In the entire expansive Reliance Se

In the entire expansive Reliance Sect, only Meng Hao remained, standing alone on the East Mountain. He watched the red light fade away, then lowered his head. The formerly bustling Outer Sect was now empty.

Elder Sister Xu had been taken away. Elder Brother Chen had gone to the Southern Domain. Even Fatty was gone. He had no idea when he would see them again. Would it be months? Years?

His status as an Inner Sect disciple, his three years in the Reliance Sect, they all became memories. The twisting autumn wind hit his face and lifted up his hair, blowing away the dust that had settled there.

He quietly sat down on the boulder. A long time passed, and eventually the stars peeked out one by one. Then dawn came. Meng Hao sighed and lifted his head.

“They’re all gone… and here I am, still in the State of Zhao.” Suddenly, Meng Hao missed home. Even though he had gotten rid of his old ancestral house in Yunjie County, he still missed his old bed and dilapidated bowls. Even more so, he missed Mount Daqing. He missed… he missed his kind, smiling mother, and his father, who had always seemed afraid of his mother.

It was all somewhat vague. Meng Hao shook his head, and as the rays of dawn crept out, he stood up. There was no need to search the Reliance Sect. Everything worth taking was long gone, pillaged by the experts from the State of Zhao. It was all was empty.

Meng Hao patted the dust off his clothes, then changed out of his Inner Sect silver robe, back into the scholar’s gown he had worn all those years ago. It was a spacious robe, but as he put it on, it felt a bit small. He stared at the rising sun and let out a sigh. Deep within him, his golden Core Lake seemed to bubble, and within it, the Demonic Core emitted spiritual power that filled and replenished his body.

“I’m not too far from the seventh level of Qi Condensation. I can feel the bottleneck.” He walked forward, slapping his bag of holding. Two flying swords emerged and floated down to his feet. He glided down the mountain and left the Reliance Sect.

Using this technique with the flying swords granted him the ability of flight. But similar to Elder Sister Xu with her Wind Pennant, it was only temporary flight, nothing long term.

Meng Hao moved ever more swiftly, speeding along throughout the mountain forests. Finally, he was able to leave the Reliance Sect region, a place he hadn’t left for three years. He flew throughout the seemingly endless wild mountains, eventually disappearing over the horizon

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในนิกายพึ่งไพศาลทั้งหมด เฉพาะเมงเฮาอยู่ ยืนคนเดียวบนภูเขาตะวันออก เขาดูแสงสีแดงที่จางหายไป จาก นั้นลดศีรษะของเขา นิกายนอกคึกคักเดิมถูกตอนนี้ว่างเปล่าพี่น้องสาว Xu ได้ถูกนำออกไป พี่พี่ Chen ได้ไปภาคใต้โดเมน แม้แต่ไขมันก็หายไป เขามีความคิดเมื่อเขาจะเห็นพวกเขาอีกครั้ง จะได้เป็นเดือน ปีหรือไม่สถานะของเขาเป็นสาวกนิกายภายใน ในนิกายพึ่ง เขาสามปีทั้งหมดกลายเป็นความทรงจำ ฤดูใบไม้ร่วงบิดลมตีใบหน้าของเขา และยกขึ้นผม เป่าไปฝุ่นที่ถือได้ว่ามีการเขาก็นั่งลงบนหิน ผ่านไปเป็นเวลานาน และในที่สุดดาว peeked ออกหนึ่ง แล้ว เช้ามา เฮา เมงหายใจ และยกศีรษะของเขา"พวกเขากำลังหายไปทั้งหมด... และนี่ ฉัน ยังคงอยู่ในสถานะเจียว" ทันใดนั้น เมงห้าวพลาดบ้าน แม้ว่าเขามีอากาศกำจัดของบรรพบุรุษบ้านเก่าในเขต Yunjie เขายังพลาดเตียงของเขาเก่า และทรุดโทรมชาม แม้มาก เขาพลาดติดต้าชิ่ง เขาไม่ได้รับ...เขาไม่ได้รับชนิดของเขา แม่ยิ้ม และ พ่อของเขา ที่ได้เสมอประจักษ์กลัวแม่ของเขามันเป็นทั้งหมดค่อนข้างคลุมเครือ เฮา เมงส่ายศีรษะของเขา และเป็นรังสีของรุ่งพุ่งออกมา เขายืนขึ้น ไม่จำเป็นต้องค้นหาสำนักพึ่งพาได้ มูลค่าการเสร็จหายไปนาน ปล้น โดยผู้เชี่ยวชาญจากสถานะเจียว ทั้งหมดคือความว่างเปล่าได้เฮา เมง patted ฝุ่นเสื้อผ้าของเขาออก แล้วเปลี่ยนจากเสื้อคลุมสีเงินด้านในนิกายของเขา กลับเข้าไปในชุดของนักวิชาการ เขาได้สวมใส่ทุกปีแล้ว มันมีตะขวาง แต่ ตามที่เขาวางไว้บน รู้สึกเล็ก เขาจ้องไปที่ดวงอาทิตย์ขึ้น และให้ออกอก ทะเลสาบเขาหลักโกลเด้นลึกภายในเขา ที่ดูเหมือนเป็น ฟอง และภายใน หลักปีศาจจากอำนาจทางจิตวิญญาณที่เต็ม และเติมเต็มร่างกายของเขา"ฉันไม่ไกลจากชิควบระดับเจ็ด ฉันสามารถรู้สึกคอขวด" เขาเดินไปข้างหน้า โกนถือกระเป๋าของเขา สองดาบบินโผล่ออกมา และลอยลงไปที่เท้าของเขา เขาทะยานลงจากภูเขา และซ้ายสำนักพึ่งพาใช้เทคนิคนี้กับดาบบินรับเขาสามารถบิน แต่เหมือนกับพี่น้องสาว Xu กับลดอร์ฟอลมของเธอ มันเป็นเพียงชั่วคราวบิน อะไรระยะยาวเมงเฮาย้ายมากอย่างรวดเร็ว เร่งไปทั่วป่าภูเขา ในที่สุด เขาก็สามารถออกจากสำนักพึ่งพาภูมิภาค เขาไม่จากสามปี เขาบินไปทั่วสิ้นสุดดูเหมือนป่าภูเขา หายไปในที่สุดเหนือขอบฟ้า

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในทั้งไพศาลพึ่งนิกายเพียงเม้งเฮายังคงยืนอยู่คนเดียวบนภูเขาตะวันออก เขาเฝ้ามองจางแสงสีแดงออกไปแล้วลดลงหัวของเขา เดิมคึกคักนอกนิกายคือตอนนี้ว่างเปล่า. พี่น้องสาวซูได้รับการดำเนินการไป พี่เฉินบราเดอร์ได้ไปภาคใต้โดเมน แม้ไขมันก็หายไป เขามีความคิดเมื่อเขาจะได้เห็นพวกเขาอีกครั้ง มันจะเป็นเดือน? ปี? สถานะของเขาในฐานะที่เป็นศิษย์ภายในนิกายสามปีของเขาในการพึ่งนิกายพวกเขาทั้งหมดได้กลายเป็นความทรงจำ ลมฤดูใบไม้ร่วงบิดตีใบหน้าของเขาและยกขึ้นผมของเขาเป่าไปฝุ่นที่ได้ตั้งรกรากที่นั่น. เขาอย่างเงียบ ๆ นั่งลงบนก้อนหิน เป็นเวลานานที่ผ่านมาและในที่สุดดาวแอบโผล่ออกมาทีละคน จากนั้นรุ่งอรุณมา เม้งเฮาถอนหายใจและยกศีรษะของเขา. "พวกเขากำลังหายไปทั้งหมด ... และนี่ฉันยังคงอยู่ในรัฐ Zhao ได้." ทันใดนั้นเม้งเฮาพลาดบ้าน แม้เขาจะมีอากาศกำจัดของบ้านของบรรพบุรุษเก่าของเขาใน Yunjie เคาน์ตี้เขายังคงคิดถึงเตียงเก่าของเขาและชามทรุดโทรม มากยิ่งขึ้นดังนั้นเขาพลาดเมา Daqing เขาคิดถึง ... เขาพลาดชนิดของแม่ยิ้มและพ่อของเขาที่เคยดูเหมือนมักจะกลัวแม่ของเขา. มันคือทั้งหมดที่ค่อนข้างคลุมเครือ เม้งเฮาส่ายหัวและเป็นรังสีของรุ่งอรุณพุ่งออกมาเขาลุกขึ้นยืน ไม่มีความจำเป็นที่จะค้นหาพึ่งนิกายเป็น ทุกสิ่งที่คุ้มค่าการก็หายไปนานปล้นโดยผู้เชี่ยวชาญจากรัฐ Zhao มันคือทั้งหมดที่เป็นที่ว่างเปล่า. เม้งเฮาตบฝุ่นถอดเสื้อผ้าของเขาแล้วเปลี่ยนจากเสื้อคลุมสีเงินของเขาภายในนิกายกลับเข้ามาในชุดของนักวิชาการที่เขาได้สวมใส่ทุกปีที่ผ่านมา มันเป็นเสื้อคลุมกว้างขวาง แต่ในขณะที่เขาวางไว้บนก็รู้สึกนิด ๆ หน่อย ๆ เขาจ้องที่ดวงอาทิตย์ขึ้นและปล่อยให้ออกถอนหายใจ ลึกภายในเขาทองเขาหลักทะเลสาบดูเหมือนจะฟองและภายในมันปีศาจหลักที่ปล่อยออกมาพลังทางจิตวิญญาณที่เต็มไปและเติมเต็มร่างกายของเขา. "ฉันไม่ไกลจากระดับที่เจ็ดของฉีควบแน่น ฉันรู้สึกได้ว่าคอขวด. "เขาเดินไปข้างหน้าตบกระเป๋าของเขาของการถือครอง สองดาบบินโผล่ออกมาและลอยลงไปที่เท้าของเขา เขาเดินลงมาจากภูเขาและซ้ายพึ่งนิกาย. การใช้เทคนิคนี้ด้วยดาบบินที่ได้รับเขามีความสามารถในการบิน แต่คล้ายกับน้องสาวพี่เสี่ยวกับชายธงลมของเธอมันก็เป็นเพียงการบินชั่วคราวไม่มีอะไรในระยะยาว. เม้งเฮาย้ายที่เคยขึ้นอย่างรวดเร็วพร้อมเร่งทั่วป่าภูเขา ในที่สุดเขาก็สามารถที่จะออกจากภูมิภาคพึ่งนิกายสถานที่ที่เขาไม่ได้ทิ้งไว้เป็นเวลาสามปี เขาบินทั่วภูเขาป่าดูเหมือนไม่มีที่สิ้นสุดในที่สุดก็หายไปเหนือเส้นขอบฟ้า

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในนิกายทั้งการขยายตัวเพียงเมิ่งฮ่าวยังคงยืนอยู่บนภูเขาทางตะวันออกเพียงอย่างเดียว เขาดูแสงแดงจางหายไป แล้วลดศีรษะของเขา ลัทธิภายนอก ก่อนที่ตอนนี้ว่างเปล่าพี่ซู ถูกจับตัวไป พี่เชนไปที่โดเมนที่ภาคใต้ แม้ไขมันหายไป เขาไม่รู้เลยว่าเมื่อเขาจะเจอพวกเขาอีก จะเป็นเดือน ปีสถานะของเขาในฐานะสาวกนิกายภายในของเขา สามปีในการพึ่งพาพรรค พวกเขาทั้งหมดก็จะกลายเป็นความทรงจำ บิดลมฤดูใบไม้ร่วงตีใบหน้าของเขาและยกขึ้นผม พัดเก็บฝุ่นได้ตัดสินแล้วเขารีบนั่งลงบนก้อนหิน เวลานานผ่านไป และในที่สุดดาวแอบมองออกไปทีละคน แล้วเช้ามา เมิ่งเฮ่าถอนหายใจและยกหัวขึ้น" หมดแล้ว . . . . . . . และตอนนี้ผมก็ยังอยู่ในสถานะของจ้าว " ทันใดนั้น เมิ่งฮ่าวก็คิดถึงบ้าน ถึงแม้ว่าเขาจะกำจัดบ้านบรรพบุรุษเก่าของเขาใน yunjie มณฑล เขายังคงคิดถึงเตียงเก่าและทรุดโทรมชาม ยิ่งกว่านั้น เขาคิดถึงภูเขา Daqing . เขาพลาด . . . . . . . เขาไม่ได้ใจดี เขายิ้ม แม่และพ่อของเขา ผู้เสมอเหมือนกลัวแม่ของเขามันค่อนข้างคลุมเครือ เมิ่งเฮ่าส่ายหัว เป็นแสงของรุ่งอรุณคืบคลานออกมา เขาลุกขึ้นยืน ไม่จำเป็นต้องค้นหาการอ้างอิง นิกาย ทุกอย่างที่คุ้มก็หายไปนาน ปล้นสะดม โดยผู้เชี่ยวชาญจากรัฐจ้าว มันว่างเปล่าเมิ่งเฮ่าตบฝุ่นออกจากเสื้อผ้าของตน แล้วเปลี่ยนจากของเขาภายในพรรค เงินแท้ กลับสู่นักวิชาการชุดที่เขาใส่ เมื่อหลายปีก่อน มันเป็นเสื้อคลุมที่กว้างขวาง แต่เขาใส่แล้ว รู้สึกว่าเล็กไป เขาจ้องมองดูพระอาทิตย์ขึ้นแล้วก็ถอนหายใจ . ลึกภายในเขาสีทองของเขาหลักทะเลสาบดูฟอง และภายใน หลักปีศาจปล่อยพลังทางจิตวิญญาณที่เติมและเติมร่างกายของเขา" ผมไม่ได้ไกลจากระดับที่เจ็ดของฉีการควบแน่น ฉันรู้สึกถึงคอขวด " เขาเดินไปตบหน้าของเขา , กระเป๋าถือ สองพยัคฆ์ เกิดขึ้นและลอยลงมาที่เท้า เขากไลดิดลงจากภูเขาและออกจากการอ้างอิง นิกายการใช้เทคนิคนี้กับดาบบินประทานความสามารถในการบิน แต่คล้ายกับ Xu พี่สาวเธอลมเฟื่องมันแค่ชั่วคราวเที่ยวบินอะไรในระยะยาวเมิ่งเฮ่าย้ายมากขึ้นอย่างรวดเร็ว , เคลื่อนที่ไปทั่วทั้งภูเขา ป่าไม้ ในที่สุด เขาก็สามารถที่จะออกจากการพึ่งพาพรรค เขต ที่เขาไม่ได้ไป 3 ปี เขาล่องลอยไปทั่วป่าภูเขาไม่มีที่สิ้นสุด ในที่สุดหายไปเหนือขอบฟ้า