge is wasted,” goes a common saying. This is very true, or how would one have thought that a skill learned in pre-K would prove useful in nursing practice many years later?
I went to a school of nursing in Nigeria, where more than 250 languages are spoken, although English is the official language. The sponsoring hospital was a place to meet patients of diverse tongues and cultures, as well as those with unfamiliar names.
I was a final-year student on my psychiatry rotation. During my first week, we admitted a patient from another country. His first and only language was French, but with a pronunciation different from that used by the French. This patient had a name that was unfamiliar to us nurses and physicians on the unit. A relative who could speak English had come with him (and no, we had access to neither a blue phone nor a registered interpreter). We strove to say his name correctly, assisted by one of the nurses, who spoke French in a slightly different way from his own and could understand our patient and act as interpreter when the patient's family member was absent.
One night, when I was the student nurse on the night shift with the nursing staff, our French-speaking patient had a violent episode and tried to climb out the window on the second floor. The physician on call was informed; he ordered that the patient's PRN medications be given, but they had little effect. The nursing sister—a psychiatric nurse—tried to talk to him, but he wouldn't listen to anyone, obey any command, or answer to his name.
As a student nurse nearing graduation, I watched their efforts with keen interest, thinking of how I might help. Then I remembered that, when I'd told my grandfather, a traditional healer and herbalist, that my next rotation would be on the psychiatric floor, he advised me that if one called a mentally ill person by name, she or he would halt.
So I got the patient's chart, looked at the name again, and used my pre-K knowledge of sounding out words to figure out how to say the patient's name correctly. When I called it out, the patient stopped shaking the window to turn and look at me. The nursing sister noticed this and urged me to talk to him. I tried to do so in my very bad French (what little I remembered from high school), and kept it up until the security department came and got him down from the wall. By then the physician on call was there to assess him and prescribe more treatment.
I soon completed my rotation and moved on to another, but the experience remained with me, so much so that I later went back to that unit to ask about our patient. He'd been discharged, but had left a thank-you card for me (probably written with the help of a relative) that read, “To the nurse who knows my name … Thank you for calling me back!”
This experience made me determined to always try to say my patients' names correctly as I moved forward in my nursing career. I admit I haven't always been successful, but I always ask how to correctly pronounce names I'm uncertain about.
Now in the United States, the “great melting pot,” it's even more important to me to be able to pronounce names correctly, and as a teacher, I encourage my students to do just that. Then it will become part of them as they rise higher in the nursing profession. Nor do I forget to remind them of the word-sounding methods of pre-K: “a/ says ah …”
Folasade Kolade is pursuing a doctorate of nursing practice at the University of Tennessee Health Science Center College of Nursing, Memphis, TN. Contact author: [e-mail]. Reflections is coordinated by Madeleine Mysko, MA, RN: [e-mail]. Illustration courtesy of Wolters Kluwer Health.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

"ไม่รู้สิ้นเปลือง ไปพูดทั่วไป นี้เป็นจริงมาก หรือว่าจะหนึ่งคิดว่า ทักษะที่ได้เรียนรู้ในการ pre-K จะพิสูจน์ประโยชน์พยาบาลปฏิบัติหลายปีต่อมาผมก็ไปโรงเรียนพยาบาลในไนจีเรีย ที่มากกว่า 250 ภาษาจะพูด ถึงแม้ว่าภาษาอังกฤษเป็นภาษาทางการ โรงพยาบาล sponsoring ถูกที่เพื่อตอบสนองผู้ป่วยแปลก ๆ หลากหลาย และวัฒนธรรม รวมทั้งผู้ที่ มีชื่อที่ไม่คุ้นเคยผมเป็นนักศึกษาปีสุดท้ายในวาระจิตเวชของฉัน ในระหว่างสัปดาห์แรก เรายอมรับผู้ป่วยจากประเทศอื่น ภาษาของเขาเท่านั้น และครั้งแรกฝรั่งเศส แต่ ด้วยการออกเสียงที่แตกต่างจากที่ใช้ภาษาฝรั่งเศส ผู้ป่วยรายนี้มีชื่อที่ไม่คุ้นเคยกับเราพยาบาลและแพทย์ในหน่วย ญาติที่สามารถพูดภาษาอังกฤษได้มากับเขา (และไม่ เราถึงไม่โทรศัพท์บลูหรือล่ามลงทะเบียน) เรา strove พูดชื่อของเขาถูกต้อง ช่วยการพยาบาล พูดภาษาฝรั่งเศสในวิธีแตกต่างกันเล็กน้อยจากของเขาเอง และสามารถเข้าใจผู้ป่วยของเรา และทำหน้าที่เป็นล่ามเมื่อสมาชิกในครอบครัวของผู้ป่วยขาดอย่างใดอย่างหนึ่งคืนที่หนึ่ง เมื่อได้นักเรียนพยาบาลในกะกลางคืนมีเจ้าหน้าที่พยาบาล ผู้ป่วยของเราพูดฝรั่งเศสได้ตอนมีความรุนแรง และพยายามปีนออกหน้าต่างบนชั้นสอง แพทย์เวรได้รับแจ้งให้ทราบ เขาสั่งให้ ยา PRN ของผู้ป่วยได้รับ แต่มีผลน้อย น้องพยาบาลเช่นพยาบาลจิตเวช — พยายามพูดคุยกับเขา แต่เขาจะไม่ฟังใคร เชื่อฟังคำสั่งใด ๆ หรือตอบชื่อของเขาเป็นพยาบาลนักศึกษาใกล้จบถึง เฝ้าดูความพยายามของพวกเขา มีความสนใจกระตือรือร้น คิดว่า ฉันอาจช่วย แล้ว ฉันจำว่า เมื่อฉันได้บอกว่า ปู่ของฉัน มาระโกดั้งเดิม และคนขาย สมุนไพร ที่จะหมุนต่อไปของฉันบนชั้นทางจิตเวช เขาแนะนำฉันว่า ถ้าหนึ่งเรียกว่าผู้ป่วยจิตใจตามชื่อ เธอหรือเขาจะหยุดดังนั้นฉันมีแผนภูมิของผู้ป่วย มองชื่ออีกครั้ง และใช้ความรู้อ่านออกเสียงคำของฉัน K ก่อนจะคิดหาวิธีการบอกชื่อของผู้ป่วยอย่างถูกต้อง เมื่อฉันเรียกมันออกมา ให้ผู้ป่วยหยุดเขย่าหน้าต่าง เพื่อเปิดดูที น้องพยาบาลสังเกตเห็นนี้ และเรียกร้องให้ฉันคุยกับเขา พยายามที่จะทำในฝรั่งเศสที่ดีของฉัน (สิ่งเล็กน้อยผมจำจากมัธยม), และเก็บไว้ได้จนกว่าฝ่ายรักษาความปลอดภัยมา และได้ลงจากกำแพง แล้ว แพทย์เวรได้มี การประเมินเขากำหนดรักษาเพิ่มเติมฉันเสร็จสมบูรณ์ของฉันหมุนเร็ว และย้ายในอีก แต่ประสบการณ์ที่อยู่กับฉัน มากว่าต่อไปที่หน่วยเพื่อสอบถามเกี่ยวกับผู้ป่วยของเรา เขาก็ถูกไล่ออกไป แต่ได้ทิ้งการ์ดขอบคุณสำหรับฉัน (อาจจะเขียน ด้วยความช่วยเหลือของญาติ) ที่อ่าน "การพยาบาลที่รู้ชื่อของฉัน... ขอบคุณคุณเรียกฉันกลับ"ประสบการณ์นี้ทำให้ฉันขึ้นไปพยายามที่จะบอกชื่อผู้ป่วยของฉันอย่างที่ฉันย้ายไปข้างหน้าในอาชีพพยาบาลของฉัน ข้าพเจ้ายอมรับว่า ฉันจะยังไม่เคยประสบความสำเร็จ แต่มักจะถามวิธีการออกเสียงชื่อที่ฉันแน่ใจได้อย่างถูกต้องปัจจุบัน ในประเทศสหรัฐอเมริกา "ดีฝึกฝน มีความสำคัญมากขึ้นเพื่อให้สามารถออกเสียงชื่ออย่างถูกต้อง และเป็นครู ผมส่งเสริมให้นักเรียนของผมที่ห้อง แล้ว มันจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของการจะเพิ่มสูงขึ้นในอาชีพพยาบาล หรือฉันลืมที่จะเตือนพวกเขาวิธีคำหูของ K: ก่อน "เป็น / กล่าวว่า อา..."Folasade Kolade จะติดตามเอกการพยาบาลฝึกหัดที่มหาวิทยาลัยเทนเนสซีสุขภาพวิทยาศาสตร์ศูนย์วิทยาลัยของพยาบาล Memphis, TN. ติดต่อผู้เขียน: [e-mail] เชื่อมโยงสะท้อนมาเดอเลน Mysko, MA, RN: [e-mail] ภาพประกอบความสุขภาพ Wolters Kluwer

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

"ความรู้ไม่มีการสูญเสีย" ไปพูดที่พบบ่อย นี่คือความจริงมากหรือวิธีการหนึ่งที่จะคิดว่าทักษะการเรียนรู้ในก่อน-K จะพิสูจน์ได้ว่ามีประโยชน์ในการปฏิบัติการพยาบาลหลายปีภายหลังได้หรือไม่
ฉันไปโรงเรียนของพยาบาลในประเทศไนจีเรียที่มากกว่า 250 ภาษาจะพูดถึงแม้ว่าภาษาอังกฤษ ภาษาราชการ โรงพยาบาลที่ให้การสนับสนุนเป็นสถานที่เพื่อตอบสนองผู้ป่วยลิ้นที่มีความหลากหลายและวัฒนธรรมเช่นเดียวกับผู้ที่มีชื่อที่ไม่คุ้นเคย.
ฉันเป็นนักเรียนปีสุดท้ายในการหมุนจิตเวชของฉัน ในช่วงสัปดาห์แรกของฉันที่เราเข้ารับการรักษาผู้ป่วยจากประเทศอื่น ภาษาแรกและคนเดียวของเขาเป็นภาษาฝรั่งเศส แต่มีการออกเสียงแตกต่างจากที่ใช้โดยฝรั่งเศส ผู้ป่วยรายนี้มีชื่อที่ไม่คุ้นเคยกับเราพยาบาลและแพทย์บนตัวเครื่อง ญาติที่สามารถพูดภาษาอังกฤษได้มากับเขา (และไม่เรามีการเข้าถึงทั้งโทรศัพท์สีฟ้าหรือล่ามที่ลงทะเบียน) เราพยายามที่จะบอกว่าชื่อของเขาอย่างถูกต้องช่วยโดยหนึ่งในพยาบาลที่พูดภาษาฝรั่งเศสในวิธีที่แตกต่างกันเล็กน้อยจากของตัวเองและสามารถเข้าใจผู้ป่วยและการกระทำของเราเป็นล่ามเมื่อสมาชิกในครอบครัวของผู้ป่วยก็หายไป.
คืนหนึ่งเมื่อฉันถูก นักศึกษาพยาบาลในกะกลางคืนที่มีบุคลากรด้านการพยาบาลผู้ป่วยที่พูดภาษาฝรั่งเศสของเรามีเหตุการณ์ความรุนแรงและพยายามที่จะปีนออกไปนอกหน้าต่างบนชั้นสอง แพทย์ในสายได้รับแจ้ง; เขาสั่งให้ผู้ป่วยยา PRN ได้รับ แต่พวกเขามีผลเพียงเล็กน้อย น้องสาวของพยาบาลจิตเวชพยาบาลพยายามที่จะพูดคุยกับเขา แต่เขาจะไม่ฟังใครเชื่อฟังคำสั่งใด ๆ หรือตอบกับชื่อของเขา.
ในฐานะที่เป็นนักศึกษาพยาบาลใกล้จะสำเร็จการศึกษาฉันดูความพยายามของพวกเขาที่มีความสนใจกระตือรือร้น, ความคิดของ วิธีการที่ฉันอาจช่วยให้ จากนั้นผมจำได้ว่าเมื่อฉันบอกคุณปู่ของฉัน, หมอแบบดั้งเดิมและสมุนไพรที่หมุนต่อไปของฉันจะเป็นบนพื้นจิตเวชเขาแนะนำผมว่าถ้าอย่างใดอย่างหนึ่งที่เรียกว่าเป็นคนที่ป่วยเป็นโรคจิตตามชื่อเขาหรือเธอจะหยุด
ดังนั้นผมจึงมีแผนภูมิของผู้ป่วยมองที่ชื่ออีกครั้งและใช้ความรู้ก่อน-K ของฉันออกเสียงคำที่จะคิดออกว่าจะพูดชื่อของผู้ป่วยได้อย่างถูกต้อง เมื่อฉันเรียกมันออกผู้ป่วยหยุดเขย่าหน้าต่างเพื่อเปิดและมองมาที่ฉัน น้องสาวพยาบาลสังเกตนี้และกระตุ้นให้ผมที่จะพูดคุยกับเขา ผมพยายามที่จะทำเช่นนั้นในภาษาฝรั่งเศสที่ดีมากของฉัน (สิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ผมจำได้จากโรงเรียนมัธยม) และเก็บมันไว้จนถึงแผนกรักษาความปลอดภัยมาและเขาได้ลงมาจากผนัง จากนั้นแพทย์ในสายก็อยู่ที่นั่นเพื่อประเมินเขาและกําหนดการรักษามากขึ้น.
ฉันเสร็จเร็ว ๆ นี้การหมุนของฉันและย้ายไปอยู่ที่อื่น แต่ประสบการณ์ยังคงอยู่กับฉันมากเสียจนผมมารู้ทีหลังก็กลับไปที่หน่วยงานที่จะถามเกี่ยวกับผู้ป่วยของเรา . เขาได้รับการปล่อยออกมา แต่ได้ทิ้งขอบคุณคุณบัตรสำหรับผม (อาจจะเขียนด้วยความช่วยเหลือของญาติ) ที่อ่าน "การพยาบาลที่รู้ชื่อของฉัน ... ขอบคุณสำหรับการเรียกผมกลับมาแล้ว!"
ประสบการณ์นี้ทำให้ฉัน มุ่งมั่นที่จะพยายามที่จะบอกชื่อผู้ป่วยของฉัน 'ได้อย่างถูกต้องตามที่ผมเดินไปข้างหน้าในอาชีพพยาบาลของฉัน ผมยอมรับว่าผมไม่ได้มักจะประสบความสำเร็จ แต่ฉันมักจะถามว่าไปอย่างถูกต้องออกเสียงชื่อฉันไม่แน่ใจเกี่ยวกับ.
ขณะนี้ในประเทศสหรัฐอเมริกา "เบ้าหลอมที่ดี" มันสำคัญมากยิ่งขึ้นกับผมที่จะสามารถออกเสียงชื่อ อย่างถูกต้องและเป็นครูผมขอแนะนำให้นักเรียนของฉันจะทำแค่นั้น จากนั้นก็จะกลายเป็นส่วนหนึ่งของพวกเขาขณะที่พวกเขาเพิ่มขึ้นสูงขึ้นในวิชาชีพการพยาบาล และฉันไม่ลืมที่จะเตือนพวกเขาในวิธีการที่ทำให้เกิดเสียงคำก่อน-K: "/ อากล่าวว่า ... "
Folasade Kolade คือการใฝ่หาปริญญาเอกของการปฏิบัติการพยาบาลที่มหาวิทยาลัยเทนเนสซีวิทยาลัยศูนย์วิทยาศาสตร์สุขภาพพยาบาลเมมฟิส, เทนเนสซี ผู้เขียนติดต่อ: [e-mail] สะท้อนมีการประสานงานโดยแมเดลีน Mysko, MA, RN: [e-mail] มารยาทภาพประกอบของ Wolters Kluwer สุขภาพ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

" ไม่มีความรู้เลย " ไปพูดทั่วไป นี้เป็นจริงมาก หรือจะคิดว่าเป็นทักษะที่ได้เรียนรู้ใน Pre - K จะพิสูจน์เป็นประโยชน์ในการปฏิบัติการพยาบาล หลายปีต่อมา
ฉันไปโรงเรียนพยาบาลในไนจีเรียที่มากกว่า 250 ภาษา พูดแต่ภาษาอังกฤษเป็นภาษาราชการ ที่ให้การสนับสนุนโรงพยาบาลเป็นสถานที่ที่จะพบผู้ป่วยของลิ้นและหลากหลายวัฒนธรรมเช่นเดียวกับผู้ที่มีชื่อที่ไม่คุ้นเคย
ฉันเป็นนักเรียนปีสุดท้ายในการหมุนจิตเวชศาสตร์ของฉัน ในช่วงอาทิตย์แรก เรารับคนไข้จากประเทศอื่น แรกและเพียงภาษาเป็นภาษาฝรั่งเศส แต่ด้วยการออกเสียงที่แตกต่างจากที่ใช้ภาษาฝรั่งเศส คนไข้นี้มี ชื่อที่ไม่คุ้นเคยกับเรา พยาบาลและแพทย์ในหน่วยญาติใครสามารถพูดภาษาอังกฤษได้มากับเขา ( และเราได้เข้าถึงทั้งโทรศัพท์สีฟ้าหรือลงทะเบียนล่าม ) เราพยายามจะพูดชื่อของเขาถูกช่วยโดยพยาบาลคนหนึ่งที่พูดภาษาฝรั่งเศสในวิธีที่แตกต่างกันเล็กน้อยจากของตัวเองและเข้าใจผู้ป่วยและทำหน้าที่เป็นล่าม เมื่อสมาชิกในครอบครัวของผู้ป่วยหาย
คืนหนึ่งเมื่อฉันเป็นนักเรียนพยาบาลอยู่กะกลางคืนกับเจ้าหน้าที่พยาบาล คนไข้เราพูดฝรั่งเศสได้ตอนที่รุนแรง และพยายามจะปีนออกจากหน้าต่างชั้นสอง แพทย์ในการโทรที่ได้รับแจ้ง เขาสั่งว่า คนไข้ต้องการยาให้ แต่ได้ผลน้อย . sister-a พยาบาลจิตเวช พยาบาลพยายามที่จะคุยกับเขา แต่เขาไม่ฟังใครเชื่อฟังคำสั่งใด ๆหรือตอบชื่อ
เป็นนักเรียนพยาบาลใกล้จะเรียนจบ ผมเห็นความพยายามของพวกเขาด้วยความสนใจ คิดว่า ฉันอาจช่วยได้ ผมจำได้ว่าเมื่อฉันบอกคุณปู่เป็นหมอแบบดั้งเดิมและปรุงยา ซึ่งรอบต่อไปของฉันจะอยู่บนชั้นจิตเวช เขาเตือนฉันว่าถ้าเรียกคนที่ป่วยทางจิตโดยชื่อเธอหรือเขาจะหยุด
ผมมีกราฟของคนไข้ ดูชื่ออีกครั้ง และใช้ความรู้ Pre-K ของฉันเสียงคําที่จะคิดออกวิธีการพูดชื่อของผู้ป่วยได้อย่างถูกต้อง เมื่อฉันเรียกมันออกมา ผู้ป่วยหยุดเขย่าหน้าต่าง เพื่อจะหันมองที่ฉัน พี่สาวพยาบาลสังเกตนี้และเรียกร้องให้ฉันคุยกับเขา ฉันพยายามที่จะทำเช่นนั้นในร้ายฝรั่งเศส ( อะไรเล็ก ๆ ผมจำได้จากโรงเรียนมัธยม )และเก็บมันไว้จนกว่าฝ่ายรักษาความปลอดภัยมาช่วยเขาลงจากกำแพง จากนั้น หมอเรียกไปประเมินเขา และบัญญัติการรักษาเพิ่มเติม .
ผมใกล้เสร็จแล้วครับหมุนและย้ายไปที่อื่น แต่ประสบการณ์ที่ยังคงอยู่กับผม มากดังนั้นฉันหลังกลับไปที่หน่วยให้กับคนไข้ของเรา เขาจะถูกไล่ออกไปแต่ทิ้งการ์ดขอบคุณสำหรับฉัน ( อาจจะเขียนด้วยความช่วยเหลือของญาติ ) ที่อ่าน " พยาบาลที่รู้จักชื่อของฉัน . . . . . ขอบคุณที่เรียกฉันกลับมา "
ประสบการณ์นี้ทำให้ฉันตัดสินใจที่จะพยายามที่จะพูดชื่อของผู้ป่วยให้ถูกต้อง เป็นผมย้ายไปข้างหน้าในอาชีพพยาบาลของฉัน ผมยอมรับว่าผมไม่ได้เสมอที่ประสบความสำเร็จแต่ฉันมักจะถามวิธีการอย่างถูกต้อง ออกเสียง ชื่อผมไม่แน่ใจเกี่ยวกับ .
ตอนนี้ในสหรัฐอเมริกา , " หม้อหลอมดี " มันสำคัญกว่าที่ฉันสามารถที่จะออกเสียงชื่ออย่างถูกต้อง และเป็นครู ผมให้นักเรียนของผมที่จะทำเพียงแค่ว่า แล้วมันก็จะกลายเป็นส่วนหนึ่งของพวกเขาที่พวกเขาเพิ่มขึ้นสูงในวิชาชีพพยาบาลไม่ ฉันลืมที่จะเตือนพวกเขาของคำออกเสียงวิธี Pre - K : " / บอกว่า อ่า . . . . . . . "
folasade kolade คือการใฝ่หาปริญญาเอกของการปฏิบัติการพยาบาลที่มหาวิทยาลัยเทนเนสซีสุขภาพศูนย์วิทยาศาสตร์วิทยาลัย พยาบาล เมมฟิส ซึ่งติดต่อผู้เขียน : [e-mail] . สะท้อนมีการประสานงานโดย Madeleine mysko , MA , Rn : [e-mail] . ภาพประกอบมารยาทของสุขภาพ kluwer วอลเทอร์ .