ปัญหามันอยู่ที่คุณไม่เคยบอกฉันและฉั

ปัญหามันอยู่ที่
คุณไม่เคยบอกฉัน
และฉันไม่เคยรู้ .. ไม่เคย
และพอฉันถาม
ฉันก็ถูกตำหนิด้วยคำว่า "ฉันเขียนตลอดเวลา"
ที่คุณมีให้ฉันในทุกวัน คือ "คำทักทาย
It is the problem.
You never told me
And I never knew. Not ever.
And my question.
I blame with the words "I write all the time."
You have given me every day is "greetings.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ปัญหามันอยู่ที่คุณไม่เคยบอกฉันและฉันไม่เคยรู้... ไม่เคยและพอฉันถามฉันก็ถูกตำหนิด้วยคำว่า "ฉันเขียนตลอดเวลา"ที่คุณมีให้ฉันในทุกวันคือ "คำทักทายมันเป็นปัญหาคุณไม่เคยบอกและฉันไม่เคยรู้ ไม่เคยและคำถามของฉันผมโทษ ด้วยคำว่า "ฉันเขียนตลอดเวลา"คุณมีให้ฉันทุกวันคือ "คำทักทาย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

.. คือ "คำทักทายมันเป็นปัญหาที่เกิดขึ้น. คุณไม่เคยบอกฉันและฉันไม่เคยรู้. ไม่เคย. และคำถามของฉัน. ฉันโทษกับคำว่า" ที่ผมเขียนทุกเวลา. " คุณมีให้ฉันทุกวันคือ" ทักทาย

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ปัญหามันอยู่ที่คุณไม่เคยบอกฉันและฉันไม่เคยรู้ . . . . . . . ไม่เคยและพอฉันถามฉันก็ถูกตำหนิด้วยคำว่า " ฉันเขียนตลอดเวลา "ที่คุณมีให้ฉันในทุกวันความ " คำทักทายมันเป็นปัญหาคุณไม่เคยบอกชั้นและฉันไม่เคยรู้จัก ไม่ เคยและคำถามผมโทษด้วยคำว่า " ผมเขียนตลอดเวลา "คุณมีให้ฉันทุกวัน " ทักทาย