Taking a look at the cold and stern

Taking a look at the cold and stern general before her, she suddenly discovers, he is a silent tiger, coldly watching everything unfold, not make the slightest move, armed forces in his palm, heart like still water. It is not that he does not understand how to play with power, rather, he does not wish to play with power, Zheng Liu and Lou Che’s heart is placed on the imperial court, and his heart, perhaps remains above in the vastness of the skies. The sword in hand, is not for himself, nor for power, it is for the people, the country, this is the pride of military personnel, his achievements, his mightiness all comes from every sword and sabre fought on the battlefield.

This entire courtyard of chrysanthemum seems symbolic of the Lin family, unyielding, unbending, cleanly standing proud.

“General’s meaning……is [you are] loyal to his majesty, with absolute unwavering heart?” Faintly speaking with leisure, Gui Wan’s eyes reflecting his figure of pure white.

“Yes.” With not the slightest of hesitation, Lin Rui En answers, “Madam, I know you are in a difficult positon, but you certainly hold influences on both Prime Minister Lou and his majesty, I hope that for all the officials, regardless of rank, within the Capital, for the people living in the borderlands, Madam will take careful consideration, to slow down this battle. This Lin does not wish, that one day, I will have to point my sword at Prime Minister Lou, at Madam.”

These words, he originally would never have spoken of in this lifetime, but the death of Ran Yi, has clearly declared the future prospects of the imperial court, a vast scene of bloodiness. Looking at this scene of early autumn, he could not help but to nobly decide, to be able to pledge loyalty for the lord of tomorrow is one of his lifetime aspiration, he has once guarded the frontier when he was younger, and has also developed deep feelings towards the people of there, towards this land he has gained a sense of honour and disgrace as well as duty, seeing the dispute in imperial court grow increasingly fierce, he is also faced with choices, although the current Emperor cannot be considered a brilliant ruler, but the word loyalty is something he definitely cannot abandon, this is the steeled bones he has as someone of the Lin military family. Scholars cannot have no integrity, soldiers cannot have no righteousness.

Rounded eyes staring at Lin Rui En, Gui Wan can sense the sudden suffocating atmosphere, the tone of these words is clearly telling her to persuade Lou Che to give up on power, lips forming a bitter smile, Lou Che’s intentions is already resolute, who is able to shake him? With power in hand, how is one able to easily give it up? What exactly should she do?

Under the rather brilliantly shinning sun, showering onto Lin Rui En, whose shadow greatly expands, Gui Wan half lowers her eyes, avoiding the light, opening it a moment later, her eyes contains a scene of brilliant clearness.

“General, please give me a year, if I am unable to resolve this situation of deadlock, then a year later, I shall flee to a place faraway from here, leaving this contentious land.”

Seeming to have not expected her to speak words of such ambition, Lin Rui En is clearly stunned, his face somewhat eased, but also carries slight worry.

Ending the conversation, Gui Wan nods her head, saying a word of goodbye, she leaves the chrysanthemum courtyard and heads out.

“Madam……” A sound of quiet calling once again stops her, this tone seems a lot softer than before, all of a sudden she did not know whether to turn back or not.

“If Madam is met with any difficulties at all, this Lin is still the person who picked up the handkerchief for you.”

The view of plum blossoms seemingly sparse, the drifting fragrance dejected, he was willing to bow down and pick up her handkerchief……this scene, this circumstance, not once has she forgotten……

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การดูเย็น และตรง ๆ ทั่วไปก่อนเธอ เธอพบทันที เขาเป็นเสือเงียบ จ้างงานดูทุกแฉ ไม่ทำการย้ายน้อยที่สุด กองทัพของเขาฝ่า หัวใจเหมือนน้ำนิ่ง ไม่ว่า เขาไม่เข้าใจวิธีการเล่นกับไฟ ค่อนข้าง เขาอยากเล่นกับไฟ หลิวเจิ้ง และ Lou Che หัวใจวางอยู่บนศาลอิมพีเรียล และหัวใจของเขา บางทีอยู่เหนือในความกว้างใหญ่ของท้องฟ้า ดาบในมือ ไม่ใช่สำหรับตัวเอง หรือสำหรับพลังงาน สำหรับคน ประเทศ นี้เป็นความภาคภูมิใจของทหาร ความสำเร็จของเขา mightiness ของเขาทั้งหมดมาจากดาบและรุ่น sabre ต่อสู้ในสนามรบทุกดูเหมือนว่าสนามทั้งหมดของดอกเบญจมาศเป็นสัญลักษณ์ของหลินครอบครัว ไม่ยอม ยอมลดละ สตรียืนภาคภูมิใจ"ความหมายทั่วไปของ...เป็น [ท่าน] ภักดีแด่พระ มีหัวใจแน่วแน่แน่นอน? " หวานพูดผ่อน ตา Gui Wan ที่สะท้อนให้เห็นรูปของเขาสีขาวบริสุทธิ์"ใช่" มีไม่น้อยของลังเล Lin Rui En ตอบ, "ม่าย ที่ฉันรู้คุณใน positon ยาก แต่คุณอย่างแน่นอนถืออิทธิพลทั้ง Lou นายกรัฐมนตรีและสมเด็จ หวังว่า สำหรับทั้งเจ้าหน้าที่ คำนึงถึง ลำดับภายในเมืองหลวง สำหรับคนที่อาศัยอยู่ใน borderlands ม่ายจะพิจารณาอย่างรอบคอบ ช้าลงนี้รบ นี้หลินไม่ต้อง ว่า วันหนึ่ง ฉันจะต้องชี้ดาบของฉันไปที่นายกรัฐมนตรี Lou ที่ม่าย"คำเหล่านี้ เขาเดิมจะไม่ได้พูดความในชีวิตนี้ แต่การตายของ Ran Yi ชัดเจนได้ประกาศแนวโน้มในอนาคตของศาลอิมพีเรียล ฉากใหญ่ของ bloodiness กำลังดูฉากนี้ของฤดูใบไม้ร่วง ไม่สามารถช่วย แต่ nobly ตัดสินใจ สามารถจำนำสมาชิกสำหรับเจ้าของวันพรุ่งนี้เป็นหนึ่งในปณิธานตลอดชีวิตของเขา เขาได้เมื่อรักษาชายแดนเมื่อเขาอายุน้อยกว่า และยังพัฒนาลึกความรู้สึกต่อผู้คนที่นั่นมี ต่อแผ่นดินนี้ เขาได้รับเกียรติ และความอับอายขายหน้า เป็นหน้าที่ความ เห็นข้อโต้แย้งในอิมพีเรียลคอร์ทเติบโตรุนแรงมากขึ้น เขาจะยังต้องเผชิญกับทางเลือก แม้ว่าจักรพรรดิปัจจุบันไม่ถือว่าเป็นผู้ปกครองที่ยอดเยี่ยม แต่สมาชิก word เป็นสิ่งที่แน่นอนไม่สามารถละทิ้ง นี้เป็นกระดูก steeled เขามีคนของครอบครัวทหารหลิน นักวิชาการไม่สามารถมีความซื่อสัตย์ไม่ ทหารไม่มีความชอบธรรมไม่มีมนตาจ้องหลิน Rui En, Gui Wan สามารถสัมผัสบรรยากาศ suffocating ฉับพลัน เสียงของคำเหล่านี้บอกอย่างชัดเจนเธอชวน Lou Che ในพลังงาน ริมฝีปากรูปรอยยิ้มขม Lou Che เจตนาอยู่แล้วเด็ดเดี่ยว ที่จะสามารถเขย่าเขา มีอำนาจในมือ เป็นหนึ่งสามารถที่จะให้มันง่ายขึ้นอย่างไร แน่นอนเธอไรภายใต้ดวงอาทิตย์ค่อนข้างเก่งเพชรรูป อาบน้ำบน Lin Rui En เงาช่วยขยาย Gui Wan ลดลงครึ่งหนึ่งดวงตาของเธอ หลีกเลี่ยงแสง เปิดช่วงหลัง ดวงตาของเธอประกอบด้วยฉากของชัดเจนสดใส"ทั่วไป โปรดให้ฉันปี ถ้าฉันไม่สามารถแก้ไขสถานการณ์นี้การชะงักงัน จาก นั้นในปีต่อมา ฉันจะหนีไปยังห่างไกลจากที่นี่ ออกจากแผ่นดินนี้โต้เถียงกัน"ดูเหมือนจะ ไม่มีคาดว่าเธอพูดคำของความทะเยอทะยานดังกล่าว Lin Rui En ถูกสตันอย่างชัดเจน ใบหน้าของเขาค่อนข้างผ่อนคลายลง แต่ยัง มีกังวลเล็กน้อยสิ้นสุดการสนทนา Gui Wan nods หัวของเธอ พูดคำลา เธอใบลานดอกเบญจมาศและหัวออก"ม่าย..." เสียงโทรศัพท์เงียบอีกครั้งหยุดเธอ โทนนี้ดูเหมือนว่าเบามากกว่าก่อน จู่ ๆ เธอไม่รู้ว่าจะกลับ หรือไม่"ถ้าม่ายจะพบกับปัญหาใด ๆ ที่ทั้งหมด หลินนี้เป็นยังคงเป็นผู้รับผ้าเช็ดหน้าของคุณ"กลิ่นหอมลอยมุมมองของบ๊วยที่ดูเหมือนห่าง สลดใจ เขาก็ยินดีที่น้อมลง และหยิบผ้าเช็ดหน้าของเธอ...ฉากนี้ สถานการณ์นี้ เมื่อไม่มีเธอลืม...

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การดูที่ทั่วไปที่หนาวเย็นและสเติร์นก่อนที่เธอเธอก็ค้นพบเขาเป็นเสือเงียบเย็นชาดูทุกอย่างแฉไม่ทำให้ย้ายน้อยกองกำลังติดอาวุธในฝ่ามือของเขาหัวใจเหมือนน้ำนิ่ง มันไม่ได้ว่าเขาไม่เข้าใจวิธีการเล่นที่มีอำนาจแทนเขาไม่ได้ต้องการที่จะเล่นกับอำนาจเจิ้งเหอหลิวและลูเจ๊หัวใจวางอยู่บนราชสำนักและหัวใจของเขาอาจจะยังคงสูงกว่าในความกว้างใหญ่ของ ท้องฟ้า ดาบในมือไม่ได้สำหรับตัวเองหรือเพื่ออำนาจนั้นก็เพื่อให้คนในประเทศนี้เป็นความภาคภูมิใจของบุคลากรทางทหาร, ความสำเร็จของเขามีอำนาจทั้งหมดของเขามาจากทุกดาบและดาบต่อสู้ในสนามรบได้. ทั้งหมดนี้ ลานดอกเบญจมาศดูเหมือนว่าเป็นสัญลักษณ์ของครอบครัวหลินไม่ยอมไม่ยอมลดละหมดจดยืนภาคภูมิใจ. "ความหมายทั่วไป ...... เป็น [คุณเป็น] จงรักภักดีต่อพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวที่มีหัวใจไม่เปลี่ยนแปลงแน่นอน?" แผ่วเบาพูดกับการพักผ่อนตากุยวานสะท้อนให้เห็นถึงร่างของเขา สีขาวบริสุทธิ์. "Yes." ด้วยไม่น้อยลังเลตอบหลิน Rui En "ท่านผู้หญิงฉันรู้ว่าคุณอยู่ใน positon ยาก แต่คุณอย่างแน่นอนถืออิทธิพลทั้งนายกรัฐมนตรีลูและพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงผมหวังว่าสำหรับ เจ้าหน้าที่ทุกคนโดยไม่คำนึงถึงตำแหน่งภายในทุนสำหรับคนที่อาศัยอยู่ในชายแดนมาดามจะใช้เวลาพิจารณาอย่างรอบคอบในการชะลอการต่อสู้ครั้งนี้ หลินนี้ไม่ได้หวังว่าวันหนึ่งผมจะต้องชี้ดาบของฉันที่นายกรัฐมนตรีลูที่ท่านผู้หญิง. " คำพูดเหล่านี้เขามา แต่เดิมจะไม่ได้พูดถึงในชีวิตนี้ แต่การตายของ Ran Yi ได้ประกาศอย่างชัดเจน แนวโน้มในอนาคตของราชสำนักฉากที่กว้างใหญ่ของความกระหายเลือด มองไปที่เกิดเหตุของต้นฤดูใบไม้ร่วงนี้เขาไม่สามารถช่วย แต่ไปอย่างสง่างามตัดสินใจที่จะสามารถให้ความจงรักภักดีต่อพระเจ้าของวันพรุ่งนี้เป็นหนึ่งในความทะเยอทะยานชีวิตของเขาเขาได้รักษาชายแดนครั้งเดียวเมื่อเขายังเด็กและยังได้มีการพัฒนา ความรู้สึกลึกต่อผู้คนมีต่อแผ่นดินนี้เขาได้รับความรู้สึกของเกียรติและความอับอายขายหน้าเช่นเดียวกับการปฏิบัติหน้าที่เห็นข้อพิพาทในศาลอิมพีเรียลเติบโตที่รุนแรงมากขึ้นเขาก็ต้องเผชิญกับทางเลือกแม้ว่าจักรพรรดิปัจจุบันไม่สามารถได้รับการพิจารณา ผู้ปกครองที่ยอดเยี่ยม แต่ความจงรักภักดีของคำว่าเป็นสิ่งที่เขาแน่นอนไม่สามารถละทิ้งนี้เป็นกระดูก steeled เขามีความเป็นคนของครอบครัวทหารหลิน นักวิชาการไม่สามารถไม่มีความสมบูรณ์ของทหารไม่สามารถไม่มีความชอบธรรม. ตาโค้งมนจ้องมองที่หลิน Rui ตัว, กุย Wan สามารถสัมผัสบรรยากาศหอบฉับพลันเสียงของคำเหล่านี้เป็นอย่างชัดเจนบอกให้เธอชักชวนลูเจ๊จะให้ขึ้นอยู่กับอำนาจริมฝีปากรูป รอยยิ้มขมตั้งใจลูเจ๊เป็นเด็ดเดี่ยวแล้วที่สามารถที่จะจับเขา? ที่มีอำนาจอยู่ในมือเป็นหนึ่งในวิธีการที่สามารถได้อย่างง่ายดายให้มันขึ้น? ว่าสิ่งที่เธอควรจะทำอย่างไรภายใต้ดวงอาทิตย์ค่อนข้างเก่งแผ้วอาบน้ำบนหลิน Rui ในตัว, มีเงาช่วยขยาย, กุย Wan ครึ่งลดดวงตาของเธอหลีกเลี่ยงแสงเปิดครู่ต่อมาดวงตาของเธอมีฉากของความชัดเจนสดใส"ทั่วไปโปรดให้ฉันปีถ้าผมไม่สามารถที่จะแก้ไขสถานการณ์ของการหยุดชะงักนี้แล้วปีต่อมาผมจะหนีไปยังที่ห่างไกลสถานที่จากที่นี่ออกจากที่ดินที่ถกเถียงนี้." ดูเหมือนจะไม่ได้คาดว่าเธอจะพูดคำ ของความทะเยอทะยานเช่นหลิน Rui En ใจหายอย่างชัดเจนใบหน้าของเขาค่อย ๆ บ้าง แต่ยังดำเนินกังวลเล็กน้อย. สิ้นสุดการสนทนา Gui วรรณพยักหน้าหัวของเธอบอกว่าคำพูดของลาเธอใบลานดอกเบญจมาศและหัวออก. "มาดาม ... ... "เสียงของความเงียบสงบเรียกร้องอีกครั้งหนึ่งที่เธอหยุดเสียงนี้ดูเหมือนมากนุ่มกว่าก่อนทั้งหมดในทันทีที่เธอไม่รู้ว่าจะหันหลังกลับหรือไม่. " ถ้ามาดามจะพบกับความยากลำบากใด ๆ หลินนี้จะ ยังคงเป็นคนที่หยิบผ้าเช็ดหน้าสำหรับคุณ. " มุมมองของดอกพลัมเบาบางดูเหมือนกลิ่นหอมลอยความสุขเขาก็ยินดีที่จะน้อมลงและหยิบผ้าเช็ดหน้าของเธอ ...... ฉากนี้กรณีนี้ไม่ได้มีเธอลืม ... ...