* * *Hajime’s party were currently

* * *

Hajime’s party were currently at the Post Town, Holad.

Normally they would just pass through here, but because of a request from the head of Fhuren branch Adventurer Guild, Ilwa, they must stop on their way here. Even so, it didn’t take too much time as they passed here along their way to «Guryuu-en Great Desert».

Hajime walked towards Holad branch guild along the main street with nostalgic gaze. Riding on Hajime’s shoulders, Myuu noticed his state and used her small hand to tap on Hajime in curiosity.

“Papa? Did something happened?”

“Nn? Ah~, well, I’ve come here before… though it’s only been four months, it feels like years to me…”

“… Hajime, are you okay?”

Yue, whose hands were affixed on Hajime’s arm, had a complex expression while looking at him anxiously. Hajime shrugged and his atmosphere returned to the usual in the next moment.

“Ah, there’s no problem. It’s just that, I was absorbed in my emotions because it’s been such a long time. I remember that everything started here… After a night spent in tension, fear, and even desperation, I went to the dungeon on the next day… and then I fell.”

“…”

Hajime felt that in a way, that day could be called a fateful day. His monologue made Yue and the girls listen to him in a serious mood. Yue was silently looking at Hajime. And Tio asked Hajime questions out of curiosity.

“Hmm. Dost Master want to return to that day? After all, there’s the case of Master’s companions, too, right? Though Master hast his own circumstances… After all, thither’s not only those whom hast hurteth master, right? Was thither not someone master got along with?”

Because Tio’s relationship with Hajime’s party was still shallow, she would sometimes frankly ask about things she should be careful about even though she knew what was going through Hajime’s mind. It was because she didn’t want to only become a travel companion, so Tio put forth great effort to truly become a comrade in Hajime’s party. Although she was a pervert, in a way she favored Hajime.

That’s why Hajime listened to Tio’s question without being bothered by it. Thus, he exhaled and recalled the midnight tea party under the moonlight. With the unpalatable tea, there was the white negligee and black hair which reflected the moonlight, whose owner swore to protect him, and at the last moment, she stretched her hand out towards him with a bitter expression as her companions pinioned her…

Unexpectedly, he felt a trembling hand on his arm which made him regain his senses. When he looked at the source, Yue was looking straight at him with strong, resolute gaze, and her trembling hand tightly grasped Hajime’s sleeve.

Hajime matched Yue’s gaze and returned to silently gazing at her with a soft and gentle gaze.

“Certainly, there was someone… However, even if I could return to those days, I will still tread on this path of mine.”

“Heh~, why?”

Although she knew the answer from Hajime’s expression, Tio still asked with a slightly amused expression. Without averting his gaze from Yue, Hajime used his other hand to gently grasp Yue’s hand which was grasping his sleeve. Yue had a faintly smiling expression, and her cheeks were slightly dyed in red.

“Of course… it’s because I want to meet Yue.”

“… Hajime.”

In the town of Holad, «Orcus Great Dungeon» made it possible to raise level quickly while selling the magic stones within the safety margin. Thus, Adventurers, Mercenaries, and Kingdom Soldiers gathered, together with a lot of merchants as their partner in business. The town displayed serious hustle and bustle. Naturally, the main street of such a town would have increased bustle.

Within the main street where a lot of people were doing their activities, Hajime and Yue suddenly halted and were looking at each other. They created their own world without minding their surroundings. They reached out to each other’s cheeks, and their atmosphere looked like they were about to kiss at any moment. Though they had somewhat gathered a crowd around them, and they were showered by gazes filled with curiosity and jealousy, Hajime and Yue didn’t notice them at all. They could only see each other.

“Tio-san, did you hear that? It isn’t “you” that Hajime-san wants to meet, is it? It’s only Yue-san. Once again, they created their own world. They don’t even care about their location and situation. And we can only watch them from the side, can’t we?

I feel it is about the time that such an atmosphere should be created between me and Hajime-san. Even though I’m always prepared to receive such treatment, it always passed me by, and to be treated as a regrettable character… No, I understand, you know? I know Yue-san is special. I yearn for a relationship just like those two, that’s why I want to stay together with them.

What I mean is, it’s natural Yue-san is special and I feel it’s a good thing. Rather, Hajime-san who neglects Yue-san is not Hajime-san. If that happens and Yue-san becomes sad because of it, I’ll be the one who beat Hajime-san to a pulp.

However, it is a however, kay? Recently, Hajime-san has become slightly dere~ I wonder if it’s about time I climb the stairs to adulthood~ I expected that, but it didn’t come true. No matter how special Yue-san is, wouldn’t it okay for Hajime-san to look at me a little more? It is shameful for a man to refuse a woman’s offer.

Even though it was easily understood that I welcomed him, he sloppily answered with a composed face to ignore it, this dimwit!, I thought so, but I never thought of complaining. I just want to flirt! Then, doing this and that on the bed! Even the hardcore play he did with Yue-san! I thought of those! So, what does Tio-san, the representative of all perverts, think!?”

“Sh-Shia. This one knows thou hast saved up thy resentment, but calm down. Rather, the one who shouted while not paying attention to the location is art thou. Also, to casually speak ill of this one in the end… To be treated as a pervert in such a public place, haa, haa, made everyone look at this one with cold gazes… Haa, haa, ngh, ngh.”

In the middle of the main street, the rabbit-eared girl shouted she wanted to do erotic things while speaking ill of the perverted beautiful woman whom began panting due to the atmosphere. The people who had gathered due to their curiosity were taken aback and they backed away.

“Papa~, Shia-oneechan and Tio-oneechan are…”

“Myuu. Don’t look at them. Just act as if we don’t know them.”

“…Shia… next time, I will tie Hajime and together with Shia…”

Shia’s shout was noticed by Hajime and Yue, and they returned to their senses. However, for now, they acted as though they didn’t know either Shia or Tio, and not looked at them because Myuu had become dumbfounded.

Although Yue whispered something frightening, Hajime decided he didn’t hear anything. But if he was worried about it, he would think of the possibility of the trap the next time he is with Yue. But he wanted to be pardoned from doing that. If it is Yue, such a thing… would not… happen, right? Surely, probably… it’ll be safe even though there’s a previous offense! Hajime tried to persuade himself.

Because from the distance, What’s with this commotion!, the town guards could be seen everywhere, Hajime reluctantly dragged Shia and Tio by the scruff of their necks to get out of this place. Every time they went to the town, gazes filled with envy and jealousy pierced Hajime who was surrounded by beautiful girls and beautiful woman… However, he didn’t know why only this time he felt there were a lot of sympathetic gazes. Surely it’s only his imagination.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

* * *พรรคของ Hajime ได้อยู่ที่ไปรษณีย์เมือง Holadโดยปกติพวกเขาจะเพียงผ่านที่นี่ แต่เนื่อง จากการร้องขอจากหัว Fhuren สาขาที่กิลด์นักผจญภัย Ilwa พวกเขาต้องหยุดบนทางของพวกเขา ดังนั้นแม้ มันไม่ใช้เวลามากเกินไปพวกเขาผ่านตามทางไป «Guryuu น้ำสวยทะเลทราย»Hajime เดินไปทางสมาคมสาขา Holad ตามแนวถนนสายหลักกับสายตาความคิดถึง ขี่บนไหล่ของ Hajime, Myuu สังเกตสถานะของเขา และใช้มือเล็ก ๆ ของเธอเคาะบน Hajime ในพระบรม"ปาป้า ไม่ได้อะไรเกิดขึ้น""Nn อา ~, ดี ฉันเคยมาที่นี่ก่อน...ว่าเพียงได้สี่เดือน รู้สึกเหมือนปีฉัน... "“… Hajime เป็นคุณล่ะ? "ยิว มือถูกติดอยู่บนแขนของ Hajime นิพจน์ที่ซับซ้อนในขณะที่เขากำลังกังวลใจได้ Hajime ยักไหล่ และบรรยากาศของเขาถูกส่งกลับไปปกติในช่วงเวลาถัดไป"อา ได้ไม่มีปัญหา ก็เพียงแค่ว่า ฉันถูกดูดซึมในอารมณ์ของฉันได้เนื่องจากมันได้เวลานาน ผมจำได้ว่า ทุกอย่างเริ่มที่นี่... หลังจากคืนที่ใช้ในความตึงเครียด กลัว และแม้แต่สิ้นหวัง ยิ้มดันเจี้ยนในวันถัดไป...แล้ว ผมตก"“…”Hajime รู้สึกว่า ในวันที่อาจเรียกวันทำให้ถึงตาย Monologue ของเขาทำให้ยิว และหญิงฟังเขาอารมณ์ร้ายแรง ยิวมีอย่ามองที่ Hajime และติ้วถาม Hajime จากความอยากรู้"อืมมหลัก Dost อยากกลับไปวันนั้น หลังจากที่ทุก มีกรณีของโทสหาย เกินไป ขวา แม้ว่าหลัก เพราะสถานการณ์ของเขาเอง... หลังจากที่ทุก thither ไม่เฉพาะที่เพราะ hurteth หลัก ขวา คน thither ไม่มีหลักด้วย"เนื่องจากความสัมพันธ์ของ Tio กับฝ่ายของ Hajime ยังตื้น ตรงไปตรงมาบางครั้งเธอจะถามเกี่ยวกับสิ่งที่เธอควรระวังถึงแม้ว่าเธอรู้ว่าสิ่งเกิดขึ้นทางจิตใจของ Hajime เป็น เพราะเธอไม่ต้องการเท่านั้น เป็น สหายเดินทาง เพื่อติ้วมาใส่ความพยายามที่ดีอย่างแท้จริงเป็น comrade ในฝ่ายของ Hajime แม้ว่าเธอยังบิดเบือน แบบ เธอปลอด Hajimeจึง Hajime ฟังคำถามของ Tio โดยไม่มีการใส่ใจจากมัน ดังนั้น เขา exhaled และยกเลิกพรรคชาเที่ยงคืนใต้แสงจันทร์ มีชาปร่า มี negligee สีขาวและผมสีดำที่สะท้อนแสงจันทร์ swore เจ้าที่ปกป้องเขา และในขณะนี้ล่าสุด เธอยืดมือของเธอออกไปทางเขา ด้วยนิพจน์ขมเป็นสหายของเธอ pinioned เธอ...โดยไม่คาดคิด เขารู้สึกมือ trembling บนแขนของเขาซึ่งทำให้เขาฟื้นความรู้สึกของเขา เมื่อเขามองต้น ยิวถูกมองตรงไปที่เขา ด้วยสายตาที่แข็งแกร่ง เด็ด และมือของเธอ trembling grasped ของ Hajime แขนแน่นHajime ตรงกับสายตาของยิว และกลับไปเงียบ ๆ พร้อมที่เธอด้วยสายตาที่ อ่อนโยน"แน่นอน มีคน... อย่างไรก็ตาม แม้ว่าไม่สามารถกลับไปนั้น ฉันจะยังค่อย ๆ ก้าวบนเส้นทางนี้ของฉัน"" Heh ~, ทำไม? "แม้ว่าเธอรู้คำตอบจากนิพจน์ของ Hajime ติ้วยังถามกับนิพจน์เราเล็กน้อย ไม่ มี averting สายตาของเขาจากยิว Hajime ใช้มือของเขาคว้ามือของยิวที่ถูกเรียงแขนเขาเบา ๆ ยิวมีนิพจน์รวย ๆ ยิ้ม และแก้มของเธอถูกย้อมเป็นสีแดงเล็กน้อย"แน่นอน...ได้เนื่องจากต้องการหยู"“… Hajime "ในเมือง Holad, Orcus «ดันเจี้ยนการดีคอนโซล» ทำให้เพิ่มระดับอย่างรวดเร็วขณะขายหินวิเศษภายในค่าเผื่อความปลอดภัย ดังนั้น Adventurers ทหารรับจ้าง และ ทหารราชอาณาจักรที่รวบรวม กับจำนวนมากของร้านค้าที่เป็นพันธมิตรของพวกเขาในธุรกิจ เมืองแสดงความวุ่นวายร้ายแรง ธรรมชาติ ถนนสายหลักของเมืองดังกล่าวจะเพิ่มขึ้นคึกคักภายในถนนหลักที่ผู้คนมากมายได้ทำกิจกรรมของพวกเขา Hajime หยูก็หยุด และก็มองกัน พวกเขาสร้างโลกของตนเอง โดยไม่มีการดูแลสิ่งแวดล้อม พวกเขาถึงออกกับแก้มของผู้อื่น และบรรยากาศของพวกเขาดูเหมือนพวกเขาจะจูบตลอดเวลา แม้ว่าพวกเขาค่อนข้างรวบรวมฝูงชนล้อมรอบ และพวกเขาอยู่นี้ โดย gazes ที่เต็มไป ด้วยความอยากรู้และพระ Hajime และยิวไม่สังเกตพวกเขาเลย พวกเขาสามารถเพียงดูกัน"ติ้วซัง คุณได้ยินที่ มันไม่ใช่ "คุณ" ซาน Hajime ที่ต้องการ มัน มันเป็นเฉพาะหยูซาน อีกครั้ง พวกเขาสร้างโลกของตนเอง แม้จะไม่สนใจเกี่ยวกับสถานและสถานการณ์ของพวกเขา และเราสามารถเพียงดูได้จากด้านข้าง ไม่เรารู้สึกว่า ถึงเวลาที่จะสร้างบรรยากาศดังกล่าวระหว่างฉันและ Hajime ซัง แม้ว่าฉันเสมอจะได้รับการรักษาดังกล่าว มันเสมอผ่านฉันด้วย และจะเป็นตัวอักษรพอ... ไม่ ฉันเข้าใจ คุณรู้ไหม ฉันรู้ว่า ยูซังเป็นพิเศษ ผมถวิลหาความสัมพันธ์เช่นเดียวกับสองคน ที่ทำไมอยากอยู่กับพวกเขาไง มา เรื่องธรรมชาติยูซังเป็นพิเศษรู้สึกว่ามันเป็นสิ่งดี ค่อนข้าง ซาน Hajime ที่เพิกเฉยต่อยูซังได้ Hajime ซัง ถ้าที่เกิดขึ้น และหยูซานเศร้าจะ ฉันจะเป็นผู้ชนะซาน Hajime เยื่ออย่างไรก็ตาม มันจะเป็นอย่างไรก็ตาม เคย์ ล่าสุด Hajime ซังกลายเป็นเล็กน้อย dere ~ หวังว่า ถ้าถึงเวลา ผมปีนบันไดเพื่อวุฒิ ~ คาดว่าที่ แต่มันไม่ได้มาเป็นจริง ไม่ว่าวิธีพิเศษยูซังมี ไม่ได้โอเควันสำหรับ Hajime-ซานตาฉันน้อย แม้สำหรับคนที่จะปฏิเสธข้อเสนอของผู้หญิงได้แม้ว่าจะไม่เข้าใจว่า ฉันยินดีเขา เขา sloppily ตอบ ด้วยใบหน้าประกอบด้วยการละเว้นมัน dimwit นี้!, คิดได้ แต่ฉันไม่เคยคิดบ่น เพียงอยากจะจีบกัน จากนั้น ทำนี้และที่บนเตียง แม้เล่นไม่ยอมใครง่าย ๆ เขาทำกับหยูซาน ฉันคิดว่า บรรดา ดังนั้น สิ่งไม่ติ้ว-ซาน ตัวแทนของทั้งหมด perverts คิดว่า ?""Sh-ฮฺ คนนี้รู้ว่า พระองค์เพราะบันทึกค่าขุ่นพระองค์ แต่สงบ ค่อนข้าง คนตะโกนไม่จ่ายความสนใจไปยังตำแหน่งเป็น ศิลปะพระองค์ ยัง ตั้งใจพูดร้ายนี้หนึ่งในสุด... ให้เป็น ทางดังกล่าวเป็นสถานที่สาธารณะ ฮา ฮา ทำคนดูที่นี้กับ gazes เย็น... ฮา ฮา ngh, ngh "กลางถนนสายหลัก สาวหูกระต่ายตะโกนเธออยากจะทำสิ่งที่เร้าอารมณ์ในขณะพูดร้ายของผู้หญิงสวยงาม perverted ที่เริ่ม panting เนื่องจากบรรยากาศ คนที่รวบรวมจากนักได้ตะลึง และก็สนับสนุนไป"ปาป้า ~, oneechan ฮฺ oneechan ติ้วอยู่...""Myuu อย่ามองพวกเขา เพียงทำตามถ้าเราไม่รู้"“… ฮฺ...ครั้งต่อไป ฉันจะผูก Hajime และ กับฮฺ... "Shout ของฮฺถูกสังเกตเห็น โดย Hajime และยิว และพวกเขากลับให้ความรู้สึกของพวกเขา อย่างไรก็ตาม สำหรับตอนนี้ พวกเขาได้ปฏิบัติเหมือนว่าพวกเขาไม่ทราบฮฺหรือติ้ว และไม่มองพวกเขาเนื่องจากมีเป็น dumbfounded Myuuแม้ว่ายูกระซิบบางอย่างน่ากลัว Hajime ตัดสินใจเขาไม่ได้ยิน แต่ถ้ากำลังกังวลเกี่ยวกับมัน เขาคิดของกับดักในครั้งถัดไปที่เขาอยู่กับยู แต่เขาอยากจะ pardoned จากการทำ ถ้ายิว สิ่งใด...จะไม่...เกิดขึ้น ขวา แน่นอน อาจ...จะปลอดภัยแม้ว่ามีการกระทำความผิดก่อนหน้านี้ Hajime พยายามชักจูงตัวเองเนื่องจากจากระยะห่าง อะไรคือหลีกหนีความวุ่นวายนี้!, ยามเมืองสามารถเห็นได้ทุกหนทุกแห่ง Hajime เต็มใจลากฮฺและติ้ว โดย scruff ของคอของพวกเขาจะได้รับจากสถานที่แห่งนี้ ทุกครั้งที่ไปเมือง gazes ด้วย envy พระ pierced Hajime ที่ถูกล้อมรอบ ด้วยสาวสวยและสาวสวย... อย่างไรก็ตาม เขาไม่รู้ทำไมเท่านั้นเวลานี้เขารู้สึกว่า มีคนมากมายและ gazes เห็นอกเห็นใจ ก็ เป็นเพียงจินตนาการของเขา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

* * * * * * * * * * * * ฮาจิเมะพรรคของคนปัจจุบันอยู่ที่เมืองโพสต์ Holad. ปกติพวกเขาก็จะผ่านที่นี่ แต่เนื่องจากการร้องขอจากหัวของ Fhuren สาขาผจญภัยสมาคม Ilwa พวกเขาจะต้องหยุดในทางของพวกเขาที่นี่ ดังนั้นแม้จะไม่ได้ใช้เวลามากเกินไปในขณะที่พวกเขาเดินผ่านที่นี่ไปตามทางของพวกเขา« Guryuu-en ที่ดีทะเลทราย». ฮาจิเมะเดินไปทางกิลด์สาขา Holad ไปตามถนนสายหลักที่มีการจ้องมองความคิดถึง ขี่บนไหล่ของฮาจิเมะ, Myuu สังเกตเห็นรัฐของเขาและใช้มือเล็ก ๆ ของเธอไปแตะที่ฮาจิเมะในความอยากรู้. "พ่อ? สิ่งที่ไม่เกิดขึ้น? " "Nn? อา ~ ดีผมเคยมาที่นี่มาก่อน ... แม้ว่ามันจะได้รับเพียงสี่เดือนก็รู้สึกเหมือนปีที่ผ่านมาฉัน ... " "... ฮาจิเมะ, คุณโอเค?" ยูมีมือที่ถูกติดอยู่บนแขนของฮาจิเมะที่มีการแสดงออกที่ซับซ้อน ในขณะที่มองไปที่เขาอย่างใจจดใจจ่อ ฮาจิเมะยักไหล่และบรรยากาศของเขากลับไปตามปกติในช่วงเวลาถัดไป. "อามีไม่มีปัญหา มันเป็นเพียงแค่ว่าผมถูกดูดซึมในอารมณ์ความรู้สึกของฉันเพราะมันได้รับเป็นเวลานาน ผมจำได้ว่าทุกอย่างเริ่มต้นที่นี่ ... หลังจากคืนที่ใช้ในความตึงเครียดความกลัวและความสิ้นหวังแม้ผมไปดันเจี้ยนในวันถัดไป ... และแล้วฉันลดลง. " "... " ฮาจิเมะรู้สึกว่าในทางวันที่อาจจะ เรียกว่าเป็นวันที่เป็นเวรเป็นกรรม พูดคนเดียวของเขาทำให้ยูและหญิงฟังเขาอยู่ในอารมณ์ที่รุนแรง ยูได้รับการมองหาที่เงียบ ๆ ฮาจิเมะ และคำถามที่ถามติ้วฮาจิเมะจากความอยากรู้. "อืม ต่อหน้าโทต้องการที่จะกลับไปในวันที่? หลังจากที่ทุกคนมีกรณีของสหายโทเหมือนกันใช่มั้ย? แม้ว่าเจ้าโทสถานการณ์ของตัวเอง ... หลังจากที่ทุกคนที่นั่นไม่เพียง แต่ผู้ที่ทรงต้นแบบ hurteth ใช่มั้ย? นั่นก็ไม่ใช่คนต้นแบบได้พร้อมกับ? " เพราะความสัมพันธ์ของติ้วกับบุคคลที่ฮาจิเมะก็ยังคงตื้นบางครั้งเธอจะตรงไปตรงมาถามเกี่ยวกับสิ่งที่เธอควรจะระมัดระวังเกี่ยวแม้ว่าเธอจะรู้ว่าสิ่งที่กำลังจะผ่านใจของฮาจิเมะ มันเป็นเพราะเธอไม่ต้องการที่จะกลายเป็นเพียงเดินทางเพื่อติ้วใส่ความพยายามที่ดีออกมาอย่างแท้จริงกลายเป็นเพื่อนในงานปาร์ตี้ของฮาจิเมะ แม้ว่าเธอจะเป็นในทางที่ผิดในทางที่เธอชื่นชอบฮาจิเมะ. นั่นเป็นเหตุผลที่ฮาจิเมะฟังคำถามติ้วโดยไม่ได้รับการใส่ใจจากมัน ดังนั้นเขาหายใจออกและเรียกคืนงานเลี้ยงน้ำชาเที่ยงคืนภายใต้แสงจันทร์ ด้วยชาอร่อยมีเสื้อคลุมหลวม ๆ สีขาวและผมสีดำที่สะท้อนแสงจันทร์ที่มีเจ้าของสาบานว่าจะปกป้องเขาและในช่วงสุดท้ายเธอเหยียดมือของเธอออกไปกับเขาด้วยการแสดงออกที่มีรสขมเป็นเพื่อนของเธอตรึงเธอ ... โดยไม่คาดคิด เขารู้สึกว่ามือสั่นบนแขนของเขาซึ่งทำให้เขาฟื้นความรู้สึกของเขา เมื่อเขามองไปที่แหล่งที่มาของยูกำลังมองตรงไปที่เขามีความแข็งแกร่งสายตาเด็ดเดี่ยวและมือสั่นของเธอแน่นคว้าแขนฮาจิเมะของ. ฮาจิเมะจับคู่จ้องมองของยูและกลับไปอย่างเงียบ ๆ จ้องมองเธอด้วยสายตาที่อ่อนนุ่มและอ่อนโยน. "แน่นอนว่ามี ใครบางคน ... แต่แม้ว่าผมจะได้กลับไปวันนั้นผมก็ยังจะเหยียบบนเส้นทางของฉันนี้. " "เอ๋ ~ ทำไม?" แม้ว่าเธอจะรู้คำตอบจากการแสดงออกของฮาจิเมะ, ติ้วยังถามด้วยสีหน้าขบขันเล็กน้อย โดยไม่ต้องหลีกเลี่ยงสายตาของเขาจากยูฮาจิเมะที่ใช้มืออีกข้างหนึ่งของเขาเบา ๆ จับมือยูซึ่งถูกจับแขนเสื้อของเขา ยูมีการแสดงออกยิ้มแผ่วเบาและแก้มของเธอถูกย้อมเล็กน้อยสีแดง. "แน่นอน ... มันเป็นเพราะผมต้องการที่จะพบยู." "... ฮาจิเมะ". ในเมือง Holad «ออร์คุสดันเจี้ยนที่ดี»ทำให้มันเป็นไปได้ที่จะเพิ่ม ระดับอย่างรวดเร็วขณะที่การขายหินวิเศษภายในขอบความปลอดภัย ดังนั้นผจญภัย, ทหารรับจ้างและ Kingdom ทหารรวมตัวกันพร้อมกับจำนวนมากของร้านค้าที่เป็นพันธมิตรของพวกเขาในการดำเนินธุรกิจ เมืองที่แสดงความเร่งรีบและคึกคักอย่างจริงจัง ธรรมชาติ, ถนนสายหลักของเมืองดังกล่าวจะมีเพิ่มขึ้นคึกคัก. ภายในถนนสายหลักที่ผู้คนจำนวนมากกำลังทำกิจกรรมของพวกเขาและยูฮาจิเมะก็หยุดและกำลังมองหาที่อื่น ๆ พวกเขาสร้างโลกของตัวเองโดยไม่ต้องรังเกียจสภาพแวดล้อมของพวกเขา พวกเขาเอื้อมมือออกไปแก้มกันและกันและบรรยากาศของพวกเขาดูเหมือนว่าพวกเขากำลังจะจูบในช่วงเวลาใด แม้ว่าพวกเขาจะมารวมตัวกันค่อนข้างฝูงชนรอบตัวพวกเขาและพวกเขาก็อาบน้ำโดยอาศัยการมองตาเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นและความริษยา, ฮาจิเมะและยูไม่ได้สังเกตเห็นพวกเขาทั้งหมด พวกเขาจะได้เห็นกัน. "ติ้วซังคุณไม่ได้ยินว่า? มันไม่ได้เป็น "คุณ" ที่ฮาจิเมะซังต้องการที่จะตอบสนองความต้องการมันคืออะไร? มันเป็นเพียงยูซัง อีกครั้งหนึ่งที่พวกเขาสร้างโลกของตัวเอง พวกเขาไม่ได้ดูแลเกี่ยวกับสถานที่และสถานการณ์ และเราสามารถดูได้จากด้านข้างเราไม่สามารถ? ผมรู้สึกว่ามันเป็นเรื่องเกี่ยวกับเวลาที่บรรยากาศดังกล่าวควรได้รับการสร้างขึ้นระหว่างฉันและฮาจิเมะซัง แม้ว่าฉันพร้อมเสมอที่จะได้รับการรักษาดังกล่าวก็มักจะผ่านไปฉันด้วยและจะถือว่าเป็นตัวละครที่น่าเศร้า ... ไม่ฉันเข้าใจคุณรู้หรือไม่? ฉันรู้ว่ายูซังเป็นพิเศษ ฉันหวังสำหรับความสัมพันธ์เช่นเดียวกับทั้งสองที่ว่าทำไมฉันต้องการที่จะอยู่ร่วมกันกับพวกเขา. สิ่งที่ผมหมายถึงคือมันเป็นธรรมชาติยูซังเป็นพิเศษและผมรู้สึกว่ามันเป็นสิ่งที่ดี แต่ฮาจิเมะซังที่ละเลยยูซังไม่ได้ฮาจิเมะซัง หากที่เกิดขึ้นและยูซังกลายเป็นที่น่าเศร้าเพราะมันก็จะเป็นหนึ่งในผู้ชนะฮาจิเมะซังเยื่อ. แต่ก็เป็น แต่เคย์? เมื่อเร็ว ๆ นี้ฮาจิเมะซังได้กลายเป็นเล็กน้อยนั่น ~ ผมสงสัยว่ามันเกี่ยวกับเวลาที่ผมปีนบันไดวัย ~ ผมคาดว่า แต่มันไม่ได้เป็นจริงขึ้นมา ไม่ว่าวิธีการพิเศษยูซังคือจะไม่ได้ถูกสำหรับฮาจิเมะซังที่จะมองมาที่ฉันเล็ก ๆ น้อย ๆ หรือไม่? มันเป็นเรื่องที่น่าอับอายสำหรับคนที่จะปฏิเสธข้อเสนอของผู้หญิงคนหนึ่ง. แม้ว่ามันจะเป็นที่เข้าใจได้ง่ายว่าผมยินดีเขาฉาบฉวยตอบด้วยใบหน้าที่แต่งจะไม่สนใจมันแสบ !, นี้ผมคิดว่าอย่างนั้น แต่ฉันไม่เคยคิดว่าการบ่น ผมแค่อยากจะเจ้าชู้! จากนั้นทำเช่นนี้และที่บนเตียง! แม้จะเล่นไม่ยอมใครง่ายๆที่เขาทำกับยูซัง! ผมคิดว่าของเหล่านั้น! ดังนั้นสิ่งที่ไม่ติ้วซังตัวแทนของพวกนิสัยเสียทั้งหมดคิด !? " "Sh-ชิ หนึ่งนี้รู้ว่าพระองค์ทรงเก็บไว้เจ้าแค้น แต่สงบลง แต่คนที่ตะโกนในขณะที่ไม่ให้ความสนใจกับสถานที่เป็นเจ้า นอกจากนี้เพื่อลวกพูดไม่ดีหนึ่งในท้ายที่สุดนี้ ... เพื่อจะถือว่าเป็นในทางที่ผิดดังกล่าวในสถานที่สาธารณะฮะฮ่า, Haa ทำให้ทุกคนมองไปที่หนึ่งที่มี gazes เย็นนี้ ... Haa, ฮะฮ่า, เอ็นจี, เอ็นจี. " ใน ตรงกลางของถนนสายหลัก, สาวกระต่ายหูตะโกนเธออยากจะทำสิ่งที่เร้าอารมณ์ในขณะที่พูดไม่ดีของผู้หญิงที่สวยในทางที่ผิดซึ่งเริ่มหอบเนื่องจากบรรยากาศ คนที่มารวมตัวกันอันเนื่องมาจากความอยากรู้ของพวกเขาถูกผงะและพวกเขาได้รับการสนับสนุนออกไป. "พ่อ ~ ชิ-คุรุและติ้ว-คุรุเป็น ... " "Myuu อย่ามองไปที่พวกเขา เพียงแค่ทำหน้าที่เป็นถ้าเราไม่ทราบว่าพวกเขา. " "... ชิ ... ครั้งต่อไปที่ผมจะผูกฮาจิเมะและร่วมกับชิ ... " ตะโกนชิถูกสังเกตเห็นโดยฮาจิเมะและยูและพวกเขากลับไปยังความรู้สึกของพวกเขา แต่สำหรับตอนนี้พวกเขาทำหน้าที่เป็นแม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้รู้ว่าทั้งชิหรือติ้วและไม่ได้มองที่พวกเขาเพราะ Myuu ได้กลายเป็นตะลึง. แม้ว่ายูกระซิบบางสิ่งบางอย่างที่น่ากลัว, ฮาจิเมะตัดสินใจว่าเขาไม่ได้ยินเสียงอะไรเลย แต่ถ้าเขาเป็นห่วงเกี่ยวกับเรื่องนี้เขาจะคิดว่าเป็นไปได้ของกับดักในครั้งต่อไปที่เขาอยู่กับยู แต่เขาต้องการที่จะได้รับการอภัยโทษจากการทำที่ ถ้าเป็นยูสิ่งนั้น ... จะไม่เกิดขึ้น ... ใช่มั้ย? แน่นอน ... มันอาจจะมีความปลอดภัยแม้มีการกระทำผิดกฎหมายก่อนหน้านี้! ฮาจิเมะพยายามเกลี้ยกล่อมให้ตัวเอง. เพราะจากระยะไกล, สิ่งที่มีความวุ่นวายนี้ !, ยามเมืองอาจจะเห็นทุกอย่างไม่เต็มใจลากฮาจิเมะชิและติ้วโดยต้นคอของคอของพวกเขาที่จะออกจากสถานที่แห่งนี้ เวลาที่พวกเขาเดินเข้าไปในเมืองที่ทุกคนจ้องที่เต็มไปด้วยความอิจฉาและความหึงหวงเจาะฮาจิเมะที่ถูกรายล้อมไปด้วยสาวสวยและผู้หญิงที่สวย ... แต่เขาไม่ทราบว่าทำไมเพียง แต่เวลานี้เขารู้สึกว่ามีคนจำนวนมากที่อาศัยการมองตาขี้สงสาร แน่นอนมันเป็นเพียงจินตนาการของเขา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

* * *

ฮาจิเมะพรรคในปัจจุบันที่ไปรษณีย์เมือง holad

ปกติพวกเขาจะผ่านตรงนี้ แต่เพราะคำขอร้องจากหัวของนักผจญภัย fhuren สาขาสมาคม ilwa พวกเขาต้องหยุดบนทางของพวกเขาที่นี่ ดังนั้นแม้ , มันไม่ได้ใช้เวลามากเกินไปเช่นที่พวกเขาผ่านที่นี่ด้วย ไป« guryuu ในทะเลทราย» .

ฮาจิเมะเดินต่อกิลด์สาขา holad ตามถนนด้วยสายตาอบอุ่น ขี่บน ฮาจิเมะเป็นไหล่ myuu สังเกตสภาพของเขาและใช้มือเล็กๆของเธอไปแตะที่ฮาจิเมะในความอยากรู้

" พ่อ เกิดอะไรขึ้น ? "

" nn ? อ่า เอ่อ ฉันมาที่นี่ก่อน . . . . . . . แม้ว่ามันจะเป็นเพียงสี่เดือน มันรู้สึกเหมือนเป็นปีเลย . . . . . . . "

" . . . . . . . ฮาจิเมะ คุณโอเคมั้ย ? "

เยว่มือยังติดอยู่บนแขนของฮาจิเมะ มีการแสดงออกที่ซับซ้อนในขณะที่มองเขาอย่างกระวนกระวาย ฮาจิเมะยักไหล่และบรรยากาศของเขากลับสู่ปกติในช่วงเวลาถัดไป

" อ๊ะ ไม่มีปัญหา มันก็แค่ว่าฉันหมกมุ่นอยู่กับความรู้สึกของตัวเอง เพราะมันนานมากแล้ว ผมจำได้ว่า ทุกอย่างเริ่มต้นที่นี่ . . . . . . . หลังจากคืนที่ใช้เวลาในความเครียด ความกลัว และความสิ้นหวังฉันไปที่คุกใต้ดินในวันต่อไป . . . แล้วฉันก็ตกลงมา "

" . . . . . . . "

ฮาจิเมะรู้สึกแบบนั้น วันนั้นอาจจะเรียกว่าวันความตาย . บทพูดคนเดียวของเขาทำให้เยว่กับสาวๆฟังเขาในอารมณ์ที่รุนแรง เยว่ก็เงียบมองฮาจิเมะ คุณลุงถามฮาจิเมะคำถามและความอยากรู้ .

" . . . . . ตัวท่านอยากกลับไปวันนั้น หลังจากนั้น ก็มีกรณีของหาย อาจารย์ด้วยใช่มั้ย ? แม้ว่าอาจารย์ทรงของเขาเอง สถานการณ์ . . . . . . . หลังจากทั้งหมดนั้น ไม่เพียง แต่ผู้ที่ทรง hurteth อาจารย์ใช่มั้ย ? คือที่นั่นไม่มีคน อาจารย์เลย ? "

เพราะติ๋วความสัมพันธ์กับฮาจิเมะพรรคยังตื้น เธอจะบาง ตรงไปตรงมา ถามเกี่ยวกับสิ่งที่เธอควรจะระมัดระวังเกี่ยวกับ แม้ว่าเธอจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ฮาจิเมะเป็นจิตใจเพราะว่าเธอไม่ได้ต้องการจะกลายเป็นเพื่อนร่วมเดินทาง ดังนั้นคุณพยายามออกมายอดเยี่ยมอย่างแท้จริงเป็นสหายในฮาจิเมะพรรค ถึงแม้ว่าเธอจะเป็นพวกโรคจิตในทางที่เธอชื่นชอบ ฮาจิเมะ

ว่าทำไมฮาจิเมะได้ยินคำถาม คุณลุงได้โดยไม่ถูกรบกวนด้วย ดังนั้น , เขาหายใจออกและเรียกคืนเที่ยงคืนชาปาร์ตี้ใต้แสงจันทร์ กับชากลืนไม่ลง ,มีเสื้อคลุมสีขาวและผมสีดำที่สะท้อนแสงจันทร์ ที่มีเจ้าของ สาบานจะปกป้องเขา และในวินาทีสุดท้าย เธอเหยียดมือของเธอออกกับเขาด้วยสีหน้าเป็น pinioned ขมเพื่อนของเธอ . . . . . . .

แต่เขารู้สึกสั่นมือกับแขนของเขา ซึ่งทำให้เขาต้องฟื้นคืนสติ เมื่อเขามองดูแหล่ง ยูเอะมองตรงมาที่เขาด้วยแรงสายตาเด็ดเดี่ยวและเธอสั่นมือแน่นคว้าแขนฮาจิเมะน่ะ

ฮาจิเมะจับคู่เยว่มองกลับมาอย่างเงียบ ๆและจ้องมองเธอด้วยสายตาที่อ่อนโยนและนุ่ม

" แน่นอน มีใครบางคน . . . . . . . แต่ถ้าผมได้คืนวันเหล่านั้น ฉันก็จะเหยียบบนทางเดินของฉัน "

" เอ๋ ทำไม ? "

ถึงแม้ว่าเธอจะรู้คำตอบจากฮาจิเมะของการแสดงออกคุณลุงยังถามด้วยสีหน้าขบขันเล็กน้อย . โดยไม่ต้องหลีกเลี่ยงสายตาของเขาจากยูเอะ ฮาจิเมะใช้มืออื่น ๆของเขาค่อย ๆเข้าใจว มือซึ่งจับแขนเขา เย่มีสีหน้ายิ้มบางๆ และแก้มของเธอถูกย้อมเป็นสีแดงเล็กน้อย

" แน่นอน . . . . . . . มันเป็นเพราะฉันอยากเจอเย่ "

" . . . . . . . ฮาจิเมะ "

ในเมือง holad ,«ือ ร์คัสดี ดันเจี้ยน»ทำให้มันเป็นไปได้ที่จะเพิ่มระดับอย่างรวดเร็ว ในขณะที่การขายหินวิเศษภายในตู้ขอบ ดังนั้น นักผจญภัยทหารรับจ้างและทหารรวบรวมอาณาจักร ร่วมกับร้านค้าต่างๆ ในฐานะที่เป็นพันธมิตรของพวกเขาในธุรกิจ เมืองแสดงความรีบเร่งร้ายแรงและคึกคัก . ธรรมชาติ ถนนสายหลักของเมืองดังกล่าวจะเพิ่มขึ้นคึกคัก

ในถนนที่ผู้คนกำลังทำกิจกรรมของพวกเขา , ฮาจิเมะและยุยก็หยุดและมองไปที่แต่ละอื่น ๆ พวกเขาได้สร้างโลกของตัวเอง โดยไม่ใส่ใจกับสภาพแวดล้อมของพวกเขา พวกเขาติดต่อกับแต่ละอื่น ๆ ของแก้ม และบรรยากาศของพวกเขาดูเหมือนพวกเขากำลังจะจูบกันในขณะใด ๆ แม้จะมีบ้างที่รวบรวมผู้คนที่อยู่รอบๆตัวพวกเขาและพวกเขากำลังอาบน้ำโดยสายการบิน เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น และความหวง ฮาจิเมะและยุยไม่ได้รู้ตัวเลย พวกเขาสามารถดูแต่ละอื่น ๆ

" คุณลุงซาน ได้ยินมั้ย ? ไม่ใช่ " เธอ " ที่ฮาจิเมะซังต้องการพบเหรอ มันเป็นเพียง ยูเอะซัง อีกครั้งที่พวกเขาได้สร้างโลกของตัวเอง พวกเขาไม่สนใจเรื่องของสถานที่และสถานการณ์ และเราสามารถดูได้จากด้านข้างเราไม่สามารถ ?

ผมรู้สึกว่ามันเป็นเกี่ยวกับเวลาที่บรรยากาศแบบนั้นควรจะสร้างขึ้นระหว่างฉันกับฮาจิเมะซัง แม้ว่าฉันมักจะเตรียมการรับการรักษาดังกล่าว มันก็ผ่านไป และจะถือว่าเป็นอักขระที่น่าเศร้า . . . . . . . ไม่ ผมเข้าใจ คุณก็รู้ ? ฉันรู้ว ซาน เป็นพิเศษ ฉันโหยหาความสัมพันธ์แค่สองคน นั่นคือเหตุผลที่ฉันต้องการอยู่ด้วยกันกับพวกเขา .

ฉันหมายถึง , มันเป็นธรรมชาติเย่ว์ซานเป็นพิเศษ และผมรู้สึกว่ามันเป็นสิ่งที่ดี แต่ฮาจิเมะซังที่ทอดทิ้งเยี่ยซานไม่ใช่ฮาจิเมะซัง ถ้ามันเกิดขึ้น และเยี่ยซานจะเสียใจเพราะมัน ข้าจะเป็นผู้ชนะ ฮาจิเมะซังให้เละ

แต่จะเป็นอย่างไรก็ตาม เค ล่าสุด ฮาจิเมะซังกลายเป็นเล็กน้อยเดเระ ~ ฉันสงสัยว่ามันเกี่ยวกับเวลาที่ฉันไต่บันไดสู่ความเป็นผู้ใหญ่ ~ ฉันคิดอย่างนั้นแต่มันไม่ได้เป็นจริง ไม่ว่าพิเศษเย่ว์ซาน ไม่เป็นไร ฮาจิเมะซังมองฉันหน่อยได้ไหม มันน่าอับอายสำหรับมนุษย์ที่จะปฏิเสธข้อเสนอของผู้หญิง

ถึงจะเข้าใจง่าย ที่ผมต้อนรับเขา เขาตอบอย่างลวกๆด้วยแต่งหน้าไม่สนใจมันคนโง่เง่า ! ผมก็คิดเช่นนั้น แต่ผมไม่เคยคิดบ่น ฉันแค่อยากจะเจ้าชู้ ! จากนั้นทำที่บนเตียง แม้แต่ฮาร์ดคอร์เล่นเขาทำกับยูเอะซัง ! ฉันคิดว่าพวกนั้น งั้นอะไรที่คุณลุงซาน ตัวแทนของพวกโรคจิต คิด ! ? "

" ชิชิ . อันนี้รู้เจ้าช่วยอัพความแค้นของท่าน แต่ใจเย็น แต่คนที่ตะโกนในขณะที่ไม่ได้สนใจกับตำแหน่งเจ้า . นอกจากนี้ที่จะมาพูดถึงเรื่องนี้ในตอนท้าย . . . . . . . ถือว่าเป็นพวกวิตถารในสถานที่สาธารณะ ถึงได้ถึงได้ทำให้ทุกคนดูคนนี้ชื่นชอบ . . . . . . . ถึงได้หนาวถึง NGH NGH "

ตรงกลางของ Main Street , กระต่ายหูสาวตะโกน เธออยาก ทำกามสิ่งในขณะที่พูดไม่ดีกับผู้หญิงสวยที่โรคจิตเริ่มหอบเพราะบรรยากาศผู้คนที่มารวมตัวกันเพราะความอยากรู้อยากเห็นของพวกเขาตกใจและถอยหนี

" พ่อ ~ ชิพี่ติ๋วและพี่ . . . "

" myuu . อย่าไปมองมัน แค่ทำเหมือนกับว่า เราไม่รู้จักพวกเขา "

" . . . . . . . ชิ . . . . . . . คราวหน้า ผมจะผูก ฮาจิเมะ และร่วมกับชิ . . . . . . . "

ชิตะโกนถูกสังเกตเห็นโดย ฮาจิเมะ และยูเอะ และพวกเขาก็กลับมามีสติอีกครั้ง อย่างไรก็ตาม สำหรับตอนนี้พวกเขาทำเหมือนว่าพวกเขาไม่รู้เหมือนกันชิ หรือ คุณลุง และไม่ได้มองพวกเขา เพราะ myuu กลายเป็นงง

ถึงแม้ว่ายูเอะกระซิบบางอย่างที่น่ากลัว , ฮาจิเมะ ตัดสินใจว่าเขาไม่ได้ยินเสียงอะไรเลย แต่ถ้าเขาเป็นกังวล เขาจะคิดว่า ความเป็นไปได้ของกับดักคราวหน้าเขาด้วยเย่ แต่เขาต้องการที่จะได้รับการอภัยโทษจากการกระทำนั้น ถ้าเป็นเยว่เรื่องแบบนี้ . . . . . . . จะไม่ . . . . . . . เกิดขึ้น , ใช่ไหม ? แน่นอน อาจจะ . . . . . . . มันจะปลอดภัยแม้ว่าจะมีความผิดก่อนหน้านี้ ! ฮาจิเมะพยายามโน้มน้าวตัวเอง

เพราะจากระยะทาง เกิดอะไรขึ้น ! เมือง ยามอาจจะเห็นทุกที่ ฮาจิเมะอย่างไม่เต็มใจ และติวโดยลากชิ . . คอของพวกเขาออกไปจากที่นี่ ทุกครั้งที่พวกเขาไปเมืองสายการบิน เต็มไปด้วยความอิจฉาริษยาทิ่มแทงฮาจิเมะที่ถูกล้อมรอบไปด้วยสาวสวย และ สวย . . . . . . . แต่เขาไม่รู้ว่าทำไมเวลานี้เขารู้สึกมีแต่ขี้สงสารแห่ง . แน่นอน มันเป็นเพียงจินตนาการของเขา