Patients and AssessmentsWe studied

Patients and Assessments

We studied 202 patients drawn from the ILS. The ILS was initiated in 1987 and terminated in 2007, and it includes a total cohort of 542 first-episode patients who were recruited after their initial presentation for a schizophrenia spectrum disorder. Diagnosis at intake was based on the Comprehensive Assessment of Symptoms and History, a structured interview developed for longitudinal research (28). Patients were followed at 6-month intervals after intake, with assessment by a structured follow-up interview that documents clinical symptoms, psychosocial function, and treatment received across the entire timeline of surveillance. More intensive assessments (structural MRI and cognitive testing) were conducted at intake and at 2, 5, 9, 12, 15, and 18 years. For this relapse study, we selected a subsample of 202 patients who had at least two structural MRI scans and were followed for at least 5 years. About three-quarters were male (N=148). Over half (N=108) were antipsychotic naive at study entry. The patients’ mean age at first appearance of psychotic symptoms was 22.0 years (SD=5.9); at first antipsychotic medication, 24.5 years (SD=6.2); and at study intake, 25.8 years (SD=7.0). They had a mean of 12.9 years (SD=2.2) of education, and their parents had a mean of 13.4 years (SD=2.8).

Although few participants had scans at all six follow-up points, we nonetheless obtained a total of 659 scans, which we analyzed in this study. We obtained 146 scans at intake, four at 1 year, 144 at 2 years, 143 at 5 years, 100 at 9 years, 74 at 12 years, 35 at 15 years, and 13 at 18 years. The mean number of scans per patient was three, and the mean follow-up duration was 7 years. The decreasing number of scans over time reflects the fact that intake into the study occurred at a rate of 20–30 patients a year from the time of its inception, so that patients who entered the study later had shorter surveillance periods. Although all 202 patients had intake scans, we excluded 56 intake scans from the analysis because they were conducted during the first 2 years of the project with a low-field 0.5-T Picker scanner and did not produce data that were comparable to the 1.5-T data collected at intake for the remaining 146 subjects or any of the later follow-up data.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ผู้ป่วยและประเมินผลเราศึกษา 202 ผู้ป่วยออกจาก ILS ILS เริ่มต้นในปี 1987 และสิ้นสุดในปี 2007 และประกอบด้วย cohort รวมผู้ป่วยครั้งแรกตอน 542 ที่ถูกพิจารณาหลังจากงานนำเสนอของพวกเขาเริ่มต้นสำหรับความผิดปกติของโรคจิตเภทสเปกตรัม วินิจฉัยที่บริโภคได้ตามการประเมินครอบคลุมอาการและประวัติ สัมภาษณ์แบบมีโครงสร้างที่พัฒนาขึ้นสำหรับการวิจัยระยะยาว (28) ผู้ป่วยตามที่ช่วง 6 เดือนหลังจากบริโภค มีการประเมินผลโดยติดตามโครงสร้างสัมภาษณ์ว่าเอกสารทางคลินิกอาการ psychosocial ฟังก์ชัน และการรักษารับข้ามเส้นเวลาทั้งหมดของการเฝ้าระวัง ประเมินผลเร่งรัดมากขึ้น (การ MRI โครงสร้างและการทดสอบการรับรู้) ได้ดำเนินการ ในการบริโภค และ 2, 5, 9, 12, 15 และ 18 ปี สำหรับการศึกษานี้การกลับไปเสพ เราเลือก subsample ผู้ป่วย 202 ที่มี MRI สแกนโครงสร้างน้อยสอง และตามอย่างน้อย 5 ปี ประมาณ three-quarters มีชาย (N = 148) กว่าครึ่ง (N = 108) ถูก antipsychotic ขำน่าศึกษารายการ อายุเฉลี่ยของผู้ป่วยในลักษณะแรกของ psychotic อาการได้ 22.0 ปี (SD = 5.9); ที่แรกยา antipsychotic, 24.5 ปี (SD = 6.2); และ บริโภคศึกษา 25.8 ปี (SD = 7.0) มีค่าเฉลี่ย 12.9 ปี (SD = 2.2) การศึกษา ครอบครัวมีค่าเฉลี่ย 13.4 ปี (SD = 2.8)แม้ว่าบางคนมีสแกนจุดทั้งหมด 6 ติดตามผล เรากระนั้นรับจำนวน 659 สแกน ซึ่งเราวิเคราะห์ในการศึกษานี้ เราได้สแกน 146 ที่บริโภค 4 ใน 1 ปี 2 ปี 5 ปี 100 ปี 9, 74 ปี 12, 143 144 35 ที่ 15 ปี 13 ปี 18 จำนวนการสแกนต่อผู้ป่วยหมายถึงมีสาม และระยะเวลาติดตามผลเฉลี่ย 7 ปีนั้น จำนวนการสแกนช่วงเวลาลดลงสะท้อนให้เห็นถึงความจริงที่บริโภคเป็นการศึกษาเกิดขึ้นในอัตราผู้ป่วย 20-30 ปีจากเวลาของมา เพื่อให้ผู้ป้อนการศึกษาหลังจากมีรอบระยะเวลาสั้นกว่าการเฝ้าระวังการ แม้ว่าผู้ป่วยทั้งหมดที่ 202 มีสแกนบริโภค เราไม่รวม 56 บริโภคสแกนจากวิเคราะห์เนื่องจากพวกเขาได้ดำเนินการในช่วง 2 ปีแรกของโครงการ ด้วยฟิลด์ต่ำ 0.5 T ตัวสแกนเนอร์ และได้ผลิตข้อมูลที่เปรียบเทียบได้กับข้อมูล 1.5 T เก็บที่บริโภคเหลือ 146 หัวข้อหรือข้อมูลติดตามผลภายหลังใด ๆ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ผู้ป่วยและการประเมิน

เราเรียนแต่ผู้ป่วยดึงจากใน . โดยอัตโนมัติได้ริเริ่มขึ้นในปี 1987 และสิ้นสุดลงในปี 2007 และมีการติดตามผู้ป่วยทั้งหมด 542 first-episode คัดเลือกหลังการนำเสนอครั้งแรกของพวกเขาสำหรับโรคจิตเภทสเปกตรัมโรค . การวินิจฉัยในการบริโภคขึ้นอยู่กับการประเมินอาการและประวัติแบบสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้างสำหรับการพัฒนาการวิจัยระยะยาว ( 28 ) ผู้ป่วยตามในช่วงเวลา 6 เดือนหลังจากได้รับการประเมินโดยแบบสัมภาษณ์ เอกสารการติดตามอาการทางคลินิก , ฟังก์ชั่นทางจิตสังคม และการรักษาที่ได้รับผ่านระยะเวลาทั้งหมดของการเฝ้าระวังการประเมินอย่างเข้มข้นมากขึ้น ( MRI โครงสร้างและการทดสอบการรับรู้ ) จำนวนที่บริโภค และที่ 2 , 5 , 9 , 12 , 15 และ 18 ปี สำหรับการศึกษานี้กำเริบ เราเลือก subsample 202 คน มีอย่างน้อยสองสแกน MRI และถูกตามโครงสร้าง อย่างน้อย 5 ปี เกี่ยวกับสามในสี่เป็นเพศชาย ( n = 148 ) กว่าครึ่ง ( n = 108 ) เป็นยารักษาโรคจิตไร้เดียงสาที่เข้าศึกษาผู้ป่วยอายุเฉลี่ยในการปรากฏตัวครั้งแรกของอาการโรคจิต คือ 80 ปี ( SD = 5.9 ) ; ยา . ก่อน 3 ปี ( SD = 6.2 ) ; และในการบริโภคศึกษาในสหราชอาณาจักรปี ( SD = 7.0 ) พวกเขามีเฉลี่ย 12.9 ปี ( SD = 2.2 ) การศึกษา และผู้ปกครองมีเฉลี่ย 13.4 ปี ( SD = 2.8 )

แต่ไม่กี่เคยเข้าร่วมกิจกรรมการสแกนทั้งหมดหกจุดติดตามแต่เราได้ทั้งหมด 659 ครั้ง ซึ่งเราวิเคราะห์ในการศึกษานี้ เราได้รับมันสแกนที่บริโภค 4 1 ปี ท่านที่ 2 ปี หรือ 5 ปี 100 9 ปี 74 ที่ 12 ปี 35 ที่ 15 ปี และ 13 ถึง 18 ปี ค่าเฉลี่ยจำนวนครั้งต่อผู้ป่วยที่ถูกสาม และหมายถึงติดตามระยะเวลา 7 ปีลดจำนวนครั้งในช่วงเวลาที่สะท้อนให้เห็นถึงความจริงที่ว่าปริมาณในการศึกษา เกิดขึ้นในอัตราต่อปีจากเวลาของการเริ่ม 20 – 30 เพื่อให้ผู้ป่วยที่เข้าเรียนทีหลังได้สั้นกว่าการเฝ้าระวังช่วง แม้ว่าทั้งหมด 202 ) สแกนบริโภคเรารวม 56 การบริโภคสแกนจากการวิเคราะห์เพราะพวกเขาดำเนินการในช่วง 2 ปีแรกของโครงการที่มีเขตต่ำ 0.5-t เลือกสแกนเนอร์และไม่ผลิตข้อมูลที่เปรียบได้กับ 1.5-t ข้อมูลไอดีที่เหลืออีก 146 คน หรือข้อมูลใด ๆ
ติดตามทีหลัง