(2) Compensation for Certified Pati

(2) Compensation for Certified Patients Based on the Compensation Agreement
Lawsuits requesting compensation for damage caused to Minamata Disease patients by offending enterprises were filed in Niigata (1967: the first Niigata Minamata Disease lawsuit) and Kumamoto (1969: the first Kumamoto Minamata Disease lawsuit). Both the ruling for the former in 1971 and the ruling for the latter in 1973 upheld the rights of the patients to receive compensation for damage from Showa Denko and Chisso respectively. All of the plaintiffs in the first Kumamoto lawsuit were certified Minamata Disease patients, and after this ruling, they joined with a group of other certified patients which had been conducting independent negotiations with Chisso for a fresh round of compensation negotiations. In July 1973, a compensation agreement was concluded between Chisso and the expanded group of patients. This agreement stipulated that each certified patient would receive a consolation payment (lump sum payment of ¥16 million, ¥17 million or ¥18 million depending on the certified rank of damage), medical expenses and an annuity and that the agreement would apply to patients certified after the date of the signing of the agreement if they hoped. A similar agreement was concluded for patients of the Niigata Minamata Disease. All certified patients have subsequently received compensation based on the compensation agreement.
（Note）In the case of those for which methylmercury was acknowledged as the cause of the damage by the Supreme Court ruling in 2004, Chisso as a causative party paid an amount of compensation based on this ruling. As this amount was below the level of compensation under the compensation agreement, some plaintiffs filed a new lawsuit demanding that Chisso pay an amount of compensation based on the said agreement.
(3) Clarification of the Certification Criteria and Expansion of the Certification Capacity
The number of applications for the certification based on the law rapidly increased after the conclusion of the compensation agreement. The Environment Agency which was established on July 1, 1971 (presently the Ministry of the Environment (MOE)) began to clarify the certification criteria and to expand the certification capacity for the appropriate and smooth implementation of the Minamata Disease certification work.
Firstly, the certification criteria under the Relief Act were clarified based on the understanding that persons whose likelihood of actually suffering from Minamata Disease was equivalent to or higher than the likelihood of not actually suffering from the disease (i.e. a likelihood of suffering from Minamata Disease of 50% or more) in view of the available medical knowledge would be continually certified as Minamata Disease patients pursuant to the "On Certification Under the Relief Act" (Notification by the Vice-Minister of the Environment Agency in August 1971). Because of its non-specific symptoms, the diagnosis of Minamata Diseases by sole symptom poses a difficulty. Therefore, actual certification under the Relief Act was based on a combination of several main symptoms. The certification system under the Relief Act and the associated medical judgment method were inherited by the Act Concerning Compensation and Prevention of Pollution-Related Health Damage (Act No. 111 of 1973; hereinafter referred to as the "Compensation Act") which was enforced in September 1974. Later in July 1977, the Environment Agency issued the "Certification Criteria for Acquired Minamata Disease" as a notification by the Director General of the Environmental Health Department (hereinafter referred to as the “1977 Criteria"), clarifying the combination of symptoms and others to be used for medical judgment in the certification process.
In regard to expansion of the certification capacity, the Act on Temporary Measures Concerning Facilitation of the Certification Work for Minamata Disease (Act No. 104 of 1978) was enforced in February 1979 to deal with the rapid increase of applicants for the certification. It was decided that some applicants registered by September 1996 would be processed by the national government.
As of the end of July 2010, the aggregate number of certified patients is 2,969 (1,780 in Kumamoto Prefecture, 491 in Kagoshima Prefecture and 698 in Niigata Prefecture), of which 776 (400 in Kumamoto Prefecture, 161 in Kagoshima Prefecture and 215 in Niigata Prefecture) are still alive.
(Note）The certification criteria currently in place are criticised by some for being "too narrowly defined".
(4) Support for Chisso
With the increase of applicants for the certification, the number of certified patients increased even though many applicants were rejected. This situation made it difficult for Chisso to pay the compensation

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

(2) ค่าตอบแทนสำหรับผู้ป่วยที่ได้รับการรับรองตามข้อตกลงค่าตอบแทนร้องขอค่าตอบแทนสำหรับความเสียหายที่เกิดกับผู้ป่วยโรคมินะมะตะจากโกรธเป็นความองค์กรได้ยื่นในนีงาตะ (1967: คดีโรคมินะมะตะนีงาตะแรก) และคุมาโมโตะ (1969: คดีโรคมินะมะตะคุมาโมโตะครั้งแรก) การปกครองในอดีตในปี 1971 และหุทันใน 1973 ยึดถือสิทธิของผู้ป่วยจะได้รับค่าตอบแทนสำหรับความเสียหายจาก Denko โชและ Chisso ตามลำดับ ทั้งหมดของโจทก์ในคดีแรกคุมาโมโตะได้ผู้ป่วยโรคมินะมะตะได้รับการรับรอง และหลังจากนี้ปกครอง พวกเขาเข้าร่วมกับกลุ่มผู้ป่วยที่ได้รับการรับรองอื่น ๆ ซึ่งมีการดำเนินการเจรจาอิสระกับ Chisso สำหรับรอบสดเจรจาค่าตอบแทน ในเดือน 1973 กรกฎาคม ชดเชยถูกสรุประหว่าง Chisso และขยายกลุ่มผู้ป่วย ข้อตกลงนี้กำหนดว่า แต่ละผู้ป่วยที่ได้รับการรับรองจะได้รับการปลอบโยนชำระเงิน (ชำระเงินรวมทั้งหมด 16 ล้าน ¥, ¥ 17 ล้าน หรือ ¥ 18 ล้านตามลำดับได้รับการรับรองความเสียหาย), ค่ารักษาพยาบาล และรายปี และว่า ข้อตกลงที่จะใช้กับผู้ป่วยที่ได้รับการรับรองหลังจากวันลงนามข้อตกลงหากพวกเขาหวัง ข้อตกลงที่คล้ายกันถูกสรุปผู้ป่วยของโรคมินะมะตะนีงาตะ ทั้งหมดผ่านรับรองผู้ป่วยในเวลาต่อมาได้รับค่าตอบแทนตามข้อตกลงค่าตอบแทน（Note）In กรณีบรรดาสำหรับ methylmercury ซึ่งถูกยอมรับว่า เป็นสาเหตุของความเสียหาย โดยศาลฎีกาหุในปี 2004, Chisso เป็นบุคคลสาเหตุการจ่ายค่าตอบแทนตามการปกครองนี้เป็นจำนวน เป็นยอดเงินนี้อยู่ใต้ระดับของค่าตอบแทนภายใต้ข้อตกลงค่าตอบแทน บางโจทก์ยื่นคดีใหม่ต้องที่ Chisso ค่าจ้างเป็นจำนวนเงินค่าตอบแทนตามข้อตกลงดังกล่าว(3) ชี้แจงเงื่อนไขการรับรองและขยายกำลังการผลิตที่รับรองจำนวนใบสมัครสำหรับการรับรองตามกฎหมายที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วหลังจากบทสรุปของข้อตกลงค่าตอบแทน สำนักงานสิ่งแวดล้อมซึ่งก่อตั้งขึ้นในเดือน 1 กรกฎาคม 1971 (ปัจจุบันกระทรวงของสภาพแวดล้อม (หมอ)) เริ่มชี้แจงเงื่อนไขการรับรอง และขยายกำลังการผลิตใบรับรองสำหรับการดำเนินงานที่เหมาะสม และราบรื่นของงานรับรองโรคมินะมะตะประการแรก รับรองเงื่อนไขตามพระราชบัญญัติบรรเทาได้ละเอียดตามความเข้าใจว่า คนมีโอกาสจะ ทุกข์ทรมานจากโรคมินะมะตะเท่ากับ หรือสูงกว่าความเป็นไปได้ของไม่จริง ความทุกข์ทรมานจากโรค (เช่นเป็นโอกาสของการทุกข์ทรมานจากโรคมินะมะตะของ 50% หรือมากกว่า) มุมมองความรู้ทางการแพทย์มีจะเป็นอย่างต่อเนื่องรับรองผู้ป่วยโรคมินะมะตะตาม "บนรับรองภายใต้พระราชบัญญัติ" (แจ้งเตือน โดยรองรัฐมนตรี สิ่งแวดล้อมหน่วยงานในเดือนสิงหาคม) เนื่องจากอาการไม่เฉพาะเจาะจง การวินิจฉัยโรคมินะมะตะตามอาการแต่เพียงผู้เดียวทำยากเป็น ดังนั้น ใบรับรองจริงตามพระราชบัญญัติสงเคราะห์ขึ้นในอาการหลายหลัก สืบทอดระบบรับรองภายใต้พระราชบัญญัตินี้และวิธีเชื่อมโยงแพทย์พิพากษาเกี่ยวกับพระราชบัญญัติค่าตอบแทนและความเสียหายสุขภาพ Prevention of Pollution-Related (บัญญัติหมายเลข 111 ของ 1973 อ้างอิงซึ่งต่อไปนี้จะเป็น "พ.ร.บ.ค่าตอบแทน") ซึ่งถูกบังคับใช้ในเดือน 1974 กันยายน ต่อมาในเดือน 1977 กรกฎาคม สำนักงานสิ่งแวดล้อมออก "รับรองเงื่อนไขสำหรับมามินะมะตะโรค" เป็นการแจ้งเตือนโดยอธิบดีกรมสิ่งแวดล้อมสุขภาพ (ซึ่งต่อไปนี้เรียกว่า "เงื่อนไข 1977"), ทำการรวมกันของอาการและอื่น ๆ เพื่อใช้สำหรับการตัดสินในการออกใบรับรองแพทย์เรื่องการขยายตัวของกำลังการผลิตรับรอง การกระทำบน Facilitation เกี่ยวกับมาตรการชั่วคราวของงานรับรองโรคมินะมะตะ (การกระทำหมายเลข 104 ของ 1978) ถูกบังคับใช้ในเดือนกุมภาพันธ์ปีค.ศ. 1979 ว่าด้วยการรับรองผู้สมัครเพิ่มอย่างรวดเร็ว จึงได้ตัดสินใจว่า จะดำเนินการสมัครบางลงทะเบียน 1996 กันยายน โดยรัฐบาลแห่งชาติณ สิ้นเดือนกรกฎาคม 2553 พ.ศ. รวมจำนวนผู้ป่วยที่ได้รับการรับรองเป็น 2,969 (1,780 ในจังหวัดคุมาโมโตะ 491 ในคาโงชิมะจังหวัดและ 698 ในจังหวัดนีงาตะ), ที่ 776 (400 ในจังหวัดคุมาโมโตะ 161 ในคาโงชิมะจังหวัดและ 215 ในจังหวัดนีงาตะ) ยังมีชีวิต(Note）The รับรองเงื่อนไขในปัจจุบันที่มี criticised โดยบาง "แคบ ๆ เกินกำหนด"(4) การสนับสนุนสำหรับ Chissoมีการเพิ่มขึ้นของการรับรองผู้สมัคร จำนวนผู้ป่วยที่ได้รับการรับรองเพิ่มขึ้นแม้ว่าผู้สมัครจำนวนมากถูกปฏิเสธ สถานการณ์นี้ทำให้มันยากสำหรับ Chisso การจ่ายค่าตอบแทน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

(2) ค่าตอบแทนสำหรับผู้ป่วยที่ได้รับการรับรองจากข้อตกลงการชดเชย
คดีร้องขอค่าชดเชยสำหรับความเสียหายที่เกิดกับผู้ป่วยโรค Minamata โดยผู้ประกอบการที่กระทำผิดถูกฟ้องในนีงะตะ (1967: ครั้งแรกที่นิอิกาตะ Minamata คดีโรค) และคุมาโมโตะ (1969: ครั้งแรกคดี Kumamoto Minamata โรค ) ทั้งการพิจารณาคดีสำหรับอดีตในปี 1971 และการพิจารณาคดีสำหรับหลังในปี 1973 ยึดถือสิทธิของผู้ป่วยที่จะได้รับค่าชดเชยสำหรับความเสียหายจาก Showa Denko และ Chisso ตามลำดับ ทั้งหมดของโจทก์ในคดีแรกที่คุมาโมโตะได้รับการรับรองผู้ป่วยโรค Minamata และหลังจากการพิจารณาคดีนี้พวกเขาเข้าร่วมกับกลุ่มของผู้ป่วยที่ได้รับการรับรองอื่น ๆ ที่ได้รับการดำเนินการเจรจาต่อรองที่เป็นอิสระกับ Chisso สำหรับรอบใหม่ของการเจรจาต่อรองค่าตอบแทน ในเดือนกรกฎาคมปี 1973 ข้อตกลงการชดเชยสรุประหว่าง Chisso และกลุ่มขยายตัวของผู้ป่วย ข้อตกลงนี้ระบุว่าผู้ป่วยแต่ละรายได้รับการรับรองจะได้รับการชำระเงินปลอบใจ (ชำระเงินก้อนผลรวมของ¥ 16000000, 17000000 ¥หรือ¥ 18,000,000 ขึ้นอยู่กับอันดับที่ได้รับการรับรองของความเสียหาย), ค่าใช้จ่ายทางการแพทย์และเบี้ยหวัดและที่ข้อตกลงจะนำไปใช้กับผู้ป่วย ได้รับการรับรองหลังจากวันที่ลงนามในสัญญาหากพวกเขาหวังว่า ข้อตกลงที่คล้ายกันสรุปสำหรับผู้ป่วยของนิอิกาตะ Minamata โรค ผู้ป่วยที่ได้รับการรับรองทั้งหมดได้รับการชดเชยต่อมาขึ้นอยู่กับข้อตกลงการชดเชย.
(หมายเหตุ) ในกรณีของผู้ที่ได้รับการยอมรับ methylmercury เป็นสาเหตุของความเสียหายที่เกิดจากการพิจารณาคดีศาลฎีกาในปี 2004 Chisso เป็นบุคคลที่ก่อให้เกิดการชำระเงินจำนวนเงินค่าทดแทน ขึ้นอยู่กับการพิจารณาคดีนี้ ในขณะที่เงินจำนวนนี้ก็ต่ำกว่าระดับของค่าตอบแทนตามสัญญาชดเชยโจทก์บางส่วนยื่นฟ้องใหม่เรียกร้องให้ Chisso จ่ายเงินค่าตอบแทนขึ้นอยู่กับข้อตกลงดังกล่าว.
(3) ชี้แจงเกณฑ์การรับรองและการขยายตัวของความจุการรับรอง
จำนวน ของการใช้งานสำหรับการรับรองตามกฎหมายเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วหลังจากที่ข้อสรุปของข้อตกลงการชดเชย สำนักสิ่งแวดล้อมซึ่งก่อตั้งเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม 1971 (ปัจจุบันคือกระทรวงสิ่งแวดล้อม (กระทรวงศึกษาธิการ)) เริ่มที่จะชี้แจงเกณฑ์การรับรองและการขยายกำลังการผลิตได้รับการรับรองสำหรับการดำเนินงานที่เหมาะสมและราบรื่นของการทำงานที่ได้รับการรับรองโรค Minamata.
ประการแรก เกณฑ์การรับรองภายใต้พระราชบัญญัติการบรรเทาได้รับการชี้แจงตามความเข้าใจว่าบุคคลที่มีความน่าจะเป็นของจริงที่ทุกข์ทรมานจากโรค Minamata เท่ากับหรือสูงกว่าน่าจะเป็นของไม่จริงทุกข์ทรมานจากโรค (เช่นความน่าจะเป็นของความทุกข์ทรมานจากโรค Minamata 50% หรือ มากขึ้น) ในมุมมองของความรู้ทางการแพทย์ที่มีอยู่จะได้รับการรับรองอย่างต่อเนื่องในขณะที่ผู้ป่วยโรค Minamata ตาม "เกี่ยวกับการรับรองภายใต้พระราชบัญญัติการบรรเทา" (ประกาศโดยรองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสำนักงานสิ่งแวดล้อมในเดือนสิงหาคม 1971) เพราะอาการที่ไม่เฉพาะเจาะจงของการวินิจฉัยโรค Minamata โดยอาการ แต่เพียงผู้เดียว poses ความยากลำบาก ดังนั้นรับรองจริงภายใต้พระราชบัญญัติบรรเทาก็ขึ้นอยู่กับการรวมกันของอาการหลัก ๆ ระบบการรับรองภายใต้พระราชบัญญัติการบรรเทาและวิธีการตัดสินทางการแพทย์ที่เกี่ยวข้องได้รับการสืบทอดมาโดยพระราชบัญญัติที่เกี่ยวข้องกับค่าตอบแทนและป้องกันมลพิษที่เกี่ยวข้องกับความเสียหายสุขภาพ (พระราชบัญญัติฉบับที่ 111 1973; นี้จะเรียกว่า "พระราชบัญญัติค่าตอบแทน") ซึ่งมีผลบังคับใช้ใน กันยายน 1974 ต่อมาในเดือนกรกฎาคมปี 1977 สำนักสิ่งแวดล้อมออก "เกณฑ์การรับรองสำหรับการได้มา Minamata โรค" เป็นการแจ้งเตือนโดยอธิบดีกรมอนามัยสิ่งแวดล้อม (ซึ่งต่อไปนี้จะเรียกว่า "1977 เกณฑ์") คำชี้แจงการรวมกันของอาการ และอื่น ๆ เพื่อนำมาใช้สำหรับการตัดสินทางการแพทย์ในขั้นตอนการรับรอง.
ในเรื่องการขยายกำลังการผลิตได้รับการรับรองพระราชบัญญัติมาตรการชั่วคราวเกี่ยวกับการอำนวยความสะดวกในการทำงานได้รับการรับรอง Minamata โรค (พระราชบัญญัติฉบับที่ 104 ของ 1978) มีผลบังคับใช้ในเดือนกุมภาพันธ์ 1979 จัดการกับการเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วของผู้สมัครสำหรับการรับรอง. มันมีการตัดสินใจว่าผู้สมัครบางคนลงทะเบียนโดยกันยายน 1996 จะได้รับการดำเนินการโดยรัฐบาลแห่งชาติ.
ณ สิ้นเดือนกรกฎาคม 2010 จำนวนรวมของผู้ป่วยที่ได้รับการรับรองเป็น 2,969 (1,780 ในคุมะโมะโตะ , 491 ในโงะชิมะและ 698 ในจังหวัดนีงะตะ) ที่ 776 (400 ในคุมะโมะโตะ, 161 ในโงะชิมะและ 215 ในจังหวัดนีงะตะ) ยังมีชีวิตอยู่.
(หมายเหตุ) เกณฑ์การรับรองในขณะนี้ในสถานที่ที่ได้รับการวิพากษ์วิจารณ์จากบางอย่างสำหรับการเป็น "กำหนดไว้แคบเกินไป".
(4) การสนับสนุนสำหรับ Chisso
กับการเพิ่มขึ้นของผู้สมัครสำหรับการรับรองจำนวนผู้ป่วยได้รับการรับรองเพิ่มขึ้นแม้ว่าผู้สมัครหลายคนถูกปฏิเสธ สถานการณ์เช่นนี้ทำให้มันยากสำหรับ Chisso จะจ่ายเงินชดเชย

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

( 2 ) ค่าตอบแทนสำหรับผู้ป่วยได้รับการรับรองตามข้อตกลง
ชดเชยคดีร้องขอชดเชยความเสียหายที่เกิดกับผู้ป่วยโรค Minamata โดยองค์กรนั้นยื่นที่นีงาตะ ( Niigata โรคมินะมะตะ 1967 : คดีแรก ) และคุมาโมโตะ ( 1969 : คดีคุมาโมโตะ Minamata โรคก่อน )ทั้งรัฐบาล สำหรับอดีต ในปี 1971 และปกครองสำหรับหลังในปี 1973 โดยสิทธิของผู้ป่วยที่จะได้รับการชดเชยความเสียหายจาก Showa Denko และ ชิซู ตามลำดับ ทั้งหมดของโจทก์ในคดีแรก คุมาโมโต้ เป็นผู้ป่วยโรค Minamata ที่ได้รับการรับรอง และหลังจากคดีนี้พวกเขาเข้าร่วมกับกลุ่มผู้ป่วยที่ได้รับการรับรองอื่น ๆ ซึ่งได้ดำเนินการเจรจาอิสระกับชิซูเป็นรอบสดของการเจรจาต่อรองค่าตอบแทน ในเดือนกรกฎาคม ปี 1973 ชดเชยข้อตกลงมีข้อสรุประหว่างชิซูและขยายกลุ่มของผู้ป่วย ความตกลงนี้กำหนดให้แต่ละรับรองผู้ป่วยจะได้รับเงินปลอบใจ ( ก้อนเงิน¥ 16 ล้าน¥ 17 ล้านบาท หรือ¥ 18 ล้าน ขึ้นอยู่กับตำแหน่งที่ได้รับการรับรองของความเสียหาย ค่ารักษาพยาบาล และเงินงวด และสัญญาจะใช้กับผู้ป่วยที่ได้รับการรับรองจากวันที่ลงนามในสัญญา หากพวกเขาหวัง ข้อตกลงที่คล้ายกันยังพบผู้ป่วยของนีกาตะ Minamata โรคผู้ป่วยที่ได้รับการรับรองทั้งหมดได้ในภายหลังได้รับการชดเชยตามข้อตกลงชดเชย .
( หมายเหตุ ) ในกรณีของผู้ที่มีเมทิลเมอร์คิวรีได้รับการยอมรับว่าเป็นสาเหตุของความเสียหาย โดยศาลฎีกาพิพากษาในปี 2004 ชิซูเป็นพรรคนั้นๆ จ่ายเงินชดเชยจากรัฐบาลนี้เป็นเงินจำนวนนี้ต่ำกว่าระดับของค่าตอบแทนภายใต้ข้อตกลงการชดเชยบางส่วน โจทก์ยื่นฟ้องเรียกร้องใหม่ที่ชิซูจ่ายเงินค่าชดเชยตามข้อตกลงดังกล่าว
( 3 ) ผลของการรับรองเกณฑ์และการขยายตัวของการรับรองความสามารถ
หมายเลขของโปรแกรมประยุกต์สำหรับการรับรองตามกฎหมายเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วหลังจากที่ข้อสรุปของข้อตกลงชดเชย หน่วยงานสิ่งแวดล้อม ซึ่งก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม1971 ( ปัจจุบันกระทรวงสิ่งแวดล้อม ( โมเอะ ) เริ่มชี้แจงการรับรองเกณฑ์และขยายขีดความสามารถการรับรองที่เหมาะสมและเรียบการดำเนินงานของแอมะซอน . คอม รับรองการทำงาน
ก่อนอื่นรับรองเกณฑ์ภายใต้พระราชบัญญัติผ่อนปรนได้ชี้แจงตามความเข้าใจว่า ผู้ที่มีโอกาสของการทุกข์ทรมานจากโรค Minamata จริงเท่ากับหรือสูงกว่าโอกาสไม่ทุกข์ทรมานจากโรค ( เช่นโอกาสของความทุกข์ทรมานจากโรค Minamata 50% หรือมากกว่า ) ในมุมมองของความรู้ทางการแพทย์ที่มีอยู่จะยังคงได้รับการรับรองเป็นผู้ป่วยโรค Minamata ตาม " ในการรับรองภายใต้พระราชบัญญัติผ่อนปรน " ( การแจ้งเตือนทางรัฐมนตรีสิ่งแวดล้อมของหน่วยงาน ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2514 ) เพราะอาการที่ไม่เฉพาะเจาะจงของการวินิจฉัยของโรค Minamata โรคโดยเพียงผู้เดียว ท่ายาก ดังนั้น การรับรองจริงภายใต้พระราชบัญญัติผ่อนปรนขึ้นอยู่กับการรวมกันของอาการหลักของหลาย การรับรองระบบภายใต้พระราชบัญญัติผ่อนปรนและการตัดสินใจทางการแพทย์ที่เกี่ยวข้องวิธีสืบทอดโดยพระราชบัญญัติว่าด้วยค่าตอบแทนและการป้องกันมลพิษที่ทำลายสุขภาพ ( พระราชบัญญัติฉบับที่ 111 1973 ;ซึ่งต่อไปนี้จะเรียกว่า " การกระทำ " ) ซึ่งมีผลบังคับใช้ในปี 1974 กันยายน ต่อมาในเดือนกรกฎาคมปี 1977 หน่วยงานสิ่งแวดล้อมออก " เกณฑ์รับรองได้ " โรคมินามาตะเป็นประกาศโดย อธิบดีกรมสุขภาพสิ่งแวดล้อม ( ต่อไปนี้เรียกว่า " 1977 เกณฑ์ " )ชี้แจงการรวมกันของอาการและคนอื่น ๆ เพื่อใช้ในการตัดสินใจทางการแพทย์ในขั้นตอนการรับรอง .
ในเรื่องการขยายตัวของใบรับรองความสามารถ พระราชบัญญัติมาตรการชั่วคราวเกี่ยวกับการอำนวยความสะดวกในการรับรองงานโรค Minamata ( แสดงหมายเลข 104 2521 ) มีผลบังคับใช้ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1979 เพื่อจัดการกับการเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วของผู้สมัครสำหรับ รับรองมันถูกตัดสินใจว่าผู้สมัครบางคนจดทะเบียนกันยายน 1996 จะถูกประมวลผลโดยรัฐบาลแห่งชาติ
ณ สิ้นเดือนกรกฎาคม 2010 , จำนวนรวมของผู้ป่วยที่ได้รับการรับรองเป็น 2969 ( 1780 ในรัฐมัธยประเทศ , 491 ในรัฐบริติชโคลัมเบีย และหากในจังหวัดนีงะตะ ) ซึ่งในจังหวัดคุมะโมะโตะ 776 ( 400 ,161 ในจังหวัดฮิโระชิมะและ 215 ในจังหวัดนีงะตะ ) ยังมีชีวิตอยู่
( หมายเหตุ ) การรับรองเกณฑ์อยู่ในสถานที่ถูกวิพากษ์วิจารณ์โดยบางคนว่า " หวุดหวิดนิยาม " .
( 4 ) การสนับสนุนสำหรับชิซู
กับการเพิ่มขึ้นของผู้สมัครสำหรับการรับรอง จำนวนผู้ป่วยที่ได้รับการรับรองเพิ่มขึ้นแม้ว่าผู้สมัครหลายคือ ปฏิเสธสถานการณ์นี้ทำให้มันยากสำหรับชิซูต้องจ่ายชดเชย