Though her stepmother was a wicked

Though her stepmother was a wicked woman, she too was very beautiful, and a magic mirror told her this every day, whenever she asked it. “Mirror, mirror on the wall, who is the loveliest lady in the land?” The reply was always; “You are, your Majesty,” until the dreadful day when she heard it say, “Snow White is the loveliest in the land.” The stepmother was furious and, wild with jealousy, began plotting to get rid of her. Calling one of her servants, she bribed him with a rich reward to take Snow White into the forest, far away from the castle. Then, unseen, he was to put her to death. The greedy servant, attracted to the reward, agreed to do this deed, and he led the sweet little girl away. However, when they came to the fatal spot, the man’s courage betrayed him and, leaving Snow White sitting beside a tree, he mumbled an excuse and ran off. Snow White was thus left all alone in the forest.

Night came, but the servant did not return. Snow White, alone in the dark forest, began to cry bitterly. She thought she could feel terrible eyes spying on her, and she heard strange sounds and rustlings that made her heart thump. At last, overcome by tiredness, she fell asleep curled under a tree.

Snow White slept fitfully, wakening from time to time with a start and staring into the darkness round her. Several times, she thought she felt something, or somebody touch her as she slept.

At last, dawn woke the forest to the song of the birds, and Snow White too, awoke. A whole world was stirring to life and the little girl was glad to see how silly her fears had been. However, the thick trees were like a wall round her, and as she tried to find out where she was, she came upon a path. She walked along it, till she came to a clearing. There stood a strange cottage, with a tiny door, tiny windows and a tiny chimney pot. Everything about the cottage was much tinier than it ought to be. Snow White pushed the door open.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แม้แม่เลี้ยงของเธอคือ ผู้หญิงคนชั่ว เกินไปเธอสวยงามมาก และกระจกวิเศษบอกเธอทุกวันนี้ เมื่อใดก็ ตามที่เธอขอ "กระจก กระจกบนผนัง ผู้หญิง loveliest ในแผ่นดิน" การตอบถูกเสมอ "คุณอยู่ มหาบพิตร จนกว่าวัน dreadful เมื่อเธอได้ยินมันพูดว่า "หิมะสีขาวเป็นที่ loveliest ในแผ่นดิน" แม่เลี้ยง มีปล่องไฟ ป่ากับพระ เริ่มพล็อตจะกำจัดเธอ เธอเรียกผู้รับใช้ของเธอหนึ่ง bribed เขา ด้วยรางวัลรวยถึงหิมะขาวป่า ห่างจากปราสาท แล้ว unseen เขาถูกปลิดเธอ ตกลงข้าราชการตะกละ ดึงดูดให้รางวัล ทำหนังสือนี้ และเขานำหวานสาวน้อยไป อย่างไรก็ตาม เมื่อพวกเขามาถึงจุดร้ายแรง ความกล้าหาญของคนทรยศเขา และ ออกหิมะขาวที่นั่งอยู่ข้างต้นไม้ เขา mumbled ข้อแก้ตัว และวิ่งออก หิมะขาวดังนั้นที่เหลือทั้งหมดคนเดียวในป่านั้นคืนมา แต่คนรับใช้ก็ไม่กลับ หิมะขาว คนเดียวในป่ามืด เริ่มร้องไห้พิรี้พิไร เธอคิดว่า เธอไม่รู้สึกกลัวตาสอดแนมในเธอ เธอได้ยินเสียงประหลาด และ thump rustlings ที่ทำให้หัวใจของเธอ ในที่สุด การเอาชนะ โดยเทวัญดาราสปา ล้มหลับโค้งใต้ต้นไม้หิมะขาวไปไหน fitfully, wakening เวลา มีจุดเริ่มต้น และการจ้องมองในความมืดรอบเธอ หลายครั้ง เธอคิดว่า เธอรู้สึกว่าบางสิ่งบางอย่าง หรือใครสัมผัสเธอขณะที่เธอนอนหลับในที่สุด รุ่งตื่นจะเพลงของนก และหิมะขาวเกินไป ตื่นขึ้นมา ทั้งโลกมีกวนชีวิต และลูกสาวถูกยินดีดูว่าโง่ความกลัวของเธอได้ อย่างไรก็ตาม ต้นไม้หนาได้เหมือนผนังรอบเธอ และขณะที่เธอพยายามหาที่เธอ เธอมาตามเส้นทาง เธอเดินตาม จนเธอมาหัก มียืนแปลกคอทเทจ ประตูเล็ก หน้าต่างเล็ก ๆ และหม้อปล่องไฟขนาดเล็ก ทุกอย่างเกี่ยวกับคอทเทจถูก tinier มากเกินกว่าที่มันควรจะเป็น หิมะขาวผลักประตูเปิด

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แต่แม่เลี้ยงของเธอเป็นผู้หญิงที่ชั่วร้าย เธอดูสวยมาก และ กระจกวิเศษบอกเธอทุกๆวัน ทุกครั้งที่เธอถามมัน " กระจกกระจกบนผนังที่เป็นผู้หญิงที่น่ารักในแผ่นดิน ? " ตอบถูกเสมอ " ใต้ฝ่าละอองพระบาท " จนกระทั่งวันที่น่าสะพรึงกลัวเมื่อเธอได้ยินมันพูดว่า " หิมะสีขาวเป็นวัฒิศาสตร์ในแผ่นดิน " แม่เลี้ยงโกรธและป่ากับความอิจฉาเริ่มวางแผนที่จะกำจัดเธอ เรียกเป็นคนรับใช้เธอติดสินบนด้วยรางวัลมากมายที่จะพาสโนว์ไวท์เข้าไปในป่า ห่างจากปราสาท แล้วที่เขาทำให้เธอตาย ผู้รับใช้โลภ ดึงดูดให้ตอบแทนตกลงที่จะทำโฉนดนี้ เขาพาสาวน้อยหวานไป แต่เมื่อพวกเขามาถึงจุดที่ร้ายแรง ความกล้าหาญของคนที่ทรยศเขาและออกจากหิมะสีขาวนั่งอยู่ข้าง ๆต้นไม้ เขาพึมพำขอโทษแล้ววิ่งหนีไป หิมะขาวจึงอยู่คนเดียวในป่า .

คืนมา แต่คนใช้ไม่ได้กลับมา หิมะขาว อยู่คนเดียวในป่ามืด เริ่มร้องไห้อย่างขมขื่น เธอคิดว่าเธอคงจะรู้สึกแย่ดวงตาสอดแนมของเธอ เธอได้ยินเสียงแปลก ๆ และ rustlings ที่ทำให้หัวใจเธอเต้น . ที่ล่าสุดเอาชนะ ด้วยความเหนื่อยเธอหลับคุดคู้อยู่ใต้ต้นไม้

หิมะขาว fitfully ตื่นจากหลับ , เวลากับการเริ่มต้น และจ้องมองความมืดรอบเธอ หลายครั้ง เธอก็คิดว่าเธอรู้สึกถึงอะไรบางอย่าง หรือใครบางคนสัมผัสเธอในขณะที่เธอหลับ

ในที่สุดรุ่งอรุณปลุกป่ากับเพลงของนก และหิมะสีขาวก็ตื่นขึ้น .โลกทั้งโลกกำลังตื่นเต้นกับชีวิตและสาวน้อยดีใจที่จะเห็นวิธีการที่โง่ความกลัวของเธอได้ อย่างไรก็ตาม ต้นไม้หนาเหมือนกำแพงรอบเธอ และเมื่อเธอพยายามที่จะหา ที่ เธอ เธอมาอยู่บนเส้นทาง เธอเดินตามจนเธอมาล้าง มียืนกระท่อมแปลก มีประตูเล็ก หน้าต่างเล็ก ๆและหม้อลมเล็กทุกอย่างเกี่ยวกับกระท่อมมากเล็กจิ๋วกว่าที่ควรจะเป็น หิมะขาวผลักประตูเปิด