Explorer 6, or S-2, was an American

Explorer 6, or S-2, was an American satellite launched on August 7, 1959. It was a small, spheroidal satellite designed to study trapped radiation of various energies, galactic cosmic rays, geomagnetism, radio propagation in the upper atmosphere, and the flux of micrometeorites. It also tested a scanning device designed for photographing the Earth's cloud cover, and transmitted the first pictures of Earth from orbit.[1][2]


The launch of Explorer 6.
The satellite was launched into a highly elliptical orbit with an initial local time of apogee of 2100 h. The satellite was spin-stabilized at 2.8 rps, with the direction of the spin axis having a right ascension of 217 degrees and a declination of 23 degrees. Four solar cell paddles mounted near its equator recharged the storage batteries while in orbit. Each experiment except the television scanner had two outputs, digital and analog. A UHF transmitter was used for the digital telemetry and the TV signal. Two VHF transmitters were used to transmit the analog signal. The VHF transmitters were operated continuously. The UHF transmitter was operated for only a few hours each day. Only three of the solar cell paddles fully erected, and this occurred during spin up rather than prior to spin up as planned. Consequently, initial operation of the payload power supply was 63% nominal, and this decreased with time. The decreased power caused a lower signal-to-noise ratio affecting most of the data, especially near apogee. One VHF transmitter failed on September 11, 1959, and the last contact with the payload was made on October 6, 1959, at which time the solar cell charging current had fallen below that required to maintain the satellite equipment.[3]

In 1959 an anti-satellite missile test of the Bold Orion rocket used Explorer 6 as a target. The missile successfully passed within 6.4 kilometers (4.0 mi) of the satellite.[4]

Bold Orion’s ASAT mission occurred on Tuesday, 13 October 1959. Launch took place within the Atlantic Missile Range Drop Zone (AMR DZ). The altitude, latitude and longitude of the drop point were 35,000 feet, 29 deg North and 79 deg West, respectively. Bold Orion successfully intercepted the Explorer 6 satellite, passing its target at a range of less than 3.5 nm and an altitude of 136 nm.

The satellite's orbit decayed on July 1, 1961.[5] A total of 827 hours of analog and 23 hours of digital data were obtained.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Explorer 6 หรือ S-2 เป็นดาวเทียมอเมริกาเปิดตัวในวันที่ 7 สิงหาคม 1959 เป็นดาวเทียมขนาดเล็ก ปริมาณเพื่อศึกษารังสีติดอยู่ต่าง ๆ พลังงานรังสีคอสมิกกาแลกติก geomagnetism วิทยุแพร่กระจายในบรรยากาศบน และฟลักซ์ของ micrometeorites ก็ยังทดสอบอุปกรณ์ตรวจจับมาถ่ายภาพของโลกเมฆปก และส่งภาพแรกของโลกจากวงโคจร [1] [2]เปิดตัว Explorer 6ดาวเทียมถูกเปิดตัวในวงโคจรที่รีมากด้วยเวลาท้องถิ่นเริ่มต้นของ apogee 2100 h ดาวเทียมถูกหมุนเสถียรที่ 2.8 rps กับทิศทางของแกนหมุนที่มีไรต์แอสเซนชันขององศา 217 และปฏิเสธ 23 องศา สี่ paddles เซลล์แสงอาทิตย์ที่ติดตั้งอยู่ใกล้เส้นศูนย์สูตรของ recharged เก็บแบตเตอรี่ในวงโคจร แต่ละการทดลองยกเว้นสแกนเนอร์โทรทัศน์แสดงผลสอง ดิจิทัล และแอนะล็อกได้ ส่ง UHF ใช้มาตรแบบดิจิทัลและสัญญาณโทรทัศน์ เครื่องส่งสัญญาณ VHF 2 ถูกใช้ในการส่งสัญญาณแบบแอนะล็อก เครื่องส่งสัญญาณ VHF ได้ดำเนินอย่างต่อเนื่อง มีดำเนินการส่งสัญญาณ UHF เพียงไม่กี่ชั่วโมงแต่ละวัน เซลล์แสงอาทิตย์เพียง 3 ทางอย่างเกร็ง และนี้เกิดขึ้นในระหว่างการหมุนขึ้น มากกว่าก่อนที่ จะหมุนขึ้นเป็นแผน ดังนั้น การดำเนินการเริ่มต้นของส่วนของข้อมูลของไฟ 63% ระบุ และนี้ลดเวลา พลังงานลดลงทำให้อัตราส่วนสัญญาณต่อเสียงต่ำส่งผลกระทบต่อข้อมูล โดยเฉพาะอย่างยิ่งใกล้ apogee ส่วนใหญ่ VHF transmitter หนึ่งล้มเหลวบน 11 กันยายน 1959 และการติดต่อครั้งสุดท้ายกับสิ่งที่เตรียมไว้ทำบน 6 ตุลาคม 1959 ในขณะที่เซลล์แสงอาทิตย์ที่ชาร์จกระแสได้ลดลงต่ำกว่าที่ต้องรักษาอุปกรณ์รับสัญญาณดาวเทียม [3]การทดสอบขีปนาวุธต่อต้านดาวเทียมของจรวดกลุ่มดาวนายพรานเป็นตัวหนาใช้ Explorer 6 เป็นเป้าหมายใน 1959 ขีปนาวุธผ่าน 6.4 กิโลเมตร (4.0 mi) ของดาวเทียม [4]ภารกิจ ASAT หนาโอไรออนของที่เกิดขึ้นในวันอังคาร 13 1959 ตุลาคม เปิดใช้สถานที่ภายในเขตพื้นที่วางช่วงของขีปนาวุธแอตแลนติก (อัมร์ DZ) ความสูง ละติจูด และลองจิจูดของจุดปล่อย 35000 ฟุต 29 องศาเซลเซียสองศาเซลเซียสเหนือ และ 79 ตก ตามลำดับ กลุ่มดาวนายพรานเป็นตัวหนาสำเร็จดักดาวเทียม Explorer 6 ผ่านเป้าหมายที่กำหนดในช่วงน้อยกว่า 3.5 nm และระดับความสูง 136 nmวงโคจรของดาวเทียมผุบน 1 กรกฎาคม 1961 [5] จำนวน 827 ชั่วโมงอะนาล็อกและ 23 ชั่วโมงข้อมูลดิจิตอลที่ได้รับ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

Explorer 6 หรือ S-2 เป็นดาวเทียมอเมริกันเปิดตัวในวันที่ 7 สิงหาคม 1959 มันเป็นขนาดเล็ก, โทรทัศน์ spheroidal ออกแบบมาเพื่อศึกษารังสีติดกับดักของพลังงานต่างๆรังสีคอสมิกกาแล็คซี่, geomagnetism, คลื่นวิทยุในบรรยากาศชั้นบนและ ฟลักซ์ของ micrometeorites นอกจากนี้ยังมีการทดสอบเครื่องสแกนที่ออกแบบมาสำหรับการถ่ายภาพเมฆปกคลุมของโลกและส่งภาพแรกของโลกจากวงโคจร. [1] [2] การเปิดตัวของ Explorer 6 ดาวเทียมที่ได้รับการเปิดตัวในวงโคจรเป็นวงรีมากกับเวลาท้องถิ่นเริ่มต้น ของสุดยอด 2100 ชั่วโมง ดาวเทียมหมุนทรงตัวที่ 2.8 RPS กับทิศทางของแกนหมุนที่มีขวาขึ้น 217 องศาและปฏิเสธที่ 23 องศา สี่ paddles เซลล์แสงอาทิตย์ที่ติดตั้งอยู่ใกล้เส้นศูนย์สูตรที่ชาร์จแบตเตอรี่ในขณะที่การจัดเก็บข้อมูลในวงโคจร แต่ละการทดลองยกเว้นสแกนเนอร์โทรทัศน์มีสองเอาต์พุตดิจิตอลและอนาล็อก เครื่องส่งสัญญาณ UHF ที่ใช้สำหรับ telemetry ดิจิตอลและสัญญาณทีวี สองเครื่องส่งสัญญาณ VHF ถูกนำมาใช้ในการส่งสัญญาณแอนะล็อก เครื่องส่งสัญญาณ VHF เข้ารับการผ่าตัดอย่างต่อเนื่อง เครื่องส่งสัญญาณ UHF ได้รับการดำเนินการเพียงไม่กี่ชั่วโมงในแต่ละวัน เพียงสามพายเซลล์แสงอาทิตย์ที่สร้างขึ้นอย่างเต็มที่และเรื่องนี้เกิดขึ้นระหว่างการหมุนขึ้นมากกว่าก่อนที่จะหมุนตามที่วางแผนไว้ ดังนั้นการดำเนินการเริ่มต้นของแหล่งจ่ายไฟเป็นอัตรา 63% เล็กน้อยและลดลงตามกาลเวลา พลังงานที่เกิดจากการลดลงอัตราส่วนสัญญาณต่อเสียงต่ำที่มีผลต่อมากที่สุดของข้อมูลโดยเฉพาะอย่างยิ่งที่อยู่ใกล้สุดยอด หนึ่งส่งสัญญาณ VHF ล้มเหลวในวันที่ 11 กันยายน 1959 และการติดต่อก่อนที่มีอัตราในวันที่ 6 ตุลาคม 1959 เวลาที่เซลล์แสงอาทิตย์ชาร์จในปัจจุบันได้ลดลงต่ำกว่าที่จำเป็นต้องใช้ในการรักษาอุปกรณ์รับสัญญาณดาวเทียม. [3] ในปี 1959 ต่อต้านดาวเทียมทดสอบขีปนาวุธจรวดของกลุ่มดาวนายพรานหนาใช้ Explorer 6 เป็นเป้าหมาย ขีปนาวุธประสบความสำเร็จภายใน 6.4 กิโลเมตร (4.0 ไมล์) ของดาวเทียม. [4] หนา ASAT ภารกิจของกลุ่มดาวนายพรานเกิดขึ้นในวันอังคาร 13 ตุลาคม 1959 เปิดตัวที่เกิดขึ้นในมหาสมุทรแอตแลนติกขีปนาวุธพิสัยวางโซน (AMR DZ) ระดับความสูงละติจูดและลองจิจูดของจุดลดลงเป็น 35,000 ฟุต 29 องศาเหนือและ 79 องศาตะวันตกตามลำดับ ประสบความสำเร็จในกลุ่มดาวนายพรานดักหนา Explorer 6 ดาวเทียมผ่านเป้าหมายในระยะน้อยกว่า 3.5 นาโนเมตรและความสูง 136 นาโนเมตร. วงโคจรของดาวเทียมผุวันที่ 1 กรกฎาคม 1961 [5] รวมของ 827 ชั่วโมงอะนาล็อกและ 23 ชั่วโมง ของข้อมูลดิจิตอลที่ได้รับ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

หน่วยที่ 6 หรือ S - 2 ดาวเทียม เป็นชาวอเมริกัน เปิดตัวเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม 1959 . มันเป็นขนาดเล็ก , ดาวเทียม spheroidal แบบติดรังสีของพลังต่างๆ รังสีคอสมิกในดาราจักร geomagnetism , วิทยุ , การแพร่กระจายในชั้นบรรยากาศ และฟลักซ์ของ micrometeorites . นอกจากนี้ยังได้ทดสอบการสแกนอุปกรณ์ที่ออกแบบมาสำหรับถ่ายภาพเมฆของโลกและส่งภาพแรกของโลกจากวงโคจร [ 1 ] [ 2 ]


เปิด Explorer 6
ดาวเทียมที่เปิดตัวเข้าสู่วงโคจรเป็นวงรี ด้วยการเริ่ม ตามเวลาท้องถิ่นของสุดยอดของ 2 , 100 ชั่วโมงดาวเทียมหมุนคงที่ที่ 2.8 โดยมีทิศทางการหมุนแกนมีเสด็จขึ้นสู่สวรรค์ด้านขวาของ 217 องศาและความเสื่อมของ 23 องศาสี่ paddles เซลล์แสงอาทิตย์ที่ติดตั้งอยู่ใกล้เส้นศูนย์สูตรของที่เก็บอยู่ในแบตเตอรี่ชาร์จในขณะโคจร แต่ละการทดลอง ยกเว้นโทรทัศน์ สแกนเนอร์มี 2 เอาท์พุทดิจิตอลและอนาล็อก เครื่องส่งสัญญาณ UHF ใช้สำหรับ Telemetry ดิจิตอลและสัญญาณโทรทัศน์ สองเครื่องส่งสัญญาณ VHF ใช้เพื่อส่งสัญญาณอะนาล็อก การส่งสัญญาณโดยดำเนินการอย่างต่อเนื่องการส่งสัญญาณ UHF ดำเนินการเพียงไม่กี่ชั่วโมงต่อวัน เพียงสามของเซลล์แสงอาทิตย์พายเต็มที่ขึ้น และนี้เกิดขึ้นในการหมุนมากกว่าก่อนที่จะปั่นขึ้นตามแผน ดังนั้นการเริ่มต้นของแหล่งจ่ายไฟเป็น 63% ระบุ และลดลงกับเวลา ลดพลังงานเกิดจากการลดอัตราส่วนมีผลต่อสัญญาณมากที่สุดของข้อมูลสุดยอด โดยเฉพาะบริเวณ หนึ่งส่งสัญญาณ VHF ล้มเหลวเมื่อวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2502 และครั้งล่าสุดที่ติดต่อกับ payload ได้ในวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2502 , เวลาที่เซลล์แสงอาทิตย์ชาร์จปัจจุบันได้ลดลงต่ำกว่าที่จำเป็นเพื่อรักษาอุปกรณ์ดาวเทียม [ 3 ]

ใน 1959 การต่อต้านดาวเทียมทดสอบขีปนาวุธของจรวดที่ใช้ Explorer 6 ตัวโอไรออน เป็นเป้าหมาย ขีปนาวุธส่งผ่านภายใน 64 กิโลเมตร ( มิ 4.0 ) ของดาวเทียม [ 4 ]

ตัวหนาของโอไรออน เซท ภารกิจที่เกิดขึ้นในวันอังคารที่ 13 ตุลาคม 1959 . เปิดเอาสถานที่ในมหาสมุทรแอตแลนติกขีปนาวุธพิสัยหล่นโซน ( AMR DZ ) ที่ระดับความสูง , ละติจูดและลองจิจูดของจุด ลดลงเป็น 35 , 000 ฟุต , 29 องศาเหนือ และ 79 องศาตะวันตก ตามลำดับ ความหนาโอไรออนสกัดกั้น Explorer 6 ดาวเทียมผ่านเป้าหมายที่ช่วงน้อยกว่า 3.5 nm และความสูง 136 nm .

วงโคจรของดาวเทียมที่ผุ วันที่ 1 กรกฎาคม ปี 1961 . [ 5 ] รวม 824 ชั่วโมงอนาล็อกและ 23 ชั่วโมงของข้อมูลดิจิตอลได้