Athletic exercise usually involves

Athletic exercise usually involves both quantity and quality; therefore, it is difficult to differentiate between them in training. For instance, when a swimmer sprints, the distance and time of the event represent volume, and the velocity of performance indicates intensity. Placing different relative emphasis on these components in training yields different effects on the body's adaptation and training status. The higher the intensity and the longer it is maintained, the higher the energy requirements and the more stress on the CNS and athlete's psychological sphere.
Swimming long distances may be possible if intensity is low, but the athlete may not maintain maximum velocity beyond competition distance. Decreasing a sprinter's training intensity by 40% may allow him or her to increase work volume by 400 to 500%. Consequently, it appears that the efficiency with which the athlete can perform work of reduced intensity may substantially elevate the volume (i.e., number of repetitions). Of course, such a drastic increase in volume capacity would not prevail for an endurance athlete (long-distance runner, skier, swimmer) if the intensity decreases from his or her maximum since this already scores low on the absolute scale. Rather, to facilitate an equivalent (400-500%) increase in volume, measure the 40% decrease in intensity from the highest supermaximum load the athlete can handle.
Ozolin (1971) exemplifies accurately the relationship between the volume and intensity of training during one year for sports with varied intensity requirements. High jumpers spend approximately 2 hours on jumps with a full approach; pole vaulters 3 hours; triple jumpers 10 to 12 minutes; gymnasts (high bar combinations) 6 hours; and long-distance runners 70 to 100 hours (for repetitions close to the competition's speed). The remaining time they dedicate to other exercises that develop the abilities required by that particular event. You can use a completely different approach for team sports, boxing, wrestling, and martial arts, in which a standard duration of competition determines the relationships between volume and intensity.
Determining the optimal combination of volume and intensity is a complex task and usually depends on the specifics of the sport. It is simpler in sports with objective assessment methods. For instance, in canoeing the volume is based on the distance covered in training, and the intensity is expressed by the velocity at which the athlete performs a given distance. In other sports, such as team sports, gymnastics, and fencing, consider the total number of actions, elements, repetitions, their distance, and the speed at which the athlete performs them in defining the accurate proportions between the training components. Often, however, you can use the duration of a training lesson or the number of repetitions of certain skills to calculate the volume. Although not accessible to most coaches, computing the energy expenditure may be a more accurate method of assessing the weight you place on either the volume or intensity.
Heart rate (HR) is often used as an indicator of the level of work. This method may suffice for beginners; however, elite athletes do not benefit as much from it because training involves all body functions, and change in HR is just one of many reactions. Using HR as the only method could, therefore, restrict athletes from employing the optimum training stimuli, and consequently affect the improvement rate. Using HR as a method of assessing the recovery rate between training lessons may be of more assistance in estimating the work and the athlete's reaction to it.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ออกกำลังกายกีฬามักจะเกี่ยวข้องกับปริมาณและคุณภาพ จึง มันเป็นเรื่องยากที่จะแยกความแตกต่างระหว่างพวกเขาในการฝึกอบรม เช่น sprints บริสุทธิ์ ระยะทางและเวลาของเหตุการณ์แสดงปริมาณ และความเร็วประสิทธิภาพการทำงานบ่งชี้ความเข้ม วางเน้นญาติต่าง ๆ ส่วนประกอบเหล่านี้ในการฝึกอบรมก่อให้เกิดผลแตกต่างกันในการปรับตัวของร่างกายและสถานะการฝึกอบรม ความเข้มสูงและนานจะถูกเก็บรักษา สูงกว่าความต้องการพลังงานและความเครียดอื่น ๆ CNS และทรงกลมทางจิตใจของนักกีฬา ว่ายน้ำระยะไกลอาจเป็นไปได้ถ้าความเข้มต่ำ แต่นักกีฬาไม่อาจรักษาความเร็วสูงสุดเกินกว่าระยะทางการแข่งขัน ลดความเข้มของการฝึกอบรมของสปรินเตอร์ โดย 40% อาจทำให้เขาหรือเธอเพื่อเพิ่มปริมาณงาน 400-500% ดังนั้น มันปรากฏว่า ประสิทธิภาพที่นักกีฬาสามารถทำความเข้มลดลงอาจมากยกระดับพันธมิตรเชิงปริมาณ (เช่น จำนวนการทำซ้ำ) แน่นอน เช่นการรุนแรงเพิ่มขึ้นในปริมาณกำลังการผลิตจะไม่เหนือกว่าสำหรับนักกีฬามีความอดทน (วิ่งทางไกล เล่นสกี บริสุทธิ์) ถ้าความเข้มลดลงจากสูงสุดของเขา หรือของเธอนับตั้งแต่นี้แล้วคะแนนต่ำบนสเกลสัมบูรณ์ ค่อนข้าง เพื่ออำนวยความสะดวกเพิ่มขึ้นเทียบเท่า (400-500%) ปริมาณ วัดลดลง 40% ความเข้มจาก supermaximum โหลดสูงสุดที่นักกีฬาสามารถจัดการ Ozolin (1971) ได้อย่างถูกต้อง exemplifies ความสัมพันธ์ระหว่างปริมาตรและความเข้มของการฝึกอบรมในระหว่างหนึ่งปีสำหรับกีฬาที่มีความเข้มข้นแตกต่างกัน ปลอกสูงใช้เวลาประมาณ 2 ชั่วโมงบนกระโดดด้วยวิธีการแบบเต็มรูปแบบ vaulters เสา 3 ชั่วโมง สามปลอก 10-12 นาที gymnasts (สูงบาร์ชุด) 6 ชั่วโมง และรอบชิงชนะเลิศทางไกล 70-100 ชั่วโมง (สำหรับการทำซ้ำใกล้กับความเร็วของการแข่งขัน) เวลาที่เหลือจะอุทิศเพื่อออกกำลังกายอื่น ๆ ที่พัฒนาความสามารถที่จำเป็น โดยที่เหตุการณ์เฉพาะ คุณสามารถใช้วิธีการแตกต่างกันโดยสิ้นเชิงสำหรับทีมกีฬา มวย มวยปล้ำ และ ศิลปะการต่อสู้ ระยะเวลามาตรฐานของการแข่งขันกำหนดความสัมพันธ์ระหว่างปริมาตรและความเข้ม กำหนดทั้งปริมาณและความเข้มสูงสุดจะเป็นงานซับซ้อน และมักจะขึ้นอยู่กับประเภทของกีฬา ง่ายกว่าในกีฬาที่มีวิธีการประเมินวัตถุประสงค์ได้ ตัวอย่าง ในการพายเรือแคนู ปริมาณจะขึ้นอยู่กับระยะทางที่ครอบคลุมในการฝึกอบรม และความเข้มจะแสดง โดยความเร็วที่นักกีฬาทำการระยะทางที่กำหนด ในกีฬาอื่น ๆ เช่นทีมกีฬา ยิมนาสติก รั้ว พิจารณาจำนวนการดำเนินการ องค์ประกอบ ทำซ้ำ การ และความเร็วที่นักกีฬาทำให้ในการกำหนดสัดส่วนที่ถูกต้องระหว่างส่วนประกอบการฝึกอบรม มักจะ อย่างไรก็ตาม คุณสามารถใช้ระยะเวลาจำนวนการทำซ้ำบางทักษะหรือบทเรียนฝึกเพื่อคำนวณปริมาณ แม้ว่าไม่สามารถเข้าถึงส่วนใหญ่โค้ช คำนวณรายจ่ายพลังงานอาจจะถูกต้องมากกว่าวิธีการประเมินน้ำหนักคุณวางบนปริมาณหรือความเข้ม มักมีใช้อัตราการเต้นหัวใจ (HR) เป็นตัวบ่งชี้ระดับของการทำงาน วิธีนี้อาจพอเพียงสำหรับผู้เริ่มต้น อย่างไรก็ตาม ยอดนักกีฬาไม่ได้รับประโยชน์มากจาก เพราะฟังก์ชันทั้งหมดของร่างกายเกี่ยวข้องกับการฝึกอบรม และเปลี่ยนแปลง HR เป็นเพียงหนึ่งของปฏิกิริยามาก ใช้ HR เป็นเพียงวิธีสามารถ จำกัดนักกีฬาดัง จากการใช้สิ่งเร้าเหมาะสมฝึก แล้วจึง มีผลต่ออัตราการปรับปรุง การใช้ชั่วโมงเป็นวิธีการประเมินอัตราการกู้คืนบทเรียนฝึกอบรมอาจเป็นความช่วยเหลือเพิ่มเติมในการประเมินการทำงานและปฏิกิริยาของนักกีฬาจะ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แข็งแรงออกกำลังกายมักจะเกี่ยวข้องกับทั้งปริมาณและคุณภาพ ดังนั้น จึงเป็นเรื่องยากที่จะแยกความแตกต่างระหว่างพวกเขาในการฝึกอบรม ตัวอย่างเช่นเมื่อนักว่ายน้ำ sprints , ระยะทางและเวลาของเหตุการณ์ที่แสดงถึงปริมาณและความเร็วของการแสดงแสดงความเข้มการวางที่แตกต่างกันญาติเน้นองค์ประกอบเหล่านี้ในการฝึกอบรมผลผลิตที่แตกต่างกันมีผลต่อการปรับตัวของร่างกายและสถานะการฝึกอบรม เพิ่มความเข้มและนานก็จะยังคงสูงกว่าความต้องการพลังงานมากขึ้นและความเครียดในส่วนกลาง และทรงกลม จิตวิทยานักกีฬา .
ว่ายระยะทางยาวอาจเป็นไปได้ถ้าความเข้มต่ำแต่นักกีฬาไม่อาจรักษาความเร็วสูงสุดเกินระยะทางการแข่งขัน การลดความเข้มของ Sprinter 40% อาจอนุญาตให้เขาหรือเธอที่จะเพิ่มปริมาณงานโดย 400 500 ล้านบาท จากนั้น ปรากฏว่า ประสิทธิภาพที่นักกีฬาสามารถดําเนินงานลดความเข้มอาจอย่างมากยกระดับปริมาณ ( เช่น จำนวนของ repetitions ) แน่นอนเช่นการเพิ่มปริมาณความจุจะไม่ชนะสำหรับความอดทนของนักกีฬา ( ทางไกลวิ่ง , สกี , ว่ายน้ำ ) ถ้าความเข้มลดลงจากสูงสุดของเขาหรือเธอตั้งแต่นี้แล้วคะแนนต่ำในระดับที่แน่นอน แต่เพื่อความสะดวกเทียบเท่า ( 400-500 ล้านบาท เพิ่มขึ้นของปริมาณ วัดความเข้มลดลง 40% จากโหลด supermaximum สูงสุดนักกีฬาสามารถจัดการ
ozolin ( 1971 ) เป็นตัวอย่างที่ถูกต้อง ความสัมพันธ์ระหว่างปริมาณ และความเข้มของการฝึกในช่วงหนึ่งปีสำหรับกีฬาที่มีความเข้มที่แตกต่างกัน กระโดดสูงใช้เวลาประมาณ 2 ชั่วโมงในการกระโดดด้วยวิธีเต็ม เสา vaulters 3 ชั่วโมง ; สามจัมเปอร์ 10 ถึง 12 นาที จิตวิทยาชุมชน ( ชุดบาร์สูง ) 6 ชั่วโมงและมีระยะทางวิ่งยาว 70 ถึง 100 ชั่วโมง ( สำหรับ repetitions ใกล้ความเร็วของการแข่งขัน ) เหลือเวลาที่พวกเขาอุทิศให้กับแบบฝึกหัดอื่น ๆที่พัฒนาความสามารถที่ต้องการ โดยเหตุการณ์ที่เฉพาะเจาะจง คุณสามารถใช้วิธีการที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง สำหรับกีฬา ทีมมวย , มวยปล้ำ , ศิลปะการต่อสู้ในที่ระยะเวลามาตรฐานของการแข่งขันจะกำหนดความสัมพันธ์ระหว่างปริมาณและความรุนแรง .
หาชุดที่ดีที่สุดของปริมาณและความเข้มจะเป็นงานที่ซับซ้อน และมักจะขึ้นอยู่กับรายละเอียดของกีฬา มันง่ายกว่ากีฬาที่มีวิธีการประเมินวัตถุประสงค์ เช่น เรือแคนนู ปริมาณจะขึ้นอยู่กับระยะทางที่ครอบคลุมในการฝึกอบรมและความเข้มแสดงโดยความเร็วที่นักกีฬาแสดงระยะทางที่กำหนด . ในกีฬาอื่น ๆเช่นกีฬา ทีมยิมนาสติก ฟันดาบ และ พิจารณาจำนวนของการกระทำ , องค์ประกอบ , repetitions ของระยะทางและความเร็วที่นักกีฬาแสดงพวกเขาในการกำหนดสัดส่วนที่ถูกต้องระหว่างการฝึกอบรม ส่วนประกอบ บ่อยครั้ง อย่างไรก็ตามคุณสามารถใช้ระยะเวลาของการเรียนการฝึกอบรมหรือจำนวนของ repetitions ของทักษะบางอย่างในการคำนวณปริมาตร แม้ว่าจะสามารถเข้าถึงได้ไม่โค้ชมากที่สุด , การคำนวณการใช้พลังงานอาจเป็นวิธีที่ถูกต้องมากขึ้นของการประเมินน้ำหนักคุณสถานที่ในทั้งปริมาณหรือความเข้ม
อัตราหัวใจ ( HR ) มักถูกใช้เป็นตัวชี้วัดระดับของการทำงาน วิธีนี้อาจจะเพียงพอสำหรับการเริ่มต้น ;