The preceding sections have shown t

The preceding sections have shown that there are two trends in the
definition of the traditional parts of speech. One initiated by philologists
focuses on the form of words, and one based on philosophy and
logic uses semantic criteria to form the basis of categorization. The two
grammars from the nineteenth century discussed in section 2.4 and
selected as representative of many others, quite clearly follow the
tradition of the philologically-based Te´khne¯ grammatike¯. This is evidenced
by the structure of the grammars and the emphasis placed on
the morphological description of the parts of speech. However, an
influence of the philosophical tradition cannot be ruled out. On the
contrary, it seems highly probable in those cases where a language does
not exhibit features corresponding to the morphological properties of
Greek and Latin. This holds forModern English and thus for Ma¨tzner’s
grammar and other similar grammars

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ส่วนก่อนหน้านี้ได้แสดงว่า มีแนวโน้มที่สองในการคำจำกัดความของคำพูดของชิ้นส่วนดั้งเดิม หนึ่งเริ่มต้น โดย philologistsเน้นรูปแบบของคำ และเป็นหนึ่งตามปรัชญา และตรรกะใช้เกณฑ์ความหมายพื้นฐานของการจัดประเภท ทั้งสองgrammars จากศตวรรษที่อธิบายไว้ในส่วน 2.4 และเลือกเป็นตัวแทนของผู้อื่นมาก ค่อนข้างชัดเจนตามประเพณีของ grammatike¯ Te´khne¯ โดย philologically นี้เป็นหลักฐานโดยโครงสร้างของ grammars เน้นไว้คำอธิบายของส่วนของการพูด อย่างไรก็ตาม การอิทธิพลของประเพณีปรัชญาไม่สามารถปกครองออก ในการตรงกันข้าม มันดูเหมือนน่าเป็นในกรณีที่ภาษาไม่สูงไม่แสดงลักษณะที่สอดคล้องกับคุณสมบัติของของภาษากรีกและละติน นี้มี forModern อังกฤษ และดังของ Ma¨tznerไวยากรณ์และ grammars อื่น ๆ คล้าย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ส่วนที่ก่อนหน้านี้ได้แสดงให้เห็นว่ามีสองแนวโน้มอยู่ใน
ความหมายของส่วนที่แบบดั้งเดิมในการพูด หนึ่งที่ริเริ่มโดย philologists
มุ่งเน้นไปที่รูปแบบของคำและหนึ่งอยู่บนพื้นฐานของปรัชญาและ
ตรรกะใช้เกณฑ์ความหมายที่จะเป็นพื้นฐานของการจัดหมวดหมู่ สอง
ไวยากรณ์จากศตวรรษที่สิบเก้าที่กล่าวถึงในส่วน 2.4 และ
เลือกให้เป็นตัวแทนของคนอื่น ๆ ค่อนข้างชัดเจนทำตาม
ประเพณีของTe'khne¯ philologically ตามgrammatike¯ นี่คือหลักฐาน
โดยโครงสร้างของไวยากรณ์และเน้นวางอยู่บน
คำอธิบายลักษณะทางสัณฐานวิทยาของชิ้นส่วนในการพูด อย่างไรก็ตาม
อิทธิพลของประเพณีปรัชญาไม่สามารถตัดออก ใน
ทางตรงกันข้ามดูเหมือนว่าน่าจะเป็นอย่างมากในกรณีที่ภาษาไม่
ได้แสดงคุณสมบัติสอดคล้องกับคุณสมบัติทางสัณฐานวิทยาของ
ภาษากรีกและละติน นี้ถือ forModern ภาษาอังกฤษและทำให้สำหรับ Matzner ของ
ไวยากรณ์และไวยากรณ์ที่คล้ายกันอื่น ๆ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ส่วนที่ก่อนหน้านี้ได้แสดงให้เห็นว่ามีสองแนวโน้มใน
นิยามส่วนดั้งเดิมของการพูด หนึ่งที่ริเริ่มโดย philologists
มุ่งเน้นในรูปแบบของคำและหนึ่งขึ้นอยู่กับปรัชญาและตรรกะใช้เกณฑ์ทางความหมาย
แบบฟอร์มพื้นฐานของการจัดหมวดหมู่ . 2
ไวยากรณ์จากศตวรรษที่สิบเก้าที่กล่าวถึงในส่วน 2.4 และ
ได้รับเลือกเป็นตัวแทนของอื่น ๆ อีกมากมายค่อนข้างชัดเจน ตามประเพณีของ philologically ตาม
te ใหม่ khne ¯ grammatike ¯ . นี้เป็นหลักฐาน
โดยโครงสร้างของไวยากรณ์และเน้นวางอยู่บน
อธิบายลักษณะทางสัณฐานวิทยาของวจีวิภาค อย่างไรก็ตาม
อิทธิพลของประเพณีทางปรัชญาจะไม่สามารถปกครองออก บน
แต่ดูเหมือนว่าเป็นไปได้สูงในกรณีที่ภาษาไม่
ไม่แสดงคุณสมบัติที่สอดคล้องกับคุณสมบัติของก้าน
กรีกและละติน นี้ถือ formodern ภาษาอังกฤษและดังนั้นสำหรับ
มาตั้ง tzner ไวยากรณ์และไวยากรณ์ที่คล้ายคลึงกันอื่น ๆ