Most nations today follow one of tw

Most nations today follow one of two major legal traditions: common law or civil law. The common law tradition emerged in England during the Middle Ages and was applied within British colonies across continents. The civil law tradition developed in continental Europe at the same time and was applied in the colonies of European imperial powers such as Spain and Portugal. Civil law was also adopted in the nineteenth and twentieth centuries by countries formerly possessing distinctive legal traditions, such as Russia and Japan, that sought to reform their legal systems in order to gain economic and political power comparable to that of Western European nation-states.
To an American familiar with the terminology and process of our legal system, which is based on English common law, civil law systems can be unfamiliar and confusing. Even though England had many profound cultural ties to the rest of Europe in the Middle Ages, its legal tradition developed differently from that of the continent for a number of historical reasons, and one of the most fundamental ways in which they diverged was in the establishment of judicial decisions as the basis of common law and legislative decisions as the basis of civil law. Before looking at the history, let’s examine briefly what this means.
Common law is generally uncodified. This means that there is no comprehensive compilation of legal rules and statutes. While common law does rely on some scattered statutes, which are legislative decisions, it is largely based on precedent, meaning the judicial decisions that have already been made in similar cases. These precedents are maintained over time through the records of the courts as well as historically documented in collections of case law known as yearbooks and reports. The precedents to be applied in the decision of each new case are determined by the presiding judge. As a result, judges have an enormous role in shaping American and British law. Common law functions as an adversarial system, a contest between two opposing parties before a judge who moderates. A jury of ordinary people without legal training decides on the facts of the case. The judge then determines the

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ประเทศส่วนใหญ่วันนี้ทำตามประเพณีกฎหมายหลักสอง: กฎหมายแพ่งหรือกฎหมายทั่วไป ประเพณีกฎหมายทั่วไปปรากฏขึ้นในอังกฤษในช่วงยุคกลาง และใช้ในอาณานิคมอังกฤษข้ามทวีป ประเพณีกฎหมายแพ่งพัฒนาในทวีปยุโรปในเวลาเดียวกัน และนำมาใช้ในอาณานิคมของอำนาจที่อิมพีเรียลยุโรปเช่นสเปนและโปรตุเกส กฎหมายแพ่งยังถูกนำในศตวรรษที่ 19 และ 20 มาหลายศตวรรษ โดยประเทศที่มีโดดเด่นประเพณีกฎหมาย รัสเซียและญี่ปุ่น ที่พยายามที่จะปฏิรูประบบกฎหมายของตนเพื่อให้ได้อำนาจเศรษฐกิจ และการเมืองเทียบได้กับที่ nation-states ยุโรปตะวันตก เดิมการคุ้นเคยอเมริกันด้วยคำศัพท์และกระบวนการของระบบกฎหมายของเรา ซึ่งขึ้นอยู่กับกฎหมายทั่วไปภาษาอังกฤษ ระบบกฎหมายแพ่งได้คุ้นเคย และเกิดความสับสน ถึงแม้ว่าอังกฤษมีความสัมพันธ์ทางวัฒนธรรมอย่างลึกซึ้งจำนวนมากของยุโรปในยุคกลาง ประเพณีทางกฎหมายของพัฒนาแตกต่างจากทวีปสำหรับจำนวนของเหตุผลทางประวัติศาสตร์ และหนึ่งวิธีพื้นฐานที่สุดที่พวกเขา diverged ในสถานประกอบการของ ๔ เป็นพื้นฐานของกฎหมายทั่วไปและการตัดสินใจของสภาเป็นพื้นฐานของกฎหมายแพ่งนั้น ก่อนที่จะมองที่ประวัติ ขอตรวจสอบสั้น ๆ ว่าวิธีนี้กฎหมายทั่วไปเป็น uncodified โดยทั่วไป ซึ่งหมายความ ว่า มีการคอมไพล์ไม่ครอบคลุมของกฎกฎหมายและคดี ในขณะที่กฎหมายทั่วไปพึ่งบางคดีกระจาย ซึ่งตัดสินใจสภา มันใหญ่อยู่ถึง ความหมาย ๔ ที่ได้ทำในกรณีคล้ายกัน เซลล์ที่ถูกอ้างเหล่านี้จะเก็บช่วงเวลาโดยใช้ข้อมูลของศาล ตลอดจนประวัติเอกสารในชุดของกฎหมายกรณีเป็น yearbooks และรายงาน เซลล์ที่ถูกอ้างที่จะใช้ในการตัดสินใจของแต่ละกรณีใหม่ถูกกำหนด โดยผู้พิพากษา presiding ดังนั้น ผู้พิพากษาได้มีบทบาทอย่างมากในการสร้างรูปร่างกฎหมายอังกฤษ และอเมริกัน ฟังก์ชันทั่วไปกฎหมายมีระบบ adversarial ประกวดระหว่างสองฝ่ายที่ฝ่ายตรงข้ามก่อนที่จะเป็นผู้พิพากษาที่ moderates คณะของคนธรรมดาโดยไม่ต้องฝึกอบรมกฎหมายตัดสินใจในข้อเท็จจริง ผู้พิพากษาแล้วกำหนด

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ประเทศส่วนใหญ่ในวันนี้เป็นไปตามหนึ่งในสองประเพณีทางกฎหมายที่สำคัญ: กฎหมายหรือกฎหมาย ประเพณีกฎหมายเกิดขึ้นในประเทศอังกฤษในช่วงยุคกลางและถูกนำมาใช้ภายในอาณานิคมของอังกฤษข้ามทวีป ประเพณีกฎหมายแพ่งพัฒนาในทวีปยุโรปในเวลาเดียวกันและถูกนำมาใช้ในอาณานิคมของจักรวรรดิอำนาจในยุโรปเช่นสเปนและโปรตุเกส กฎหมายยังถูกนำมาใช้ในยุคศตวรรษที่ยี่สิบประเทศเดิมที่มีประเพณีทางกฎหมายที่โดดเด่นเช่นรัสเซียและญี่ปุ่นที่พยายามที่จะปฏิรูประบบกฎหมายของพวกเขาเพื่อที่จะได้มาซึ่งอำนาจทางเศรษฐกิจและการเมืองเทียบเท่ากับที่ของยุโรปตะวันตกรัฐชาติ
เพื่อให้ชาวอเมริกันคุ้นเคยกับคำศัพท์และกระบวนการของระบบกฎหมายของเราซึ่งอยู่บนพื้นฐานของกฎหมายอังกฤษระบบกฎหมายสามารถที่ไม่คุ้นเคยและทำให้เกิดความสับสน แม้ว่าอังกฤษมีความสัมพันธ์ทางวัฒนธรรมหลายอย่างลึกซึ้งกับส่วนที่เหลือของยุโรปในยุคกลางประเพณีกฎหมายการพัฒนาที่แตกต่างจากที่ของทวีปสำหรับจำนวนของเหตุผลทางประวัติศาสตร์และหนึ่งในวิธีที่พื้นฐานที่สุดที่พวกเขาแยกออกมาอยู่ในสถานประกอบการ ของการตัดสินของศาลเป็นพื้นฐานของกฎหมายและการตัดสินใจของฝ่ายนิติบัญญัติเป็นพื้นฐานของกฎหมายทางแพ่ง ก่อนที่จะมองไปที่ประวัติศาสตร์ให้ตรวจสอบในเวลาสั้น ๆ สิ่งนี้หมายความว่า.
กฎหมายร่วมกันโดยทั่วไปได้ประมวลผล ซึ่งหมายความว่าจะไม่มีการรวบรวมกฎหมายกฎระเบียบและกฎเกณฑ์ ในขณะที่กฎหมายไม่พึ่งพากฎเกณฑ์บางอย่างกระจัดกระจายซึ่งเป็นการตัดสินใจของฝ่ายนิติบัญญัติก็ส่วนใหญ่จะขึ้นอยู่กับแบบอย่างหมายถึงการตัดสินใจของศาลที่ยังไม่ได้ทำในกรณีที่คล้ายกัน ทำนองเหล่านี้จะถูกเก็บรักษาไว้ในช่วงเวลาที่ผ่านระเบียนของศาลเช่นเดียวกับเอกสารทางประวัติศาสตร์ในคอลเลกชันของกฎหมายกรณีที่รู้จักกันเป็น yearbooks และรายงาน ทำนองที่จะนำมาใช้ในการตัดสินใจของแต่ละกรณีใหม่จะถูกกำหนดโดยประธานผู้พิพากษา เป็นผลให้ผู้พิพากษาที่มีบทบาทอย่างมากในการสร้างกฎหมายอเมริกันและอังกฤษ ฟังก์ชั่นกฎหมายเป็นระบบขัดแย้งการแข่งขันระหว่างสองฝ่ายตรงข้ามก่อนที่ผู้พิพากษาที่กลาง คณะลูกขุนของคนธรรมดาสามัญโดยการฝึกอบรมทางกฎหมายตัดสินใจเกี่ยวกับข้อเท็จจริงของกรณีที่ ผู้พิพากษาแล้วกำหนด

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ประเทศส่วนใหญ่ในวันนี้ตามหนึ่งในสองประเพณีกฎหมายหลัก กฎหมาย หรือกฎหมายแพ่ง ทั่วไปกฎหมาย ประเพณีนี้เกิดขึ้นในอังกฤษในช่วงยุคกลาง และถูกใช้ในอาณานิคมอังกฤษ ข้ามทวีป ประเพณีกฎหมายพัฒนาในทวีปยุโรปในเวลาเดียวกัน และที่ใช้ในอาณานิคมของมหาอำนาจจักรวรรดิยุโรป เช่น สเปน และโปรตุเกสกฎหมายแพ่งเป็นลูกบุญธรรมในสิบเก้าและยี่สิบศตวรรษ โดยประเทศนี้มีประเพณีทางกฎหมายที่โดดเด่น เช่น รัสเซีย และญี่ปุ่น ที่พยายามจะปฏิรูประบบกฎหมายของพวกเขาเพื่อที่จะได้รับพลังที่เทียบเท่ากับที่ของยุโรปตะวันตกประเทศในทางเศรษฐกิจและการเมือง ที่คุ้นเคย
อเมริกันกับคำศัพท์และกระบวนการของระบบกฎหมายของเราซึ่งจะขึ้นอยู่กับกฎหมายภาษาอังกฤษ , ระบบกฎหมายสามารถที่ไม่คุ้นเคย และสับสน แม้ว่าอังกฤษมีหลายวัฒนธรรมความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับส่วนที่เหลือของยุโรปในยุคกลาง ประเพณีของกฎหมายพัฒนาแตกต่างจากของทวีปสำหรับจำนวนของเหตุผลทางประวัติศาสตร์และหนึ่งในวิธีที่พื้นฐานที่สุดที่พวกเขาออกไปในการการตัดสินใจของศาลเป็นพื้นฐานของกฎหมายและการตัดสินใจทางกฎหมายเป็นพื้นฐานของกฎหมายแพ่ง ก่อนที่จะมองประวัติศาสตร์ ลองตรวจสอบสั้นๆนี้หมายถึงอะไร .
กฎหมายทั่วไป uncodified . นี้หมายความว่าไม่มีการรวบรวมที่ครอบคลุมของกฎของกฎหมายและกฎเกณฑ์ .ในขณะที่กฎหมายไม่พึ่งพาบางส่วนกระจายกฎเกณฑ์ ซึ่งการตัดสินใจของฝ่ายนิติบัญญัติ เป็นไปตามแบบอย่าง หมายถึง การตัดสินใจของศาลที่ได้ทำไปแล้วในคดีที่คล้ายคลึงกัน ตัวอย่างเหล่านี้จะดูแลตลอดเวลาผ่านบันทึกของศาลรวมทั้งประวัติศาสตร์บันทึกไว้ในคอลเลกชันของกฎหมายที่เรียกว่าหนังสือรุ่นและรายงานจากตัวอย่างจะใช้ในการตัดสินใจของแต่ละคดีใหม่จะถูกกำหนดโดยผู้พิพากษา ส่งผลให้ผู้พิพากษาได้มีบทบาทอย่างมากในการสร้างอเมริกันและอังกฤษกฎหมาย งานกฎหมายทั่วไปเป็นระบบที่ขัดแย้ง การประกวดระหว่างสองบุคคลที่คัดค้านก่อนที่ผู้พิพากษาที่สบายๆ . คณะลูกขุนของคนธรรมดาไม่มีการอบรมทางกฎหมายตัดสินใจบนข้อเท็จจริงของคดีผู้พิพากษาแล้วกำหนด