One problem in assessing language p

One problem in assessing language performance is that it must address the many factors related to the contexts in which language is used. According to Bialystok (1998), any definition of language proficiency is deeply entangled in theoretical attitude. On the one hand, there is the formalist approach, which attempts to explain language as code. According to this perspective, "language proficiency is an ultimately unknowable abstraction that reflects the universal competence of native speakers" (p. 502). On the other hand, there is the functionalist approach, which explains proficiency in its relationship to communication in specific contexts. In this respect, it is "the outcome of social interaction with a linguistic environment" (p. 502). In conversation, often both parties assume some common knowledge and take advantage of verbal and nonverbal communication; however, in written discourse, common knowledge cannot be assumed; therefore, the writer may need to provide more background information in order to communicate clearly.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ปัญหาหนึ่งในการประเมินประสิทธิภาพการทำงานของภาษาเป็นที่ต้องอยู่หลายปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับบริบทในการใช้ภาษา ตาม Bialystok (1998), ข้อกำหนดใด ๆ ของภาษาคือลึกสามารถเกี่ยวในทฤษฎีทัศนคติ คง มีวิธี formalist ซึ่งพยายามอธิบายภาษาเป็นรหัส ตามมุมมองนี้ "ภาษาเป็น abstraction ที่สุด unknowable ที่สะท้อนให้เห็นถึงความสามารถสากลของภาษา" (พี 502) ในทางกลับกัน มีวิธีผลงาน ซึ่งอธิบายในความสัมพันธ์ของการสื่อสารในบริบทเฉพาะ ประการนี้ มันเป็น "ผลลัพธ์ของการโต้ตอบกับสภาพแวดล้อมภาษาศาสตร์สังคม" (พี 502) ในการสนทนา มักจะทั้งสองฝ่ายถือว่าบางความรู้ทั่วไป และประโยชน์ของการสื่อสารด้วยวาจา และ nonverbal อย่างไรก็ตาม ในวาทกรรมเขียน ความรู้ทั่วไปไม่สามารถทึกทักเอา ดังนั้น ผู้เขียนอาจต้องให้ข้อมูลเพิ่มเติมเพื่อการสื่อสารอย่างชัดเจน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ปัญหาหนึ่งในการประเมินประสิทธิภาพการทำงานของภาษาก็คือว่ามันต้องอยู่หลายปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับบริบทในภาษาที่ถูกนำมาใช้ ตามเบีย (1998) ความหมายของความสามารถทางภาษาใด ๆ ที่พันกันยุ่งลึกในทัศนคติเชิงทฤษฎี ในมือข้างหนึ่งมีวิธีการเหือดซึ่งพยายามที่จะอธิบายภาษาเป็นรหัส ตามมุมมองนี้ "ความสามารถทางภาษาเป็นนามธรรมหยั่งรู้ในท้ายที่สุดที่สะท้อนให้เห็นถึงความสามารถสากลของเจ้าของภาษา" (พี. 502) บนมืออื่น ๆ ที่มีวิธีการ functionalist ซึ่งจะอธิบายความสามารถในการความสัมพันธ์กับการสื่อสารในบริบทที่เฉพาะเจาะจง ในแง่นี้มันคือ "ผลของการปฏิสัมพันธ์ทางสังคมที่มีสภาพแวดล้อมทางภาษา" (พี. 502) ในการสนทนาทั้งสองฝ่ายมักจะถือว่าบางความรู้ทั่วไปและใช้ประโยชน์จากการสื่อสารทางวาจาและอวัจนภาษา; อย่างไรก็ตามในวาทกรรมเขียนความรู้ทั่วไปไม่สามารถสันนิษฐาน; ดังนั้นผู้เขียนอาจจำเป็นต้องให้ข้อมูลพื้นฐานมากขึ้นเพื่อที่จะสื่อสารได้อย่างชัดเจน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

หนึ่งปัญหาในการประเมินการปฏิบัติงาน ภาษามันต้องอยู่ที่ปัจจัยหลายอย่างที่เกี่ยวข้องกับบริบทในภาษาที่ใช้ ตาม Bialystok ( 1998 ) , ความหมายของความสามารถทางภาษา ลึกทอดในทัศนคติทางทฤษฎี ในมือข้างหนึ่งมี formalist วิธีการซึ่งพยายามที่จะอธิบายเป็นภาษารหัส ตามมุมมองนี้" ความสามารถทางภาษาเป็นนามธรรม unknowable สุดที่สะท้อนความสามารถสากลของเจ้าของภาษา " ( หน้า 189 ) บนมืออื่น ๆมีคติคำนึงประโยชน์แนวทาง ซึ่งอธิบายถึงความสัมพันธ์ของความสามารถในการสื่อสารในบริบทที่เฉพาะเจาะจง ในส่วนนี้ มันเป็น " ผลของการปฏิสัมพันธ์ทางสังคมกับสภาพแวดล้อมทางภาษา " ( หน้า 189 ) ในการสนทนามักจะทั้งสองฝ่ายถือว่าความรู้ทั่วไป และใช้ประโยชน์จากวัจนภาษาและอวัจนภาษา อย่างไรก็ตาม ในการเขียนวาทกรรมความรู้ทั่วไปไม่สามารถจะสรุปได้ ดังนั้น ผู้เขียนอาจต้องการให้ข้อมูลเพิ่มเติมเพื่อที่จะสื่อสารได้อย่างชัดเจน